• خانوم ِ شیرکاکائو؛

چون دخترای خوشگل، تابستون فنن

سلام، ندید می‌گم خوشگلی

سلام🫱🏻‍🫲🏻🫱🏻‍🫲🏻🫱🏻‍🫲🏻🫱🏻‍🫲🏻🫱🏻‍🫲🏻🫱🏻‍🫲🏻🫱🏻‍🫲🏻

وای تابستون فن

من براتون آفتاب ِ گردان بودم اما شما سگ ِ سرما دوست داشتید.

آفتاب نعمته‌، نعمتتتت

‌ ستاااییششششش تابستون هرگززززززز هرررگززز حاضرم توی این سرما یخ بزنم ولی زیر آفتاب نباشم

زمستان‌فن، هرگز نفهمید.

تابستان داغ رو با آفتاب سوزانش برگردونید بهم.

واقعاً نمی‌تونم درک کنم چطور ممکنه زمستون‌فن باشید؟

«با تو شکل یک حماسه، بی تو یک کلام باطل.»

«با تو شاه‌ماهی دریام، بی تو مرگ موج تو ساحل.»

یه کسایی لفت می‌دن که من اصن نمی‌دونم کِی ورود زدن.

«می‌گن اوضاع درست بشو نیست. می‌گن این شکل زندگی، درست نیست. می‌گن اقتصاد ما نمی‌چرخه. می‌گن من نمی‌تونم آرزوهای بچه‌هامو فراهم کنم. ما تغذیه‌ی معدوی داریم الان توی جامعه، تغذیه‌ی سلولی نداریم. ما درست زندگی نمی‌کنیم. ما آب سالم نمی‌خوریم. ما غذای خوب نمی‌خوریم. ما داروی خوب مصرف نمی‌کنیم. ما ماشین خوب سوار نمی‌شیم. ما جاده‌ی خوب نداریم. ما خونه‌ی خوب زندگی نمی‌کنیم. ما لباس خوب نمی‌پوشیم. وقتی تمام این‌ها رو محروم می‌کنیم از یک جامعه، چه چیزی از اون جامعه باقی می‌مونه؟ اون جامعه تبدیل به قربانی می‌شه. می‌شه مزلِمان. یعنی مسلمان، یک انسان ناتوان خمیده‌ی ضعیفه که قادر به زندگی کردن نیست. این انسان به شما «نه» می‌گه! در چنین فضایی، در فضایی که شما به حیات انسان بی‌اعتنایید، از انسان‌ها دارید قربانی می‌سازید، حیات برهنه رو بر انسان‌ها حاکم کردید، اصولاً این به معنای منتفی شدن امر سیاسیه. و در چنین فضایی، کنش رأی دادن که هیچ، اصولاً زندگی بی‌معناست. یعنی ما تبدیل به انسان‌های نامرده شدیم. نه اونقدر زنده‌ایم که زندگی کنیم. نه می‌میریم که خلاص شیم از رنج این زندگی.»

چی‌شد که روسریت افتاد؟ چرا موهاتو وا کِردی؟ بگو زیبایِ مو وحشی واسه چی کودتا کِردی؟ کش موهاتو وا کِردی که چی؟ دنیا پریشون شه؟ کمر بستی به قتلِ مُ که چی؟ حال دِلُم خون شه؟ خدا رو خوش میاد دختِر که با مُ ای همه بد شی؟ با موهای دُمِ اسبی، بتازی از رو مُ رد شی؟ موهات مو نی!‌ زرافشونه! طِلای حیدرآباده! تِموم زیباییاشو خدا یکجا به تو داده! قِشونِ یاغیِ موتو جَمِش کُ، شر نَکُ دختِر! خودُم بدبختیوم کم نی، از ای بدتر نکُ دختِر! با ای یاغی‌گری داری روانی می‌کنی ما رو! تو صَدام نیستی بد باشی، نکُ با مُ تو ای کارو! تو مثل دخترای دِه زلالی، ساده‌ای، پاکی! که به ما نعشگی می‌دی، مثل مورفین تریاکی! الکی نیست به این پاکی تو اینجور نون درآوردی شرافت حلّه تو خونت، تو نون کارگری خوردی! تو نون دستی رو خوردی که یه دنیا شرافت داشت همش می‌گفت خداشکرت به هرجایی که پا می‌ذاشت! زیر دست چه بابایی مهمه که بزرگ می‌شی آدم باشه می‌شی آدم، اگه گرگ باشه گرگ می‌شی! می‌خوام هیچی نگُم اما، ببین موهات نمی‌ذاره! ببین شَر پشت شَر، شُرشُر از این مونامه می‌باره! پس ِ هر تارِ موی تو یه تاریخه، یه جِریانه! خط ابریشم موهات هنوزم خط پایانه! یه جا حرف تو بی دیشو، مُ هم خیلی ازت گفتُم! همش گفتُم خدایی تو، خدا تو جِلد انسانه! به ما گفتن نگو، کفره، گناهه، معصیت داره! داری کافِر می‌شی عامو، این حرفا حرف شیطانه! ولی مُ که نترسیدُم، الانُم که نمی‌ترسُم «هنوزُم معتقد هستُم موهات تفسیر قرآنه!» ننه سلما می‌گه که تو، مثل مردا قوی هستی کمی تا قسمتی شمسی، کمی هم مولوی هستی! ننه می‌گه تو رو دیدن یه شب با جِنو رقصیدی تا صبح دیوونگی کِردی، تا صبح تو گریه خندیدی! اجنه با بِساط تو سر از مستی درآوردن یه شب تا صبح خِراب تو، تا صبح آب‌شنگولی خوردن! بسه کافِر، تمومش کن، به ولله مُ خاطرخواتُم! همه می‌رن مُ می‌مونُم، مُ اِمرو فکر فرداتُم تو با رقص موهات یک شو، دل و دین مُنَه بردی! مُ سیت احساسُمو می‌گُم، با زبون لری کُردی! قسم و گیس دالگم، فِرَچی دام عزیزی سیم خدامرده نِمَزانی، چنی شیت و روانیت بیم!

