ادبیات سئونلر

اوشاق ادبیاتی یاخشیلیغی اونوتمایین چیچانلار  یازان : علی صمدلی کؤچورن : علی آغ گونئيلی  -  ابرازی کتاب :‌ ژنرالین اوشاقلیغی  - ناغیللاربؤلومو ایرفان ، سیچانلاری مطبخده اؤز گؤزوایله گؤرموشدو. بیری  بؤیوک ، بیری کیچیک ایدی . یقین آنا – بالا ایدیلر . آنا قاباقدا ، بالاسی ایسه اونون آردینجا گئدیردی، ائح، یازیق سیچانلار مطبخ ده نه تاپیب یئسینلر کی . ایرفانین آناسی مطبخی گونده ان آزی اوچ دفعه‌‌سیلیب‌ سوپوروردو. یقین کی ، سیچانلار آجیندان گزیردیلر. ایرفانی گؤره ن کیمی قاچیب گؤزدن ایتیردیلر. ایرفان آناسیندان ننه سیندن خلوتی مطبخده کی ایستولون آلتینا قوروچؤره ک تیکه سی قویدو. سحر هامی دان تئز دوروب مطبخه قاچدی . چؤره ک قیرینتیسی یئرینده یوخ ایدی . یقین کی، اونو سیچانلار یئمیشدی . ایرفان بونا چوخ سئویندی . بس نییه گؤرونموردولر . بلکه مندن قورخوردولار . من کی ، اونلارا یاخینلیق ائتدیم . چؤره ک وئردیم . مطبخ بوش اولان کیمی ایرفان اورایا قاچیر ، کونجده ایلشیب سیچانلارین یولونوگؤزله ییردی . « آها ، گلدیلر. یئنه ایکی دنه دی لر . اؤزلری دیر کی ، وار آنا – بالا .باخ .ینه آنا قاباقدا گئدیر . بالادا اونون آردینجا . یعقین یئنه یئمک آختاریرلار. ایندی جه سیزه یئمک وئره رم » ایرفان قاچیب سویودوجودان ایکی فال کالباس کسیب گتیردی . اونلارین کئچدییی یولون اوستونه قویدو و سونرا گؤزله دی . او ، گؤزله ییردی کی ، ا.نلار کالباسی نئجه یئیجکلر.  ایرفان فیکیرلشیردی ، سیچانلار نییه سئومیرلر ، گؤره سن ؟ اونا تله قورورلار ، زهر وئریرلر، ائولرده سیچانلاری قیرماق اوچون خوصوصی پیشیک ساخلاییرلار . یادینا دوشدوکی، سیچانلار بیر دفعه آناسی نین چکمه لرینی گمیریب زای ائتمیشدیلر. او ، اؤز – اؤزونه دئدی ، ــ  آج قالاندا البته ائدرلر . اونلارین یئمک پایینی وئریر ، هئچ نَیَه توخونمازلار .  ایرفانین چکمه لری آیاغینی سیخیردی . بو تزه و ایستی قیش چکمه سینی هر گون اونا تاکید له گئیدیریردیلر . ایرفان هر گون اونونلا فوتبال اویناییردی . آنجاق چکمه داغیلیب کؤهنلمک بیلمیردی . ایرفان نه قدر چالیشیردی  بو چکمه دن جانینی قورتارا بیلمیردی . ایندی اونون خیالیندان بیر فیکیر کئچدی . نه یاخشی اولاردی ، چکمه لریمی چیچانلار آپارایدیلار . اونا  تزه چکمه آلاردیلار. اؤزو ده آیاغینی سیخمایان چکمه ، ائح ، چیچانلارین او بویدا چکمه لره گوجو چاتارکی ، بیرده کی، چکمه لر سیچانلارین نه یینه لازیمدی . ائح ، هئچ اولماسا دیدیشدیریب ائدردیلر . گئجه هامی یاتمیشدی . ایرفان یاتاغیندان قالخیب مطبخه کئچدی ، ایشیغی یاندیردی . گؤزلرینه اینانمادی . سیچانلار مطبخ ایستولونون آلتیندا دایانیب مادیم – مادیم اونا باخیردی . سانکی اونلار دئییردی : ــ  سن بوگونلر بیزی یاددان چیخارمیسان ، یئمه یه هئچ نه وئرمیرسن . ایرفان اونلارا جاواب وئردی :  ــ  ائح ، فوتبالدان یورغون گلیرم ، یادیما دوشمور کی ، سیزه یئمک وئرم .  