ادبیات سئونلر

چخوف وقتی چخوف ملک روستایی خود را در ملیخوو خرید، می‌خواست مطمئن شود که دهقانان محلی می‌دانند چه زمانی او، به عنوان یک پزشک، برای کمک در دسترس است. او یک سیستم ساده اما مؤثر راه‌اندازی کرد: هر زمان که در خانه بود و آماده پذیرش بیماران یا رفتن به ملاقات‌های خانگی بود، یک پرچم پزشکی خاص را بر روی میله‌ای بیرون خانه‌اش برمی افراشت. روستاییان محلی به افق نگاه می‌کردند تا پرچم را ببینند، زیرا می‌دانستند که اگر در اهتزاز باشد، "پزشک خوب" بیماری‌های آنها را کاملاً رایگان درمان خواهد کرد. برای کشاورزان زحمتکش حومه روسیه، آن تکه پارچه ساده که در باد تکان می‌خورد، تفاوت بین مرگ و زندگی بود. آنها اهمیتی نمی‌دادند که مردی که طناب را می‌کشد، نویسنده مشهوری است که داستان‌هایش در سالن‌های بزرگ سن پترزبورگ مورد بحث قرار می‌گیرد. برای آنها، آنتون پاولوویچ روح خستگی‌ناپذیری بود که در دل شب با کالسکه خود از میان گل و لای یخ‌زده عبور می‌کرد تا تب کودک را آرام کند. این پیوند عمیق با فقرا، تمام وجود او را تعریف می‌کرد.  چخوف زندگی کوتاهی داشت و در سن ۴۴ سالگی بر اثر سل درگذشت، اما در آن سال‌ها انسانیت بیشتری نسبت به آنچه اکثر افراد در طول یک قرن انجام می‌دهند، به نمایش گذاشت. او توانست همزمان دو دنیای دشوار را متعادل کند و به طرز مشهوری زندگی دوگانه خود را با طنزی تند برای یکی از دوستانش توضیح داد. چخوف گفت: پزشکی همسر قانونی من است و ادبیات معشوقه من. وقتی از یکی خسته می‌شوم، شب را با دیگری می‌گذرانم. این ترتیب غیرمتعارف به زیبایی جواب داد. آموزش پزشکی او به جای اینکه حواسش را پرت کند، به دریچه‌ای مخفی تبدیل شد که از طریق آن به وضعیت انسان نگاه می‌کرد. او به مردم به عنوان شخصیت‌هایی برای قضاوت یا سخنرانی نگاه نمی‌کرد؛ او به آنها مانند یک پزشک دلسوز نگاه می‌کرد که به بیمار نگاه می‌کند و نقص‌ها، دلشکستگی‌های آرام و تناقضات روزانه آنها را با همدلی کامل مشاهده می‌کند. معشوقه ادبی او شهرت جهانی برایش به ارمغان آورد، اما همسر قانونی‌اش او را در واقعیت‌های تلخ رنج بشر گرفتار کرد. وقتی یک اپیدمی ویرانگر وبا استان‌های اطراف را فرا گرفت، چخوف از جایگاه مشهور رو به رشد خود برای فرار به مکانی امن استفاده نکرد.  در عوض، او مسئولیت چندین حوزه پزشکی را کاملاً به تنهایی بر عهده گرفت و هزاران دهقان بی‌بضاعت را بدون درخواست حتی یک روبل درمان کرد. حتی زمانی که ریه‌های خودش از کار افتاد و از بیماری که در نهایت او را کشت، شروع به سرفه کردن خون کرد، تمرکز او همچنان به بیرون معطوف بود. او از درآمد ادبی خود برای تأمین مالی ساخت مدارس روستایی، سازماندهی پروژه‌های امدادی برای خانواده‌های قحطی‌زده و ساخت یک کتابخانه عمومی در زادگاه فقیر خود، تاگانروگ، استفاده کرد و شخصاً جعبه‌های کتاب را برای پر کردن قفسه‌ها ارسال می‌کرد. او قاطعانه معتقد بود که زندگی باید با اقدامات مشخص سنجیده شود نه با نظریه‌های زیبا. او یک بار خاطرنشان کرد که خوب است اگر هر یک از ما چیز خوبی از خود به جا بگذاریم، اثری که همچنان وجود داشته باشد و ثابت کند که زندگی ما بیهوده نگذشته است. وقتی او سرانجام در تابستان ۱۹۰۴ برای آخرین بار چشمانش را بست، دنیای ادبیات در سوگ یک نابغه سوگواری کرد، اما دهقانان ملیخوو در سوگ یک حامی سوگواری کردند. مدت‌ها پس از محو شدن حضور فیزیکی او، گرمای سخاوت خارق‌العاده او باقی ماند. چخوف به جهانیان نشان داد که عظمت واقعی در این نیست که چقدر از دیگران بالاتر می‌روید، بلکه در این است که چقدر حاضرید برای بالا بردن آنها خم شوید. زندگی او به ما یادآوری می‌کند که میراثی که بر پایه مهربانی خالص بنا شده باشد، تنها چیزی است که هرگز واقعاً محو نمی‌شود. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