- بهروز باغبان

چی‌شد که روسریت افتاد؟ چرا موهاتو وا کِردی؟ بگو زیبایِ مو وحشی واسه چی کودتا کِردی؟ کش موهاتو وا کِردی که چی؟ دنیا پریشون شه؟ کمر بستی به قتلِ مُ که چی؟ حال دِلُم خون شه؟ خدا رو خوش میاد دختِر که با مُ ای همه بد شی؟ با موهای دُمِ اسبی، بتازی از رو مُ رد شی؟ موهات مو نی!‌ زرافشونه! طِلای حیدرآباده! تِموم زیباییاشو خدا یکجا به تو داده! قِشونِ یاغیِ موتو جَمِش کُ، شر نَکُ دختِر! خودُم بدبختیوم کم نی، از ای بدتر نکُ دختِر! با ای یاغی‌گری داری روانی می‌کنی ما رو! تو صَدام نیستی بد باشی، نکُ با مُ تو ای کارو! تو مثل دخترای دِه زلالی، ساده‌ای، پاکی! که به ما نعشگی می‌دی، مثل مورفین تریاکی! الکی نیست به این پاکی تو اینجور نون درآوردی شرافت حلّه تو خونت، تو نون کارگری خوردی! تو نون دستی رو خوردی که یه دنیا شرافت داشت همش می‌گفت خدا شکرت به هرجایی که پا می‌ذاشت! زیر دست چه بابایی مهمه که بزرگ می‌شی آدم باشه می‌شی آدم، اگه گرگ باشه گرگ می‌شی! می‌خوام هیچی نگُم اما، ببین موهات نمی‌ذاره! ببین شَر پشت شَر، شُرشُر از این مونامه می‌باره! پس ِ هر تارِ موی تو یه تاریخه، یه جِریانه! خط ابریشم موهات هنوزم خط پایانه! یه جا حرف تو بی دیشو، مُ هم خیلی ازت گفتُم! همش گفتُم خدایی تو، خدا تو جِلد انسانه! به ما گفتن نگو، کفره، گناهه، معصیت داره! داری کافِر می‌شی عامو، این حرفا حرف شیطانه! ولی مُ که نترسیدُم، الانُم که نمی‌ترسُم «هنوزُم معتقد هستُم موهات تفسیر قرآنه!» ننه سلما می‌گه که تو، مثل مردا قوی هستی کمی تا قسمتی شمسی، کمی هم مولوی هستی! ننه می‌گه تو رو دیدن یه شب با جِنو رقصیدی تا صبح دیوونگی کِردی، تا صبح تو گریه خندیدی! اجنه با بِساط تو سر از مستی درآوردن یه شب تا صبح خِراب تو، تا صبح آب‌شنگولی خوردن! بسه کافِر، تمومش کن، به ولله مُ خاطرخواتُم! همه می‌رن مُ می‌مونُم، مُ اِمرو فکر فرداتُم تو با رقص موهات یک شو، دل و دین مُنَه بردی! مُ سیت احساسُمو می‌گُم، با زبون لری کُردی! قسم و گیس دالگم، فِرَچی دام عزیزی سیم خدامرده نِمَزانی، چنی شیت و روانیت بیم!

- بهروز باغبان

سیگار اگه می‌کشید، فرهنگ کشیدنش رو هم داشته باشید. ته‌سیگار رو همینطوری پرت نکنید یه طرف و برید.

قشنگ تویی به زعم من :)

و من برای چهل و هشت هزارمین بار می‌گم عجب صبری خدا دارد.