Saved Messages

در دنیای موازی، عصر پاییزه و نم بارون می‌زنه و من همچنان که دارم آهنگ حوالی تو هوتن هنرمند رو گوش می‌دم، با یک غریبه چشم توو چشم می‌شم و بعد از چند ثانیه، هم رو بغل می‌کنیم. بعد از چند دقیقه سکوت، هرکس به مسیر خودش ادامه می‌ده.

و شب به خير. :)

و شب به خير. :)

پس از بوسیدن ژولیت: رومئو: اکنون با لبان تو، گناه از لبانم پاک شده است. ژولیت: پس لبان من با گرفتن آن گناه، گناهکار شده‌اند. رومئو: گناه از لبان من؟ آه! چه بی حرمتی بزرگی که باید جبران شود؛ گناه مرا به من پس بده. (دوباره او را می بوسد) رومئو و ژولیت-ویلیام شکسپیر

رها کن بره رئیس.

رها کن بره رئیس

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ دیگه سخت و ادبی نمی‌نویسی!

امشب داشتم فکر می‌کردم که من چقدر از فضاهای نشناخته و بعضاً هیجانی استقبال می‌کنم. انگار که دارم دوباره به خودم فرصت می‌دم که مدیریت در لحظه رو یاد بگیرم؛ که این‌بار یاد بگیرم آرامشم رو در هر زمان و مکان حفظ کنم. و جدیداً سربلندم. آفرین فاطمه. آفرین.

«تصمیم گرفته‌ام شما را فراموش کنم و مطمئن باشید فراموش خواهم کرد. به عقیده و فکر شما بی‌اندازه اهمیت می‌دادم ولی بی‌ثباتی آن بر من ثابت شد.{}اگر من شما را از دست داده‌ام شما هم در عوض دلی را از دست داده‌اید که تپش‌های عاشقانه‌ی آن را در هیچ جای دیگر نخواهید یافت بیش از این حرفی ندارم خداحافظ برای همیشه» «فروغ فرخزاد / نامه به پرویز شاپور»

بسوزان هر طریقی که می‌پسندی عزیزدلم.

تو را ز خویش‌ جدا‌ می‌کنند درد‌اینجاست. -ابتهاج

حتی اگر من بابت این حجم از احساس ناکافی بودن و غم و حسرت ازت بگذرم، خدا ازت نمی‌گذره بی‌چاره.

می‌گفت نود و نه درصد مواقعی که نگران و پیگیر احوالات اطرافیان هستم، محبت و معاشرت می‌کنم، هیچی برام مهم نیست. فقط دست و پا می‌زنم که چیزی رو حس کنم و هربار شکست می‌خورم.

زبانه می‌كشی و می‌پرسی ما را چه رفته است؟ می‌بوسمت و می‌گویم، بخوابيم و بگذريم.

من از این عادت‌ها ندارم که برای زودتر فراموش کردن، همه‌چیز رو سریعاً پاک کنم و راه‌های ارتباطی رو مسدود کنم. که بعدها گاهی به صورت اتفاقی یا این‌که خودم برای مرور اتفاقات، برم و به این خاطرات سر بزنم. چیزی که همیشه ناامیدم می‌کنه اینه‌که برای بعضی‌ها چقدر حرف‌ها و کلمه‌ها بی‌اعتبار و بی‌ارزشند. این موضوع همیشه باعث می‌شه نسبت به صداقت و پاکی حرف‌ها یا احساساتی که در اون لحظه از اطرافیانم دریافت می‌کنم هم دچار شک و تردید بشم. درسته که احساسات ما تغییر می‌کنه، اما یک فرق‌هایی بین احساسات واقعی و دروغین هست که وقتی فاصله می‌گیری و از بیرون به داستان نگاه می‌کنی کاملا واضح و قابل تشخیصه.