ــ  نه یاخشی ایندی یوخودان اویاندین؟  ایرفان اؤز – اؤزونه فیکیرلشدی : ــ  گؤره سن یوخودان نه یه اویاندیم ؟ آیاغینین آغریسی یادینا دوشدو :  ــ  آیاقلاریمین آغریسیندان . ــ آیاقلارین نییه آغریییر؟  ــ  آیاق قابیلاریمدان . آیاقلاریمی سیخیر .  ــ ائح ، اونلارین چاره سی بیزده .  سیچانلار بونو دئیَن کیمی قالخیب گئتدیلر . ایرفان آیاق قابیلارینی گتیریب سیچانلار اوتوران یئره قویدو و گئدیب یاتدی . سحر آیاق قابیلارینی گئینده گؤزلرینه اینانمادی . هر ایکیسینین ایچینی سیچانلار گمیرمیشدی . ایندی آیاغینا نئجه ده راحات اولوردولار . ایرفان اؤز ـ اؤزونه :  ــ  دئمک سیچانلار دا یاخشیلیغی اونوتمورلار ، ـ دئدی .    https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی آهارسی پادشاه ببر چئویرمه: منیژه جم‌نژاد ایکینجی بولوم سون. آهارسی گؤزلرینی قیسدی، قویروغونو چوخ محکم اویان‌ بویانا ترپتدی. «یادینا سال!» – دئدی اوزو‌نه. – «داها چوخ چالیش، یادینا سال!» ساعاتلار کئچدی، گون قارالدی، حیوانلار یاتماغا باشلادیلار.  آهارسی بیری‌نین اونا باخدیغینی حس ائله دی.  گؤزونو بیرآز آچیب، دقت له باخدی. اونون قارشی‌سیندا زودی، باغین پلنگی، دایانمیشدی. «نه ائدیر‌سن، آهارسیییی؟» – دئدی زودی، یومشاق واوزون بیرسس ایله. « یادیما سالیرام. اولورسا انگل اولما! » – دئدی آهارسی. گئنه گؤزونو یوموب ائوینی یادینا سالماغا چالیشدی. آهارسی گؤزلرینی بیر داها یومدو، و یوردونون تصویرلرینی ذهنینده چاغیرماق ایسته‌دی. یادینا سالاسان؟ نه دئمک؟ آهارسی دئدی: هه. ببر شاه اولماغی، هاردان گلدییمی اونودموشام. هر شئیی اونوتمادان یادیما سالماق ایستیرم. لوتفن قوی فیکریمی بیر یئره ییغیم! زودی گولومسه ییب دئدی: گؤزو یومولو بیر شئی گؤره بیلمزسن کی! آهارسی اوزگون گؤزلرینی آچیب دئدی:  «قویماسان دوشوننمرم! سن هئچ ببر ده دئییلسن، نه بیله‌جکسن!؟ آنجاق بیر پلنگ سن! » زودی گؤلوب دئدی:  « آبتال حیوان باخ!» او، یئرده پارلاق بوز‌لوق بؤلگه‌یه ایشاره ائله دی. آهارسی حیرَتله دئدی: «زودی، سانیرام یاخشی دئییلسن.»  زودی، محبت‌له سوزونون دالیسینی توتدو: «اگر ببر اولماغین نه اولدوغونو یادینا سالماق ایسته‌ییرسَن، ، اوندا فقط باخ!» «یاخشی باخارام، آما سن ده منی یالنیز بوراخ»  --- آهارسی باشینی بیر آز آشاغی سالدی و بوزون آیناسینا باخدی. زودی یاواش پیچیلدادی:  «نه‌قدر گؤزل‌دیر اوستونده کی قارا شیریق لار!»  «من بوزدا اوزومه باخاندا، اوز خال‌لاریمی گؤرورم. یئر اوزونده هئچ‌کیمین خاللاری منیم خاللاریم کیمی دئییل. منیم آنا‌مین دا خالی واریدی، آنا‌مین آنا‌سینین دا، و اونون دا آنا‌سینین... تا او زامانا قدر کی بؤیوک‌بؤیوک ننه‌میز آفریقا چول لرینده چمن لرین آراسیندا گزر‌دی!» زودینین گؤزلری، وطنینی یادا سالدیغی زامان، پارلادی. قیزیل چؤل لر، یام یاشیل اورمانلار. زودی داوام ائتدی: «من خاللاریما باخاندا، اوز کئچه‌جکیمی گؤرورم. اونلار همیشه‌ منیمله قالاجاق‌لار. چون‌کی پلنگ خاللارین هئچ زامان دییشمز!» زودی گؤز قیرپیب، گولومسه دی . آهارسی  یومشاق بیر سَس‌له سوروشدو: «آما سَن، هئچ وطنینی اؤزلمزسن؟ یا کدرلنمزسن؟ https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی هاشیم ترلان خوروز خوروز - خوروز جان خوروز گؤزلری مرجان خوروز قانادلاری قیرمیزی قویروغو الوان خوروز گاه دان آغ دون گئییرسن اولورسان مستان خوروز باشیندا آل تاجین وار دیللرده دستان خوروز قوق - قولو قو دیلینده سسینده فرمان خوروز هارای سالیرسان هردن آچیلمامیش دان خوروز یاتانلاری دبردیب وئریرسن اذان خوروز بعضن واخ سیز بانلاییب وئرمیرسن آمان خوروز باشقا خوروز گؤرنده باشلانیر داوان خوروز یارالانیرسان آخیر شاققالیندان قان خوروز هرنه اولسان قشنگ سن گؤزلری مرجان خوروز

اوشاق ادبیاتی آیی وسیچانین ناغیلی بيرآيي راحاتجا ياتميشدي. اوْ، اوزانيب ايستراحت ائدركن  بيرسيچان گزه - گزه  گليب اوستونه  چيخدي . آيي يوخودان  اوياندي .    اَل آتيب سيچاني توتدو . سيچان آيي يا  يالواري  بدئدي : - سن گَل مني بوراخ، يئري دوشنده منده عوضيني  چيخارام . آيي گوله - گوله دئدي : - سن منه‌ نه ياخشيليق ائده بيلرسن؟ سونرا اوُ، سيچاني  بوراخدي .    بير اوْوچو (شكارچي ) مئشه ده  تور  قورموشدو . آيي همين تورا  دوشدو . نه قدر  اَللشدي سه ده   توردان  خيلاص  اولا بيلمدي . آيي نعره  چكيب فغان  ائتدي . گؤزلرينين ياشي سئل كيمي  آخدي  واونون  توردان  خيلاص  اولماغا  هئچ بير  اوميدي يوخ ايدي . سيچان آيينين آه - ناله سيني  ائشيتدي . بيلدي كي،آيي تله يه دوشوب .    