آنتوان چخوف https://t.me/Adabiyyatsevanlar

✅✅✅سایین کانالداشلار چرشنبه گونلری ادبیات سئونلر قروپوندا یالنیز نثر یازیلارین پایلاشیریق . https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده :1405/4/9 ایکینجی بولوم 13سون چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده :1405/4/9 ایکینجی بولوم 11 چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده :1405/4/9 ایکینجی بولوم 10 چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده :1405/4/9 ایکینجی بولوم 9 چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده :1405/4/9 ایکینجی بولوم 8 چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده :1405/4/9 ایکیینجی بولوم 7 چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده :1405/4/2 اینیکیجی بولوم 6 چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده "ایکینجی بولوم " زمان سه شنبه :1405/4/9 ساعات :9 چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

بئش داشین چاغریشی ✳️مرندین ادیبان مؤسسه سی تقدیم ائدیر✳️ چاغریش بئش داشین عمومی اوتورومو (آزاد بیر اوتوروم بوتون ماراقلیلارا) ‌ ✅اؤزل دعوتیمیز وار بوتون اوشاق و یئنی یئتمه ادبیاتینین ماراقلیلاریندان ‌ ✅چوخ اؤزل دعوتیمیز وار، اوشاق و یئنی یئتمه ادبیاتی ایشله ین بؤیوکلردن، تانیشماق، فیکیرداشلیق ایله امکداشلیق اوچون ‌ ✅چوخ چوخ اؤزل دعوتیمیز وار اوشاقلاردان اثرلرینی ارائه ائتمک اوچون ‌ ⏰:زمان: چهارشنبه تیر آی نین ۱۰، ساعات ۲۰ دن ۲۲ جن ☕️مکان: مرند، ایستگاه خیابانی، مقدس زاده مدرسه نین جنبی، قرنفیل کافه سی

فاطمه_ ملک_ زاده حس میکنم دارم از زیرِ ده ها چاقویِ آویزان از نخِ نامرئی می‌گذرم   زیرِ آسمانی که از آن دشنه می بارد و هرکلاغی که می‌گذرد فکر میکنم پهباد ست به آدمهایِ کتاب‌ها میاندیشم میخواهم بدانم دراتاقِ شاعرانِ دنیا چه می‌گذرد آنها هم مثلِ من از سرِ پُر دردی با خودشان حرف میزنند؟    به آدم‌هایِ کتاب‌ها کتابهایِ ممنوع کوکائین را می‌مانند به اتاقِ خوابِ ویکتور هوگو به قهوه جوشِ بالزاک در محفظه شیشه ای به اتاقِ مطالعه اُمبرتو اکو به مجموعه آشویتس مارکو اندام هایی که سمتِ کوره هایِ آدم سوزی می‌روند        مرا به گریه می‌اندازد به قوطیِ پودرِ رختشویی در خانه شاعر که گوشه‌اش نوشته    new نه تازه‌ گی حرفِ کهنه ای ست تازه گی مُرده ست تازه گی مُرده ست آه میکشم گلبرگهایِ رُز می‌ریزند آخوندک ها که از ترَکِ تنه درختان حشرات را می‌خورید! پیچک هایِ باغ! اینجا دیواری نیست دورِ تنِ من بپیچید حس میکنم چاقوها بر مغزم فرود می‌آیند و آسمان با چشمانِ آبیِ خونسردش به فرودِ دشنه ها خیره ست شب ست که سر رسیده ماه ست که دست تکان می‌دهد و مرا در دایره خمیده اش جا می‌دهد ماه می‌گوید تو گُلِ پرنده بهشتی هستی فکرهای برزخی را دفن کن تو شاعری تو میمانی و ماه میگوید تو اگر چه ساقی نیستی اما عرق ریختی و ما خوردیم https://t.me/Adabiyyatsevanlar

