کانال کارمندان دانشگاه های کشور

☘️☘️☘️ ✊ دوشنبه های پرحضور ✊✊ قرار ما : دوشنبه ۲۲ تیر ✊✊✊ سازمان برنامه و بودجه 🔸با سلام و عرض ادب خدمت همکاران گرامی در دانشگاه های سراسر کشور 👈 به اطلاع می رساند : پیرو جلسه مجازی روز چهارشنبه ۱۷ تیرماه شورای مرکزی صنفی کارمندان و پس از بحث و تبادل نظر و رای گیری و بنا بر درخواست های مکرر همکاران محترم و احساس وظیفه همیشگی اعضای این شورا بر پیگیری و استمرار مطالبه گری تا حصول نتیجه ، به استحضار می رساند اجتماع و گردهمایی " دوشنبه های پر حضور"، این بار و در تاریخ دوشنبه 22تیرماه جاری ساعت 10صبح و در محل درب ورودی سازمان برنامه و بودجه کل کشور واقع در حاشیه شمال غربی میدان بهارستان تهران برگزار خواهد شد. بی شک این گردهمایی با حضور و همراهی و هم افزایی کارمندان نجیب و غیور و البته مظلوم دانشگاه های سراسر کشور و به ویژه دانشگاه های موجود در تهران شکل واقعی به خود خواهد گرفت، پس این حضور احساس وظیفه همه ما را می طلبد. 🤝 امیدواریم با حضور شما خوبان در " دوشنبه های پر حضور " که در هفته های بعد نیز استمرار خواهد یافت بتوانیم با همراهی هم و اتحاد و یکپارچگی و به دور از تفرقه و ایراد به اهداف حقه صنفی خود دست یابیم. ان شاءالله 👈👈 این برنامه به هیچ عنوان و حتی با اطلاعیه های بعدی ملغی نخواهد شد. 👉👉 🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝 🌎 شورای مرکزی صنفی کارمندان دانشگاه ها و موسسات آموزشی وابسته به وزارت عتف ☘️☘️☘️

👇👇👇👇✊✊

☘️☘️☘️ ✊ دوشنبه های پرحضور ✊✊ قرار ما : دوشنبه ۲۲ تیر ✊✊✊ سازمان برنامه و بودجه 🔸با سلام و عرض ادب خدمت همکاران گرامی در دانشگاه های سراسر کشور 👈 به اطلاع می رساند : پیرو جلسه مجازی روز چهارشنبه ۱۷ تیرماه شورای مرکزی صنفی کارمندان و پس از بحث و تبادل نظر و رای گیری و بنا بر درخواست های مکرر همکاران محترم و احساس وظیفه همیشگی اعضای این شورا بر پیگیری و استمرار مطالبه گری تا حصول نتیجه ، به استحضار می رساند اجتماع و گردهمایی " دوشنبه های پر حضور"، این بار و در تاریخ دوشنبه 22تیرماه جاری ساعت 10صبح و در محل درب ورودی سازمان برنامه و بودجه کل کشور واقع در حاشیه شمال غربی میدان بهارستان تهران برگزار خواهد شد. بی شک این گردهمایی با حضور و همراهی و هم افزایی کارمندان نجیب و غیور و البته مظلوم دانشگاه های سراسر کشور و به ویژه دانشگاه های موجود در تهران شکل واقعی به خود خواهد گرفت، پس این حضور احساس وظیفه همه ما را می طلبد. 🤝 امیدواریم با حضور شما خوبان در " دوشنبه های پر حضور " که در هفته های بعد نیز استمرار خواهد یافت بتوانیم با همراهی هم و اتحاد و یکپارچگی و به دور از تفرقه و ایراد به اهداف حقه صنفی خود دست یابیم. ان شاءالله 👈👈 این برنامه به هیچ عنوان و حتی با اطلاعیه های بعدی ملغی نخواهد شد. 👉👉 🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝 🌎 شورای مرکزی صنفی کارمندان دانشگاه ها و موسسات آموزشی وابسته به وزارت عتف ☘️☘️☘️