اوْ، تئز اؤزونو  اورايا   چاتديردي . گليب  ايتي  ديشلري ايله  تورو   كسدي . آييني  خيلاص  ائتدي . آيي  دئدي : قالميشديم  قمده،ياخشيليق  ايتمزايميش  عالم‌ده . https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی سلام خواهش می‌کنم صدای بچه‌های کلاس دوازدهم را به گوش مسئولان برسانید. دانش‌آموزان کلاس دوازدهم، امسال فقط سه ماه مدرسه رفتند البته اگه بشه اسمش رو مدرسه گذاشت، هر هفته‌ دو روز بخاطر سرما و آلودگی و ... تعطیل شدند، بعد دی ماه شروع شد، چند تا امتحان دادند بعد دوباره اوضاع بهم ریخت، اینترنت هم که هیچ، بعد هم با هزار مصیبت، بهمن ماه مدارس باز شد، بعد از چند روز باز هم اسفند جنگ شد، تعطیلی، استرس، نبود اینترنت و تعطیلی مدارس و درس و هیچ.... تا تیر ماه که الانم میخوان امتحان نهایی حضوری بگیرند، بعد هم ۶۰ درصد نمرات را در کنکور دخالت بدهند!!!!!!!!! آخه این چه عدالتیست؟؟؟ خواهش می‌کنم صدای بچه‌های بی‌گناه دوازدهم باشید لااقل امتحانات را مجازی کنید تاثیر در کنکور را مثبت کنید امتحانات را بعد از اربعین برگزار کنید شاید بیشتر وقت برای درس خواندن باشد امسال را مجازی بگیرید بچه‌ها دیپلم بگیرند بعد اگر خواستند سال بعد ترمیم نمره می‌دهند https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوشاق ادبیاتی هرهفته پنجشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا . اوشاق ادبیاتینا دایر یازیلارینیزی بیزه گوندرین https://t.me/Adabiyyatsevanlar

"یاغیش لار اوچون" شعر و سس : دکتر فریبا ابراهیمی "آفاق" https://t.me/Adabiyyatsevanlar

سس و سوز :علی اصغر صادقی فر حاضیرلایان: امین رسولی https://t.me/Adabiyyatsevanlar

  بؤیوک تورک شاعری ناظم حکمت و تورک دونیاسی... پروفسور، دکتر علی قافقازییالی چئویرن: م. صفا (یئددینجی حیصّه)      ناظم حکمت آنکارایا چاغیریلدی.    ۱۹۲۰-جی ایل آپرئل ۴-۵ تاریخلرینده آنکارادا مصطفی کمال پاشانین صدرلیگی ایله یونوس نادی، خالیده ادیب و دؤکتور آدنان (آدیوار) کیمی شخصلرین اشتراکی ایله ایستانبولدان دعوت اولوناجاق شخصلرین سیاهیلارینی مذاکره ائتمک و ترتیب ائتمک اوچون بیر ایجلاس کئچیریلدی. ناظم حکمتین آدی حاظیرلانمیش سیاهی یه داخیل ائدیلدی. لاکین دعوت اولونانلارین سیاهی‌سی یالنیز ۱۹۲۰-جی ایلین نویابریندا ایستانبولا چاتدی."    آی حربی پولیس تشکیلاتی، ایستانبول پولیس ایداره‌سینده‌کی آداملاریندان ناظم و (والا) اوچون فرقلی آدلار آلتیندا شخصیت وثیقه‌لری و نقلیات ایجازه‌لری حاضیرلاماغی امر ائتدی.    "ایستانبول پولیس ایداره‌سیندن آز-چوخ آنکارادا ایشله‌ین بیر 'میللت‌چی' مولکی گئییم‌لی پولیس منی تاپدی و دئدی کی، یانوارین ایلک گونونده گمی ایله اینئبولویا یولا دوشجه ییک، دوستوم (والا) یانیمدا اولاجاق و ساختا آدلار آلتیندا 'یومورتا تاجیری' کیمی پئشه‌لریمیزی اؤزونده عکس ائتدیره‌ن ترانزیت ایجازه‌لریمیز داها سونرا بیزه چاتدیریلاجاق. سونرا علاوه ائتدی: 'سندن باشقا گمیده آنکارادان گلن دیگر