علی جوادپور هر شئی خبردی!… هر شئی خبردی، هر شئی خبر قده‌ردی یالاواجلیق‌دان، باش گؤتوروب گمی‌لره تپیلن مهاجرلر هر گون قیریلماق‌دادیر. – بیر خبر دی. هاوانین سویوقلوغو نئچه گون داوام ائده‌جک. – بیر خبردی. سحردن-آخشاما دونیادا انقلاب اولور. – بیر خبردی. دیکتاتورلار همه‌شه دیک‌ده اوتورارلار و دیشت (دینج) اوتورمازلار. – بیر خبردی. نوبئل آدینا وئریلن موکافات‌لارین کؤکو گئدیب باکی‌نین نئفت قویولارینا دایانیر. – بیر خبردی. اورتادوغو بیر آغ گویرچینین اوخودوغو آغی‌دیر اورتادوغو قان‌اوجاغی‌، قان چاناغی‌‌دیر – بیر خبردی اولایان یالقوزاق‌دیر، اوخویان بایقوش‌دور عرب چؤل‌لری. – بیر خبردی چوخدان‌دیر سندن خبریم یوخدو، نئجه‌سن دوستوم؟ – بیر خبردی. آفریقا، آجلیق‌دان قاچا بیلر آمما «قاراواجلیق”»دان قاچا بیلمه‌یه‌جک – بیر خبردی نه واختسا ائشیتمیشم. اوسته‌کی او «قاراواجلیق» سؤزونو اؤزوم دوزلتمیشم. یالاواج سؤزونه بورجلویام بو تاپینتینی، تقدیم ائدیرم آغ‌دری‌لی‌لره – بیر خبردی! خبرلرین گؤزودور یاشاماق، ببه‌یینه گولله‌لر خوروزلانیر. یاشاماق خبر باشلیغی‌دیر، آیاق آلتیندا سورونور. بیر خبردی: «حلب‌»ین سویولان دریسی «قاراباغ‌»ین اوخونان شیکسته‌سی. اورمو گؤلو بیر دوزلو خبر ایدی، یئل‌لر آپاردی ‌اوزاق‌لارا گتیردی یاخین‌لارا! «ایقناسیو» ماتادور خبریدی «لورکا»دان. «گونش بیر گون سویویاجاق» کؤهنه بیر خبرایدی «ناظیم»دن. کندیمیزده «قاراغانلی دوز» آدیندا- ماوی چالمالی، ایپک یایلیق‌لی یووشان قوخولو بیر اوت‌لاق وار؛ یاز گلنده اونون اوستونده اوزانار یاشیل‌لانار ایندی لودئرلر جیگرینی سؤکور، شرکت‌لره قوم داشیماق اوچون. – بیر خبردی. «اینجیرلی‌بولاغی»‌نین اوستونده بیر بنؤوشه‌یه داریخدیم و بورنومون اوجو گؤینه‌دی بو اوزو یازا دوغرو گئدن گون‌لرده. سن دئین بیر خبر دئییل، آمما خبردی! آرتیق خبره دؤنموشوک نه وار، نه یوخ ، نه خبر…؟ خبرایک، خبره یاشیییریق!.. خبر م خبر دی خبر سن، هرنه، هر شئی خبردی، خبرین یوخدو! خبر وار داها هئچ نه یوخ!… https://t.me/Adabiyyatsevanlar