✍✍✍ همکاران ارجمند سلام و عرض ادب و احترام بررسی دقیق پیام‌ها و واکنش‌های منتشرشده در گروه آقای دکتر رهام شرف( روبیکا )، در چند ماه گذشته و علی الخصوص چند روز اخیر ، نشان می‌دهد که فضای آن گروه به‌طور محسوسی از چارچوب یک گفت‌وگوی علمی و صنفی فاصله گرفته و در مواردی به بستری برای توهین، تخریب شخصیت، تهدید و تحریک علیه همکاران تبدیل شده است. بدین‌وسیله به صراحت اعلام می‌شود که از این پس، هیچ‌گونه اقدام یا اظهارنظر خارج از چارچوب قانون و اخلاق حرفه‌ای، بدون پاسخ نخواهد ماند. تمامی پیام‌ها، مستندات و شواهد در حال گردآوری و ثبت است و هرگونه تعرض به حیثیت، آبرو و حقوق قانونی همکاران، از طریق تمامی ظرفیت‌های قانونی و مراجع ذی‌صلاح پیگیری خواهد شد. همچنین مسئولیت حقوقی و مدنی هرگونه نشر، بازنشر، تشویق، سازماندهی یا حمایت از مطالب توهین‌آمیز، تهدیدآمیز یا افتراگونه، متوجه منتشرکنندگان، مدیران و افرادی خواهد بود که در تداوم این روند نقش دارند. هیچ جایگاه سازمانی یا صنفی، مصونیتی در برابر قانون ایجاد نمی‌کند. جمعی از همکاران، پس از مشورت و هماهنگی، تصمیمات لازم را برای پیگیری منسجم و قانونی این موضوع اتخاذ کرده‌اند و اقدامات بعدی، در زمان مقتضی و متناسب با روند رسیدگی، به اطلاع همکاران خواهد رسید. همکاران گرامی که بصورت مستقیم یا غیر مستقیم در گروه مذکور مورد تهمت ، اهانت یا هرگونه خطاب خارج از عرف ، اخلاق و قانون قرار گرفته اند جهت هماهنگی برای شکایت جمعی از اشخاص ذیربط با من تماس بگیرند . ✍ رحمتی ، ۱۴۰۵/۰۴/۲۰ 🔹🔹🔹🔹🔹

#پیام_تسلیت ⬛انا لله و انا الیه راجعون ▪️با نهایت اندوه و تأثر، درگذشت همکار گرانقدر و ارجمند، سرکار خانم توکلی ( کارشناس فقید گروه ادبیات)را به خانواده محترم ایشان، بستگان معزز و تمامی همکاران دانشگاه تسلیت و تعزیت عرض می‌نماییم. ✔️ بی‌تردید فقدان آن مرحومه موجب تألم و اندوه فراوان گردیده است. از درگاه خداوند متعال برای آن عزیز سفرکرده، رحمت واسعه الهی، علو درجات و همنشینی با صالحان، و برای بازماندگان محترم صبر، سلامتی و اجر جزیل مسئلت داریم. 🙏 روحشان شاد، یادشان گرامی و راهشان پررهرو باد. 👥 کانال اطلاع رسانی دانشکده ادبیات و علوم انسانی دانشگاه بیرجند 🆔 @adabiat_birjanduniversity

▪️▪️▪️▪️ جناب آقای مهدی دمیرچی عضو محترم شورای صنفی مرکزی با سلام ضمن ابراز تاسف از فوت پدر بزرگوارتان و عرض تسلیت ،از خدای منان ارزوی صبر برای شما و سایر بازماندگان را دارم . خدا رحمت کند و بیامرزد ✍لعیا میزبان ▪️▪️▪️▪️▪️

هر میزان اختیار، جایگاه و بهره‌مندی بیشتر، مسئولیت و پاسخگویی بیشتری نیز به همراه دارد. دانشگاه زمانی می‌تواند جایگاه واقعی خود را در جامعه به دست آورد که همه اجزای آن، از اعضای هیئت علمی تا کارکنان، در چارچوب عدالت، مسئولیت‌پذیری و اثرگذاری واقعی مورد ارزیابی قرار گیرند. ⚫️⚫️⚫️⚫️ 🤝 به ما بپیوندید ✳️ ارتباط --> مشارکت --> ارتقاء 🟪 کارمندان دانشگاه های کشور ✊مطالبه گری ، حق وتکلیف ماست 🔹 کانال ایتا http://eitaa.com/iriuniversities ✍ تالار گفتگوی کارمندان دانشگاه های کشور https://eitaa.com/joinchat/1500775651C82ea10456d کانال تلگرام https://t.me/university_staff

