Бидъат аҳлига раддия

СИЛСИЛАВИЙ ТАКФИР МЎЪТАЗИЛИЙЛАР МАЗҲАБИДИР Имом Абул Ҳусайн ал-Малатий аш-Шофеъий (ваф. 377 ҳ.й.) раҳимаҳуллоҳ

فَأَما الَّذِي يكفر فِيهِ معتزلة بَغْدَاد معتزلة الْبَصْرَة فَالْقَوْل فِي الشاك والشاك فِي الشاك وَمعنى ذَلِك أَن معتزلة بَغْدَاد وَالْبَصْرَة وَجَمِيع أهل الْقبْلَة لَا اخْتِلَاف بَينهم أَن من شكّ فِي كَافِر فَهُوَ كَافِر لِأَن الشاك فِي الْكفْر لَا إِيمَان لَهُ لِأَنَّهُ لَا يعرف كفرا من إِيمَان فَلَيْسَ بَين الْأمة كلهَا الْمُعْتَزلَة وَمن دونهم خلاف أَن الشاك فِي الْكَافِر كَافِر ثمَّ زَاد معتزلة بَغْدَاد على معتزلة الْبَصْرَة أَن الشاك فِي الشاك «والشاك فِي الشاك إِلَى الْأَبَد إِلَى مَا لَا نِهَايَة لَهُ كلهم كفار وسبيلهم سَبِيل الشاك الأول وَقَالَ معتزلة الْبَصْرَة الشاك الأول كَافِر لِأَنَّهُ شكّ فِي الْكفْر والشاك الثَّانِي الَّذِي هُوَ شَاك فِي الشَّك لَيْسَ بِكَافِر بل هُوَ فَاسق لِأَنَّهُ لم يشك فِي الْكفْر إِنَّمَا شكّ فِي هَذَا الشاك أيكفر بشكه أم لَا فَلَيْسَ سَبيله فِي الْكفْر سَبِيل الشاك الأول وَكَذَلِكَ عِنْدهم الشاك فِي الشاك والشاك فِي الشاك إِلَى مَا لَا نِهَايَة لَهُ كلهم فساق إِلَّا الشاك الأول فَإِنَّهُ كَافِر وَقَوْلهمْ أحسن من قَول أهل بَغْدَاد» التنبيه والرد على أهل الأهواء والبدع

«Бағдод мўътазилийлари - Басра мўътазилийларини такфир қилишининг сабаби "Шак қилувчи ҳамда шак қилувчи хусусида шак қилувчи" масаласидир. Бунинг маъноси шу-ки - Бағдод мўътазилийлари ҳам, Басра мўътазилийлари ҳам, бутун қибла аҳли ҳам "кофирнинг куфрида шак қилган одам кофирдир" деган сўзда ихтилоф қилишмаган. Чунки, куфр ҳақида шак қиладиган кишининг иймони йўқдир, зеро у куфрни иймондан фарқлай билмайди. Шунинг учун мўътазилийларда ҳам, барча уммат ичида ҳам кофирнинг куфрида шак қилувчи кофир эканида ихтилоф йўқ. Сўнгра Бағдод мўътазилийлари - Басра мўътазилийларига зиёда қилдилар ва шундай дедилар: "шак қилувчи хусусида шак қилувчи, бу шак қилувчи хусусида ҳам шак қилувчи кофир бўлади, бу нарсанинг ниҳояси йўқ, барчалари кофирдирлар, уларнинг йўллари энг аввалги шак қилувчининг йўли билан бир хил" Басра мўътазилийлари эса: "биринчи шак қилувчи кофирдир. Чунки у куфрда шак қилди. Шак қилувчи хусусида шак қилган иккинчи шак қилувчи эса фосиқдир, чунки у куфрда шак қилмади, балки шак қилувчи хусусида шак қилди. Бу шакки билан кофир бўладими йўқми?! Унинг куфрдаги йўли биринчи шак қилувчиники каби эмас." Шунингдек Басра мўътазилийларининг наздида шак қилувчида шак қилувчи ва унда шак қилувчиларнинг барчаси фосиқлардир, бу нарсанинг ниҳояси йўқ, магарам биринчи шак қилувчи кофирдир. Уларнинг сўзлари Бағдод мўътазилийларининг сўзидан яхшироқ» «Ат-Танбиҳ ва аррод аъла аҳл ал аҳва ва ал бидаъ», 32-33. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

