ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

𝘌𝘭𝘥𝘳𝘦𝘥'

Открыть в Telegram

-وجود کلماتی اما، خودت وجود نداری. Gl & Bl novels☀️ - چنل دیلی؛ @el6hell

Больше
2 692
Подписчики
+424 часа
-97 дней
-3230 дней
Архив постов
photo content
+1
07 сент. 2023, 20:31

تمام مدت چشمانم را بازنگه داشتم و به انتظار گرمای خورشیدماندم،غافل ازآن‌که مردم این دیارتشنه تاریکی‌اندوماه پرستند.
07 сент. 2023, 20:13

من و اسمون هردو ساکتیم. ماه که نیست، از کی جز تو انتظار روشنایی داشته باشم؟
07 сент. 2023, 16:52

شرکت کردید؟
Anonymous voting
06 сент. 2023, 04:24
06 сент. 2023, ~21:28

تموم این شب لعنتی رو بخواب. فردا هنوز زنده‌ست.
05 сент. 2023, 23:35

تورا نفس کشیدم، روزها و ماه ها و حالا تمام جان این تن برای توست. بگذار تا وقتی زنده‌ام تورا برای بودن و جان دادنت به من بپرستم.
05 сент. 2023, 23:32

اگه چنل پرایوت فور کردید اینجا بفرستید لینکشو برام در صورتی که ناشناس عکستونو میخواید بفرستید عکستونو همراه اسمتون بفرستید
05 сент. 2023, 17:05
10 сент. 2023, ~12:55

Repost from Ta𝐿rot⛧
بچه ها امشب برای اخرین بار فال میگیرم بعدش میخوام چنل رو ببندم. اگر فال میخواید پیوی بهم پیام بدین، رو هر دوتا فال تخفیف میدم. _دوتا فال کلی؛ 90 میشه با تخفیف 78 _یه فال کلی یه تک نیت؛ 70 میشه با تخفیف 65. _دوتا فال تک نیت؛ 50 میشه با تخفیف 43 @trionfid
05 сент. 2023, 16:51
05 сент. 2023, ~21:19

ایگنور نکنید
05 сент. 2023, 16:36
05 сент. 2023, ~16:49

05 сент. 2023, 15:31
05 сент. 2023, ~17:01

.
05 сент. 2023, 15:26

این پیامو فور کنید چنلتون و عکستونو بفرستید تا باهم شیپتون کنیم *فوروارد تا 00:00
05 сент. 2023, 15:15
05 сент. 2023, ~15:31

