آنسوی دَرون | فاطیما 🖤

صبحتون بخیر 🌱❤️

برای بیست و پنج تیر دور دوم روتین بازگشت به خود رو داریم شروع میکنیم به مدت یک ماه 🌻 اطلاعات کامل رو اینجا قرار دادم 🌻 اما چون اولویت با بچه های دور یک هست که تعدادی شون دوست دارن همراه من باشن برای دور دوم فقط سه نفر میتونن کنار ما باشن🌻 اگر دوست دارید کنار من و این جمع بی نظیر یک ماه تجربه رهایی از تنش های بدنی و فکری رو تجربه کنید الان بهترین فرصته با کمترین سرمایه گذاری بتونید مسیر تون رو شروع کنید🌻 حتی در روز های سخت و بحرانی اخیر 🌻 اطلاعات کامل دوره بازگشت به خود در شرایط بحران 🌱

درود بر ۲۶ سالگی ❤️

چند روز دیگر بیست‌وشش ساله می‌شوم. وقتی کوچک‌تر بودم، فکر می‌کردم آدم‌ها در این سن تکلیف خیلی چیزها را می‌دانند. فکر می‌کردم تا اینجا باید مسیر زندگی مشخص شده باشد، تصمیم‌های مهم گرفته شده باشند و آدم با اطمینان بداند که چه می‌خواهد و به کجا می‌رود. اما هرچه بزرگ‌تر شدم، بیشتر فهمیدم زندگی کمتر از آن چیزی که تصور می‌کردم شبیه یک نقشه‌ی از پیش کشیده شده است. در این سال‌ها چیزهای زیادی را از دست دادم؛ بعضی آدم‌ها، بعضی رؤیاها، بعضی تصویرهایی که از آینده داشتم و حتی گاهی تصویری که از خودم ساخته بودم. بارها مجبور شدم از نو به خودم نگاه کنم و از خودم بپرسم: «واقعاً چه چیزی برای من مهم است؟» و خیلی وقت‌ها جواب روشنی برای این سؤال نداشتم. فکر می‌کنم یکی از سخت‌ترین درس‌های این سال‌ها این بود که پذیرفتم رشد کردن همیشه شبیه جلو رفتن نیست. گاهی رشد کردن یعنی متوقف شدن. یعنی اعتراف کردن به خستگی. یعنی پذیرفتن اینکه همه‌چیز طبق برنامه پیش نرفته است. یعنی رها کردن بعضی چیزها، حتی وقتی هنوز دوستشان داری. در این سال‌ها فهمیدم آدم می‌تواند همزمان هم قوی باشد و هم آسیب‌پذیر. می‌تواند لبخند بزند و در دلش هزار سؤال بی‌جواب داشته باشد. می‌تواند ادامه بدهد، حتی وقتی مطمئن نیست مسیر درستی را انتخاب کرده است. اگر بخواهم بیست‌وپنج سال گذشته را در یک جمله خلاصه کنم، شاید بگویم: من بیشتر از آنکه در حال رسیدن به مقصدی باشم، در حال آشنا شدن با خودم بوده‌ام. با ترس‌هایم. با آرزوهایم. با ضعف‌هایم. با بخش‌هایی از وجودم که سال‌ها سعی می‌کردم نبینمشان. و حالا در آستانه‌ی بیست‌وشش سالگی، برای اولین بار احساس نمی‌کنم باید همه‌ی جواب‌ها را داشته باشم. فقط می‌خواهم آن‌قدر شجاع باشم که سؤال‌های مهم زندگی‌ام را صادقانه زندگی کنم. نمی‌دانم سال جدید زندگی‌ام چه چیزهایی با خودش می‌آورد. نمی‌دانم قرار است به کجا برسم و چه چیزهایی تغییر کنند. اما امیدوارم وقتی یک سال دیگر به عقب نگاه می‌کنم، ببینم کمی مهربان‌تر شده‌ام، کمی آزادتر زندگی کرده‌ام، کمتر از ترس‌هایم فرمان گرفته‌ام و بیشتر شبیه خود واقعی‌ام بوده‌ام. فکر می‌کنم در نهایت، بزرگ شدن همین است؛ نه اینکه همه‌چیز را بدانی، بلکه یاد بگیری با ندانستن‌هایت هم زندگی کنی و باز هم به مسیرت ادامه بدهی.❤️🌱

از آدم های عزیز زندگیم فرستاده برام ❤️ بشنوید شما هم 🌱

سی روز دیگه کنکور ارشده و من تایم زیادی رو مشغول جمع بندی کردن هستم حتما تلاشم رو میکنم محتوا قرار بدم براتون 🌱 ما رو فراموش نکنید ها 🌱

