یادداشت‌ها

سی‌و‌پنج روز دیگر تا پائیز مانده!

من آن قدر زیاد رویا بافته ام و کمتر زیسته ام، که گاهی سه ساله ام. اما روز بعد اگر خوابی که دیده ام محزون باشد سیصد ساله ام؛ تو اینطور نیستی؟ در لحظاتی به نظرت نمی رسد که در آستانه ی آغاز زندگی هستی و زمان دیگر، سنگینی چندین هزار قرن را روی دوش خود حس نمی کنی؟ _ژرژ ساند _نامه به گوستاو فلوبر

"شاملو سال‌هاست که رفته؛ ولی هنوزم روزگار غریبی‌ست نازنین!"

می‌گفت: "هیچ‌وقت برای آدمی که سه ثانیه نمی‌ارزد، سه ساعت وقت نگذار!" و چقدر درست می‌گفت.

"خدایا! بابت همه‌چیز ممنونم؛ جز گرما!"

یکی دوتا فیلم را برای امشب کنار گذاشته بودم که ببینم اما دلم نمی‌کشد که ببینم. هر چه موسیقی بی‌کلام و آهنگ می‌شنوم، از همهٔ‌شان بیزار می‌شوم. به اتفاق‌های آخر فکر می‌کنم و از فکرکردن هم پشیمان می‌شوم. آن صمیمت قبلی را هم دیگر نسبت به این‌جا ندارم که بیشتر پرحرفی کنم. تنها چیزی که می‌توانم بگویم، همین است: «روزگار غریبی‌ست نازنین.»

"چی است این آدمی؟ همیشه منتظر، منتظر، منتظر!"

"Perfection and Procrastination; These two Ps can eventually ruin your career!"

می‌ترسم از روزی که به خود بگویم: بیهوده اینهمه دوام آوردم و تلاش کردم دوام بیاورم.

"خون می‌رود نهفته از این زخم اندرون ماندم خموش و آه که فریاد داشت درد"

"گفتم عیبی ندارد، ولی عیب داشت. کم نه، تا دلت بخواهد عیب داشت!"

ما از اوونو آدم‌ها هستیم که در کودکی، از طرف استادها به خاطر چپ‌دست‌بودن جزایی می‌شدیم اما حالا، یک روزِ سال، به نام ما است. روز چپ‌دست‌ها مبارکه.

روز جهانی چپ‌دست‌ها مبارک!

والا!

"اما عزیز من، کاش در روزگار دیگری می‌زیستیم؛ ما همگی حیف بودیم..."

با آدم درست، حتی سکوت کردن و نگاه کردن به همدیگر هم لذت دارد؛ چه برسد به حرف زدن!

!

"سعی کن نباشد چیزکی تا نگویند چیزها!"