#part58 اصلا دلم نمیخواست صورت کریه و فرطوطش رو نگاه کنم. انگار کل زندگی من رو سر کشیده بود و حالا هر خوشی ای که با ظلم و سختگیری ازم میگرفت یه چروک به چین‌های پوست کدرش اضافه میکرد. نفس ارومی کشیدم و نگاه اخم الودم رو بالا بردم. چشمام رو از نظر گذروند و خداروشکر متوجه بغضم نشد. اگر هم شده بود احتمالا براش اهمیت نداشت. نگاهش روی لبای خشکم سر خورد و چشماش رو ریز کرد. دلم نمیخواست بهم نگاه کنه. اصلا دوست نداشتم باهاش توی یه ماشین بشینم. امیدوار بودم وقتی مردم نقش امروز به کلی از ذهنم پاک بشه. لااقل میتونستم با خیال راحت و اسوده و مغز خالی بخوابم. هنوز داشت لبام رو نگاه میکرد. بدون حرف در ماشین رو باز کرد و ازش رفت بیرون و بلافاصله قفلش کرد. خداروشکر ماشینش انقدر خراب و داغون بود که نشه از داخل بازش کرد. شایدم از عمد اینکارو باهاش کرده بود که من فرار نکنم. رفت سمت مغازه و یه بطری بزرگ اب برداشت. نگاهم رو ازش گرفتم و به اطرافم دوختم. توی یه جاده پهن و خاکی بودیم. دورمون بیابون بود و هیچ گیاهی جز خار دیده نمیشد. سعی کردم خودم رو اروم کنم. من هیچکاری نکرده بودم و لازم نبود نگران باشم. ابوهادی به خاطر یه مهمونی رفتن سر منو نمیبرید. اونقدری بهم نیاز داشت که تا یه گوه کاری خیلی بزرگ نکرده بودم اینکارو نمیکرد. تازه معلوم بود چیزی از دیشب نفهمیده. اگر فهمیده بود انسه انقدر با خیال راحت نمینشست سیگار بکشه و با تلفن حرف بزنه چون قطعا پای خودشم گیر بود. به هرحال اصلا حس خوبی نداشتم. در باز شد و ابوهادی نشست توی ماشین. بطری اب و ساقه طلایی ای رو که خریده بود گذاشت بین صندلیا. _میخوای قبل از اینکه سرم و ببری بهم اب بدی که حروم نباشم یه وقت؟ متاسفم ولی چه اب بخورم چه نخورم هستم. پوزخند صدا داری زد اما لبش حتی یه ذره هم کج نشد. ابوهادی_چرا فکر کردی قراره سرتو ببرم؟ مگه کار خاصی کردی که لازم باشه اینطور تنبیه بشی؟ شونمو انداختم بالا و کیفم رو محکم تر توی بغلم گرفتم. _نه کار خاصی نکردم. البته کار خاصی هم نکرده بودم که گیر شما افتادم اما خب الان که وضعیتمو میبینی. نمیدونم حرفام ناراحتش میکرد یا عصبانی.. شایدم میبردش توی فکر چون نگاهش رو ازم گرفت و درحالی که ماشین رو روشن میکرد گفت؛ _ابتو بخور غش نکنی بیوفتی رو دستم. بطری رو برداشتم و درش رو باز کردم و تا جایی که احساس درد توی گلوم نکردم از حرکت نایستادم. درش رو بستم و برگردوندمش سر جاش. نمیدونم چقدر گذشته بود که کم کم چشمام بسته شد و خوابم برد. همش خواب های ترسناک و چرت و پرت دیدم. توی خوابم یه ادم سیاه پوش میدیدم. موهای بلند سیاه و لختی داشت و انگار کمی هیکلی به نظر میرسید. روبه روم ایستاده بود و من نمیتونستم صورتشو ببینم. با رفتن روی دست انداز و جابه جا شدنم از خواب پریدم و با ترس اطرافم رو نگاه کردم. دور تا دورمون همش بیابون و خار بود و افتاب از روبه رو به ماشین میخورد. باد گرم از پنجره به صورتم میزد و موهام کاملا به هم ریخته بودن. به ابوهادی نگاه کردم. بی توجه به من به صندلیش چسبیده بود و درحالی که از رادیو که همش صدای برفک میداد اخبار گوش میداد و زیر لب چیزهایی میگفت. خودم رو جمع کردم و صاف سر جام نشستم. کیفم رو که تا همین لحظه توی مشتم فشارش میدادم انداختم صندلی عقب و موهای به هم ریخته و شونه نشدم رو با کش بستم. ساعت12و 40 دقیقه ظهر بود و جاده خلوت خلوت بود و فقط صدای باغ و اهن قراضه های ماشین و اخبار بود که سکوت بیابون رو میکشست. بطری اب رو که حالا کاملا داغ شده بود و طعم گرما میداد برداشتم و کمی ازش خوردم. _کی میرسیم؟ ابوهادی رادیو رو خاموش کرد و بدون اینکه نگاهم کنه گفت؛ _بیست دقیقه دیگه.. به اطرافم خیره شدم و گفتم؛ _کجا میریم اصلا‌؟ ساقه طلایی ای از توی بسته برداشت و گازی بهش زد که تیکه تیکه شد و همش افتاد روی لباسش. خودشو تکوند و بیسکوییت جویده شده رو تف کرد بیرون که صورتم رو جمع کردم. پیرمرد خرفت چندش. نیم نگاهی بهم انداخت و با لبخند کمرنگی روی لب هاش گفت؛ _پیش یه اشنا.. کلمه اشنا رو با حرص و کینه گفت. چیزی نگفتم و دوباره به صندلیم تکیه دادم. دهنم تلخ و خشک بود و شکمم قارو قور میکرد و پیچ میرفت. کمی دستشویی داشتم اما احتمالا میتونستم تا وقتی که برسیم نگهش دارم. کم کم وارد یه روستا شدیم که اولش نوشته بود به روستای شیملار خوش امدید. زیاد سرسبز نبود اما هواش از اهواز خنک تر بنظر میرسید. خونه های کاهگلی گنبندی شکلی داشت که سقفشون انقدر پایین بود که انگار میخواست ادمای توش رو ببلعه و له کنه. حس میکردم که قبلا هم اینجا اومدم و توی تک تک خونه هاش زندگی کردم. خونه هایی که روی سکوهای پله مانند و کنار هم ساخته شده بودن و بعضیاشون انقدر از بقیه فاصله داشتن که به بیابون میرسیدن.
05 сент. 2023, 08:16

