| نیمه گمشده |
Открыть в Telegram
And in the end, if one day I am not here, a memory of me will remain here...🖤
Больше195
Подписчики
Нет данных24 часа
+27 дней
+130 дней
Архив постов
یک نفر مدام سیگار میکشد، زنی هنگام آشپزی ترانهای غمگین را زمزمه میکند، دختری به بهانهی فیلم اشک میریزد، پسری نیمه شب در خیابان پرسه میزند، همه دلتنگیم؛ همین.
من هم سعی میکنم جدی نگیرم ولی متاسفانه موهام، معدهم، سرم و اعصابم خیلی جدی میگیرن.
تا صددرصد نشده صداشو در نیارید
تا صددرصد نشده صداشو در نیارید
تا صددرصد نشده صداشو در نیارید
تا صددرصد نشده صداشو در نیارید
تا صددرصد نشده صداشو در نیارید.
همه كارى ميكنما !
خونه رو مرتب ميكنم،
باشگاه ميرم سمت مواد نميرم،
به حقوق ديگران احترام ميذارم و
هزارتا كار ديگه ولى
حال دلم خوب نيست
ديگه دلم با اين زندگی نیست 💔
Repost from | نیمه گمشده |
سپس به همان چیزی که بودم برگشتم؛
یک سکوت طولانی،
اجتناب از گفتگو
و میل به تنهایی...
آخر میفهمیم ایران یه آزمایشگاه روانی
خیلی بزرگ بوده با این هدف که تست کنن
ببینن سقف تحمل یه انسان چقدر میتونه باشه.
آخر میفهمیم ایران یه آزمایشگاه روانی
خیلی بزرگ بوده با این هدف که تست کنن ببینن سقف تحمل یه انسان چقدر میتونه باشه.
آخر میفهمیم ایران یه آزمایشگاه روانی خیلی بزرگ بوده با این هدف که تست کنن ببینن سقف تحمل یه انسان چقدر میتونه باشه.
با بغض گفت:
هیچ چیز راحتم نمیکند.
نه دریا، نه آفتاب، نه درختها، نه آدمها، نه فیلمها، نه لباسهایی که تازه خریدهام.
نمیدانم چه کار کنم.
بروم و سرم را به درختها بکوبم.
داد بزنم. گریه کنم. نمیدانم.
