فیلسوف مرده

واقعاً بچه‌ها، گاسیپ اسمش بد در رفته. شما باید بشینید با دوست‌هاتون درباره‌ی فلانی‌ای که فکر می‌کنید مشکل‌داره، یا وایب بدی ازش می‌گیرید، یا فلان ردفلگ رو ازش دیدید صحبت کنید. شاید اون‌وقت بفهمید که طرف اصلاً اون‌طوری که شما فکر می‌کردید نیست، و اتفاقاً خیلی بدتره.🫱🏼‍🫲🏽

دفعه‌ی پیش دی‌انددی بازی می‌کردم وقت ناهار بود و از وسط بازی دیگه داشتم از گشنگی تلف می‌شدم. الآن ناهارم رو بلعیدم که دیگه مشکلی نباشه. هر چی اژدها هست بفرستید سمتم عوضی‌ها! من هنوز زنده‌م! ‌

دیشب فایل ورد باز کردم و شروع کردم به نوشتن جستار بعدی. خیلی پیش نرفتم و گذاشتمش کنار. دومی رو باز کردم و نوشتم. رضایت بیشتری داشتم. مبهم بود ولی همون آخر شب با خودم گفتم می‌شه یه کاریش کنم. امروز صبح بیدار شدم و ناخودآگاه به ایده‌ی دیگه فکر کردم. دیدم سوخت لازم دارم. آدمی اگه محصولش کلمات باشن، لازمه سوخت خودش رو از کلمات دیگران تأمین کنه. یکی از مقاله‌های جوان دیدیون رو باز کردم چون در هنگام تردید بازگشت همه باید سوی دیدیون باشه. هنوز تمومش نکرده بودم که ایده جدید به ذهنم رسید. فکر کنم جستار جالبی بتونم دربیارم. ‌

زندگیم مملو از دفترها شده، هر کدوم به هدف خاصی؛ دفتری برای ایده‌های داستان کوتاه و جستار، دفتری برای وقایع پاییز، دفتر دیگه‌ای برای دیالوگ‌های بی‌صاحب، یکی‌ دیگه برای ایده‌های دور، اون یکی برای تز دکترا. بین کتاب‌های فانتزی و فلسفه می‌شینم، می‌نویسم، خط‌خطی می‌کنم. زندگی می‌تونست بهتر باشه، کاش می‌شد کشور آزادی داشته باشم اما تا جایی که دست خودم بوده رو خوب چیدم، خوب انتخاب کردم. تا جایی که از سر انتخاب‌های خودم بوده، این زندگی خیلی هم بد نیست. ‌

جایی عکس زده بودن از اعلامیه‌ای به انگلیسی که ترجمه‌ش می‌شد یه چیزی تو این مایه‌ها: کتاب‌های ژانر آخرالزمانی به بخش اخبار روز منتقل شده. این حرکت رو کتابفروشی‌ها باید بزنن. ‌

تولستوی‌پرسن✋🏻 ‌

اگه ساب‌استک دارید، اونجا بخونید و دوست داشتید لایک کنید و نظر بدید. ‌

بچه‌ها بالاخره جستارم رو پست کردم. بیاید بخونیدش✊🏻 [لینک] ‌

بهم گفت کانال دفترچه راهنمای جادوگر رو بیشتر از کانال من دوست داره. خب دیگه وقتشه لینک کانال جادوگر رو بذارم ریپورتش کنید. ‌

و چنین بود روزگار. ‌

خوبه وسط گرما خودت رو برسونی به کافه محبوبت که بعد ببینی برق‌شون رفته و گرما ادامه خواهد داشت. Someone kill me, please. ‌

جوری خسته‌م که فقط می‌تونم بخزم تا آشپزخونه و یه چیزی واسه خودم درست کنم و مجدد بخزم به اتاقم بخوابم. از الآن #راه‌نامه می‌گم که فردا تنبلی نکنم: -آپلود اولین جستارم تو ساب‌استک. -بیرون برم چون یوجیا در انتظارمه. -تموم کردن بخش هابز. -خیره شدن به دیوار. -خوندن بخش اول جان لاک. -تموم کردن کتابی که دستمه چون منظورت چیه دوسش دارم ولی فرصت نشده تمومش کنم. ‌

گاهی اوقات فکر می‌کنم چجوری بخوام خودم از پس زندگی بربیام، ممکنه گند بزنم، شاید زیر فشار کم بیارم ولی بعدش یادم میاد من همونم که سال‌هاست داره انتخاب‌ واحد می‌کنه. عین هکرها بین سه تا دستگاه می‌رم، اینترنت اضافه دارم برای وقتی که این‌یکی قطع شد، اعصابم خرد نمی‌شه و وسیله‌ای رو نمی‌شکونم. دیگه بقیه‌ی زندگی راحت‌تر از اینه. ‌

ولی تو عقلگرایان که داشتم می‌چرخیدم، گفتم اسپینوزا قراره پدرم رو دربیاره و کلی وحشت کرده بودم. انقدر با دست‌ پر و زره‌ کامل رفتم سراغش که اصلاً دیدم دارم لذت هم می‌برم. عوضش چون اولین برخورد با لایب‌نیتس حال کرده بودم، این‌سری شل رفتم سراغش و زد تو ذوقم. پس شاید جان لاک هم انقدری که یادمه ترسناک نباشه؟ ‌