Lyrics Notes

تمام آن‌چه از ماجرای گفت‌وگوی مریم حیدرزاده با علی ضیا می‌شود برداشت کرد یک حاشیه‌سازی زرد برای بالابردن بازدید پیج‌هایی مشخص و مطرح‌کردن دوباره‌ی نام افراد است. نوعی فضاسازی که کلیشه‌ی چنین برنامه‌هایی است. حیدرزاده، آلبوم «ازخداخواسته» را یک سرقت بزرگ! می‌نامد، ضیا با چهره‌ای متعجب واکنش نشان می‌دهد و توضیح می‌خواهد، ترانه‌سرا هم می‌فرماید با شادمهر قهرم، یک کار به او دادم که قرار شد در فلان آلبوم نباشد و بعد در آلبوم سرقت بزرگ قرار گرفت، از انتشار آلبوم خبر نداشتم و پول را هم دریافت کردم! این‌جا ممکن است به این نتیجه برسیم که ناراحتی حیدرزاده از عدم توافق اولیه است و می‌شود تا حدی حق را به او داد. اما در این مرحله، علی ضیا در یک استوری، پای خبرنگار/دلال کذایی را در تکذیب برخی ادعاها به ماجرا می‌کشد و او هم چند روز بعد یک پست از تهیه‌کننده‌ی آلبوم منتشر می‌کند که بله! پرداخت پول و توافق نهایی، پیش از انتشار آلبوم، حاصل شده است! این‌ها را بگذارید کنار بعضی از افاضات خانم حیدرزاده که نقل به مضمونش یک چیزی شبیه دیالوگ معروف صمدآقاست: «هیشکی مثل مو نمی‌تونه ترانه بنویسه» خب! بازدیدهای پیج‌های مورد نظر بالا رفت، افراد مورد نظر هم دوباره اسمشان مدتی مطرح شد. تا برنامه‌ی بعد و یک حاشیه‌سازی دیگر ... @LyricsNotes

با ضیا باش، حاشیه‌سازی کن! @LyricsNotes

فرامرز رستمی، دوتارنواز و ترانه‌خوان موسیقی شمال خراسان درگذشت. @LyricsNotes

دلکش در جشن ازدواج رشیدی @LyricsNotes

امین‌الله رشیدی ۱۳۰۴-۱۴۰۳ @LyricsNotes

خبرنگار معلوم‌الحال، این ویدئو را منتشر کرده با این توضیح که «این چه فاجعه‌ای است؟! چرا کنسرت داده؟» و از این حرف‌ها! فارغ از این‌که دست‌کم در این ویدئو فاجعه‌ای نمی‌شنویم اما باید حواسمان به فاجعه‌ی اصلی یعنی اصل وجود دارودسته‌ی معلوم‌الحال خبرنگارنماها باشد. بهروز صفاریان خوب این موجودات را شناخته است. در تمام دوران فعالیتشان سرشان در آخور تهیه‌کننده‌های حکومتی بوده و مدام در حال به‌به و چه‌چه برای خواننده‌های عمدتا دوزاری همان تهیه‌کنندگانند و گند زده‌اند به کل مارکت موسیقی و حالا اگر سر سفره‌ای راهشان ندهند فریاد وای و وایلا و وای هنر کشته شد سر می‌دهند! «مارکت موسیقی» به اعتبار همان واژه‌ی «مارکت» یعنی مقوله‌ای که پول در آن نقش‌آفرین اصلی است. طبیعتا پولدارهای تشنه‌ی شهرت هم در چنین مارکتی حضور دارند؛ حق هم دارند و این مختص مملکت ما نیست. پس اصل حضور این افراد نباید مشکل ما باشد. اگر قرار است انتقاد کنیم باید همواره به رانت‌های موجود و محدودیت‌های دستوری و ایدئولوژیک و غیرهنری و غیرمارکتی باشد که اگر آزادی در فعالیت‌های موسیقایی بود اصلا نوبت به این شهرت‌طلب‌ها هم نمی‌رسید. از طرفی "ترانه‌سرا و آهنگ‌ساز گوگوش بودن" لزوما فضیلت و بزرگی نیست و تأکید بر این صفات در میان ادعای انتقاد، نرخ تعیین کردن وسط دعواست. ترانه‌سرا و آهنگساز، یک پول‌دار پیدا کرده‌اند و به او آلبوم و استیج فروخته‌اند و این یک کار مارکتی است. نقد ادبی و هنری به ساخته‌ها و اجراها موضوع دیگری است اما در اصل ماجرا ایرادی نیست. اگر هم کسی بخواهد پول‌شویی کند سراغ این موارد تابلو نمی‌رود و اتفاقا روی بزرگان و مشاهیر سرمایه‌گذاری می‌کند. رانت و رابطه برای گرفتن و پرکردن سالن هم اتفاقا بازارش میان خوانندگان پرطرفدار داغ‌تر است. این‌که به جای نقد اصل سیستم فاسد سراغ تخریب مارکت‌بازها برویم و حواس مردم را از رابطه‌بازی‌های کثیف خود پرت کنیم فاجعه‌ی بزرگ‌تری است. حواسمان باشد که افراد و جریان‌های تخریب‌چی هنر که به شکلی سیستماتیک در حال تخریب فضای طبیعی هنر و فرهنگ و مارکت شده‌اند ما را با خود همراه نکنند. @LyricsNotes

محسن قمی در کنسرت اسپیناس‌پالاس! @LyricsNotes

این ویدئوی قدیمی را از لایو بهروز صفاریان و آن خبرنگار، دوباره ببینید تا یک پست مرتبط هم در ادامه داشته باشیم.