СИЛСИЛАВИЙ ВА СИЛСИЛАВИЙ ТАБДИЪДА МЎЪТАЗИЛИЙЛАР МАЗҲАБИДИР Имом Абул Ҳусайн ал-Малатий аш-Шофеъий (ваф. 377 ҳ.й.) раҳимаҳуллоҳ

فَأَما الَّذِي يكفر فِيهِ معتزلة بَغْدَاد معتزلة الْبَصْرَة فَالْقَوْل فِي الشاك والشاك فِي الشاك وَمعنى ذَلِك أَن معتزلة بَغْدَاد وَالْبَصْرَة وَجَمِيع أهل الْقبْلَة لَا اخْتِلَاف بَينهم أَن من شكّ فِي كَافِر فَهُوَ كَافِر لِأَن الشاك فِي الْكفْر لَا إِيمَان لَهُ لِأَنَّهُ لَا يعرف كفرا من إِيمَان فَلَيْسَ بَين الْأمة كلهَا الْمُعْتَزلَة وَمن دونهم خلاف أَن الشاك فِي الْكَافِر كَافِر ثمَّ زَاد معتزلة بَغْدَاد على معتزلة الْبَصْرَة أَن الشاك فِي الشاك «والشاك فِي الشاك إِلَى الْأَبَد إِلَى مَا لَا نِهَايَة لَهُ كلهم كفار وسبيلهم سَبِيل الشاك الأول وَقَالَ معتزلة الْبَصْرَة الشاك الأول كَافِر لِأَنَّهُ شكّ فِي الْكفْر والشاك الثَّانِي الَّذِي هُوَ شَاك فِي الشَّك لَيْسَ بِكَافِر بل هُوَ فَاسق لِأَنَّهُ لم يشك فِي الْكفْر إِنَّمَا شكّ فِي هَذَا الشاك أيكفر بشكه أم لَا فَلَيْسَ سَبيله فِي الْكفْر سَبِيل الشاك الأول وَكَذَلِكَ عِنْدهم الشاك فِي الشاك والشاك فِي الشاك إِلَى مَا لَا نِهَايَة لَهُ كلهم فساق إِلَّا الشاك الأول فَإِنَّهُ كَافِر وَقَوْلهمْ أحسن من قَول أهل بَغْدَاد» التنبيه والرد على أهل الأهواء والبدع

«Бағдод мўътазилийлари - Басра мўътазилийларини такфир қилишининг сабаби "Шак қилувчи ҳамда шак қилувчи хусусида шак қилувчи" масаласидир. Бунинг маъноси шу-ки - Бағдод мўътазилийлари ҳам, Басра мўътазилийлари ҳам, бутун қибла аҳли ҳам "кофирнинг куфрида шак қилган одам кофирдир" деган сўзда ихтилоф қилишмаган. Чунки, куфр ҳақида шак қиладиган кишининг иймони йўқдир, зеро у куфрни иймондан фарқлай билмайди. Шунинг учун мўътазилийларда ҳам, барча уммат ичида ҳам кофирнинг куфрида шак қилувчи кофир эканида ихтилоф йўқ. Сўнгра Бағдод мўътазилийлари - Басра мўътазилийларига зиёда қилдилар ва шундай дедилар: "шак қилувчи хусусида шак қилувчи, бу шак қилувчи хусусида ҳам шак қилувчи кофир бўлади, бу нарсанинг ниҳояси йўқ, барчалари кофирдирлар, уларнинг йўллари энг аввалги шак қилувчининг йўли билан бир хил" Басра мўътазилийлари эса: "биринчи шак қилувчи кофирдир. Чунки у куфрда шак қилди. Шак қилувчи хусусида шак қилган иккинчи шак қилувчи эса фосиқдир, чунки у куфрда шак қилмади, балки шак қилувчи хусусида шак қилди. Бу шакки билан кофир бўладими йўқми?! Унинг куфрдаги йўли биринчи шак қилувчиники каби эмас." Шунингдек Басра мўътазилийларининг наздида шак қилувчида шак қилувчи ва унда шак қилувчиларнинг барчаси фосиқлардир, бу нарсанинг ниҳояси йўқ, магарам биринчи шак қилувчи кофирдир. Уларнинг сўзлари Бағдод мўътазилийларининг сўзидан яхшироқ» «Ат-Танбиҳ ва аррод аъла аҳл ал аҳва ва ал бидаъ», 32-33. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

