ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

داوطلب

داوطلب

Открыть в Telegram

داوطلب یک پایگاه خبری و تحلیلی درباره حقوق و مسایل صنفی کارگران است. هدف اصلی سایت داوطلب بالا بردن سطح دانش ، آگاهی و مهارت فعالان مستقل کارگری برای پیشبرد گفتگوهای اجتماعی، کار شایسته و حقوق برابر است. تماس با ادمین داوطلب: @Davtalab_Admin

Больше
2 435
Подписчики
+124 часа
-27 дней
-1530 дней
Архив постов
🔻بازنشستگان مخابرات امروز دست کم در ۹ شهر تجمع کردند و خواستار حقوق خود شدند 📽ویدیو داوطلب دوشنبه ۲۵ آبان ۱۴۰۵ در مقایسه با دوشنبه هفته پیش، هفدهمین سالگرد واگذاری مخابرات، که دست‌کم ۱۴ شهر تجمع کرده بودند، به نظر می‌رسد نمادین بودن تجمع بازنشستگان مخابرات، یکی از ویژگی‌های مهم این گروه است. در این صورت، سازمان‌دهندگان باید مراقب باشند که در انتخاب شعارها بیشترین مشارکت را اعمال کنند و مناسبات آینده را با مطالعه پیش از موعد به روز مهمی برای اعلام حضور تبدیل کنند. توجه کافی به «فاز نمادین اعتراض» از این رو مهم است که بازنشستگان می‌توانند با شناخت و درک کافی این مرحله، از اقدام نمادین فراتر بروند. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

+2
🔻دستگیر شدن پنج جوان جویای کار، پای مادرانشان را به مطالبه‌گری خیابانی و تجمع کشاند! مادران پنج جوان عرب جویای کار اهل رُفَیع- بخش نیسان هویزه، در اعتراض به بازداشت فرزندانشان، یک روز دیرتر از دستگیری، در روز روز یکشنبه ۲۴ آبان‌ماه ۱۴۰۵ جلوی ورودی شرکت دانا سهراب تجمع کردند و خواستار آزادی فرزندانشان شدند. حسین سواری، سعید سواری، ابراهیم سواری، حمود سواری و خلیل سواری که اعضای یک خاندان به نظر می رسند، در جریان تجمعی اعتراضی مقابل این شرکت و در پی مطالبه فرصت‌های شغلی برای جوانان بومی، روز شنبه بازداشت شده بودند و با گذشت دو روز از دستگیری، درباره محل نگهداری بازداشت‌شدگان، اتهام‌های مطرح‌شده علیه آنان و وضعیت رسیدگی به پرونده‌شان اطلاعاتی منتشر نشده است. شهروندان معترض می‌گویند با وجود فعالیت شرکت‌های نفتی در اطراف شهر رُفَیع، جوانان بومی از فرصت‌های شغلی محروم مانده‌اند. 🔴اکنون پس از بازداشت پنج جوان، خانواده‌های آنان نیز با تجمع مقابل شرکت، آزادی فرزندانشان را به خواسته‌های خود افزودند. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔺افزایش اعتبار کالابرگ ارتباطی با دهک‌بندی ندارد! ‌ پس از ماه‌ها تحلیل اقتصادی درباره دقیق‌نبودن دهک‌بندی‌های مبنای افزایش کالابرگ و نارضایتی مردم از ناشفافی سازوکار محاسبه و حذف، سخنگوی معاونت رفاه و امور اقتصادی وزارت رفاه گفت: 🔸افزایش اعتبار کالابرگ، هیچ ارتباطی با دهک‌بندی ندارد! ولی این توضیح او به معنی شفافیت بیشتر نیست چرا که وی اعلام نکرد افزایش اعتبار کالابرگ دقیقا به چه چیزی ارتباط دارد. وی گفت: 🔸بیش از ۵۰ درصد خانوارها در این مرحله مشمول افزایش اعتبار کالابرگ شده‌اند و بقیه هم در حال بررسی هستند. یک کاربر فیس‌بوکی پیش از این نوشته بود: قیمت یک دقیقه در صداوسیما درباره کالابرگ که از جیب ما تامین می‌شود، از کل پرداختی کالابرگ ماهانه کل کشور بیشتر است! (هر دقیقه تبلیغ بین ۳ میلیارد تا ۱۱ میلیارد تومان است!) یک کاربر دیگر: ۹۰ میلیون کدام رقم فیش حقوقی یکی از مدیران است؟ [اگر جمعیت ۹۰ میلیونی کشور نفری یک میلیون کالابرگ ماهانه بگیرند و کسی هم حذف نشود] «کالامرگ هزینه یک هفته خانوار را پوشش نمی‌دهد.» ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻همدردی بازنشستگان تامین اجتماعی کرمانشاه با خانواده‌های کارگران نفت ایلام که دیشب در مسیر کار، قربانی ناایمنی محیط‌های کاری شدند: بازنشستگان در تجمع امروز تامین اجتماعی کرمانشاه، با اعلام همدردی با خانواده‌های داغدار، ناایمن بودن محیط‌های کاری را محکوم کردند. - دیشب دوازده‌تن از فرزندان این سرزمین در آبدانان قربانی جاده‌ای مواصلاتی ناایمن و محیط‌های کاری ناایمن شدند. هفت خوان را گذشت و نان آورد اوکه نانش همیشه آجر بود که در این تجمع خوانده شد، بخشی از شعر موسی عصمتی، شاعر و نویسنده است که پس از حادثه تلخ انفجار در معدن زغال‌سنگ طبس در شهریور ۱۴۰۳ بسیار مورد توجه قرار گرفت و به نمادی از رنج و فداکاری کارگران تبدیل شد، قضیه‌ای که به یاد ما می‌آورد تعهدات ایمن‌سازی فضاهای کاری چگونه از آن سال تاکنون در سایه مطالبات دیگر به حاشیه رانده شده است. ببینید: واژگونی اتوبوس حامل کارکنان شرکت نفت در ایلام ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻بازنشستگان فولاد، صنعت فولاد را زنده کردند ولی مطالباتشان بر زمین مانده است مطالبات بازنشستگان فولاد و معدن اصفهان از نظر حقوقی و قانونی متوجه دولت و صندوق بازنشستگی است، اما به دلیل سابقه اشتغال، شکاف درآمدی و مسئولیت‌های اجتماعی با شرکت فولاد مبارکه اصفهان گره خورده است. مهم‌ترین خواسته بازنشستگان، اجرای دقیق قانون همسان‌سازی برای کاهش شکاف درآمدی با کارکنان شاغل است. بخش بزرگی از این بازنشستگان در مجتمع‌هایی مثل فولاد مبارکه و ذوب‌آهن کار کرده‌اند، سطح حقوق و مزایای شاغلان فعلی این شرکت‌ها مبنای محاسبه و مقایسه برای متناسب‌سازی مستمری بازنشستگان قرار می‌گیرد. بازنشستگان فولاد اصفهان نسبت به ضعف پوشش هزینه‌های درمانی و عملکرد شرکت‌های بیمه طرف قرارداد صندوق اعتراض دارند، همان کسانی که صنعت فولاد را پس از جنگ زنده کردند. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻تورم بالای ۱۰۰ درصد در روستاها؛ چرا وعده ترمیم دستمزدها فراموش شد؟ ایلنا نوشت: برخلاف ادعاهای مکرر مسئولان که بارها از مردم خواسته‌اند از کلانشهرها بروند و در شهرهای کوچک یا روستاها زندگی و اشتغال‌آفرینی کنند، در مهرماه سال جاری، تورم روستاهای ایران از مرز ۱۰۰ درصد عبور کرده است. در حالیکه تورم نقطه نقطه شهری در مهرماه، ۸۵.۵ درصد بود، این شاخص تورمی در روستاها به عدد ۱۰۷ درصد رسید. مهم اینجاست که تورم نقطه‌ای روستاها ۲۱.۵ درصد بالاتر از شهرهاست! 🔸از سوی دیگر، قیمت‌های اقلام اساسی زندگی مردم، از داروهای پرمصرف مثل انسولین و داروهای فشار خون گرفته تا خوراکی‌های ساده و ابتدایی سر به فلک کشیده است. نه فقط گوشت قرمز که تُن ماهی، گوشت مرغ و حتی تخم مرغ، از دایره استطاعت انبوه تهیدستان شهری خارج شده است. 🔸اخیراً آگهی‌های فروش قسطی کالاهای خوراکی ساده در سایت‌های خرید اینترنتی به وفور یافت می‌شود؛ برای مثال، یک تن ماهی ساده به قیمت ۳۲۰ هزار تومان و در چهار قسط به فروش می‌رسد. در واقع، یک خانواده فرودست و کم‌توان، باید یک تن ماهی ۳۲۰ هزار تومانی را به صورت اقساطی خرید کند، کالایی که فقط غذای یک وعده برای دو نفر است! 🔸این بیداد بی‌پایان نرخ‌ها، فقط مختص خوراکی‌ها نیست. قیمت همه کالاهای مورد نیاز، حتی دارو که کالایی کاملاً غیرقابل جایگزین است، متاثر از سیاست‌های نادرست اقتصادی و غیراقتصادی، مرزهای تحمل را پشت سر گذاشته است. اعتراف ایلنا به وخیم‌تر شدن شرایط اقتصادی برای مردمی که خودشان از افزایش قیمت‌ها خبر دارند و حتی گزارش تهیه می‌کنند چیز تازه‌ای نیست. شش ماه پیش هنگام تصویب دستمزد ۱۴۰۵، وقتی تورم کمتر بود و جامعه ناآرامی گسترده‌ای را تجربه می‌کرد، وزیر کار قول افزایش دوباره مزد در شهریور را داده بود ولی تا امروز، خبری از برگزاری جلسات تعیین مزد برای نیمه دوم نیست و حتی سخنگوی دولت، وجود مصوبه افزایش دستمزد در شهریور را حاشا می‌کند در حالی که به گفته رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس، حتی منابع افزایش دستمزد هم موجود است. آیا رو آوردن به روستا چاره است؟ هنگام ابرتورم‌ها و به هم ریختن اوضاع اقتصادی، این پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های روستایی بودند که در دوران بازنشستگی‌شان، شرایط را در اوکراین و بلغارستان برای اعضای شهرنشین خانواده خود قابل تحمل کردند اما در این کشورها، منابع زیرساختاری سنتی در روستا آسیب ندیده بود. اقتصاد روستایی و کشاورزی در شرایط تورم‌های بالا به طور سنتی نقش یک سپر حفاظتی نسبی را از طریق خودکفایی در تأمین غذا، تولید کالاهای اساسی و کاهش وابستگی به بازارهای شهری ایفا می‌کند، اما در عین حال خودِ روستاییان نیز از تورم نهاده‌های کشاورزی (مانند کود، بذر و سوخت) ممکن است آسیب ببینند. مطالعات و تجربیات جهانی نشان می‌دهد که اقتصاد روستایی در برخی کشورها به پایداری معیشت کمک کرده به شرطی که برنامه‌ریزی‌های حمایتی دقیقی از اقتصاد روستایی صورت بگیرد؛ اراده‌ای که دست کم اکنون در کشور شاهدش نیستیم. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻خطر پنهان طرح اشتغال عمومی: از حمایت موقت تا نهادینه‌سازی اشتغال بی‌تعهد گزارش تحلیلی داوطلب روند طی شده در طول سالیان اخیر حاکی از آن است که در شرایطی که بخش بزرگی از جامعه با ناامنی شغلی، دستمزدهای ناکافی، تورم و خطر بیکاری مواجه است، سیاست‌گذار به‌جای آنکه اشتغال را به‌عنوان یک حق اجتماعی و مسئله‌ای مرتبط با ساختار اقتصاد و بازار کار ببیند، گاهی با آن همچون مسئله‌ای خیریه‌ای برخورد می‌کند و به زعم خود تلاش می‌کند با نسخه‌های موقتی در قالب کمک‌های موردی و حمایت‌های پراکنده، مسئله‌ای ساختاری را حل کند. 📍 مسئله به ویژه زمانی حادتر می‌شود که این رویکردهای ظاهرا حمایتی، جایگزین سیاست‌های ساختارمند اشتغال شوند؛ یعنی دولت به‌جای ایجاد فرصت‌های شغلی مولد و پایدار، از ابزارهای حمایتی برای مدیریت ظاهری پیامدهای بیکاری استفاده کند. در طرح اشتغال عمومی هم گرچه دولت ادعا می‌کند که در راستای حمایت از نیروی کار این طرح را در دستور کار قرار داده،اما یکی از مهم‌ترین پرسش‌ها این است که آیا صرف نام‌گذاری افراد به‌عنوان «مشارکت‌کننده»، «کارورز»، «نیروی داوطلب» یا هر عنوان دیگری می‌تواند ماهیت رابطه کارگری و کارفرمایی را تغییر دهد. در گزارش داوطلب ببینید چرا یکی از نگرانی‌های جدی درباره اشتغال عمومی، امکان تبدیل شدن یک راه‌حل اضطراری به الگویی پایدار است و چرا باید نسبت به مرز میان «حمایت موقت از گروه‌های فاقد فرصت شغلی» و «نهادینه شدن اشکال کم‌هزینه‌تر و کم‌تعهدتر به‌کارگیری نیروی کار» حساس بود. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

