1 787
订阅者
-224 小时
+37 天
+2630 天
帖子存档
1 788
«کولی»
خواننده: محسن چاوشی
ترانه‌سرا: کاظم بهمنی
ملودی: محسن چاوشی
تنظیم: رضا فؤادیان
@LyricsNotes
1 788
•
زهرا سیاه
آوازخوان بی‌سیما
این صدای زهرا سیاه است. همان که بعدها به زری شهره شد (آوازخوان خوش‌صدای عهد اواخر قاجار)
کِی ضبط شد؟ سال ۱۲۹۱ خورشیدی روی صفحه‌ی سنگی.
با همراهی چه کسی؟ به صدای خوبِ تارِ آرشاک‌خان ارمنی.
چه می‌خوانَد؟
تصنیفی از عارف...
نکنم اگر چاره دلِ هرجائی را
نتوانم تن ندهم رسوائی را
نرود مرا از سر، سودایت بیرون
اگرش بکوبی تو سرِ سودائی را
همه شب من اختر شمرم، کی گردد صبح؟
مَه من، چه دانی تو غم تنهائی را؟
تاریخ‌نویسان آورده‌اند، زری (زهرا سیاه) نخستین کسی‌ست که تصانیف عارف را به آواز خواند. و تلخی داستان همین‌جاست: هیچ سندی از پیشینه، تبار و سرانجامش نیست (یا من نیافتم) گو این‌که از او همچون امجد و افتخار خانوم (زنان خواننده‌‌ی هم‌دوره) هیچ تصویری، جایی، ثبت نیست...
و دیگر؟
زمستان دارد می‌رود و این روزگارِ سرد با نام زن زیبا می‌شود. با صدای زن به بهار می‌رسد...
#روزانه
@aminhaghrah
1 788
«چند سال از امشب بگذره»
خواننده: روزبه بمانی
ترانه‌سرا: روزبه بمانی
ملودی: حامد حسینی
تنظیم: مهرداد احمدزاده
@LyricsNotes
1 788
«خزان عشق» (شد خزان)
خواننده: جواد بدیع‌زاده
ترانه‌سرا: رهی معیری
موسیقی: جواد بدیع‌زاده
@LyricsNotes
1 788
اهدای جوایز سالانه به بهترین‌های موسیقی در مراسم مختلف از اتفاقات مهم و تأثیرگذار موسیقی در جهان است. جوایز گرمی بزرگترین نمونه‌ی چنین مراسمی است و در مراسم اسکار، امی و تونی نیز بخش‌هایی به جایزه‌ی موسیقی اختصاص دارد. در شرایط طبیعی، این جوایز به شکلی متعادل با اثرگذاری دست‌اندرکاران حرفه‌ای موسیقی و مارکت مشخص می‌شوند. یعنی کارشناسان موسیقی با معیارهای هنری و فنی و علمی، آثاری را که در مارکت موسیقی و هنر ارائه شده‌اند انتخاب می‌کنند.
اما در کشور ما اوضاع متفاوت بوده و هست. در این‌جا ما باید ارشاد شویم و برای این ارشاد لازم است در چارچوب‌های متنوعی قرار بگیریم. حرف «زن» را که اصلا در عمده‌ی موارد نباید بزنیم، از طرفی به عنوان مثال، یکی از سرفصل‌های گرمی، «جایزه‌ی تالار مشاهیر» است که به آلبوم یا اثری که بیش از بیست‌وپنج سال از تولید آن گذشته اهدا می‌شود و با توجه به این‌که نمی‌شود به «ستاره‌های سربی» و «امان از» و هم‌دوره‌های این‌ها جایزه داد، فعلا در مراسم داخلی چنین جایزه‌ای منتفی است. از طرفی دیگر هنرمندان باکیفیت ما هم عموما یا تن به این چارچوب‌ها نمی‌دهند و یا کلا و ماهیتا خارج از این چارچوب‌ها قرار می‌گیرند. یعنی در حال حاضر نه‌تنها ایرج جنتی‌عطایی و اردلان سرفراز و سیاوش قمیشی و زویا زاکاریان و شهیار قنبری و حسن شماعی‌زاده و محمد شمس و هم‌نسلان این‌ها اصلا بازی داده نمی‌شوند بلکه حتی اهورا ایمان و یغما گلرویی و مهدی یراحی و حتی و حتی حامی و روزبه بمانی هم در این چارچوب‌ها نیستند. چند نفر هم هستند که هم باکیفیتند و هم مارکت‌پسند و با تهیه‌کنندگان قلدر، سفت بسته‌اند و تیتراژها و کنسرت‌ها بینشان تقسیم شده و جایزه‌ی سالانه‌شان تضمین شده است. چهره‌هایی مانند همایون شجریان، محسن چاوشی، علیرضا قربانی و البته و البته سالار عقیلی! هر ترانه‌سرا و آهنگ‌سازی هم با این‌ها ببندد در قله‌ی جوایز است.