СИЛСИЛАВИЙ ТАКФИР МЎЪТАЗИЛИЙЛАР МАЗҲАБИДИР Имом Абул Ҳусайн ал-Малатий аш-Шофеъий (ваф. 377 ҳ.й.) раҳимаҳуллоҳ айтади:

فَأَما الَّذِي يكفر فِيهِ معتزلة بَغْدَاد معتزلة الْبَصْرَة فَالْقَوْل فِي الشاك والشاك فِي الشاك وَمعنى ذَلِك أَن معتزلة بَغْدَاد وَالْبَصْرَة وَجَمِيع أهل الْقبْلَة لَا اخْتِلَاف بَينهم أَن من شكّ فِي كَافِر فَهُوَ كَافِر لِأَن الشاك فِي الْكفْر لَا إِيمَان لَهُ لِأَنَّهُ لَا يعرف كفرا من إِيمَان فَلَيْسَ بَين الْأمة كلهَا الْمُعْتَزلَة وَمن دونهم خلاف أَن الشاك فِي الْكَافِر كَافِر ثمَّ زَاد معتزلة بَغْدَاد على معتزلة الْبَصْرَة أَن الشاك فِي الشاك «والشاك فِي الشاك إِلَى الْأَبَد إِلَى مَا لَا نِهَايَة لَهُ كلهم كفار وسبيلهم سَبِيل الشاك الأول وَقَالَ معتزلة الْبَصْرَة الشاك الأول كَافِر لِأَنَّهُ شكّ فِي الْكفْر والشاك الثَّانِي الَّذِي هُوَ شَاك فِي الشَّك لَيْسَ بِكَافِر بل هُوَ فَاسق لِأَنَّهُ لم يشك فِي الْكفْر إِنَّمَا شكّ فِي هَذَا الشاك أيكفر بشكه أم لَا فَلَيْسَ سَبيله فِي الْكفْر سَبِيل الشاك الأول وَكَذَلِكَ عِنْدهم الشاك فِي الشاك والشاك فِي الشاك إِلَى مَا لَا نِهَايَة لَهُ كلهم فساق إِلَّا الشاك الأول فَإِنَّهُ كَافِر وَقَوْلهمْ أحسن من قَول أهل بَغْدَاد» التنبيه والرد على أهل الأهواء والبدع

«Бағдод мўътазилийлари - Басра мўътазилийларини такфир қилишининг сабаби "Шак қилувчи ҳамда шак қилувчи хусусида шак қилувчи" масаласидир. Бунинг маъноси шу-ки - Бағдод мўътазилийлари ҳам, Басра мўътазилийлари ҳам, бутун қибла аҳли ҳам "кофирнинг куфрида шак қилган одам кофирдир" деган сўзда ихтилоф қилишмаган. Чунки, куфр ҳақида шак қиладиган кишининг иймони йўқдир, зеро у куфрни иймондан фарқлай билмайди. Шунинг учун мўътазилийларда ҳам, барча уммат ичида ҳам кофирнинг куфрида шак қилувчи кофир эканида ихтилоф йўқ. Сўнгра Бағдод мўътазилийлари - Басра мўътазилийларига зиёда қилдилар ва шундай дедилар: "шак қилувчи хусусида шак қилувчи, бу шак қилувчи хусусида ҳам шак қилувчи кофир бўлади, бу нарсанинг ниҳояси йўқ, барчалари кофирдирлар, уларнинг йўллари энг аввалги шак қилувчининг йўли билан бир хил" Басра мўътазилийлари эса: "биринчи шак қилувчи кофирдир. Чунки у куфрда шак қилди. Шак қилувчи хусусида шак қилган иккинчи шак қилувчи эса фосиқдир, чунки у куфрда шак қилмади, балки шак қилувчи хусусида шак қилди. Бу шакки билан кофир бўладими йўқми?! Унинг куфрдаги йўли биринчи шак қилувчиники каби эмас." Шунингдек Басра мўътазилийларининг наздида шак қилувчида шак қилувчи ва унда шак қилувчиларнинг барчаси фосиқлардир, бу нарсанинг ниҳояси йўқ, магарам биринчи шак қилувчи кофирдир. Уларнинг сўзлари Бағдод мўътазилийларининг сўзидан яхшироқ» 📕 «Ат-Танбиҳ ва аррод аъла аҳл ал аҳва ва ал бидаъ», 43-44 ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