⚫️پیام همکار در پاسخ به این ادعا که «مسئولان از ما نخواستند مشکلات جامعه و صنعت را حل کنیم»، لازم است چند نکته اساسی مورد توجه قرار گیرد. پیش از هر چیز باید میان دو مفهوم «نگذاشتند» و «نخواستند» تفکیک قائل شد. اگر واقعاً موانع بیرونی وجود داشته و «نگذاشتند» مانع ایفای نقش دانشگاه در حل مسائل جامعه و صنعت شده است، انتظار می‌رود این موانع به‌صورت دقیق، مستند و قابل ارجاع مشخص شوند؛ یعنی روشن شود چه نهادی، با چه تصمیمی، بر اساس کدام قانون، آیین‌نامه یا محدودیت مشخص، مانع این نقش‌آفرینی شده است. همچنین انتظار می‌رود مشخص شود در طول سال‌های گذشته برای رفع این موانع چه اقداماتی انجام شده است؛ چه مکاتبات، گزارش‌های کارشناسی، پیشنهادهای اصلاحی، پیگیری‌های مدیریتی، حقوقی یا اقدامات جمعی صورت گرفته و نتایج این تلاش‌ها چه بوده است. در محیط دانشگاه، ادعا بدون ارائه شواهد و مستندات نمی‌تواند مبنای تحلیل علمی قرار گیرد. اما در کنار مفهوم «نگذاشتند»، پرسش مهم دیگری نیز وجود دارد: آیا در تمام این سال‌ها واقعاً همه ظرفیت‌های دانشگاه برای حل مسائل جامعه و صنعت به کار گرفته شد، یا بخشی از مسئله به «نخواستن»، «اولویت ندادن» یا «اقدام نکردن کافی» در داخل ساختار دانشگاه بازمی‌گردد؟ با توجه به اینکه در بخش عمده‌ای از این سال‌ها، مدیریت دانشگاه‌ها، دانشکده‌ها، گروه‌های آموزشی و بسیاری از سیاست‌گذاری‌های آموزشی و پژوهشی در اختیار خود اعضای هیئت علمی بوده است، انتظار می‌رود به‌طور شفاف پاسخ داده شود که سهم عملکرد داخلی دانشگاه در وضعیت موجود چیست. آیا همه مسئولیت را می‌توان متوجه عوامل بیرونی دانست یا بخشی از مشکلات به تصمیم‌ها، اولویت‌ها، نظام ارزیابی، شیوه مدیریت و عملکرد خود دانشگاه بازمی‌گردد؟ پیش از آنکه درباره حل مسائل صنعت و جامعه سخن گفته شود، لازم است به یک پرسش بنیادی نیز پاسخ داده شود: دانشگاه تا چه اندازه توانسته مسائل و چالش‌های درونی خود را حل کند؟ مسائلی مانند کیفیت آموزش، به‌روزرسانی برنامه‌های درسی، توسعه آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌ها، تقویت زیرساخت‌های آموزشی و پژوهشی، ارتباط مؤثر با صنعت، ارتقای بهره‌وری، بهبود حکمرانی دانشگاهی و ایجاد محیط مناسب برای یادگیری و پژوهش، سال‌هاست از چالش‌های دانشگاه‌ها محسوب می‌شوند. اگر دانشگاه هنوز در حل بخش قابل توجهی از مسائل داخلی خود با دشواری روبه‌رو است، انتظار می‌رود به‌طور شفاف پاسخ داده شود که سهم مدیریت علمی و اعضای هیئت علمی در شکل‌گیری و تداوم این وضعیت چیست و چه اقدامات مشخص و مؤثری برای اصلاح آن انجام شده است. نکته مهم این است که اعضای هیئت علمی، به دلیل جایگاه علمی، استقلال حرفه‌ای، نقش در سیاست‌گذاری دانشگاه و برخورداری از مزایا و حقوق بالاتر، مسئولیت بیشتری نیز در قبال دانشگاه و جامعه بر عهده دارند. در همه نظام‌های حرفه‌ای، افزایش اختیار، جایگاه و بهره‌مندی، به همان نسبت مسئولیت و پاسخگویی بیشتری را نیز ایجاب می‌کند. اگر تفاوت قابل توجه در جایگاه و دریافتی اعضای هیئت علمی با سایر کارکنان دانشگاه با مأموریت تولید دانش، تربیت نیروی انسانی، حل مسائل کشور و ارتقای جایگاه علمی دانشگاه توجیه می‌شود، انتظار پاسخگویی درباره میزان تحقق این مأموریت نیز امری طبیعی و منطقی است. در این میان، لازم است وضعیت کارکنان دانشگاه نیز مورد توجه قرار گیرد. کارکنان بخش‌های مختلف دانشگاه، با وجود نقش اساسی در اداره امور آموزشی، پژوهشی، اجرایی و پشتیبانی، در بسیاری موارد با محدودیت‌های جدی در زمینه حقوق، معیشت، امنیت اقتصادی و فرصت‌های رشد شغلی مواجه‌اند. عدالت سازمانی ایجاب می‌کند که در کنار توجه به جایگاه علمی اعضای هیئت علمی، شرایط و مطالبات منطقی کارکنانی که بخش مهمی از بار اجرایی دانشگاه را بر دوش دارند نیز دیده شود. این مطالب به معنای انکار وجود محدودیت‌های بیرونی نیست؛ اما هیچ محدودیتی نمی‌تواند جایگزین پاسخگویی شود. همان‌گونه که از کارکنان و سایر بخش‌های دانشگاه درباره عملکردشان مطالبه پاسخ می‌شود، انتظار می‌رود اعضای هیئت علمی نیز درباره میزان اثرگذاری خود در حل مسائل دانشگاه، صنعت و جامعه، پاسخی شفاف، مستند و قابل ارزیابی ارائه دهند. در نهایت، انتظار می‌رود به این پرسش اساسی پاسخ روشن داده شود: اگر «حل مسائل جامعه و صنعت» یکی از مهم‌ترین دلایل تفاوت جایگاه، اختیارات و مزایای اعضای هیئت علمی با سایر کارکنان دانشگاه است، این مأموریت در عمل تا چه اندازه محقق شده است؟ و در فاصله میان وضعیت مطلوب و وضعیت موجود، سهم «نگذاشتند» و سهم «نخواستند یا اقدام نکردند» هر کدام چقدر بوده است؟ هدف از طرح این پرسش‌ها تقابل میان کارکنان و اعضای هیئت علمی نیست؛ بلکه تأکید بر یک اصل پذیرفته‌شده در همه نظام‌های حرفه‌ای است: 👇👇👇👇