#part57 توجهی به حرفم نکرد و درحالی که میرفت سمت در حیاط گفت؛ _خیلی زود برو لباس بپوش اماده شو. یه کیفی ساکی چیزی هم ببند، داریم میریم جایی. سر جام خشک شدم و بدون حرف نگاهش کردم. حالا از این بالا قد کوتاه و چاق تر بنظر میرسید. اب دهنم رو قورت دادم و یه پله رفتم پایین. _کجا؟ ابوهادی_اونش دیگه بهت ربط نداره. زود باش برو، دیر کنی عصبانی میشم. چیزی نگفتم و بدون حرف از پله ها رفتم پایین و وارد خونه شدم. انسه روی مبل نشسته بود و درحالی که سیگار میکشید با تلفن حرف میزد. درو بستم و رفتم سمتش. توجهی بهم نکرد و کامی از سیگارش گرفت که تلفن رو از دستش گرفتم و خیلی محکم کوبیدمش سر جاش. اخماش رفت توی هم و گفت؛ _خدا لعنتت کنه دختر مگه مریضی تو؟ با اخم بهش نگاه کردم و گفتم؛ _ابوهادی گفت لباساتو جمع کن داریم میریم. انسه_خب به سلامت. _کجا میخواد ببره منو؟ خندید و کامی از سیگارش گرفت و دودش رو فوت کرد سمتم که صورتم رو جمع کردم. _جواب منو بده پیرزن. انسه_شاید میخواد ببرتت توی بیابونی صحرایی چیزی سرتو ببره همونجا خاکت کنه. پوزخندی زدم. _جرعت نداره. بعدم اگه بخواد سرمو ببره لباسام برا چیمه؟ شونشو انداخت بالا و درحالی که میرفت سمت اشپزخونه گفت؛ _شاید میخواد اثرتو از این خونه پاک کنه. حالاهم سریع برو ساکتو جمع کن اعصابشو به هم نریز توی این گرما. حس خیلی بدی بهم دست داد به طوری که به زور تونستم اب دهنم رو قورت بدم. واقعا ترسیده و نگران بودم و قلبم اروم و قرار نداشت. میدونستم که ابوهادی اینکارو نمیکنه. میدونستم که اگر بخواد من رو بکشه بی خبر از همه جا اینکارو میکنه نه الان که به وضوح توی روز روشن به بریدن سرم تهدیدم کرده بود. از اون گذشته اگر میخواست از دستم خلاص شه راه های اسون تری پیش رو داشت. مثلا میتونست من رو بده به معشوقه جنیش. نفس عمیقی کشیدم و رفتم سمت اتاقم. حس خیلی بدی داشتم. حتی اگر قرار نبود به دستش بمیرم بازم از مسافرت باهاش ترس داشتم. وقتی میگفت لباس جمع کنم یعنی قرار بود بریم جایی و بمونیم. کیف مشکی رنگ پوسیدم رو برداشتم و چندتا لباس و لباس زیر چپوندم توش. شارژر، کیف پول و شناسنامه و کارت ملیم رو هم برداشتم تا اگر یه وقت مجبور شدم فرار کنم مدرکی چیزی داشته باشم. زیپم رو بستم و پیرهنم رو در اوردم و یه لباس نسبتا بهتر پوشیدم روش. شلوارم رو عوض کردم و تنها شالی که داشتم رو انداختم روی سرم. انقدر ترسیده