Je suis perdue

دارم با صبحا دوباره ارتباط میگیرم.

مغز من عاشق اینه که دم صبح از خواب بیدار بشه و زل بزنه به تاریکی.

مغزم شبا که باید پیش پیشش کنم بخوابه روشن میشه

مغزم روشن شده

دارم سعی می‌کنم خودم رو از رمبیدن حفظ کنم

آخ آدم‌های زندگیم.

به این صورت؛

دویدم که املت بخورم پس هستم.

به دریایی درافتادم که پایانش نمی‌بینم کسی را پنجه افکندم که درمانش نمی‌دانم فراقم سخت می‌آید ولیکن صبر می‌باید که گر بگریزم از سختی، رفیق سست پیمانم مپرسم دوش چون بودی به تاریکی و تنهایی شب هجرم چه می‌پرسی، که روز وصل حیرانم

سعدی

پژوهشکده علوم شناختی پژوهشگاه دانش‌های بنیادی برگزار می‌کند: سلسله سخنرانی‌های علوم اعصاب Brain Mechanisms of Behavioral Strategies in Reward Seeking یکشنبه ۲۲ شهریور ۱۴۰۵ شروع: ساعت ۱۵:۰۰ لینک جلسه: https://skyroom.online/ch/ipm-scs/seminar

ولی من یه روزی پر بودم مطمئنم. دیشب که بابا اومد روم پتو کشید چون موهام خیس بود شاید لحظه‌ای یادم رفت که وزن دارم. وقتی مامانم دستمو گرفت و ازون یکی دستش بهم میوه داد هم برای لحظه‌ای یادم رفت که پر هستم، ۷۰۰ کیلو هستم یا که چه هستم. فقط بودم و دیگر چیزی نبود.

یا خیلی زیاد از همه‌چی انتظار دارم یا هیچ انتظاری ندارم. نمی‌دونم دقیقا کدومشه.

تو کمان‌کشیده و در کمین که زنی به تیرم و من غمین همه‌ی غمم بود از همین که خدا‌نکرده خطا کنی هاتف اصفهانی

باید روی برگ انجیری رو دستمال بکشم