هر میزان اختیار، جایگاه و بهره‌مندی بیشتر، مسئولیت و پاسخگویی بیشتری نیز به همراه دارد. دانشگاه زمانی می‌تواند جایگاه واقعی خود را در جامعه به دست آورد که همه اجزای آن، از اعضای هیئت علمی تا کارکنان، در چارچوب عدالت، مسئولیت‌پذیری و اثرگذاری واقعی مورد ارزیابی قرار گیرند. ⚫️⚫️⚫️⚫️ 🤝 به ما بپیوندید ✳️ ارتباط --> مشارکت --> ارتقاء 🟪 کارمندان دانشگاه های کشور ✊مطالبه گری ، حق وتکلیف ماست

⚫️پیام همکار در پاسخ به این ادعا که «مسئولان از ما نخواستند مشکلات جامعه و صنعت را حل کنیم»، لازم است چند نکته اساسی مورد توجه قرار گیرد. پیش از هر چیز باید میان دو مفهوم «نگذاشتند» و «نخواستند» تفکیک قائل شد. اگر واقعاً موانع بیرونی وجود داشته و «نگذاشتند» مانع ایفای نقش دانشگاه در حل مسائل جامعه و صنعت شده است، انتظار می‌رود این موانع به‌صورت دقیق، مستند و قابل ارجاع مشخص شوند؛ یعنی روشن شود چه نهادی، با چه تصمیمی، بر اساس کدام قانون، آیین‌نامه یا محدودیت مشخص، مانع این نقش‌آفرینی شده است. همچنین انتظار می‌رود مشخص شود در طول سال‌های گذشته برای رفع این موانع چه اقداماتی انجام شده است؛ چه مکاتبات، گزارش‌های کارشناسی، پیشنهادهای اصلاحی، پیگیری‌های مدیریتی، حقوقی یا اقدامات جمعی صورت گرفته و نتایج این تلاش‌ها چه بوده است. در محیط دانشگاه، ادعا بدون ارائه شواهد و مستندات نمی‌تواند مبنای تحلیل علمی قرار گیرد. اما در کنار مفهوم «نگذاشتند»، پرسش مهم دیگری نیز وجود دارد: آیا در تمام این سال‌ها واقعاً همه ظرفیت‌های دانشگاه برای حل مسائل جامعه و صنعت به کار گرفته شد، یا بخشی از مسئله به «نخواستن»، «اولویت ندادن» یا «اقدام نکردن کافی» در داخل ساختار دانشگاه بازمی‌گردد؟ با توجه به اینکه در بخش عمده‌ای از این سال‌ها، مدیریت دانشگاه‌ها، دانشکده‌ها، گروه‌های آموزشی و بسیاری از سیاست‌گذاری‌های آموزشی و پژوهشی در اختیار خود اعضای هیئت علمی بوده است، انتظار می‌رود به‌طور شفاف پاسخ داده شود که سهم عملکرد داخلی دانشگاه در وضعیت موجود چیست. آیا همه مسئولیت را می‌توان متوجه عوامل بیرونی دانست یا بخشی از مشکلات به تصمیم‌ها، اولویت‌ها، نظام ارزیابی، شیوه مدیریت و عملکرد خود دانشگاه بازمی‌گردد؟ پیش از آنکه درباره حل مسائل صنعت و جامعه سخن گفته شود، لازم است به یک پرسش بنیادی نیز پاسخ داده شود: دانشگاه تا چه اندازه توانسته مسائل و چالش‌های درونی خود را حل کند؟ مسائلی مانند کیفیت آموزش، به‌روزرسانی برنامه‌های درسی، توسعه آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌ها، تقویت زیرساخت‌های آموزشی و پژوهشی، ارتباط مؤثر با صنعت، ارتقای بهره‌وری، بهبود حکمرانی دانشگاهی و ایجاد محیط مناسب برای یادگیری و پژوهش، سال‌هاست از چالش‌های دانشگاه‌ها محسوب می‌شوند. اگر دانشگاه هنوز در حل بخش قابل توجهی از مسائل داخلی خود با دشواری روبه‌رو است، انتظار می‌رود به‌طور شفاف پاسخ داده شود که سهم مدیریت علمی و اعضای هیئت علمی در شکل‌گیری و تداوم این وضعیت چیست و چه اقدامات مشخص و مؤثری برای اصلاح آن انجام شده است. نکته مهم این است که اعضای هیئت علمی، به دلیل جایگاه علمی، استقلال حرفه‌ای، نقش در سیاست‌گذاری دانشگاه و برخورداری از مزایا و حقوق بالاتر، مسئولیت بیشتری نیز در قبال دانشگاه و جامعه بر عهده دارند. در همه نظام‌های حرفه‌ای، افزایش اختیار، جایگاه و بهره‌مندی، به همان نسبت مسئولیت و پاسخگویی بیشتری را نیز ایجاب می‌کند. اگر تفاوت قابل توجه در جایگاه و دریافتی اعضای هیئت علمی با سایر کارکنان دانشگاه با مأموریت تولید دانش، تربیت نیروی انسانی، حل مسائل کشور و ارتقای جایگاه علمی دانشگاه توجیه می‌شود، انتظار پاسخگویی درباره میزان تحقق این مأموریت نیز امری طبیعی و منطقی است. در این میان، لازم است وضعیت کارکنان دانشگاه نیز مورد توجه قرار گیرد. کارکنان بخش‌های مختلف دانشگاه، با وجود نقش اساسی در اداره امور آموزشی، پژوهشی، اجرایی و پشتیبانی، در بسیاری موارد با محدودیت‌های جدی در زمینه حقوق، معیشت، امنیت اقتصادی و فرصت‌های رشد شغلی مواجه‌اند. عدالت سازمانی ایجاب می‌کند که در کنار توجه به جایگاه علمی اعضای هیئت علمی، شرایط و مطالبات منطقی کارکنانی که بخش مهمی از بار اجرایی دانشگاه را بر دوش دارند نیز دیده شود. این مطالب به معنای انکار وجود محدودیت‌های بیرونی نیست؛ اما هیچ محدودیتی نمی‌تواند جایگزین پاسخگویی شود. همان‌گونه که از کارکنان و سایر بخش‌های دانشگاه درباره عملکردشان مطالبه پاسخ می‌شود، انتظار می‌رود اعضای هیئت علمی نیز درباره میزان اثرگذاری خود در حل مسائل دانشگاه، صنعت و جامعه، پاسخی شفاف، مستند و قابل ارزیابی ارائه دهند. در نهایت، انتظار می‌رود به این پرسش اساسی پاسخ روشن داده شود: اگر «حل مسائل جامعه و صنعت» یکی از مهم‌ترین دلایل تفاوت جایگاه، اختیارات و مزایای اعضای هیئت علمی با سایر کارکنان دانشگاه است، این مأموریت در عمل تا چه اندازه محقق شده است؟ و در فاصله میان وضعیت مطلوب و وضعیت موجود، سهم «نگذاشتند» و سهم «نخواستند یا اقدام نکردند» هر کدام چقدر بوده است؟ هدف از طرح این پرسش‌ها تقابل میان کارکنان و اعضای هیئت علمی نیست؛ بلکه تأکید بر یک اصل پذیرفته‌شده در همه نظام‌های حرفه‌ای است: 👇👇👇👇

