فارسی سرای افشین طالب خواه (دُرد ادب)

۱. مقاومت کردن 🔹به پیش دشمنان استاد و جنگید / رهاند از بند اهریمن، وطن را. 🔹مردم با سنگ‌پاره، چوب‌دستی و ابزار دهقانی، در برابر متجاوزان ایستادند.

۲. آغاز کردن / مشغول شدن 🔹صبح روشن آزادی را به تماشا ایستادیم. 🔹موش این بشنود و زود در بریدن بندها ایستاد که مطوقه بدان بسته بود.

۳. حرکت کردن 🔹کبوتران فرمان وی بکردند و دام برکندند و سر خویش گرفت و صیاد در پی ایشان ایستاد.

۴. درنگ کردن 🔹به درِ خانه حاج‌آقا مدرس رسید و ایستاد، در گشوده نبود. 🔹مدرس به طلاب هنوز ایستاده گفت: «می‌بینم که درجا می‌جنبید.» 🔹بیامد به دشت و نفس کرد راست / پس آنگه باَستاد هم‌رزَم خواست.

۵. مخالف نشستن / قرار داشتن 🔹شما در سنگر مشروطیت ایستاده‌اید. 🔹چراغدان را هم که همیشه صبورانه در سایه می‌ایستد، از یاد مبر. 🔹ایستادن در وسط دو معنی داشت: افتخار یا ننگی بزرگ! 🔹خورشید در چشنی بی‌غروب، بر بام روشن جهان ایستاده بود. 🔹شقایق بر یکی پای ایستاده / چو بر شاخ زمرد، جام باده.

نکتهٔ امتحانی: در فارسی یازدهم، فعل «ایستادن» بیشتر با پنج معنی زیر به کار می‌رود: ۱. مقاومت کردن | ۲. آغاز کردن/مشغول شدن | ۳. حرکت کردن | ۴. درنگ کردن | ۵. مخالفِ نشستن/قرار داشتن