Ижтимоий тармоқларда неча юллардан бери имом ва мужаддид Муҳаммад ибн Абдулваҳҳоб раҳимаҳуллоҳнинг сурати дея мана шу фотосурат кенг тарқатилиб келади. Суратда бир киши курсида ўтирган бўлиб, уни имом Муҳаммад ибн Сауд раҳимаҳуллоҳ, ёнида тик турган кишини эса имом Муҳаммад ибн Абдулваҳҳоб раҳимаҳуллоҳ деб кўрсатишади. Аслида эса бу маълумотлар нотўғри. Курсда ўтирган киши — Баҳрайн султонининг ўғли Абдуллоҳ ибн Исо ибн Али Оли Халифа бўлиб, у биринчи Саудия давлатининг асосчиси имом Муҳаммад ибн Сауд эмас. Муҳаммад ибн Сауд раҳимаҳуллоҳ 1765 йилда вафот этган. Унинг ёнида тик турган киши эса — Баҳрайнлик қимматбаҳо тошлар савдогари Муҳаммад ибн Абдулваҳҳоб ал-Файҳонийдир. У 1863 йилда Баҳрайнада туғилган ва 1906 йилда Ҳиндистоннинг Бомбей шаҳрида вафот этган. Шунинг учун бу киши ҳам мужаддид имом Муҳаммад ибн Абдулваҳҳоб ат-Тамимий эмас. Мужаддид имом Муҳаммад ибн Абдулваҳҳоб раҳимаҳуллоҳ 1791 йилда вафот этган. Шуни ҳам инобатга олиш керакки, илк фотосурат 1826 йилда олинган, фотоаппарат ихтиро қилингани эса 1839 йил 19 август куни расман эълон қилинган. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

Шайх Сулаймом ибн Саҳмон айтади:

من أنباط قرية أجذم من أهل حيفا ثم سكن في بيروت، وكان قاضيا فيها يحكم بالقانون ويدع الحكم بكتاب الله وسنة رسوله، ومن العجائب العجاب أن هذا الرجل يدعي محبة النبي صلى الله عليه وسلم ووضع فيه مدائح تجاوز فيها الحد وأفرط فيها وألحد ومع ذلك يحكم بالقانون المخالف لشريعة الرسول المأخوذ عن حكم الافرنج من النصارى ويدع حكم الله ورسوله. وهذا من أشنع التناقض وأبشعه، وصنف كتابا في الاستغاثة بالنبي صلى الله عليه وسلم وردّ عليه أئمة أهل الإسلام وبينوا ما في كتابه من الأغلاط والأوهام والغلو المفرط الذي خرج به من دين المسلمين إلى دين عباد القبور من المشركين. وكان في عقيدته على طريقة أهل الاتحاد كابن عربي وأمثاله من أهل الكفر والعناد، وهم من أكفر خلق الله على الإطلاق ومن أهل الزندقة والنفاق. وكان يجحد علو الله على خلقه واستوائه على عرشه وأنه ليس فوق السماء إله يعبد ولا يصلى له ويسجد