دونیا ناناش- ناش اولاجاق خیرالله حق‌بیگی (ساپلاق) اشی دور بورجودالیم دونیا ناناش- ناش اولاجاق! «عمو سام» هر نه دئییر هامیسی بیر باش اولاجاق! دونیادا حاکیم اولور تازه نیظام، تازه اویون، «جاز» هاواسی‌لا «بیریک» اوینایاجاق قوردلا، قویون، هله بوندان سورادیر چال‌ ها چالین، سوی‌ ها سویون؛ وارلی‌لار یوخسول ایله لاپ بئله قارداش اولاجاق، اشی‌ دور بورجودالیم دونیا ناناش- ناش اولاجاق! تازه بیر نظمه دوشور گردش دؤوران آ کیشی! آچیلیر پوللولارا بیر یئنی مئیدان آ کیشی! یوخسولا بخش اولونور درد و غم ارزان آ کیشی! بو اویوندا نئجه گؤر پیرتداشا - پیرتداش اولاجاق، اشی‌ دور بورجودالیم دونیا ناناش- ناش اولاجاق! بئله بیر نظم‌ده یوخدور داها شئیطانین الی، ائله تنظیم اولونور سرمایادارلیق تملی، «آغ سارای»‌دان نه یئره بیر بالا پورسوق دئیه‌لی هر دوواردان یوخاری دیرماشا- دیرماش اولاجاق، اشی‌ دور بورجودالیم دونیا ناناش- ناش اولاجاق! گر چی هر یئرده حقیقت سئون اینسان تالانیر، امن- آمانلیق یئرینه قان بئشییی ییرقالانیر، هاردا زحمت چکن اینسان گوروسن آج دولانیر؛ وارلی‌نین قیسمتی بو اورتادا داش- قاش اولاجاق، اشی‌ دور بورجودالیم دونیا ناناش- ناش اولاجاق! «قاراباغ» عیبی نه‌دیر «وارطان»ا پیشکئش چکیلیر، یئنی نظمین بالاجا توخمودور اوردا اکیلیر، اینجیمه عیب ائله‌مز باش کسیلیر، قان تؤکولور؛ «آغ سارای»دان هله چوخ یئرلره گؤز- قاش اولاجاق، اشی‌ دور بورجودالیم دونیا ناناش- ناش اولاجاق! «بوسنی»ده سو یئرینه قان ایچیلیر علتی وار، نه اوچون اونلارین آزاد یاشاماق نیتی وار؟! درده باخ «بوسنی»لرین حاققا ساری رغبتی وار، حاق سئوه‌ن کیمسه‌لرین بهره‌سی قان یاش اولاجاق، اشی‌ دور بورجودالیم دونیا ناناش- ناش اولاجاق! 1372 - کرج ایضاح: خیرالله حق بیگی(ساپلاق) ۱۳۲۰نجی گونش ایلینده آذربایجانین هریس ماحالیندا اکینچی بیر عائله‌ده دونیا گؤز آچمیشدیر. بیر چوخ آذربایجانلی عائله‌لر کیمی هله یئنی‌یئتمه یاشلاریندان عائله‌سی‌ایله بیرلیکده تهرانا کؤچمک مجبوریتینده قالیر. بو شهرده دیپلم آلیر و ارتش‌ده استخدام اولور. آنجاق بیر مدتدن سونرا بو ایشدن آزاد ائدیلیر. ساپلاق بیر خالق سئور و آزادلیق اوغروندا دؤیوشن آذربایجان شاعری کیمی انقلابادک چوخلی ساتیریک شعرلر مولفی‌ اولور. اونون شعرلرینین اکثریتینی فاناتیزم علیهینه اولان اثرلر تشکیل ائدیر. انقلابدان سونرا “هریس‌دن بیر سس” (۱۳۵۸) و “من گونش وورغونویام” (۱۳۶۹) آدلی غیر ساتیریک اثرلری چاپ اولور. آنجاق اونون صنعتکار کیملیگی اولان ساتیریک اثرلری‌نین اکثریتی هئچ وقت ایشیق اوزو گؤرمور. ساپلاق انقلابدان سونرا کرج شهرینده بیر سیرا دوستلارینین اشتراکیلا “فرخی یزدی” آدینا ادبی انجمنین قوروجولاریندان اولور و ایللر بویو بو ادبی انجمنین اداره هیاتینده چالیشیر. آذربایجانیمیزین بو شاعیر اوغلو ۱۳۸۸نجی ایلین خرداد آیی‌نین ۸-جی گونو یاشادیغی کرج شهرینده حیاتلا ابدیلیک وداعلاشیر. قایناق:ایشیق سایتی https://t.me/Adabiyyatsevanlar