و ناراحت بودم که حتی وسایل بهداشتی هم یادم رفت بردارم و مجبور شدم دوباره برگردم توی اتاق. داشتم اسپری و شونم رو برمیداشتم که نگاهم به شیشه دلستر کنار میز خورد. برای اطمینان اون رو هم برداشتم و از اتاق زدم بیرون. ابوهادی توی کوچه کنار پراید داغونش ایستاده بود و با دقت اطرافش رو نگاه میکرد. چشماش به خاطر نور خورشید بسته بودن و ریز تر به نظر میرسیدن. بی توجه بهش رفتم سمت در عقب که گفت؛ _من که رانندت نیستم! بشین جلو. چیزی نگفتم و در جلو رو باز کردم و نشستم توی ماشین. فضای اطرافم بوی گرما و خاک میداد و هوا خیلی خفه و داغ بود. اب دهنم رو قورت دادم و کیفم رو به خودم فشردم. خیلی سریع در داشبورد رو باز کردم تا ببینم چاقو یا چیز تیزی که بشه باهاش ترتیبم رو داد پیدا میکنم یا نه. به محض اینکه ابوهادی اومد سمت ماشین در داشبورد رو بستم. سوار شد و نگاهی به کیف توی دستم انداخت. ابوهادی_بزارش توی صندوق عق.. خیلی سریع گفتم؛ _میخوام پیشم باشه. چیزی نگفت و اینه ماشین رو تنظیم کرد. میتونستم بوی عطرش رو حس کنم و همین تشویش و حال بدم رو بیشتر میکرد. نگاهی بهم انداخت. انگار از استرس عرق کرده و سرخ شده بودم چون گفت؛ _ترسیدی؟ جوابش رو ندادم که استارت زد و گفت؛ _خوبه.. ترس خوبه. همیشه بترس. چیزی نگفتم و به کفشام نگاه کردم. بلاخره ماشین رو روشن کرد و راه افتاد. نه اب داشتم و نه خوراکی و حتی صبحونه هم نخورده بودم. فقط موقع دستشویی رفتن دست و صورتم رو شسته بودم و وضعیتم داغون بود. از توی اینه کناری ماشین نگاهی به خودم انداختم. راست میگفتن. حتی اونقدر خوب نبودم که ردم کنن برم. بهترین راه کشتنم بود. سرم رو انداختم پایین و مشغول کندن پوست ناخنم شدم. باد گرم از پنجره به صورتم میخورد و صدای لاستیک های ماشین توی گوشم میپیچید. در‌های قدیمی و قراضه همش صدا میدادن و داشتن اعصابم رو خورد میکردن. درواقع حالا که حس میکردم به اخر زندگیم نزدیک میشم همه چیز روی مخم بود و عذابم میداد. باعث میشدن حس کنم دیگه حتی همین چیزهای عادی مثل پرایدی که سالهای سال توش نشسته بودمم دیگه قرار نبود ببینم. لبام خشک شده بود و حسابی تشنم بود اما اصلا دلم نمیخواست حرف بزنم. داشتیم تقریبا از شهر خارج میشدیم و تعداد خونه ها و مغازه ها کمتر و کمتر و دکه های بین راهی بیشتر میشد. ابوهادی ماشین رو کنار چند تا مغازه نگه داشت و بهم خیره شد.
03 сент. 2023, 20:39