У (Юсуф Набҳоний) Ҳайфа аҳлидан бўлган Ажзам қишлоғи аҳолисидан эди. Сўнг Байрутда яшади ва у ерда қозилик қилар эди (султон Абдулҳамид ll даврида фуқаролик ишлари маҳкмасида қози бўлган) . У (дунёвий) қонунлар билан ҳукм қилар, Аллоҳнинг Китоби ва Расулининг суннати билан ҳукм қилишни тарк этган эди. Бу кишининг Набий солаллоҳу алайҳи васалламга бўлган муҳаббатни даъво қилиши, у зот ҳақида мадҳлар ёзиб, уларда ҳаддан ошиб, ғулувга кетган ҳолда илҳодга бориши энг ажабланарли нарсалардандир. Шунга қарамай, у Расулнинг шариатига зид бўлган, насронийлардан бўлган франсузларнинг қонунларидаг олинган қонунлар билан ҳукм қилар ва Аллоҳ ва Расулининг ҳукмини эса тарк этар эди. Ва бу энг қабиҳ ва энг жирканчли зиддиятдир. У Набий солаллоҳу алайҳи васалламга истиғоса қилиш ҳақида китоб тасниф қилди. Ислом аҳлининг имомлари унга раддия бердилар ва унинг китобидаги хатолар, ваҳмлар ҳамда ҳаддан ошиб кетган ғулувни баён қилдилар. Ана шу ғулув кетиши уни мусулмонлар динидан олиб мушриклардан бўлмиш қабрларга сиғинувчилар динига чиқариб юборди. Унинг ақидаси (Муҳйиддин) Ибн Аробий ва унга ўхшаган куфр ва қайсарлик аҳли бўлган иттиҳодийларнинг йўлида эди. Улар Аллоҳнинг энг кофир бўлган махлуқларидан ҳамда зиндиқлик ва нифоқ аҳлидандирлар. У Аллоҳнинг Ўз махлуқотларидан юқорида эканини ва Аршига кўтарилганини инкор қилар эди. Шунингдек, осмоннинг устида ибодат қилинадиган, Унга намоз ўқиладиган ва Унга сажда қилинадиган бирор илоҳ борлигини тан олмасди. 📙«Кашфу ғояҳиб», 297-298. t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

“Санъаткор, фоҳиша ва сўфийларга тегманг. Улар ҳар қандай ҳокимиятга хизмат қилаверади” Сурия бош муфтийси Усома ар-Рифоий ал-Ашъарийнинг айтишича, Башар Асад режими ағдарилишидан олдин, Аҳмад Шаръа бошчилигидаги ҲТШ раҳбарлари билан ўтказилган учрашувлардан сўнг, ташкилот ҳақида тарқалган “экстремизм ва такфир”га оид айрим даъволар ҳақиқатга тўғри келмаслиги маълум бўлган. Ар-Рифоий, шунингдек, ашъарий ва мотуридийлар ҳамда аҳли ҳадис ва тўрт фиқҳий мазҳабни аҳли сунна вал-жамоа доирасида эканини таъкидлаб, салафийлик ҳам Сурия диний ва илмий муҳитининг ажралмас қисми, деб атади. У турли диний йўналишлар ўртасидаги илмий ихтилофлар ўзаро ҳурмат ва ҳамкорликка тўсқинлик қилмаслиги кераклигини билдирди. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

Эшитишимча, янгича бир хаворижсифат гуруҳ чиқибди. Улар мусулмонларнинг кичкинтой болачаларига такфир беришар экан. Сабаби эса болалар Расулуллоҳ соллаллоҳу алайҳи васалламдан кўра оналарини кўпроқ яхши кўришлари эмиш. t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

Отарчилардам Расулуллоҳﷺга туҳмат Хоразмда ўқилган намоз Мадинада ўқилган намоздан ҳам афзал бўлиб қоляптию, бу отарчининг тўқима ҳадисига кўра. Муслимда келган ҳадисда Масжиду Набавийдаги намоз Масжидул Ҳаромдан бошқа жойлардаги намоздан 1000 марта афзал дейилган, Хоразмдаги намоз эса 70 минг марта экан. t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

💡Бойлик жалб қилувчи узук сотилади. Сотилиш сабаби – пулга муҳтожлик. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

