حَ

و چقدر برقِ‌ چشمانت به هنگامِ نگاه زیباست.

و من از بیست و دوم امروز در آفتابم، نه چون فروردین.

هفدهم و عکس های ثبت شده از هفده سالگی.

I told the sun to kiss your pretty face for me.

9 October, 303 Room, Tehran.

Very grateful for having "naturally curly hair"

درس خوندن وقتی لذت بخشه که زبان فرانسه باشه🧘🏽‍♀

Nyc, the only reason i stady whit cry.

هنوز که هنوزه تو باشگاه ما صدای تولد تولد میاد.

ز تاریخی چنان منزجرم که زمستانِ جنوب نیز، پیکرِ پوشیده در آغوشِ تو را هم به لرزه درمی‌آورد؛ ز پیراهنی که با برون‌ پوستِ سبزه‌ گونت درآمیخته بود، بیم دارم و در برابر رگ‌های باریک و خون‌فامِ چشمانم احساس گناه می‌کنم. آه، عزیزم کاش برای بارِ سوم هم آوازِ لرزانِ دلیرانه‌ام را نمی‌شنیدی، نفرین بر آن حسی که در گوشَت زمزمه ساختم، کاش همسایه پژواکِ عشقِ هنوز رنگینم را نشنیده باشد، چرا که پدرم زار هایم را به نوجوانی تعبیر میکند و ای کاش پیش از "هشتم" جان در تنم دمیده شود که مادرم نسبت به تو کینه‌ای ژرف در دل دارد.

من خیلی آدمِ " اینو واسه ژورنام میخوام"‌ی هستم.

جانِ تنِ آفتاب دیده ام، سخنانت را به گونه ای درهم تنیده و مبهم چنان زُلف هایمان پریشان رها مساز؛ که میپندارم مرا در پیکره‌ی خویش می‌پرورانی و من بر فراز و نشیبِ برجستگیِ اندامِ متوازنت پیوسته میان یأس و امید در گردشم، کاش همانندِ خطوطِ صاف و بی‌پیچش تنِ من، صریح و بی ابهام میگفتی که گهگاه دلت برای دُختی با بازوان استوار و در عین حال بلند قامتی ظریف که به طَعمِ شیرینِ بستنی شکلاتی محبوبت آغشته است، تنگ میشود. میدانم که اواخر آبان، مرا در تمنای خویش آرزو می‌کنی.

کاش باز برسه باهم بگیم ته شهریوره لیکورِ زردآلو.

رز زرد هانیه هم مثل خودشه؛ خوش رنگ، موندگار.