هر میزان اختیار، جایگاه و بهره‌مندی بیشتر، مسئولیت و پاسخگویی بیشتری نیز به همراه دارد. دانشگاه زمانی می‌تواند جایگاه واقعی خود را در جامعه به دست آورد که همه اجزای آن، از اعضای هیئت علمی تا کارکنان، در چارچوب عدالت، مسئولیت‌پذیری و اثرگذاری واقعی مورد ارزیابی قرار گیرند. ⚫️⚫️⚫️⚫️ 🤝 به ما بپیوندید ✳️ ارتباط --> مشارکت --> ارتقاء 🟪 کارمندان دانشگاه های کشور ✊مطالبه گری ، حق وتکلیف ماست 🔹 کانال ایتا http://eitaa.com/iriuniversities ✍ تالار گفتگوی کارمندان دانشگاه های کشور https://eitaa.com/joinchat/1500775651C82ea10456d کانال تلگرام https://t.me/university_staff

⚫️پیام همکار در پاسخ به این ادعا که «مسئولان از ما نخواستند مشکلات جامعه و صنعت را حل کنیم»، لازم است چند نکته اساسی مورد توجه قرار گیرد. پیش از هر چیز باید میان دو مفهوم «نگذاشتند» و «نخواستند» تفکیک قائل شد. اگر واقعاً موانع بیرونی وجود داشته و «نگذاشتند» مانع ایفای نقش دانشگاه در حل مسائل جامعه و صنعت شده است، انتظار می‌رود این موانع به‌صورت دقیق، مستند و قابل ارجاع مشخص شوند؛ یعنی روشن شود چه نهادی، با چه تصمیمی، بر اساس کدام قانون، آیین‌نامه یا محدودیت مشخص، مانع این نقش‌آفرینی شده است. همچنین انتظار می‌رود مشخص شود در طول سال‌های گذشته برای رفع این موانع چه اقداماتی انجام شده است؛ چه مکاتبات، گزارش‌های کارشناسی، پیشنهادهای اصلاحی، پیگیری‌های مدیریتی، حقوقی یا اقدامات جمعی صورت گرفته و نتایج این تلاش‌ها چه بوده است. در محیط دانشگاه، ادعا بدون ارائه شواهد و مستندات نمی‌تواند مبنای تحلیل علمی قرار گیرد. اما در کنار مفهوم «نگذاشتند»، پرسش مهم دیگری نیز وجود دارد: آیا در تمام این سال‌ها واقعاً همه ظرفیت‌های دانشگاه برای حل مسائل جامعه و صنعت به کار گرفته شد، یا بخشی از مسئله به «نخواستن»، «اولویت ندادن» یا «اقدام نکردن کافی» در داخل ساختار دانشگاه بازمی‌گردد؟ با توجه به اینکه در بخش عمده‌ای از این سال‌ها، مدیریت دانشگاه‌ها، دانشکده‌ها، گروه‌های آموزشی و بسیاری از سیاست‌گذاری‌های آموزشی و پژوهشی در اختیار خود اعضای هیئت علمی بوده است، انتظار می‌رود به‌طور شفاف پاسخ داده شود که سهم عملکرد داخلی دانشگاه در وضعیت موجود چیست. آیا همه مسئولیت را می‌توان متوجه عوامل بیرونی دانست یا بخشی از مشکلات به تصمیم‌ها، اولویت‌ها، نظام ارزیابی، شیوه مدیریت و عملکرد خود دانشگاه بازمی‌گردد؟ پیش از آنکه درباره حل مسائل صنعت و جامعه سخن گفته شود، لازم است به یک پرسش بنیادی نیز پاسخ داده شود: دانشگاه تا چه اندازه توانسته مسائل و چالش‌های درونی خود را حل کند؟ مسائلی مانند کیفیت آموزش، به‌روزرسانی برنامه‌های درسی، توسعه آزمایشگاه‌ها و کارگاه‌ها، تقویت زیرساخت‌های آموزشی و پژوهشی، ارتباط مؤثر با صنعت، ارتقای بهره‌وری، بهبود حکمرانی دانشگاهی و ایجاد محیط مناسب برای یادگیری و پژوهش، سال‌هاست از چالش‌های دانشگاه‌ها محسوب می‌شوند. اگر دانشگاه هنوز در حل بخش قابل توجهی از مسائل داخلی خود با دشواری روبه‌رو است، انتظار می‌رود به‌طور شفاف پاسخ داده شود که سهم مدیریت علمی و اعضای هیئت علمی در شکل‌گیری و تداوم این وضعیت چیست و چه اقدامات مشخص و مؤثری برای اصلاح آن انجام شده است. نکته مهم این است که اعضای هیئت علمی، به دلیل جایگاه علمی، استقلال حرفه‌ای، نقش در سیاست‌گذاری دانشگاه و برخورداری از مزایا و حقوق بالاتر، مسئولیت بیشتری نیز در قبال دانشگاه و جامعه بر عهده دارند. در همه نظام‌های حرفه‌ای، افزایش اختیار، جایگاه و بهره‌مندی، به همان نسبت مسئولیت و پاسخگویی بیشتری را نیز ایجاب می‌کند. اگر تفاوت قابل توجه در جایگاه و دریافتی اعضای هیئت علمی با سایر کارکنان دانشگاه با مأموریت تولید دانش، تربیت نیروی انسانی، حل مسائل کشور و ارتقای جایگاه علمی دانشگاه توجیه می‌شود، انتظار پاسخگویی درباره میزان تحقق این مأموریت نیز امری طبیعی و منطقی است. در این میان، لازم است وضعیت کارکنان دانشگاه نیز مورد توجه قرار گیرد. کارکنان بخش‌های مختلف دانشگاه، با وجود نقش اساسی در اداره امور آموزشی، پژوهشی، اجرایی و پشتیبانی، در بسیاری موارد با محدودیت‌های جدی در زمینه حقوق، معیشت، امنیت اقتصادی و فرصت‌های رشد شغلی مواجه‌اند. عدالت سازمانی ایجاب می‌کند که در کنار توجه به جایگاه علمی اعضای هیئت علمی، شرایط و مطالبات منطقی کارکنانی که بخش مهمی از بار اجرایی دانشگاه را بر دوش دارند نیز دیده شود. این مطالب به معنای انکار وجود محدودیت‌های بیرونی نیست؛ اما هیچ محدودیتی نمی‌تواند جایگزین پاسخگویی شود. همان‌گونه که از کارکنان و سایر بخش‌های دانشگاه درباره عملکردشان مطالبه پاسخ می‌شود، انتظار می‌رود اعضای هیئت علمی نیز درباره میزان اثرگذاری خود در حل مسائل دانشگاه، صنعت و جامعه، پاسخی شفاف، مستند و قابل ارزیابی ارائه دهند. در نهایت، انتظار می‌رود به این پرسش اساسی پاسخ روشن داده شود: اگر «حل مسائل جامعه و صنعت» یکی از مهم‌ترین دلایل تفاوت جایگاه، اختیارات و مزایای اعضای هیئت علمی با سایر کارکنان دانشگاه است، این مأموریت در عمل تا چه اندازه محقق شده است؟ و در فاصله میان وضعیت مطلوب و وضعیت موجود، سهم «نگذاشتند» و سهم «نخواستند یا اقدام نکردند» هر کدام چقدر بوده است؟ هدف از طرح این پرسش‌ها تقابل میان کارکنان و اعضای هیئت علمی نیست؛ بلکه تأکید بر یک اصل پذیرفته‌شده در همه نظام‌های حرفه‌ای است: 👇👇👇👇

جناب آقای مهدی دمیرچی همکار گرامی و عضو محترم شورای مرکزی صنفی کارمندان دانشگاه های کشور از دانشگاه ارومیه خبر درگذشت پدر بزرگوارتان ما را سخت اندوهگین ساخت. غفران و رحمت الهی برای آن عزیز از دست رفته و سلامتی و طول عمر با عزت برای جناب عالی و خانواده گرامی از پروردگار متعال خواهانیم. ما را در غم خود شریک بدانید. 🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤🖤 شورای مرکزی صنفی کارمندان دانشگاه ها و موسسات آموزشی وابسته به وزارت عتف 🖤روحش شاد، یادش گرامی باد🌷 باقرائت فاتحه و اهدای صلوات ،یادوخاطره آن مرحوم را گرامی می داریم. کارمندان دانشگاه های کشور 🤝 به ما بپیوندید ✳️ ارتباط --> مشارکت --> ارتقاء 🟪 کارمندان دانشگاه های کشور ✊مطالبه گری ، حق وتکلیف ماست