👻Юсуф ибн Исмоил Набҳоний Ибн Аробийнинг таржимаи ҳолида, ундан рози бўлганини баён қилиб, уни “Шайхул Акбар” деб, унинг кароматларидан бири сифатида қуйидагини зикр қилади: وعندما ترجم لابن عربي ترضى عنه ووصفه بسيده الشيخ الأكبر... وذكر من كراماته أنه: ((اقتلع رأس الشريف بيده، وصار الشريف ينظر إلى جثة نفسه بلا رأس، ثم بعد ساعة قال الشيخ ـ ابن عربي ـ ولله رجال يقول أحدهم بسم الله الرحمن الرحيم هكذا، ورد رأس الشريف إلى جثته، فقال الشريف: أشهد أن لا إله إلا الله وأن محمداً رسول الله، وأنك ولي الله)). جامع كرامات الأولياء، ١/١٩٩. «Ибн Арабий қўли билан бир шарафли кишининг бошини узиб олди. У киши эса, ўзининг бошсиз жасадига бир соатча қараб турди. Кейин, шайх Ибн Арабий айтди: “Аллоҳга қасамки, Аллоҳнинг шундай бандалари борки, улардан бири «Бисмиллаҳир роҳманир роҳийм» деса, мана шундай бўлади”. Шунда ҳалиги кишининг боши яна жасадига қайтарилди. У киши: “Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқлигига, Муҳаммад Аллоҳнинг Расули эканига ва сен Аллоҳнинг валийси эканингга гувоҳлик бераман”, деди». 📚«Жомиъу каромотил авлиё», 1/199. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

😍😍 “каромат” Набҳоний ўша “уятсиз” китобида яна айтади:

وقال في نفس الكتاب (2ـ 396): ((شيخنا الشيخ علي العمري، الشاذلي الطرابلسي، أشهر أولياء هذا العصر، وأكثرهم كرامات وخوارق عادات … ومن كراماته - رضي الله عنه - ما أخبرني به الحاج إبراهيم المذكور قال: دخلت في هذا النهار إلى الحمام مع شيخنا الشيخ علي العمري، ومعنا خادمه محمد الدبوسي الطرابلسي، وهو أخو إحدى زوجات الشيخ، ولم يكن في الحمام غيرنا، قال: فرأيت من الشيخ كرامة من أعجب خوارق العادات وأغربها، وهي أنه أظهر الغضب على خادمه محمد هذا وأراد أن يؤدبه، فأخذ الشيخ إحليل نفسه أي: ذَكَرَه بيديه الاثنتين من تحت إزاره فطال طولاً عجيباً بحيث إنه رفعه على كتفه، وهو زائد عنه، وصار يجلد به خادمه المذكور، والخادم يصرخ من شدة الألم، فعل ذلك مرات ثم تركه، وعاد إحليله إلى ما كان عليه أولاً، ففهمت أن الخادم قد عمل عملاً يستحق التأديب، فأدبه بهذه الصورة العجيبة، ولما حكى لي ذلك الحاج إبراهيم، حكاه بحضور الشيخ، وكان الشيخ واقفاً، فقال لي الشيخ: لا تصدقه وانظر، ثم أخذ بيدي بالجبر عني، ووضعها على موضع إحليله، فلم أحس بشيء مطلقاً، حتى كأنه ليس برجل بالكلية، ف- رحمه الله - ورضي عنه ما أكثر عجائبه وكرماته!!)). اهـ

