مجلهٔ عسل طعم تلخ دارد.

عالی بود😭

ینی زن های عصبانی؟

نمی‌دونم چطور بگم ولی عاشق این female rageها هستم.

اکنون انسان بودن برایم از همیشه سخت‌تر است. چه می‌دانم دوست دارم به گوشه بی‌نور اتاق پناه ‌ببرم و سعی ‌کنم باور کنم که به گلدان تبدیل شده‌ام. اگر دیگران هم باورم نکنند اهمیتی ندارد؛ من که می‌دانم گلدانم! آن لحظه که دیدند سبز نمی‌شوم و برگ نمی‌دهم هم می‌آیند و من را دور می‌اندازنند و آن لحظه است که از انسان بودن نجات می‌یابم.

هیچ‌‌وقت نمی‌فهمم چرا یک بنده‌خدایی در مرحله اول نمیاد بزنه تو سرم و بگه این غلط رو نکن

احمقی هستم آن سرش ناپیدا.

وقتی به کارهایی که می‌کنم و تصمیماتم فکر می‌کنم:

احمقم احمق

بعضی روزها می‌خوام وجود نداشته باشم(ترجیحا هرروز)

کلم خراب.