☘️☘️☘️ ✊ دوشنبه های پرحضور ✊✊ قرار ما : دوشنبه ۲۲ تیر ✊✊✊ سازمان برنامه و بودجه 🔸با سلام و عرض ادب خدمت همکاران گرامی در دانشگاه های سراسر کشور 👈 به اطلاع می رساند : پیرو جلسه مجازی روز چهارشنبه ۱۷ تیرماه شورای مرکزی صنفی کارمندان و پس از بحث و تبادل نظر و رای گیری و بنا بر درخواست های مکرر همکاران محترم و احساس وظیفه همیشگی اعضای این شورا بر پیگیری و استمرار مطالبه گری تا حصول نتیجه ، به استحضار می رساند اجتماع و گردهمایی " دوشنبه های پر حضور"، این بار و در تاریخ دوشنبه 22تیرماه جاری ساعت 10صبح و در محل درب ورودی سازمان برنامه و بودجه کل کشور واقع در حاشیه شمال غربی میدان بهارستان تهران برگزار خواهد شد. بی شک این گردهمایی با حضور و همراهی و هم افزایی کارمندان نجیب و غیور و البته مظلوم دانشگاه های سراسر کشور و به ویژه دانشگاه های موجود در تهران شکل واقعی به خود خواهد گرفت، پس این حضور احساس وظیفه همه ما را می طلبد. 🤝 امیدواریم با حضور شما خوبان در " دوشنبه های پر حضور " که در هفته های بعد نیز استمرار خواهد یافت بتوانیم با همراهی هم و اتحاد و یکپارچگی و به دور از تفرقه و ایراد به اهداف حقه صنفی خود دست یابیم. ان شاءالله 👈👈 این برنامه به هیچ عنوان و حتی با اطلاعیه های بعدی ملغی نخواهد شد. 👉👉 🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝🤝 ble.ir/join/CaT5yurC12 https://t.me/+801Irh-xR68xNzZk Shora.khu.ac.ir 🌎 شورای مرکزی صنفی کارمندان دانشگاه ها و موسسات آموزشی وابسته به وزارت عتف ☘️☘️☘️

👇👇👇👇✊✊

. 🟡 پیام تکمیلی در این مورد 👇👆 https://t.me/iriuniversities/19985 با سلام و عرض تسلیت سوگواری رهبر شهید پیامی توسط یکی از همکاران در گروه گذاشته شده مبنی بر اینکه دانشگاه ملی مهارت هیچ امکان اسکانی در مشهد برنامه ریزی نکرده است لازم است در این خصوص توضیحاتی داده شود. بر اساس مصوبه کارگروه علم الهدی وزارت عتف مقرر شده ثبت نام کلیه همکاران از طریق دانشگاه مادر هر استان صورت گرفته و توزیع اسکان از طرف دانشگاه فردوسی مشهد انجام شود که این امر انجام پذیرفته است .علاوه بر این ، آقای دکتر احمدی ریاست محترم دانشگاه ملی مهارت خراسان رضوی خوابگاه‌ها را در نظر گرفته اند که اسکان همکاران ملی مهارت هرمزگان ، سمنان ،کرمان ، گلستان ، یزد و....گواه این موضوع است. با این حال ، هر همکار بزرگواری نیاز به اسکان و پذیرایی دارد می تواند با مراجعه به دانشکده شهید منتظری مشهد ویژه آقایان و الزهرای مشهد ویژه خانمها از امکان اسکان بهره مند شود. جناب آقای دکتر صفری معاونت محترم دانشگاه ملی مهارت استان پاسخگوی عزیزان می باشند. قابل ذکر است دانشگاه ملی مهارت در مراسم تشییع رهبر شهید در شهر تهران حدود ۸۰۰ نفر و در شهر قم ۶۰۰ نفر از همکاران را اسکان داده است . ▪️▪️▪️▪️▪️

. 🟣 توضیح یکی از همکاران ستادی دانشگاه ملی مهارت باستحضار میرساند این دانشگاه حدود ۵۵۰۰ ظرفیت جهت اسکان و پذیرایی از همکاران ، دانشجویان و سایر مشارکت کنندگان در این مراسم اختصاص داده بود و طبق اطلاعیه بالا ثبت نام را نیز آغاز نمود ولی در مرحله اخیر ( مراسم مشهد ) ، بر اساس ابلاغ وزارت علوم ، مدیریت ثبت نام ، تقسیم و معرفی افراد جهت اسکان در محل های تعیین شده به دانشگاه فردوسی مشهد واگذار گردیده و طبق معرفی نامه آن دانشگاه از ظرفیت موجود در دانشگاه های ملی مهارت شهید منتظری و الزهراء مشهد استفاده خواهد شد . 🔹 البته همین جا لازم است به این نکته اشاره کنیم که بهتر است برای کیفیت بهتر اسکان و خدمات در اینگونه مراسمات ، مدیریت کامل امور به ستاد مرکزی دانشگاه ملی مهارت سپرده شود . ▪️ با تشکر ▪️▪️▪️▪️▪️