«Устозимиз Али Умарий аш-Шозилий ат-Таробулусий бу давр валийларининг энг машҳури ва кароматлари ҳамда ғайриодатий ҳодисалари кўп бўлганларидан эди… Унинг кароматларидан бири ҳақида менга Ҳожи Иброҳим зикр қилиб берди: “Бугун устозимиз, шайх Али Умарий билан ҳаммомга кирдим. Биз билан бирга унинг хизматкори Муҳаммад ад-Даббусий ат-Таробулусий ҳам бор эди. У шайхнинг қайиноғаларидан бири эди. Ҳаммомда биздан бошқа ҳеч ким йўқ эди. Мен шайхда одатдан ташқари ҳодисаларнинг энг ажабланарли ва ғаройибларидан бирини кўрдим. У хизматкори Муҳаммаддан ғазабланиб, уни одобга солмоқчи бўлди. Шайх, изорининг остидаги ўзининг жинсий аъзосини икки қўли билан ушлаб, уни ғоятда ажабланарли даражада узайтирди, ҳатто уни елкасига ошириб олди. Сўнг у билан хизматкорини савалай бошлади. Қаттиқ оғриқдан хизматкор ҳам бақирар эди. У буни бир неча марта қилди, кейин тўхтатди. Шундан сўнг унинг жинсий аъзоси аввалги ҳолатига қайтди. Хизматкор жазога лойиқ иш қилганини ва шайх уни мана шундай ажабланарли тарзда жазолаганини тушундим. Ҳожи Иброҳим бу воқеани менга шайхнинг ҳузурида ҳикоя қилганида, шайх тик турган эди ва менга: “Унга ишонма, ўзинг қара”, деди. Сўнг қўлимдан ушлаб, мажбуран ўзининг жинсий аъзоси ўрнига қўйди. Мен эса мутлақо ҳеч нарсани сезмадим, ҳатто у умуман эркак киши эмас эди. Аллоҳ уни раҳматига олсин ва ундан рози бўлсин! Унинг ажойиботлари ва кароматлари нақадар кўп!» 📚«Жомеъу каромати авлиё», 2/396. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

😍😍 “каромат” Ҳизбийларнинг асосчиси Тақиюддин Набҳонийнинг бобоси, Юсуф ибн Исмоил Набҳонийни (1849 – 1932 м.й) шайхларидан бўлган Али Умарий айтади: وهذا (علي العمري) وهو من مشايخ النبهاني قال: حدثني بعض الثقات في طرابلس ولعله الحاج (محمد الدبوسي) قال: "كان في طرابلس شاب قليل الحياء معجب بإحليله، فإذا رأى الشيخ (علي العمري) وضع يده على إحليله ويقول للشيخ هل عندك مثله؟ فأكثر من ذلك مراراً فضربه الشيخ مرة على إحليله وقال له: إذهب. فذهب الإحليل وكأنه صار امرأة لم يتحرك له شيء. فحزن حزناً شديداً! فجاءت زوجة الشاب بهدايا وتوسلت للشيخ فأعاده بشرط أن يتأدب". جامع كرامات الأولياء (405/2). «Триполидаги ишончли кишилардан бири, эҳтимол, ҳожи Муҳаммад Даббусий бўлса керак менга шундай ҳикоя қилди: “Триполида ҳаёсиз ва ўз жинсий аъзосига мафтун бўлган йигит бор эди. У шайх Али Умарийни кўрса, жинсий аъзосига қўлини қўйиб, шайхга: “Сизда ҳам бунга ўхшаши борми?” дер эди. Бу ишни бир неча марта такрорлади. Бир сафар шайх унинг жинсий аъзосига қўли билан уриб: “Кет!” деди. Шунда унинг жинсий аъзоси йўқолиб, ҳеч қандай ҳаракатсиз аёлникига ўхшаб қолди. Бундан йигит қаттиқ қайғурди, унинг аёли шайхга совға-саломлар билан келиб, ўртага тушди. Шайх йигитнинг одобли бўлиши шарти билан аввалги ҳолатига қайтарди». 📚 «Жомеъу кароматил авлиё», 2/405. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

🆕 Яқинда, халқимиз орасига кириб келаётган янги “мақол”ни ўқиб қолдим. “Аброр Мухтор Алини ким эканлигини айт, мен сенга ким эканингни айтаман”. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

Бу китобларнинг деярли барчаси, фақатгина битта Китобга тобеъ! ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

🚫Кўнгли бўшлар кўриши умуман тавсия этилмайди Шияларнинг дахшатли ва жирканч "диний" маросимларидан бири. Шундай саҳналарни кўрганда, "Жин ва ажиналар ҳам сеҳру жодулари билан рофизийларнинг динига ёрдам беряптимикин?", деган фикр пайдо бўлади. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