+1
⚠️هشدار- ویدیو دلخراش- اگر در حالت روحی خوبی نیستید لطفا از شنیدن صدای این ویدیو پرهیز کنید. ◾️ واژگونی اتوبوس حامل کارکنان شرکت نفت در ایلام تاکنون ۱۰ نفر جان باخته و ۲۵ نفر مصدوم شده‌اند شامگاه شنبه ۲۳ آبان ۱۴۰۵خ خبرگزاری مهر به نقل از یونس چوبین، رئیس جمعیت هلال احمر دهلران: در پی واژگونی اتوبوس حامل کارکنان شرکت نفت در جنوب استان ایلام، شمار جان‌باخته‌ها به ۱۰ تن رسید و چندین تن دیگر مجروح شدند. پیش‌تر خبرگزاری‌ها به نقل از رئیس پلیس راه فراجا از واژگونی یک دستگاه اتوبوس ولوو حامل کارکنان شرکت نفت NGL در محدوده آبتاف و دشت عباس در ساعت ۱۹:۲۳ خبر دادند. مصدومان به بیمارستان‌های دزفول منتقل شده‌اند. ▪️در شش ماه نخست سال دست‌کم ۱۰ هزار و ۳۵۷ تن در حوادث رانندگی جان باخته‌اند-بدون این که حتی یک تشکل کارگری تاکنون درباره ایمن‌سازی مسیر رفت‌و‌آمد کاری کارگران با کارفرماها و مقامات با جدیت گفتگو کرده باشد، در حالی که بر اساس قوانین تامین اجتماعی و قوانین بین‌المللی، مسیر کار، بخشی از ایمنی کار به شمار می‌شود. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻وقتی مقامات از فقیرتر شدن ما خبر دارند، آیا همچنان باید صدای خود را بلند کنیم؟ آیا انتقاد از فقر حقوق‌بگیرها، به معنی مطالبه‌گری است؟ «تا اعتراض نکنیم شرایطمان تغییر نمی‌کند.» این جمله‌ای‌ست که معمولا برای تشویق همکاران به اعتراض به کار می‌رود و درست است، اما به باور برخی، کامل نیست. برخی از تحلیلگران (کسانی چون داود سوری (اقتصاددان و عضو هیئت علمی دانشگاه شریف) تاکید می‌کنند که «شکایت و اعتراض» با «مطالبه‌گری واقعی» تفاوت وجود دارد. ▪️از دید اقتصاددانان ساختارگرا، برای اثربخشی بیشتر، این جمله باید با مفهوم «مطالبه‌گری هدفمند» تکمیل شود؛ یعنی اعتراض زمانی به تغییر پایدار منجر می‌شود که در قالب تشکل‌های منسجم، با خواسته‌های روشن، مستندات قانونی و پیشنهادهای اجرایی همراه باشد تا به جای تخلیه هیجانی مقطعی، به اصلاح سیاست‌ها بینجامد. ▪️در ادبیات رسمی و سیاست‌گذاری کشور، نیز پژوهشگرانی که در حوزه الگوی مطالبه‌گری فعالیت می‌کنند، مرز روشنی میان اعتراض هیجانی و مطالبه‌گری کارشناسی قائل هستند: در مطالعاتی که با عنوان طراحی الگوی مطلوب مطالبه‌گری در جامعه اندیشکده‌ها منتشر شده، تاکید می‌شود که مطالبه‌گری فراتر از انتقاد صرف است و باید شامل بیان دقیق مشکل، ارائه راهکار کارشناسی، داشتن نقشه راه و پیگیری مستمر و تشکیلاتی باشد. 🧩در منابعی مانند تارنمای تحلیلی داوطلب که راهکارها و ترفندها (تکنیک‌ها و تاکتیک‌های) کنشگری صنفی بررسی می‌شود، تاکید می‌شود که موفقیت اعتراضات کارگری و بازنشستگی در گرو داشتن اهداف مشخص کوتاه‌مدت و بلندمدت، پیام‌رسانی دقیق، سخنگویان پویا و همچنین تربیت سخنگویان پویا، توزیع نقش رهبری و تبدیل نارضایتی به مطالبات قابل تحقق است. این روزها با دیدن ویدیوی مقاماتی که از فقیرتر شدن مردم خبر دارند، این پرسش پیش می‌آید که آیا باید صدای خود را بلند کنیم؟ آن‌ها که همه‌چیز را می‌دانند! چیزی که مهم است: 🔴انتقاد از فقر یا ابراز نارضایتی به تنهایی «مطالبه‌گری» محسوب نمی‌شود، بلکه تنها گام اول و مقدمه آن است: در ادبیات علوم اجتماعی و فعالیت‌های صنفی، میان «انتقاد یا گلایه» (Criticism/Complaint) و «مطالبه‌گری» (Advocacy/Demanding) تفاوت‌های ساختاری وجود دارد. پس بالاخره آیا باید از کوچک شدن سفره شکایت کنیم یا ساکت شویم؟ بر می‌گردیم به نقطه‌ای که جمله «تا اعتراض نکنیم شرایط تغییر نمی‌کند!» چیزی که برای همه روشن است، ساکت شدن راهکار نیست و سکوت احتمالا اوضاع را بدتر می‌کند. تحلیلگران علوم اجتماعی و روابط کار بر این باورند که بین دوگانه‌ی «شکایت کردن» و «ساکت شدن» یک راه سوم و موثرتر وجود دارد: تبدیل کردن شکایت به «مطالبه‌گری سازمان‌یافته و هدفمند». 📍گروهی از کارشناسان و حتی مردم معتقدند بیان مداوم فقر حقوق‌بگیرها به امری تکراری تبدیل شده و تشکل‌های کارگری برای کسب نتیجه باید یک گام فراتر بروند و بر ارائه راهکارهای ساختاری مانند شفاف‌سازی ردیف‌های بودجه، فشار برای اصلاح سیاست‌های پولی و مالیاتی و مطالبه بسته‌های حمایتی غیرنقدی (مانند مسکن و درمان) متمرکز شوند. 