⋆ لـالـایـی‌ِآبـی࣪𓏲ּ

https://t.me/Lullaby_Bluesea

رز آبی | آرامش‌بخش

فورواردکنید؛ طبق وایبی که می‌گیرم رایحه‌چنلتون تو دنیای امگاورس رو حدس بزنم.

برای چالش جوین نشید.

یه وقتایی به خودم میام و میبینم چقدر بی‌صدا تغییر کردم. همون آدمم ولی دیگه با همون چیزا خوشحال نمیشم، با همون حرفا ناراحت نمیشم و مثل قبل برای همه چیز انرژی ندارم. نمیدونم این اسمش بزرگ شدنه یا فقط خسته شدنه... @SoulTanasokh

باعث خوش‌حالیه؛ ممنون~

ଓ 🪽  ˙  ∘  𓏲  张新成 ~ 丁舟杰   ɞ  🃏  દᵕ̈૩     " ᴰᶦⁿᵍ ʸᵘˣᶦ~ˢᵗᵉᵛᵉⁿ ᶻʰᵃⁿᵍ "   

𝑭𝒐𝒓 𝒀𝒐𝒖 "❣"

....

واقعیت تلخی و شیرینی خورد تو صورتم...

اگر یک روزی کسی عاشق شما شد و بهتون چشم‌هایش رو هدیه داد ترکش نکنید. چشم های شما اونقدری تو ذهن اون شخص حک شده که اون کتاب رو به شما داده

؛

☆

این پیام+یکی از پست های مورد علاقه تون رو فور کنید و دوتا پست مشخص کنید تا ازتون فور کنم *با یه جمله که حس میکنم وایب شما و چنل تون رو میرسونه توصیف تون میکنم🍓

_تا وقتی خط بخوره

اگه چنل تون پرایوته لینکش رو بزارید داخل بات

𝖨 𝗅𝗂𝗄𝖾 𝗒𝗈𝗎? 𝖨 𝗅𝗈𝗏𝖾 𝗒𝗈𝗎;)

#ArchivesTheNanyangMystery

𝘋𝘪𝘥𝘯'𝘵 𝘸𝘢𝘯𝘵 𝘺𝘰𝘶 𝘵𝘰 𝘮𝘰𝘷𝘦 𝘺𝘰𝘶𝘳 𝘏𝘦𝘢𝘥... ;)

#ArchivesTheNanyangMystery

؛

این پیام+یک پست از اینجا رو فوروارد کنید و اخرین پستی که گذاشتید رو مشخص کنید تا فوروارد کنم اینجا و نظرمو درموردش بگم💘

تا شب میمونه توی چنل

بهاری‌ که گذشت.

دلم می‌خواست دریا و موج‌هایش را تا کنم و زیر سرم بگذارم؛ بد نمی‌شد اگر تاریکی آسمان همراه با ستاره‌هایش را هم روی خودم می‌انداختم و بعد آرام می‌خوابیدم. اما چیزی در وجودم سنگینی می‌کرد و من در پی فهمیدنش بودم. دلم می‌خواست گوشه‌ای از دریا بنشینم و سکوت را به آغوش بکشم... به آسمان نگاهی کردم؛ اگر راست باشد، آنجا هم گورستان است! ناگهان چشم‌هایم سوختند و شانه‌هایم سنگین‌تر شدند. به ستاره‌های مرده فکر کردم و دلم فریادهای بی‌پایان را طلب می‌کرد؛ اما می‌ترسیدم لب‌هایم از هم باز شوند و ماهی‌ها را از خواب بیدار کنم. و یادم آمد! من غمگین بودم... دلم می‌خواست کودکانه از دریا بپرسم «غم‌های ما تمامی ندارد؟» اما می‌ترسیدم دریا جوابی بدهد که شانه‌هایم بیشتر احساس سنگینی کنند و چشم‌هایم در آتش اشک‌ها بسوزند. تسلیم شدم و روی شن‌های ساحل دراز کشیدم. با دو دستم دریا را تا کردم و زیر سرم گذاشتم، تاریکی آسمان را روی خودم انداختم و چشم‌هایم را بستم. دیدم که غم هم کنارم دراز کشید و آرام گرفت. غمِ من، بیشتر از من خسته‌ بود. در آن‌لحظه هردویمان با فکر به ستاره‌ها به خواب رفتیم...

نـیـد