مرضیه_رشیدپور_کیمیا برای پنجره‌ای که سال‌هاست به سمتِ هیچ پرنده‌ای باز نشده اندکی آواز بیاور, شاید چند ماهیِ روشن از میان انگشتانت به خواب‌های من برگردند. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

این مواجهه، همان تجربه و آشکار شدن تمام احساساتی است که کاب سال‌ها سرکوب کرده بود. کاب تنها زمانی از زنجیر مال و احساس گناهش رها می‌شود که حقیقت مال را می‌پذیرد. جایی که، به زبان آریادنی، خودش را از بند مقصر بودن خلاص می‌کند. هنگامی که باور می‌کند مال برای همیشه مرده و زیستن با سایه‌ی او در ذهنش نه‌تنها کمکی به فروکش کردن احساس گناهش نمی‌کند، بلکه تمام زندگی‌اش را وخیم‌تر می‌سازد. تجربه‌ی این احساس در آخرین مکالمه‌اش با مال، همان پالایشی است که کاب را از شر احساس گناه رها می‌کند و دیدگاه و طرز فکری تازه به او می‌بخشد. پایان‌بندی تلقین کاب توتم را می‌چرخاند تا بفهمد که این رویاست یا واقعیت. اما پیش از مشخص شدن نتیجه، به صدای بچه‌هایش توجه کرده و سراغ آن‌ها می‌رود. فیلم در همین لحظه به پایان می‌رسد، بدون آنکه بدانیم این رویداد واقعیت است یا رویا. آنچه از این تمهید می‌توان دریافت این است که برای کاب دیگر مهم نیست که در واقعیت است یا خواب؛ تنها چیزی که برای او اهمیت دارد، رسیدن به بچه‌هایش است. اگر بخواهیم کمی شاعرانه‌تر نگاه کنیم، رسیدن کاب به بچه‌هایش نیز می‌تواند رویایی در دل واقعیت باشد. این برداشت شخصی‌تر می‌گوید که هر رؤیا یا معجزه‌ای که آرزوی آن را داریم، می‌تواند در همین دنیای واقعی محقق شود.  توتم، واقعیت ما، ذهن دیگری هر کسی باید معیاری برای تشخیص واقعیت خود از ذهنیت دیگران داشته باشد. اگر توتم تو بر اساس قانونی که برایش تعریف کرده‌ای، عملکرد متفاوتی داشته باشد، یعنی در رویای دیگری هستی. این پدیده‌ای آشنا در زندگی ماست؛ شاید در رویا و ذهن دیگری زندگی کنیم، بی‌آنکه خود بدانیم. به‌عبارت‌دیگر، وقتی در چارچوب و قوانین فرد دیگری زندگی می‌کنیم، کنترل شرایط را از دست داده و به عنصری مهارشده از آن دنیا تبدیل می‌شویم. شاید باید چیزی خلق کنیم تا دریابیم که چه زمانی در واقعیت خودمان حضور داریم و چه زمانی در چارچوب دیگران زندگی می‌کنیم. https://t.me/Adabiyyatsevanlar