📍در مقابل، دیدگاه دیگری بر این باور است که استمرار در بیان مستندِ مشکلات معیشتی نه تنها بی‌فایده نیست، بلکه برای جلوگیری از عادی‌سازی فقر، ایجاد حساسیت در افکار عمومی و یادآوری مداوم تکلیف قانونی دولت طبق ماده ۴۱ قانون کار جهت جبران هزینه‌های زندگی، یک ضرورت حیاتی است. شما در گروه خود چگونه درباره این قضایا صحبت می‌کنید؟ هنر سازمان‌دهندگان در فراتر رفتن از دوگانه «سکوت یا نالیدن از فقر» و فرهنگ‌سازی حول «راه سوم» تا چه اندازه در گروه شما برجسته است؟ ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  - اینستاگرام -  توییتر

🔻«برنامه و بودجه می‌گوید برای افزایش دستمزد بودجه نداریم، در حالی که منابع هست و از اعدادش خبر داریم!» بابایی کارنامی رئیس کمیسیون اجتماعی مجلس: ▫️تاکید آقای پورمحمدی رئیس سازمان برنامه‌وبودجه مبنی بر کمبود منابع مالی برای بهبود معیشت و دستمزدها صحت ندارد. ▫️ حدود ۵۰۰ هزار میلیارد تومان (همت) منابع در دسترس است و با اولویت‌بندی صحیح هزینه‌ها می‌توان وضعیت سفره مردم را بهبود بخشید. ▫️دو سازمان برنامه‌وبودجه و بانک مرکزی همواره افزایش دستمزد را عامل گرانی جلوه می‌دهند، در حالی که سیاست‌گذاری‌های پولی و بودجه‌ای عامل اصلی تورم است. 📍چیزی که پیداست، مقامات و تصمیم‌گیرندگان درباره فقر حقوق‌بگیرها و کوچک شدن سفره آن‌ها کاملا خبر دارند. در این شرایط چه باید کرد؟ در مطلب بعدی ببینید. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  - اینستاگرام -  توییتر

🔻 سازمان‌های کارگری در وضعیت تعلیق گزارش ترجمه و تحلیلی داوطلب یکی از ویژگی‌های شرایط کنونی ایران، استمرار نوعی وضعیت تعلیق است. وضعیت نه جنگ و نه صلح، علاوه بر پیامدهای مستقیم اقتصادی و اجتماعی، بر افق تصمیم‌گیری سازمان‌ها نیز تأثیر می‌گذارد. گروه‌ها و تشکل‌های نیم‌بند کارگری نمی‌دانند محدودیت‌های موجود تا چه زمانی ادامه خواهد داشت، آیا امکان گسترش فعالیت‌های صنفی فراهم می‌شود یا فشارهای موجود تشدید خواهد شد و چه تغییراتی در بازار کار و وضعیت معیشتی اعضا رخ خواهد داد. 🔸در چنین شرایطی، برنامه‌ریزی سازمانی با دشواری مضاعفی روبه‌رو می‌شود. بسیاری از تشکل‌ها نه امکان اجرای برنامه‌های بلندمدت متعارف را دارند و نه می‌توانند همه فعالیت‌های خود را به واکنش‌های کوتاه‌مدت محدود کنند. این وضعیت دو خطر اساسی به همراه دارد. 📍خطر نخست، انجماد سازمانی است. به این معنا که تشکل به دلیل فشارهای بیرونی، ترس از هزینه‌های فعالیت یا ناتوانی در تصمیم‌گیری، وارد وضعیت انتظار می‌شود. ارتباط با اعضا کاهش می‌یابد و تجربه‌های سازمانی به‌تدریج از بین می‌روند. در این وضعیت، حتی اگر ساختار رسمی تشکل همچنان وجود داشته باشد، ظرفیت واقعی آن برای نمایندگی و سازماندهی تضعیف می‌شود. 📍خطر دوم اما فرسایش ناشی از فعالیت بدون راهبرد است. سازمان تلاش می‌کند بدون توجه به تغییر ظرفیت‌ها و شرایط محیطی، همان شیوه‌های قبلی را ادامه دهد. نتیجه این وضعیت ممکن است افزایش هزینه فعالیت، خستگی فعالان، کاهش مشارکت اعضا و تضعیف اعتماد درون‌سازمانی باشد. در چنین شرایطی؛ راه خروج از این دو وضعیت، نه توقف فعالیت است و نه اصرار بر تداوم همه الگوهای گذشته؛ بلکه بازتعریف شیوه فعالیت با حفظ اهداف و هویت سازمانی است. 🔴 یکی از اشتباهات راهبردی تشکل‌ها که در ایران به وفور با آن مواجه‌ایم، این است که فعالیت سازمانی را عمدتاً با برگزاری تجمع، اعتصاب یا انتشار بیانیه تعریف کنند. این در حالی است که قدرت یک نهاد صنفی فقط در تعداد کنش‌های اعتراضی آن خلاصه نمی‌شود؛ بلکه به میزان ارتباط پایدار آن با اعضا، اعتماد متقابل، توان نمایندگی مطالبات و ظرفیت بسیج اجتماعی نیز وابسته است. 🧩در دوره‌هایی که امکان کنش جمعی گسترده محدود می‌شود، حفظ پیوندها اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. تشکل‌ها باید شناخت خود را از وضعیت اعضا حفظ کنند؛ بدانند آن‌ها با چه مشکلاتی مواجه‌اند، کدام مطالبات در اولویت قرار دارند، چه گروه‌هایی کمتر نمایندگی می‌شوند و چه تغییراتی در وضعیت معیشت و اشتغال رخ داده است. این موضوع به‌ویژه در شرایط کنونی اهمیت دارد؛ زیرا بحران اقتصادی و ناامنی شغلی ممکن است اولویت‌های بدنه کارگری را تغییر دهد. برای مثال، در یک دوره ممکن است افزایش دستمزد مطالبه اصلی باشد، اما در دوره‌ای دیگر حفظ اشتغال، پرداخت دستمزدهای معوق، جلوگیری از تعطیلی واحد تولیدی یا برخورداری از پوشش بیمه‌ای به اولویت فوری تبدیل شود. سازمانی که نتواند این تغییرات را درک کند، ممکن است همچنان به نمایندگی از مطالباتی سخن بگوید که با اولویت‌های واقعی اعضایش در شرایط کنونی فاصله دارد. بنابراین، تاب‌آوری سازمانی مستلزم حفظ رابطه نمایندگی و امکان بازبینی مستمر اولویت‌هاست. فعالیت‌های صنفی و حمایتی، گفت‌وگو با اعضا و دریافت بازخورد از بدنه سازمان باید بخشی از کارکرد دائمی تشکل باقی بمانند. در گزارش داوطلب ببینید «مدیریت تغییر» با «مدیریت برای تغییر» چه فرقی دارد، تغییر مقطعی و تغییر مستمر یعنی چه، و در وضعیت نه جنگ و نه صلح کشور، پنج محور برای بازسازی ظرفیت سازمانی را مرور کنید. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻مدیر عامل صندوق بازنشستگی: تعهدات صندوق‌های بازنشستگی در ایران بالاست و باید بازنگری شود! علاءالدین ازوجی، مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشور گفت: 💬 سهم بازنشستگی‌های پیش از موعد و وضعیت سن بازنشستگی در کشور باید بررسی شود؛ چراکه بخش مهمی از پایداری صندوق‌ها به زمان خروج افراد از بازار کار بستگی دارد. از طرف دیگر، نرخ جایگزینی در ایران حدود ۹۶ درصد است؛ یعنی اولین حقوق بازنشستگی تقریباً معادل ۹۶ درصد آخرین حقوق مشمول کسور فرد پرداخت می‌شود. 💬این در حالی است که میانگین نرخ جایگزینی در کشورهای عضو سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) حدود ۴۰ درصد است. وی تاکید کرد چنین تفاوتی نشان می‌دهد تعهدات صندوق‌های بازنشستگی در ایران بالاست و باید نسبت میان حق بیمه پرداختی، حقوق دوران اشتغال و مستمری بازنشستگی مورد بازنگری قرار گیرد. 🔴چرا کاربران برآشفتند؟ اول این که مقایسه نرخ جایگزینی ۹۶ درصد با میانگین OECD دقیق نیست. مثلا OECD در گزارش Pensions at a Glance 2025 میان نرخ جایگزینی ناخالص و خالص تفاوت می‌گذارد. میانگین نرخ جایگزینی ناخالص برای کارکنانی که یک دوره کامل اشتغال داشته‌اند، حدود ۵۲ درصد و میانگین نرخ جایگزینی خالص حدود ۶۳ درصد است. بنابراین، عدد ۴۰ درصدی که ازوجی به آن استناد کرده، بدون ذکر سال، نوع شاخص و روش محاسبه، مبنای مناسبی برای مقایسه با رقم ۹۶ درصد ایران نیست. 📍نکته مهم‌تر اینکه حتی اگر نرخ جایگزینی در برخی صندوق‌های ایران واقعاً بالا باشد، این مسئله به‌خودی‌خود اثبات نمی‌کند که مستمری بازنشستگان بیش از حد است. باید دید حقوق دوران اشتغال چقدر قدرت خرید داشته و مستمری پرداختی چه سطحی از معیشت را تأمین می‌کند. نرخ جایگزینی بالا لزوماً به معنای مستمری بالا از نظر قدرت خرید نیست. ممکن است فردی مستمری‌ای معادل ۹۶ درصد آخرین حقوق خود دریافت کند، اما همان حقوق در دوران اشتغال نیز برای تأمین هزینه‌های زندگی کافی نبوده باشد. این نکته‌ای‌ست که کاربران درباره‌اش هشدار داده‌اند. کاربران می‌گویند بازنشستگان نباید هزینه سوءمدیریت منابع صندوق‌ها، بدهی‌های دولت، سیاست‌های اشتغال ناکارآمد و تصمیم‌های بدون پشتوانه مالی را بپردازند. منبع ویدیو: نود اقتصادی ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻دو دهه تلاش برای تغییر قواعد ورود به بازار کار: اشتغال عمومی یا ارزان‌سازی نیروی کار در گزارش تحلیلی داوطلب بخوانید: طرح «اشتغال عمومی» وزارت کار، در ظاهر با هدف ایجاد فرصت‌های موقت برای افراد بیکار و آسیب‌دیده از شرایط اقتصادی و جنگ طراحی شده است؛ اما نگرانی اصلی فعالان کارگری، شرایطی است که برای این اشتغال در نظر گرفته شده: دستمزدی پایین‌تر از حداقل مصوب و کنار گذاشتن حمایت‌های معمول قانون کار و تأمین اجتماعی. رویکرد «کاهش هزینه به‌کارگیری نیروی کار از طریق محدود کردن دستمزد و استثنا قائل شدن در حمایت‌های قانونی» سابقه دارد:
📍 در سال ۱۳۹۱، دولت محمود احمدی‌نژاد دستورالعمل «آموزش به روش استادـ شاگردی نوین» را برای اجرا ابلاغ کرد. مطابق گزارش‌های آن زمان، شاگردان می‌توانستند تا سه سال در کارگاه‌ها آموزش ببینند، اما در این دوره از شمول قانون کار و قانون تأمین اجتماعی خارج بودند، استادکار نیز الزامی به پرداخت مزد به آنان نداشت و تنها پوشش بیمه‌ای پیش‌بینی‌شده نیز بیمه حوادث بود.؛ 📍 در دولت حسن روحانی، طرح کارورزی فارغ‌التحصیلان دانشگاهی یا «کاج» در سال ۱۳۹۶ با منطق دیگری به اجرا درآمد. فارغ‌التحصیلان برای دوره‌ای چهار تا شش‌ماهه به بنگاه‌ها معرفی می‌شدند و در طول دوره، یک‌سوم حداقل دستمزد را به‌عنوان کمک‌هزینه آموزشی از وزارت کار دریافت می‌کردند. 📍در سال ۱۳۹۷، پیشنهاد خروج کارگاه‌های کوچک روستایی از شمول حداقل دستمزد، با حمایت برخی جریان‌های کارآفرینی خیریه‌ای از جمله مؤسسه «نذر اشتغال امام حسین» اصفهان مطرح شد. 📍پیشنهاد پرداخت نصف حداقل دستمزد در سه سال نخست اشتغال در لایحه برنامه هفتم نیز همین جهت‌گیری را دنبال می‌کرد: تسهیل استخدام از طریق کاهش هزینه نیروی کار و ایجاد استثنا در حمایت‌های قانونی.