#part56 نفس عمیقی کشیدم و دستام رو به هم گره زدم. ناخنام کمی بلند شده بود و میتونستم وقتی با تنفر و حرص ابوهادی رو تماشا میکردم و تصور خفه کردنش رو توی مغزم پرو بال میدادم به پوستم فشارشون بدم. گردن چروک و شل و ولش که پر از دونه های قهوه‌ای بود به خاطر قورت دادن لقمه‌های بزرگی که توی دهنش میگذاشت بالا و پایین میشد. برعکس همیشه، دکمه بالایی پیرهن مشکیش رو باز گذاشته بود و میتونستم موهای سفید و پیچ خورده چندش سینه‌ش رو ببینم. از زیر پوست دستای بزرگ و چروکش میشد رگ‌های سبز دستش رو دید. رگ‌هایی که به لطف تمام کتک‌هایی که بهم زده بود برجسته تر شده بودن. درواقع درد کشیدن من، براش مثل یه ورزش و تفریح میموند. مطمئنا اگر من وجود نداشتم و نمیتونست تمام خشم و عقده‌هاش رو سرم خالی کنه سالها پیش در اثر فشار عصبی سکته کرده بود. اب دهنم رو قورت دادم و ناخودگاه صورتم جمع شد. لبام از فرط تنفر میلرزید و ناخنم هرلحظه بیشتر توی پوستم فرو میرفت. موهای جوگندمیش به طرز مرتبی به سر نسبتا بزرگ و بیضی شکلش چسبیده بودن. گوش‌های بزرگش، بزرگترین دلیل بدبختی من بودن. با همون دوتا سیاهچاله گود، تمام رازهای زندگی من رو گوش داده بود. خیلی سریع متوجه نگاه های خیرم شد چون دست از جویدن سبزی های توی دهنش برداشت و سرش رو بلند کرد. اب دهنم رو قورت دادم و ارزو کردم که کاش میتونستم گردنش رو ببرم و تک تک چیزایی که خورده بود رو از معدش بیرون بکشم و بریزم روی سر بریده شدش. اولین بار بود که به خودم جرعت میدادم وقتی روبه روم نشسته اینطور راجع بهش فکر کنم. میدونستم که این ممکن نیست، اما گاهی میترسیدم حتی افکارم رو بتونه بخونه. با شنیدن صدای محکم و بدون کوچکترین لرزشش حس بدی گرفتم؛ _چیزی میخوای بگی؟ _نه. از روی مبل بلند شدم و خواستم برم سمت اتاق که با تحکم گفت؛ _بشین. سرجام خشک شدم و دندونام رو به هم فشردم. انسه دست از سرد کردن نون ها و تا کردنشون برداشت و سرش رو بلند کرد. روی مبل له شده نشستم و سعی کردم قیافه عادی ای به خودم بگیرم. هیچی نمیگفت، انگار میخواست جون به لبم کنه. شاید میخواست ببینه چقدر استرس میگیرم و اینطوری وادارم کنه خودم رو لو بدم. با اینکه کمی ترسیده بودم، اما تغییری توی حالت چهرم ایجاد نشد. هردوشون بی تفاوت به من داشتن صبحونه‌شون رو کوفت میکردن و من مجبور بودم برای قایم کردن استرسم دست از کندن پوست ناخنم بکشم. بلاخره صبحونش تموم شد و استکان چای و زیره‌ش رو برداشت و به ستون تکیه داد. پوفی کشیدم و نگاهی به ساعت که نه صبح رو نشون میداد انداختم. ابوهادی_داری یه کارایی میکنی! چشمای ریز شدش رو از نظر گذروندم و شونم رو بالا انداختم. _مثلا چی؟ سرش رو تکون داد و چای پررنگش رو هورت کشید. ابوهادی_غزل. اگر متوجه بشم دوباره داری کاری میکنی که باعث بردن ابروی من بشه، بخوای فکر خراب بازی با همسنات به سرت بزنه یا کاری بکنی که بر خلاف چیزهاییه که من مشخص و مقدر کردم زندگیت رو زهرمارت میکنم. نفس عمیقی کشیدم و سعی کردم بیخیال به نظر برسم. _بنظرت با این پول تو جیبی کم ماهانم، این پیرزن خرفتی که هرروز بالا سرم نگهبانی میده و تموم محدودیتام چطور میتونم به فکر خراب بازی باشم؟ مطمئن باشید اگر بخوام کاری بکنم برنامه ریزی برای فرار از زیر دست شماست. نمیدونم چطور جرعت میکردم این حرفارو بزنم. رفتم سمت در خونه که صدای خونسردش رو شنیدم؛ ابوهادی_غزل! از اینکه اسمم رو به زبونش میورد متنفر بودم. از اینکه ممکن بود تنها چیزی که توی زندگیم برای خودم داشتم رو اون انتخاب کرده باشه بیزار بودم. دستم روی دستگیره قفل شد اما برنگشتم عقب. سکوت سنگینی توی خونه برقرار بود و فقط صدای کولر بود که این سکوت رو میشکست. ابوهادی_اگر بفهمم فکر فرار کردن توی سرته خودم پیدات میکنم و سرت رو میبرم. بعدم اویزونش میکنم توی اتاقم که تا وقتی فقط استخونات باقی مونده من و تمام کسانی که توی اون اتاقن و پا بهش میزارن رو ببینی. حرفش موهای تنم رو سیخ کرد اما اهمیتی ندادم و از خونه خارج شدم و درو بستم. صدای نحسش رو میشنیدم که خطاب به انسه با صدای بلند میگفت که من زشت تر و مسخره تر از اونیم که حتی بخواد شوهرم بده تا رد بشم و برم. بغضم رو قورت دادم و بدون لحظه ای مکث رفتم طبقه بالا. در قفل بود و هیچ خبری از هیچکس نبود. پوفی کشیدم. حتما دوباره داییشون قصد داشت اذیتشون کنه و حور رو ببره و اوناهم فرار کرده بودن. برگشتم سمت پله ها که ابوهادی رو توی حیاط دیدم. عینک مستطیلیش رو گذاشته بود روی چشماش و نگاهم میکرد. دندونام رو روی هم فشردم و گفتم؛ _چه زود اومدی سرم رو ببری. نگران نباش اگر بخوام فرار کنم نمیام یه طبقه بالاتر. تا اخر عمرم ازت دور میشم.
03 сент. 2023, 08:06