باقی جوایز هم بین دارودسته‌ی هفت، هشت تهیه‌کننده‌ی در چارچوب تقسیم می‌شود چون اصلا در این‌جا داوران و کارشناسان محترم نقش مؤثری ندارند و گنگ تهیه‌کنندگان، موسیقی مملکت را هر طرف که بخواهد می‌برد. در چنین شرایطی این‌که توقع داشته باشیم، فلانی جایزه بگیرد و نگیرد انتظاری بی‌جا و ساده‌لوحانه است.
@LyricsNotes
1 788
«پناه تنهایی من»
خواننده: محمد اصفهانی
ترانه‌سرا: ندا جوادی
ملودی: ندا جوادی
تنظیم: بهروز صفاریان
@LyricsNotes
1 788
Repost from N/a
نودو‌هفتین دوره‌ی مراسم اسکار دوم مارس سال جاری (یکشنبه، دوازدهم اسفند) برگزار خواهد شد.
امسال پس از حدود شصت سال، دو فیلم موزیکال امیلیا پرز (Emilia Pérez) و شرور (Wicked) هم‌زمان در میان نامزدهای بهترین فیلم قرار گرفته‌اند. با این حال در‌حالی‌که دو ترانه از فیلم امیلیا پرز در بخش بهترین ترانه‌ی اوریجینال نامزد شده‌اند ولی ترانه‌ای از فیلم شرور در این بخش حاضر نیست. پیش از این در سال ۱۹۶۵، دو فیلم موزیکال مری پاپینز و بانوی زیبای من هم‌زمان در یک مراسم اسکار، نامزد بهترین فیلم شده بودند. هم‌چنین برای اولین بار در تاریخ اسکار، سه بازیگر از یک فیلم زندگینامه‌ای با موضوع موسیقی، (زندگینامه‌ی باب دیلن) نامزد اسکار شده‌اند؛ تیموتی شالامی، ادوارد نورتون و مونیکا باربارو سه بازیگری‌اند که برای بازی در فیلم
یک ناشناخته‌ی کامل (A Complete Unknown)
به نامزدی اسکار رسیده‌اند.
@HonarePanj
1 788
«اول ندیدمت»
خواننده: روزبه بمانی
ترانه‌سرا: روزبه بمانی
ملودی: حامد حسینی
تنظیم: سعید زمانی
@LyricsNotes
1 788
«غرض از مزاحمت»
خواننده: رستاک حلاج
ترانه‌سرایان: رستاک حلاج
علیرضا ناظمی، محبوبه انصاری
تنظیم: فرید مهاجرپور
@LyricsNotes
1 788
«جشن احتمالی»
خواننده: لیلا فروهر
ترانه‌سرا: ایرج جنتی‌عطایی
ملودی: رامین زمانی
تنظیم: رامین زمانی، سیاوش صدری
@LyricsNotes
1 788
«به من نگو خداحافظ»
خواننده: روزبه بمانی
ترانه‌سرا: روزبه بمانی
موسیقی: هومن نامداری
@LyricsNotes
1 788
یکی از مضحک‌ترین جایزه‌های جشنواره‌ی موسیقی فجر جایزه‌ی «رسانه» است. جایزه‌ای که امسال هم به خبرنگاران و رسانه‌های مطلقا حکومتی تقدیم شد. انگارنه‌انگار که روزنامه‌نگاران مستقل این مملکت اصلا وجود دارند! جایزه‌ی بهترین مقاله را به یک پژوهش مذهبی از خبرگزاری قرآن داده‌اند و جایزه‌ی بهترین گفت‌وگو را هم به گفت‌وگو با قاسم افشار در تسنیم!
بهترین پادکست‌ها هم از رادیوهای دولتی گلچین شده‌اند!
امسال اما مضحک‌ترین جایزه، عنوان جدیدی در حوزه‌ی ترانه بود. از بین ۹ ترانه‌ی ارسالی (باورتان می‌شود؟ ۹ ترانه) یک ترانه از شاعری سرتاپا حکومتی با صدای خواننده‌ای سرتاپا حکومتی، اول شده است.
دو ترانه را هم یک نفر دیگر فرستاده و تقدیر شده! کتاب همان یک نفر هم در بخش مجموعه‌های ترانه شایسته‌ی تقدیر شناخته شده! حالا آن یک نفر کیست؟ از هماهنگ‌کننده‌ها و حواریون جناب داور اصلی این بخش در جلسات ماهانه‌ی ایشان! کتابش را چه کسی منتشر کرده؟ انتشاراتی متعلق به همان داور محترم!
باور کنید هر دوی این بزرگواران را به نیکی می‌شناسم اما تن‌دادن به چنین رویه‌ی مضحکی است که جای نقد دارد. در هر جلسه از جلسات ترانه‌خوانی ماهانه‌ی جناب داور، بیش از نود ترانه ارائه می‌شود و همین جناب برنده، آن‌ها را برای خواندن در جلسه ارزیابی می‌کند به جناب داور می‌سپارد و در نهایت یکی از آن‌ها برنده می‌شود. یعنی جشنواره‌ی پرطمطراق حکومتی، برای یک رقابت سالانه و کشوری یک‌دهم یک دورهمی ماهانه‌ی محلی، اعتبار ندارد و متولیان همان دورهمی، می‌روند جایزه‌ها را به خودشان تقدیم می‌کنند!
@LyricsNotes