این طرح‌ها از نظر حقوقی یکسان نیستند، اما در یک نقطه به هم می‌رسند: استفاده از عنوان‌هایی مانند «شاگرد»، «کارورز» یا «مشارکت‌کننده» برای تعریف شرایطی متفاوت از اشتغال متعارف. 🔴بنابراین پرسش اصلی درباره اشتغال عمومی این است که آیا موقتی بودن یک پروژه می‌تواند توجیهی برای کاهش دستمزد و کنار گذاشتن حقوق قانونی شاغلان باشد؟ دولت باید روشن کند بر اساس چه مستند قانونی، افرادی را که در پروژه‌های عمومی کار مشخص انجام می‌دهند، تحت نظارت هستند و در برابر کار خود دستمزد می‌گیرند، از حمایت‌های قانون کار و تأمین اجتماعی محروم می‌کند. حمایت از بیکاران ضروری است، اما نباید به بهای ارزان‌سازی نیروی کار و تضعیف استانداردهای عمومی اشتغال تمام شود. 🧩در گزارش تحلیلی داوطلب ببینید که سابقه و سازوکار این طرح‌ها، تفاوت‌های حقوقی میان استادـشاگردی، کارورزی و اشتغال عمومی چیست، مؤسسه‌های خیریه در شکل‌گیری برخی پیشنهادهای اشتغال‌زایی چه نقشی داشتند و برای تغییر قواعد حداقل دستمزد چه تلاش‌هایی انجام شد. گزارش همچنین با مرور مواد ۲، ۷ و ۱۴۸ قانون کار، به این پرسش می‌پردازد که مرز میان آموزش، مشارکت داوطلبانه و رابطه واقعی کار کجاست و دولت برای خارج کردن شاغلان طرح اشتغال عمومی از حمایت‌های قانونی به چه مستنداتی نیاز دارد. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻از کف خیابان تا ژنو: فعالان صنفی ایرانی چگونه می‌توانند از ظرفیت سازمان بین‌المللی کار (ILO) استفاده کنند؟ با وجود محدودیت‌های حقوقی و عدم عضویت ایران در برخی مقاوله‌نامه‌های کلیدی کار، سازوکارهای سازمان بین‌المللی کار همچنان ابزارهای مهمی برای پیگیری مطالبات کارگران، معلمان و بازنشستگان فراهم می‌کند. در میان راه‌های موجود، در دسترس‌ترین و بازترین مسیر برای فعالان ایرانی، بهره‌گیری از پرونده بازِ ایران در «کمیته آزادی انجمن‌ها» (پرونده شماره ۲۵۰۸) از طریق اتحادیه‌های جهانی است؛ چرا که برخلاف سازوکارهای سنگین‌تری مانند «ماده ۲۶ اساسنامه»، مسیر اتحادیه‌های جهانی هم‌اکنون هموار است و مانع حقوقی ندارد. 🧩چه کسانی برای به جراین انداختن مکانیسم ماده ۲۶ اساسنامه‌ی ILO حق ثبت شکایت دارند؟
بر اساس بندهای ۱ و ۴ ماده ۲۶ اساسنامه سازمان بین‌المللی کار، تنها سه گروه می‌توانند شکایت رسمی ثبت کنند: یک دولت عضو دیگر: هر کشور عضو ILO که همان مقاوله‌نامه مورد نقض را تصویب کرده باشد، می‌تواند علیه کشور خاطی شکایت کند. نمایندگان رسمی کنفرانس بین‌المللی کار: هر یک از نمایندگان (دولتی، کارگری یا کارفرمایی) که اعتبارنامه آن‌ها در اجلاس سالانه کنفرانس بین‌المللی کار (ILC) تایید شده باشد، حق دارد شکایت را به ثبت برساند. (در عمل، معمولاً گروه کارگران در هیئت‌مدیره یا کنفرانس این اقدام را انجام می‌دهند). خود هیئت‌مدیره سازمان: هیئت‌مدیره می‌تواند رأساً و بدون نیاز به شاکی بیرونی، فرآیند ماده ۲۶ را به جریان بیندازد. طبق متن ماده ۲۶، شکایت زمانی پذیرفته می‌شود که کشور مورد نظر، مقاوله‌نامه (کنوانسیون) مشخصی را رسماً تصویب کرده باشد اما در عمل به تعهدات آن پایبند نباشد.
برای نمونه، شکایت رسمی علیه عربستان سعودی در سازمان بین‌المللی کار (ILO) بر اساس ماده ۲۶ اساسنامه، توسط نمایندگان کارگری ۳۶ کشور در کنفرانس بین‌المللی کار (به‌ویژه ائتلافی از اتحادیه‌های کارگری کشورهای آفریقایی و با حمایت کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری - ITUC) ثبت شده است. در این شرایط، فعالان ایرانی می‌توانند بر چهار محور اصلی تمرکز کنند: ارسال مستندات به اتحادیه‌های جهانی (که بازترین و عملی‌ترین مسیر در کوتاه‌مدت است): بیشتر تشکل‌های مستقل داخل ایران به دلیل نداشتن مجوز رسمی، دسترسی مستقیمی به ILO ندارند، اما کنفدراسیون بین‌المللی اتحادیه‌های کارگری (ITUC) و فدراسیون‌های جهانی (مانند معلمان و حمل‌ونقل) به‌عنوان شاکیان رسمی پرونده ایران در کمیته آزادی انجمن‌ها فعال هستند. ارسال دقیق احکام قضایی، اسامی بازداشت‌شدگان و گزارش سرکوب اعتصابات به این نهادها، مستقیم‌ترین راه برای زنده نگه داشتن پرونده و صدور توصیه‌های بین‌المللی علیه دولت است.
فعالان باید دقت کنند که حتی در فرستادن گزارش به سازمان‌های بین‌المللی، حد بالایی از امنیت داده را رعایت کنند. هنگام ارسال گزارش درباره سرکوب یک تجمع، اخراج کارگران یا حوادث محیط کار، از درج نام، شماره تماس یا اطلاعات شناسایی فرد فرستنده و شاهدان عینی خودداری کنید، اطلاعات حساس را به صورت یکجا در اختیار یک واسطه قرار ندهید و فقط داده‌هایی را منتقل کنید که برای اثبات اصل ماجرا در گزارش‌های بین‌المللی ضروری است.