Ибн Касир раҳимаҳуллоҳ айтади: ثم قيل: إنه ندم على دخوله في هذا الفن كما قال الشيخ تقي الدين ابن الصلاح رحمه الله. أخبرني القطب الطوغاني مرتين، أنه سمع الفخر الرازي يقول: ليتني لم أشتغل بالكلام، وبكى. ومن شعره وكلامه رحمه الله «Сўнгра айтилишича, Фаҳриддин Розий илми калом билан шуғулланганидан пушаймон бўлган. Бу ҳақда шайх Тақийюддин Ибнус Салоҳ раҳимаҳуллоҳ ҳам айтган. Қутбиддин Туғоний менга икки марта шундай хабар бердики Фахриддин Розий: «Қанийди, калом илми билан шуғулланмаганимда эди», деб йиғлади. 📚 «Табақоту Шофеиъйя», 718. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

Шайхулислом Ибн Таймия раҳимаҳуллоҳ айтади: إنه ليقف خاطري في المسألة والشيء أو الحالة التي تُشكل عليَّ، فأستغفر الله تعالى ألف مرة أو أكثر أو أقل، حتى ينشرح الصدر وينحل إشكال ما أشكل. قال: وأكون إذ ذاك في السوق أو المسجد أو الدرب أو المدرسة، لا يمنعني ذلك من الذكر والاستغفار إلى أن أنال مطلوبي. «Баъзан бир масалада, бирор нарсада ёки мен учун мушкул бўлган ҳолат устида фикрим тўхтаб қолса, Аллоҳ таолога минг марта ёки ундан кўпроқ, ёки камроқ истиғфор айтаман. То кўксим кенгайиб, мушкул бўлган нарсанинг муаммоси ҳал бўлгунига қадар. Ўша пайтда бозорда, масжидда, кўчада ёки мадрасада бўлишим мумкин. Бу ҳолатларнинг ҳеч бири мени Аллоҳни зикр қилиш ва истиғфор айтишдан тўсмайди, токи истаган нарсамга эришгунимча». 📚 «Ал-Уқуд ад-дуррия», 10. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

Ашъарий шайх Комил ибн Ҳусайн ал-Ғоззий ал-Ҳалабий Усмонийлар давлатидаги ушбу қонуний фоҳишахоналар ҳақида давом этиб айтади:  «Агар бирор киши шундай бузуқлик уйларидан бири ҳақида ҳокимга шикоят қилиб, унинг фаолиятини қонуний очилган "ал-Манзул"га кўчиришни талаб қилса, ҳокимнинг жавоби шундай бўларди:

"Агар бу уйдаги аёлдан қўшниларига нисбатан "зарарти" — яъни фитна чиқариш, қурол ишлатиш ёки қўшнисининг дарвозасини ифлос қилиш каби ишлар содир бўлмаса, биз уни ўз уйидан чиқаришга ҳақли эмасмиз. Модомики, у аёл қўшниларга юқорида айтилган зарарларни етказмаётган ҳолда ўз ишини давом эттирар экан, бизнинг унга нисбатан ҳеч қандай чорамиз йўқ".

📚 «Наҳру Заҳаб фи тарих Ҳалаб», 3/528-529. ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة

Буюк "халифалик" тарихидан яна бир парча. Шом диёрида яшаган ашъарий уламоси Комил ибн Ҳусайн ал-Ғоззий ал-Ҳалабий айтади:  «Яна одамларни қаттиқ нафратлантирган ишлардан бири ҳукуматнинг фоҳишаликка йўл очиб бериши, зинокорлик ва бузуқлик уйларининг кўпайишига рухсат бериши ҳамда Усмонийлар давлатининг аксарият ҳудудларида фохишахоналарга бориш йўлларини осонлаштириш учун катта эътибор қаратиши эди. Бу борада Ҳалаб шаҳри энг катта улушга эга бўлди. У ерда РАСМИЙ равишда "ал-Манзул" яъни фоҳишахона деб аталадиган икки юздан ортиқ муассасалар очилган эди. Бундан ташқари, юзлаб норасмий фоҳишалик уйлари ҳам маҳаллаларда, ор-номусли оилалар яшайдиган уйлар орасида тарқалиб кетган эди.» 📘 Наҳру Заҳаб фи тарих Ҳалаб 3/528–529 ✈️ t.me/antibidia الرَّدُ عَلى المُبْتَدِعَة