⚫️کارمندان عمق خط فقر/حداقل هزینه خانواده۴نفره ۱۶۳ میلیون تومان 🔰سید حمید پورمحمدی در یک مصاحبه با شبکه یکم سیما اعلام کرد 🔻محاسبات انجام‌شده نشان می‌دهد که حداقل هزینه زندگی یک خانوار چهار نفره در اردﯾﺒﻬﺸﺖ ۱۴۰۵، ماهانه حدود ۱۶۳ میلیون تومان است و حداکثر برای هر نفر ۶۳ میلیون تومان می‌باشد. 🔻 در برخی برآوردهای خط فقر، هزینه زندگی بر اساس میانگین جمعیت خانوار (۳/۳ نفر) یا به‌صورت سرانه محاسبه می‌شود که به ترتیب معادل حدود ۱۳۵ میلیون تومان برای خانوار ۳/۳ نفره و ۴۱ میلیون تومان به ازای هر نفر در ماه است. لازم به ذکر است که میانگین تعداد افراد در خانوارهای ایرانی ۳/۳ نفر برآورد می‌شود. 🔻بر پایه این محاسبات، هزینه خوراکی یک خانوار چهار نفره در اردﯾﺒﻬﺸﺖ ۱۴۰۵، تنها برای ۱۸ قلم کالای اساسی، حدود ۴۳ میلیون و ۴۶۶ هزار تومان است. این محاسبات در قالب ۱۲ بخش اصلی شامل خوراکی‌ها، دخانیات، مسکن، پوشاک و کفش، اثاثیه منزل، بهداشت و درمان، حمل‌ونقل، ارتباطات، امور فرهنگی و تفریحی، تحصیل، رستوران و هتل، و سایر کالاها و خدمات متفرقه انجام شده است. 🔻سهم هر بخش در سبد هزینه‌های خانوار به این شرح است: خوراکی‌ها ۲۶/۶۴ درصد، مسکن ۳۵/۵ درصد، بهداشت و درمان ۷/۱۴ درصد، حمل‌ونقل ۹/۴۱ درصد، اثاثیه منزل ۳/۹۳ درصد و پوشاک و کفش ۴/۷۸ درصد. سهم سایر اقلام به‌مراتب کمتر از این مقادیر است ‌ منبع : کارگزین آنلاین 🤝 به ما بپیوندید ✳️ ارتباط --> مشارکت --> ارتقاء 🟪 کارمندان دانشگاه های کشور ✊مطالبه گری ، حق وتکلیف ماست

⚫️کارمندان عمق خط فقر/حداقل هزینه خانواده۴نفره ۱۶۳ میلیون تومان 🔰سید حمید پورمحمدی در یک مصاحبه با شبکه یکم سیما اعلام کرد 🔻محاسبات انجام‌شده نشان می‌دهد که حداقل هزینه زندگی یک خانوار چهار نفره در اردﯾﺒﻬﺸﺖ ۱۴۰۵، ماهانه حدود ۱۶۳ میلیون تومان است و حداکثر برای هر نفر ۶۳ میلیون تومان می‌باشد. 🔻 در برخی برآوردهای خط فقر، هزینه زندگی بر اساس میانگین جمعیت خانوار (۳/۳ نفر) یا به‌صورت سرانه محاسبه می‌شود که به ترتیب معادل حدود ۱۳۵ میلیون تومان برای خانوار ۳/۳ نفره و ۴۱ میلیون تومان به ازای هر نفر در ماه است. لازم به ذکر است که میانگین تعداد افراد در خانوارهای ایرانی ۳/۳ نفر برآورد می‌شود. 🔻بر پایه این محاسبات، هزینه خوراکی یک خانوار چهار نفره در اردﯾﺒﻬﺸﺖ ۱۴۰۵، تنها برای ۱۸ قلم کالای اساسی، حدود ۴۳ میلیون و ۴۶۶ هزار تومان است. این محاسبات در قالب ۱۲ بخش اصلی شامل خوراکی‌ها، دخانیات، مسکن، پوشاک و کفش، اثاثیه منزل، بهداشت و درمان، حمل‌ونقل، ارتباطات، امور فرهنگی و تفریحی، تحصیل، رستوران و هتل، و سایر کالاها و خدمات متفرقه انجام شده است. 🔻سهم هر بخش در سبد هزینه‌های خانوار به این شرح است: خوراکی‌ها ۲۶/۶۴ درصد، مسکن ۳۵/۵ درصد، بهداشت و درمان ۷/۱۴ درصد، حمل‌ونقل ۹/۴۱ درصد، اثاثیه منزل ۳/۹۳ درصد و پوشاک و کفش ۴/۷۸ درصد. سهم سایر اقلام به‌مراتب کمتر از این مقادیر است ‌ منبع : کارگزین آنلاین 🤝 به ما بپیوندید ✳️ ارتباط --> مشارکت --> ارتقاء 🟪 کارمندان دانشگاه های کشور ✊مطالبه گری ، حق وتکلیف ماست