مستندسازی حوادث محیط کار و نقض تعهدات پذیرفته‌شده: دولت ایران حتی بدون پیوستن به مقاوله‌نامه‌های آزادی تشکل‌یابی (۸۷ و ۹۸)، به‌عنوان عضو ILO متعهد به رعایت اصول بنیادین کار (از جمله محیط کار ایمن) و مقاوله‌نامه‌های تصویب‌شده‌ای مانند منع تبعیض در استخدام (شماره ۱۱۱) است. ثبت دقیق حوادث مرگبار معادن و صنایع یا اخراج‌های عقیدتی، اهرم حقوقی محکمی برای به چالش کشیدن دولت در مجامع جهانی ایجاد می‌کند. ▫️ انتشار گسترده گزارش‌های کمیته آزادی انجمن‌ها و مطالبات این نهاد برای آزادی فعالان صنفی زندانی، ضمن افزایش مشروعیت بین‌المللی تشکل‌های مستقل، هزینه برخورد امنیتی را در افکار عمومی بالا می‌برد. لابی‌گری برای فعال‌سازی ماده ۲۶ اساسنامه ILO یک مسیر بلندمدت است که نباید به دلیل چالش‌های حقوقی فراموش شود: ثبت شکایت تحت ماده ۲۶ که به تشکیل «کمیسیون تحقیق» و فشارهای شدید بین‌المللی منجر می‌شود، بالاترین اهرم در ILO است؛ اما چون این مسیر نیازمند طرح شکایت از سوی نمایندگان رسمی کنفرانس کار و استناد به مقاوله‌نامه‌های تصویب‌شده توسط ایران است، دستیابی به آن نیازمند کمپین‌سازی و لابی‌گری بلندمدت تشکل‌های خارج از کشور با گروه کارگران در هیئت‌مدیره ILO است. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻نشست هیئت‌مدیره سازمان بین‌المللی کار؛ فرصتی برای پیگیری نقض حقوق تشکل‌یابی و آزادی‌های صنفی سیصد و پنجاه‌وهشتمین نشست هیئت‌مدیره سازمان بین‌المللی کار (ILO) از ۹ تا ۱۹ نوامبر ۲۰۲۶ (۱۸ تا ۲۸ آبان ۱۴۰۵) در ژنو برگزار می‌شود. این نشست یکی از مهم‌ترین ارکان تصمیم‌گیری اجرایی این سازمان است و نمایندگان دولت‌ها، کارفرمایان و کارگران در آن حضور دارند و انتخاب و انتصاب مدیرکل جدید سازمان برای دوره پنج‌ساله آینده، در ۱۶ نوامبر (۲۵ آبان) از رویدادهای مهم این نشست است. در دستور کار آن همچنین موضوعاتی مانند آینده کار شایسته در اقتصاد پلتفرمی، گذار از اشتغال غیررسمی به رسمی و بررسی وضعیت اجرای برخی مقاوله‌نامه‌های بین‌المللی قرار دارد. با این حال، اهمیت این نشست برای فعالان صنفی ایران به انتخاب مدیرکل محدود نمی‌شود: 🔴کمیته آزادی انجمن‌ها (CFA)، به‌عنوان یکی از سازوکارهای نظارتی سازمان بین‌المللی کار، وظیفه بررسی شکایت‌های مربوط به نقض آزادی تشکل‌یابی و مداخله دولت‌ها در فعالیت سازمان‌های کارگری و کارفرمایی را بر عهده دارد. گزارش این کمیته برای نشست جاری در ۱۹ نوامبر منتشر خواهد شد. 🔸پیگیری وضعیت فعالان صنفی بازداشت‌شده، محدودیت فعالیت تشکل‌های مستقل و موانع برخورداری کارگران از حق سازمان‌یابی، همچنان از موضوعات مهم مورد توجه فعالان حقوق صنفی است. البته در دستور کار منتشرشده نشست جاری، بررسی مشخص پرونده ایران اعلام نشده است و نباید آن را به‌عنوان موضوع قطعی این نشست معرفی کرد. 🔴اما چرا نام ایران در دستور کار علنی و اولیه نشست نیست؟ جلسات کمیته آزادی انجمن‌ها پشت درهای بسته و به‌صورت محرمانه برگزار می‌شود. بنابراین، فهرست کشورهایی که پرونده‌هایشان در این کمیته در حال بررسی است، پیش از پایان نشست در دستور کار عمومی هیئت‌مدیره منتشر نمی‌شود. این فهرست تنها در روز آخر (۱۹ نوامبر ۲۰۲۶) و هم‌زمان با انتشار رسمی «گزارش کمیته آزادی انجمن‌ها» علنی می‌شود. ▪️ کشورهایی که نامشان از پیش در دستور کار علنی هیئت‌مدیره درج می‌شود (مانند ونزوئلا، گواتمالا یا عربستان در نشست جاری)، کشورهایی هستند که علیه آن‌ها شکایت رسمی بر اساس ماده ۲۶ اساسنامه ILO ثبت شده یا «کمیسیون تحقیق» تشکیل شده است. از آنجا که پرونده فعال ایران (شماره ۲۵۰۸) در چارچوب کمیته آزادی انجمن‌ها (CFA) قرار دارد و هنوز به مرحله تشکیل کمیسیون تحقیق ماده ۲۶ نرسیده است، نام آن در جدول زمانی علنی و اولیه دیده نمی‌شود. تا زمانی که گزارش نهایی کمیته در ۱۹ نوامبر منتشر نشود، نمی‌توان به‌طور قطعی گفت که پرونده ایران در نوبت بررسی این ماه قرار گرفته یا به نشست بعدی (مارس ۲۰۲۷) موکول شده است. برای تشکل‌های مستقل کارگری و صنفی ایران، اهمیت چنین نشست‌هایی در استفاده از سازوکارهای نظارتی بین‌المللی، مستندسازی نقض حقوق بنیادین کار و مطالبه پاسخگویی دولت در برابر تعهدات بین‌المللی آن است. در مطلب بعدی ببینید تشکل‌ها و فعالان صنفی ایرانی چه می‌توانند بکنند. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻آمار بازماندگان از تحصیل در گزارش‌های دولت با هم نمی‌خواند چرا تشکل‌ها باید بیشتر برای تهیه آمار و داده‌های مستقل بکوشند؟ هادی عزیززاده، دبیرکل اسبق شورای عالی آموزش و پرورش: 💬در آمار بازماندگان از تحصیل، ارقام گزارش‌های مختلف دولت با یکدیگر همخوانی ندارد. 💬وقتی زمان انتشار گزارش‌ها و مبنای محاسبه ثابت نباشد، امکان مقایسه دقیق از بین می‌رود. باید روشن شود که آیا این اختلاف ناشی از تغییر روش محاسبه و زمان گزارش‌گیری است یا دلایل دیگری دارد. بدون شفافیت در داده‌ها، نمی‌توان درباره روند بازماندگی از تحصیل قضاوت دقیقی کرد. 🔴 در بسیاری از کشورها، آمارهای مربوط به بازماندگان از تحصیل توسط نهادهای مستقل و سازمان‌های غیردولتی با استفاده از روش‌هایی مانند پیمایش‌های میدانی خانوار گردآوری می‌شود. نمونه‌های شاخص آن شامل گزارش سالانه «ASER/آسر» در هند توسط سازمان پراتام، شبکه «پال» در بیش از ۱۷ کشور، گزارش «KIDS COUNT» بنیاد آنی ای. کیسی در آمریکا و نظارت‌های مستقل سازمان «تودوس پلا ادوکاسائو» در برزیل است. برخی از این سازمان‌ها مستقیماً ارزیابی‌های میدانی انجام می‌دهند