تو تا ابد توی همین قلب میتبی، اما قول بده حالا که داره تجزیه میشه پر بزنی و کنارم توی این قبر نخوابی. چشمای تو باید تا ابد بیدار باشن، تو باید با پروانه های مهاجر پر بزنی و خیال من رو با خودت ببری؛ به تمام جاهایی که یه روز باهم ارزوی رفتن بهشون رو داشتیم.
02 сент. 2023, 14:31

تقویم رو نگاه کن؛ تک تک روزامون سالهاست که مرده‌ان.
02 сент. 2023, 09:28

ضعفم را به در گفتم تا دیوار بشنود، غافل از اینکه تو پشت همان در ایستاده بودی.
02 сент. 2023, 09:23

#part55 بغضم شکست و خواستم برم سمت حوله و برش دارم که مچ دستم رو گرفت و همونطور خیس خیس از حموم کشیدم بیرون. انسه با صدای بلند خودش رو نفرین کرد و سریع رفت سمت حموم تا ابش رو ببنده. به محض اینکه پام روی فرش خونه گذاشته شد سرمای بدی به بدنم لرز انداخت. درحالی که گریه میکردم و سعی داشتم یه جوری خودم رو بپوشونم به زور گفتم؛ _غلط کردم، به خدا دیگه تکرار نمیشه. سر جاش ایستاد و ضربه خیلی محکمی به صورت خیس از اشک و ابم کوبید که صداش توی اتاق پیچید. یه طرف صورتم داغ شد و شروع به سوزش کرد و حس کردم که گوشم کر شد. حتی نمیتونستم از شدت درد و بی حالی سرم رو بلند کنم. حس میکردم که چندین نفر دارن با خنده نگاهم میکنن و نقطه به نقطه بدنم توسطشون مسخره میشه. اما نگاه خشمگین و خیره ابوهادی از همشون سنگین تر بود. درحالی که با صدای بلند فوحشم میداد و هرزه و جنده خطابم میکرد کشیدم سمت راهروی اتاقش. انسه پشت سرمون میومد و التماسش میکرد که لااقل بزاره لباس بپوشم و مدام زیر لب کفر میگفت. ابوهادی درو باز کرد و پرتم کرد توی اتاق که افتادم روز زمین و زخم و سوختگی های پوستم که در اثر وایتکس پدیدار شده بودن به پرزهای فرش مالید و دردم بیشتر شد. آنسه با جیغ گفت؛ _خاک بر سرم میخوای چیکارش کنی؟ جان هرکی میپرستی لباس تنش کن زشته. ابوهادی با صدای بلند گفت؛ _گمشو بیرون. حساب تورو هم بعدا میرسم. صدای محکم بسته شدن در رو شنیدم و بعد از اون تونستم نزدیک تر شدن قدم‌هاش رو حس کنم. انسه_اقا توروخدا کاری باهاش نداشته باش. این هنوز بچست. حداقل شوهرش میدیم بره. کاری باهاش نداشته باش. لک تو دامنش ننداز. ابوهادی چوب گوشه اتاق رو برداشت و اومد سمتم. بدون صدا هق میزدم و حتی جرعت نداشتم تکون بخورم یا چیزی بگم. فقط سعی میکردم خودم رو بپوشونم تا بیشتر از این همه جام رو نبینه. ابوهادی_از پسرا جدات کردیم که خراب بازیاتو با دخترا شروع کنی؟ اره تخم حروم؟ چوب رو محکم به کمرم کوبید که صدای جیغم بلند شد. برم گردوند و دستمو کشید و پرتم کرد روی تخت. خواستم رومو بکنم اونور که دستم رو گرفت و سرجام ثابتم کرد. با گریه و هق هق گفتم؛ _غلط کردم. به خدا دیگه تکرار نمیشه. دیگه به هیچکس نزدیک نمیشم. توروخدا.. بی توجه به التماس هام چوب رو برداشت و محکم روی شکمم کوبید. سوزشش باعث میشد به خودم بپیچم و کل بدنم تیک بزنه و بلرزه. درد، توی مغز و استخونم میچرخید و در نهایت به شکل اشک و ناله از چشما و دهنم خارج میشد. حالم خیلی بد بود. به خاطر لخت بودنم خجالت میکشیدم، خیس بودم و فضای اطراف خیلی برام سرد بود. از سمت دیگه تموم زخمام میسوخت و از استرس و ترس نمیتونستم تکون بخورم. با چشمای روشنی که پر از رگه های سرخ بود بدنم رو از نظر گذروند و با حرص گفت؛ _خودم کاری میکنم دیگه هیچوقت شهوت سراغت نیاد. صدای شکافته شدن هوا توسط چوب و برخوردش با کمر خیسم توی گوشم پیچید و دردش رو حس کردم. درحالی که نفس نفس میزدم و حسابی عرق کرده بودم از خواب پریدم. خیلی سریع اطرافم رو از نظر گذروندم و پتو رو زدم کنار. لباسام تنم بود و لخت نبودم. خداروشکر هیچ خبریم از ابوهادی نبود. سرمو توی دستام گرفتم و نفس لرزونم رو دادم بیرون. هر لحظه یاداوری اون روزا برام مثل کابوس میموند. هیچوقت این خاطرات مسخره و دردناک دست از سرم برنمیداشتن، حتی توی خواب. تاپم رو از تنم در اوردم و درحالی که از بسته بودن در اتاق مطمئن میشدم نیم تنم رو پوشیدم و لباسم رو پوشیدم روش. نگاهی به پرده های کنار رفته نارنجی و نور خورشید که به حریر های براقش میتابید انداختم و از روی تخت بلند شدم. میتونستم از بیرون اتاق صدای ابوهادی و انسه رو بشنوم. دیشب با موهای خیس خوابیده بودم و الان پف و شلخته بودن و احساس گلودرد میکردم. زحمت شونه کردنشون رو به خودم ندادم و فقط با کش بالای سرم بستمشون. پیرهن داغون چروکم رو روی لباسم پوشیدم و از اتاق زدم بیرون. ابوهادی روی زمین نشسته بود و با قاشق چایش رو هم میزد. بدون حرف رفتم و روی مبل نشستم که گفت؛ _علیک سلام! خیلی اروم و بی میل جوابش رو دادم که سرشو بلند کرد و بهم خیره شد. بوی تخم مرغ سرخ شده توی فضا پراکنده بود و میتونستم از بیرون صدای خروس بشنوم. انسه با ماهیتابه تخم مرغ از اشپزخونه خارج شد و گذاشتش روی نون های تازه. روبه روی ابوهادی نشست و درحالی که روسریش رو سفت میکرد گفت؛ _اینبار تخم مرغ ها خیلی کوچیک بودن. پنج تا درست کردم. ابوهادی استکانش رو برد سمت دهنش و کمی چای هورت کشید. همچنان داشت با نگاه خیرش من رو نگاه میکرد. اب دهنم رو قورت دادم که گفت؛ _چرا انقدر شلخته ای؟ با صدای گرفته گفتم؛ _دیشب موهامو خشک نکردم همونجوری خوابیدم. سرشو تکون داد و تکه نون گنده ای برداشت و انداخت روی تخم مرغا.
01 сент. 2023, 10:33