از قرار آزاد آزادم ❤️ تا کی در این آزادی خواهم ماند ؟🌱 #کیارستمی

https://www.instagram.com/yasamin_baf 👆👆👆👆 یکی از شرکت کنندگان دوره برنامه ریزی و بازگشت به خود که مجدد کارشون رو شروع کردن 🥰🌱 خوشحال میشم ازشون حمایت کنید هنر ایشون بسیار ارزشمنده 🌱

برای شروع کردن لازم نیست آماده باشی لازم نیست منظم یا قوی باشی فقط کافیه بخوای دوباره برگردی 🌿 ما تو این مسیر، یک روتین ساده و قابل انجام می‌سازیم برای بدن، ذهن و حال درونی دوره بازگشت به خود | شروع: ۲۵ خرداد تلگرام و روبیکا 🌱 اطلاعات پین شده رو بخون ❤️🥹 @poshtibaniiianso

«آدمِ کمال‌گرا معمولاً بیشتر از همه به آغوش نیاز دارد اما بیشتر از همه از خودش دریغش می‌کند.» @ansoyedaroon

درود و نور بر شما عزیزانم ❤️🥹🌱

🌿 برگشتن همیشه ممکنه حتی اگر مدت‌ها از خودت دور بوده باشی حتی اگر روتین‌هات بهم ریخته باشه حتی اگر انگیزه‌ای نمونده باشه… برگشتن همیشه از یک قدم کوچیک شروع میشه 🌱 این دوره برای همون قدم‌های کوچیکه برای ساختن یک نظم واقعی، بدون فشار دور دوم از ۲۵ خرداد شروع میشه همراه ما باش، تلگرام و روبیکا 🌿 دوره دوم رو یادت نره !🌱❤️🥹 اطلاعاتش پین چنله ❤️ ۲۵ خرداد شروع میکنیم 🌱 با روزی دو ساعت برای خودت وقت گذاشتن به مسیر برگرد ! با کمترین قیمت : ۱۷۵ هزار تومان 🌱 قرار نیست وقتی ازت بگیره این دوره بهت وقت هدیه می‌ده ❤️ @poshtibaniiianso

اگر مدت‌هاست همه‌چیز را رها کردی و از خودت دور شدی، این متن متعلق به توست… برای تویی که خسته‌ای اما هنوز هر روز از تخت بلند می‌شوی و سعی می‌کنی زندگی را ادامه بدهی. برای تویی که مدام به خودت می‌گویی «من قبلاً این‌طوری نبودم…» و دلت برای آن نسخه‌ی پرانرژی‌تر، امیدوارتر و آرام‌ترِ خودت تنگ شده است. می‌دانم که این روزها شروع کردن سخت شده، جواب دادن به پیام‌ها سخت شده، برنامه‌ریزی کردن سخت شده، و حتی بعضی روزها نفس کشیدن هم شبیه انجام دادنِ یک وظیفه‌ی سنگین است. می‌دانم که مدام خودت را با آدم‌های دیگر مقایسه می‌کنی، با خودِ گذشته‌ات مقایسه می‌کنی و از خودت می‌پرسی «چرا نمی‌توانم مثل قبل باشم؟» اما شاید حقیقت این باشد که تو تنبل نشده‌ای، بی‌عرضه نشده‌ای و ناگهان آدمِ ضعیفی هم نشده‌ای… شاید فقط برای مدتِ طولانی تحتِ فشار بوده‌ای. شاید اضطراب، غم، دلتنگی و خستگی آرام‌آرام تمامِ انرژیِ روانت را گرفته‌اند و تو هنوز داری خودت را به‌خاطر زنده ماندن در این شرایط سرزنش می‌کنی. اگر مدت‌هاست خودت را رها کردی، اگر از آرزوهایت دور شدی، اگر بعضی شب‌ها با حسِ شکست می‌خوابی، می‌خواهم این را بدانی: تو خراب نشده‌ای. آدم‌ها گاهی فقط بیشتر از توانشان دوام می‌آورند، بیشتر از ظرفیتشان سکوت می‌کنند و بیشتر از چیزی که نشان می‌دهند درد می‌کشند. و شاید از همین‌جا همه‌چیز آرام‌آرام شروع شود؛ از جایی که تصمیم بگیری این بار به‌جای جنگیدن با خودت، کنارِ خودت بمانی.🌱❤️ @ansoyedaroon

— «کاش یک روز به‌جای این‌که مدام از خودت بپرسی "چرا بهتر نیستم؟" از خودت بپرسی "این‌همه سخت‌گیری را از کِی یاد گرفتم؟"» @ansoyedaroon

سلام و صبح بخیر به شما 🥹🌱

«همه‌چیز قرار نیست به بهترین شکل ممکن پیش برود گاهی خوبِ ناکامل نجات‌دهنده‌تر از عالیِ فرساینده است.» @ansoyedaroon