🔻بدون تشکل، هزینه رفتارهای مطالبه‌گرانه بیشتر است برای فردای بهتر، امروز تشکل بسازیم. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای د
🔻بدون تشکل، هزینه رفتارهای مطالبه‌گرانه بیشتر است برای فردای بهتر، امروز تشکل بسازیم. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

📣اگر پرسنل پیمانی باشیم و به مرخصی زایمان برویم، آیا حقوق قطع می‌شود؟ نه، حقوق قطع نمی‌شود. بر اساس ماده ۷۶ قانون کار و ماده
📣اگر پرسنل پیمانی باشیم و به مرخصی زایمان برویم، آیا حقوق قطع می‌شود؟ نه، حقوق قطع نمی‌شود. بر اساس ماده ۷۶ قانون کار و ماده ۶۸ قانون تأمین اجتماعی 🔹 مرخصی زایمان (۹ ماه) جزو سوابق خدمت محسوب می‌شود. 🔹 حقوق و مزایای مستمر در این مدت برقرار است. 🔹 پیمانی بودن مانع پرداخت حقوق نیست. 🔹 فقط پرداخت‌های غیرمستمر مانند اضافه‌کار، کارانه و نوبت‌کاری معمولاً در ایام مرخصی پرداخت نمی‌شود. 🔴 در طول مرخصی زایمان، حقوق مستقیماً از سوی کارفرما پرداخت نمی‌شود، بلکه سازمان تأمین اجتماعی مبلغی تحت عنوان «کمک هزینه بارداری» (معادل دو سوم آخرین مزد یا حقوق بیمه‌شده) به شرط داشتن حداقل ۶۰ روز سابقه پرداخت حق بیمه در یک سال قبل از زایمان پرداخت می‌کند. 🔴اخراج زنان کارگر در ایام مرخصی زایمان و دوران شیردهی (تا پایان دو سالگی کودک) ممنوع است و در صورت امتناع کارفرما از پذیرش مجدد کارگر، زن می‌تواند به هیئت‌های حل اختلاف وزارت کار مراجعه و شکایت کند. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر

🔻برخی به جای پاسخگو کردن خود دولت برای افزایش دوباره دستمزد، به سخنگوی دولت تاختند ویدیویی از فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت وایرال شده است که می‌‌گوید: «هیچ وعده ای مبنی بر افزایش حقوق کارمندان و کارگران در نیمه دوم سال از طرف دولت نداده‌ایم! وعده دولت، وعده‌ای است که در جایی مصوب می‌شود. دولت که طبق آرزو نمی تواند بررسی کند. حتما دولت علاقمند است که این اتفاق بیفتد.» کانال‌هایی (مجموعه مرتبط دانستنی‌های کارگر و کارگر ۲۴) این گفته‌های وی را در برابر گفته‌های قبلی میدری، وزیر کار قرار دادند که گفته‌ بود: «افزایش حقوق در شهریور یکی از مصوبات بود وی در برنامه زنده اعلام کرده بود که افزایش حقوق شهریور «در جلسه قبل مصوب شد.» سپس، گفته‌های سمیه گلپور، رئیس پیشین کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگران ایران که اکنون به عنوان فعال کارگری در رسانه‌ها معرفی می‌شود، در متن پیام مورد تاکید قرار گرفت که می‌گوید «قسم حضرت عباستان را باور کنیم یا دم خروس را؟» گلپور گفت:
خانم سخنگو! این چه نمایش جدیدی است که راه انداخته‌اید؟! از آن طرف وزیر کارتان (احمد میدری) پای میز شورای عالی کار در اسفندماه می‌نشیند و زیر «بند ۱۰» ممهور به امضا می‌کند که «معیشت کارگر را در نیمه دوم سال ترمیم می‌کنیم»؛ این می‌شود قسمِ حضرت عباسِ دولتِ فخیمه شما! از این طرف خودتان پشت تریبونِ رسمی می‌ایستید و با خونسردیِ تمام می‌گویید: «دولت هرگز وعده نداده و آرزوی دولت با توانش فرق دارد!»؛ این هم دمِ خروس‌تان که از جیبِ توجیهاتِ فانتزیِ شما بیرون زده است!»
گفته‌های تند گلپور حرف دل خیلی‌ از کاربران بود: سبد معیشت کارگر به ۸۰میلیون رسیده است و توصیه به این که «یا حداقل به ریشِ شعارهای خودتان بیش از این نخندید و یا حداقل تلاش کنید قیمت یک عدد تخم مرغ را ثابت نگهدارید آرزوهای فانتزی که از آن سخن می گویید پیشکشتان.» محسن باقری- ‌نماینده کارگران در شورای عالی کار- هم با طعنه واکنش نشان داد که معیشت کارگران را نمی‌توان به علاقه دولت و توان پرداخت کارفرما موکول کرد: دستمزد کارگر لطف دولت نیست. مطابق ماده ۴۱ قانون کار، شورای عالی کار مکلف است همه‌ساله حداقل مزد کارگران را با توجه به نرخ تورم و تأمین زندگی یک خانواده با تعداد متوسط تعیین کند. بنابراین افزایش دستمزد، یک موضوع صرفاً سلیقه‌ای یا وابسته به علاقه دولت نیست؛ اجرای تکلیف قانونی است. رسانه‌ها نیز تناقض میان اظهارات وزیر کار و سخنگوی دولت را به موضوعی عمومی تبدیل کردند. برخی کاربران می‌گویند فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت قرار است قربانی شود تا دولت زمان بخرد، یعنی به نظر آن‌ها تمرکز بر سخنگو به ابزاری برای مدیریت هزینه سیاسی خلف‌وعده تبدیل شده است. برخی دیگر، حمله‌هایی که اخیرا به حرف‌های متناقض سخنگوی دولت می‌شود را به بازی‌های جناحی رقیب نسبت دادند هر چند درباره هیچ‌یک از این دو نظر، شواهدی بیش از حدس و گمان در دست نیست. چیزی که مهم است، مهاجرانی تصمیم‌گیرنده نیست، صرفاً سخنگوی یک تصمیم جمعی در سطح مقامات دولتی است. سخنگوی دولت، موضعی را اعلام کرده که احتمالاً پیش از آن در سطح دولت درباره‌اش گفتگو و تصمیم‌گیری شده است. مسئولیت اصلی متوجه دولت، وزارت کار و شورای عالی کار است. (اگر مهاجرانی فردا اظهارات خود را اصلاح کند، استعفا دهد یا حتی از دولت کنار گذاشته شود، آیا مسئله دستمزد کارگران حل خواهد شد؟ آیا دولت به تعهد بازنگری دستمزد عمل خواهد کرد؟ آیا شورای عالی کار تشکیل جلسه خواهد داد؟) تناقض میان اظهارات وزیر کار و سخنگوی دولت فرصتی برای مطالبه پاسخگویی است، اما نباید به موضوع اصلی نقد یا کنشگری تبدیل شود. وعده دولت برای ترمیم دستمزد کارگران در شهریور ۱۴۰۵ به یک خلف‌وعده آشکار تبدیل شده است. وزارت کار نه‌تنها از تشکیل کمیته مزد طفره می‌رود، بلکه به قیمت فرار از افزایش حقوق، تمام جلسات شورای عالی کار را تعطیل کرده و نامه‌های گروه کارگری را نیز بی‌پاسخ گذاشته است. ✅ خبرها و مسائل کارگری را در تارنمای داوطلب دنبال کنید. @davtalaborg  -  اینستاگرام -  توییتر