#part54 یچیزی این وسط خیلی عجیب بود. ابوهادی همیشه از همه کارهای من باخبر میشد. همیشه میگفت هر غلط اضافه و یا کار اشتباهی بکنی من فورا میفهمم. علاوه بر اون، همیشه واقعا حس میکردم کسی کنارمه. کسی که به همراه سایم قدم برمیداره، وقتی خوابم تماشام میکنه و حواسش به همه‌چیز هست. حتی گاهی وقتا خودش رو نشون داده بود. حسش میکردم، خوابش رو میدیدم.. وقتایی که مریض بودم، از خواب بیدار میشدم بین هذیون گفتنام ازش حرف میزدم. و میتونستم واضح تر از قبل حسش کنم. اگر یکی از جنای ابوهادی نبود که راپورت منو بهش میداد، پس چی بود؟ اما الان چرا اینکارو نمیکرد؟ نکنه یه چیز بزرگتر در انتظارمه؟ نکنه همه اینارو به ابوهادی گفته و اون دنبال یه فرصت مناسبه تا سرم رو ببره و خونمو برای کل جنگیریاش استفاده بکنه؟ نفس عمیقی کشیدم و شقیقه هام رو مالیدم. حالا حس ازادی که داشتم داشت به کابوس و سردرد تبدیل میشد و حس میکردم کرمی توی معدم دور خودش میپیچه و سم اسیدیش دلم رو مثل سیر و سرکه میجوشونه. حالا که از اون فضای مفرح و شاد خارج شده بودم، حالا که ادمای همسن خودم رو اطرافم نمیدیدم، حالا که اون دختر پولدار نبودم ترس از ابوهادی دوباره سراغم اومده بود. خوب یادمه که ارزو میکردم به جای شکنجه های روحی و روانی ای که بهم تحمیل میکرد، تهدید ها و فوحش ها و تحقیر هایی که با بی رحمی توی صورتم میکوبید و تموم اون کابوس هایی که باعثشون میشد، کتک بخورم. حاضر بودم زیر تموم تنبیه هاش بمیرم اما انقدر کنترل روح و روانم رو دستش نگیره. از ماشین که پیاده شدم سرم همچنان گیج میرفت. اخرین باقی مونده های پول این ماهم رو دادم به راننده و با قدم هایی سست رفتم توی خونه. نیاز داشتم برم حموم. نیاز داشتم اثر الکل رو از توی رگام بیرون بکشم و اگر لازم بود اب بی بو رو به جای خونم جایگزین کنم. لازم بود اثر بدن اوا رو از روی تنم پاک کنم. میترسیدم، میترسیدم بو بکشه. لمس کنه، بچشه و همه چیز رو بفهمه. انسه خداروشکر روی مبل خوابش برده بود و این واقعا عجیب به نظر میرسید. معمولا ادم تنبلی بود اما مگه تازه چندساعت پیش بیدار نشده بود؟ خودمو انداختم توی حموم و اب سرد رو باز کردم که موهای تنم سیخ شد. میتونستم از این فاصله دور صدای تیک تیک تمام ساعت های دنیارو بشنوم. ... 6 سال قبل؛ قلبم تند تند میزد. خون توی رگ هام به جوش اومده بود و به طرز باور نکردنی ای توی تموم قسمت‌های تنم میپیچید. میتونستم جوشش و داغیش رو پشت پلکا و شقیقه‌م حس کنم. قلبم هنوز هم تند میزد و نقش بدن هیوا یه لحظه هم از جلوی چشمام کنار نمیرفت. اگر ماوا نرسیده بود، احتمالا بیشتر میتونستم لمسش کنم. با اینکه ادم خطرناکی نبود و میدونستم اصلا براش مهم نیست من و هیوا چیکار میکنیم اما بازم استرس داشتم. اون چوب، کاش هیوا اون رو اتیش بزنه. انقدر همیشه از ابوهادی میترسیدم که حتی جرعت نکردم هیوارو با دست لمس کنم. اگر اون جن میفهمید چی؟ اگر ابوهادی مطلع میشد؟ اگر منو میکشت؟ همیشه بهم میگفت، میگفت اگر ابروش رو ببرم و کاری کنم که از نظرش اشتباه باشه تیکه تیکم میکنه و هر قسمتم رو میندازه جلوی سگا. لیف نخ کش شده رو خیلی محکم روی پوستم کشیدم تا تموم اثار جرم رو از روی تنم پاک کنم. با شنیدن صدای داد و بیداد بیرون در حموم به خودم لرزیدم. میدونستم که یه اتفاقی افتاده. میدونستم که یه چیزی سر جاش نیست. نگاهی به وایتکس گوشه حموم انداختم و اب دهنم رو قورت دادم و خیلی سریع حمله کردم طرفش. کمی ازش رو روی لیف کفی ریختم و شروع کردم به مالیدنش به شکم و سینه‌هام. باید هیچ اثری از هیچکسی نمیموند. نباید میفهمید. انقدر اینکار رو تکرار کردم که کل تنم بوی وایتکس گرفت و بدنم سرخ سرخ شد. پوستم میسوخت و به طرز وحشتناکی میخارید اما همچنان با دست هایی بی جون لیف رو به بدنم میکشیدم. زیر دوش اب که همیشه خدا ابش سرد بود، دست‌ها و اشک جاری چشمام رو حس نمیکردم و بدون مکث اسم مامانم رو میوردم. مادری که هیچ تصویری ازش به خاطر نداشتم. با شنیدن صدای ابوهادی از پشت در حموم به خودم لرزیدم و سرجام خشک شدم. ابوهادی_خودم این دختره هرزه رو زنده زنده اتیشش میزنم. چسبیدم به دیوار سرامیکی سرد حموم و خداروشکر کردم که همیشه از ترس در رو قفل میکردم. دستگیره چندبار بالا و پایین شد و ابوهادی چند ضربه به در زد و با صدای بلند گفت؛ _این در خراب شده رو باز کن تا نشکوندمش و با تیکه هاش سوراخ سوراخت نکردم. از شدت استرس دست و پاهام سر شده بودن و سوزش پوستم تا مغز و استخونم نفوذ میکرد. به خاطر ترس و استشمام بوی گند وایتکس به سرفه افتادم و محکم تر به دیوار سرد چسبیدم. بی صدا گریه میکردم و کل تنم میلرزید و سرد شده بود. دیگه هیچ خبری از اون گرما و احساس جوشش نبود. بلاخره قفل در حموم شکسته شد و تونستم ابوهادی رو توی چهارچوب در ببینم.
01 сент. 2023, 01:41