مکتوباتِ زن آقا...☫
Відкрити в Telegram
زنآقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و اینجا، حرفها مکتوب میشوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
239
Підписники
Немає даних24 години
-37 днів
-530 днів
Архів дописів
یا برای صدا زدن اردکا میگه "بیلی بیلی بیلی بیلی..." و همه اردکا هرجا باشن به سمتش میان.
29 черв, 11:01
دفعه اولی که جلوم گفتن هشترخان، منتظر یه آدم بودم💆🏻♀😂
که یهو با هشترخان روبرو شدم.
29 черв, 10:59
بعد برای صدا زدنشون، هرکدوم صدای خاص خودشون رو دارن.
برای اومدنِ بوقلمونا، مامان(مادرشوهرم) بصورتِ پشت هم و سریع و با صدای بلند میگه "هشت هشت هشت هشت...." و میبینی با سرعت بوقلمونا به سمتش میان.
فقط بوقلمونا.
29 черв, 10:56
بعد خیلی جالبه برام که
این جوجه ها وقتی میان تو باغ هر گروه ظرف جدایی برای غذا و آب دارن.
یعنی جوجه اردکا نمیرن از ظرف جوجه مرغا آب و غذا بخورن. فقط میرن سر ظرف خودشون.
انقدر با ادب و با شعور.
29 черв, 10:54
مادرشوهرم یکی از با حوصله ترین خانومهایی که دیدم؛
با حوصله که میگم یعنی باااااااااحوصله.
امسال خدا برکت داده به موجوداتِ زرزرویِ خونشون و حدودا ۱۹تا جوجه مرغ دارن.
۱۰تا جوجه بوقلمون، ۲۰تا جوجه اردک.
و ۳تا هم جوجه غاز.
29 черв, 10:53
استادای یزید یجوری سوال میدن که با ده تا جزوه و کتاب هم نمیتونی جواب بدی👩🦯
29 черв, 09:47
میثم تمار را نازم که میگفت این سخن
سرفرازی بهر عاشق جز فرازِ دار نیست
28 черв, 16:09
Repost from شَهقَة
یعنی تا چه میزان به سر حد یقین رسیده بود؟ وقتی مولایش علی کیفیت شهادتش را برایش نقل کرد، گفته اند میرفت جلوی همان درختی که امام فرموده بود و بهشهادت میاندیشید. در آنجا با خدای خود راز و نیاز میکرد و از اشتیاق خود به امیرالمومنین-علیه السلام-خبر میداد. یعنی چند بار در ذهنش مرور کرده کدام منقبت های مولایم را در آن لحظات دم بزنم و قلبم پر از حرارت شود؟ یعنی چند بار بعد از مرور فضائل لبخند بر لبش نشسته و سپس از دلتنگی دیدار روی مولایش گریهاش گرفته؟
یعنی در رازو نیازهایش خواسته خدا نفس را در وقت بدار اویختن نگیرد تا بیشتر بتواند از علی بگوید؟ یا بیشتر شوق «أَنَا عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ الَّذِی کُنْتَ تُحِبُّهُ» را داشته؟
حکایت میثم تمار حکایت عشق است.
میدانید رفقا. خیلیها هستند که شهادت را دوست دارند و به آن میاندیشند. ولی فقط افریدگار میداند که انسان در لحظه مرگ، لحظهی «إِذَا بَلَغَتِ الْحُلْقُومَ» که آخرین نفس قرار است از گلو خارج شود و نمیشود، چه ترس و اضطرابی بر بدن افریده اش وارد میشود. آن لحظه وقتی میدانی قرار است جان بدهی و از عشق خویش دم بزنی یعنی فنای در عشقی. اللّٰهُمَّ ارْزُقْنا.
28 черв, 16:07
فکرکنم چاوشی اینو از زبونِ ایران خونده:
[همیشه میلنگه یهجایِ زندگیم]
28 черв, 08:12