سرنیشینلر و ایکی شاعر اولاجاق!' ماراق‌لاناراق سوروشماقدان اؤزومو ساخلایا بیلمه دیم: 'بو شاعرلر کیم‌دیر؟' گؤرونور، آتاجا ضابطین درحال نئجه جیددی لشدیگینی هئچ واخت اونوتمایاجاغام: 'اوردودا و پولیسده سوال وئرمیرسن. ساده‌جه سنه دئییلن لری ائدیرسن... بیر شئی ده، وار. گمیده اولاجاغین گمی پامبیق باغلامالاری ایله یوکلنه‌جک. سحرین قارانلیغیندا گمی یه مینه‌جکسن، بو گونلرده آلاجاغین ایجازه‌لری گؤستره‌جکسن و بو باغلامالارین آراسیندا...'" 'گیزلنه‌جکسن. یولا دوشمزدن اول ایشغال پاتروللاری یوخلاما اوچون گمی یه مینه بیلرلر. اگر یاخالان‌سانیز، بیزیم آدیمیزی چکمه یین. باشا دوشدونوزمو؟» من جاواب وئردیم: «باشا دوشدوم!»                                               ***    باجیمی اؤپوب قوجاقلادیم. آرتیق او، بؤیوموش حساب اولونوردو. «بیر مدت دوستلاریملا اولاجاغام، ناراحات اولما و هئچ کیمه دئمه...» دئدیم. عائله‌ده منی اونسوز دا باشا دوشه‌جک یئگانه اینسان او ایدی. آنام پاریسده ایدی. آتاما حقیقتی دئمک منه قاداغان اولونموش‌دو و دئسه یدیم، یقین کی، منی فیکریندن داشیندیرماغا چالیشاجاقدی. ۱۹۲۰-جی ایلین سون آخشامیندا بیر شئعیر یازدیم و اونو، اونون ماساسینین اوستونه قویدوم. اونو «آتام»آ حصر ائتمه یی اونوتمادیم. آنامدان آیریلدیغینا گؤره هله ده اونا قارشی کین ساخلاییردیم و آغلیمدا گله‌جک ایللرده منیم یوزومدن نه قدر چتین‌لیکلر و عذابلار چکه‌جک بو جسور اینسانلا ویدالاشیردیم...»  https://t.me/Adabiyyatsevanlar

چرشنبه گونو ادبیات سئونلر کانالیندا بؤیوک تورک شاعری ناظم حکمت و تورک دنیاسی...  پرفسور. دکتر علی قافقازییالی نوبل آکادمیک یایینجیلیک کتاب، آنکارا، 2023  چئویرن: مجید تیموری فر (م. صفا)    https://t.me/Adabiyyatsevanlar

مرگ_ایوان ایلیچ لئو_تالستوی وحشت پیشین خود را از مرگ، که به آن عادت کرده بود می‌جست و آن را نمی‌یافت. «پس کجاست؟ چه مرگی؟» دیگر وحشتی از مرگ نداشت. زیرا دیگر اثری از مرگ پیدا نبود. به جای مرگ روشنایی بود… . . . او گاهی بعد از رنجی طولانی بیش از همه چیز دلش می‌خواست که کسی برایش مثل طفل بیماری غم‌خواری کند. دلش می‌خواست مثل طفلی که ناز و نوازشش می‌کنند، رویش را ببوسند یا برایش اشک بریزند و دلداری‌اش بدهند. . . . او برای خودش زندگی نمی‌کرد؛ بلکه برای مردم زندگی می‌کرد. او عاشقانه کار می‌کرد اما نه برای عشق به کارش؛ بلکه برای تأییدی که برایش به همراه داشت. . . . تلخ‌ترین رنج ایوان ایلیچ آن بود که هیچ‌کس آن‌جور که او می‌خواست غم او را نمی‌خورد. او گاهی بعد از رنجی طولانی بیش از همه‌چیز دلش می‌خواست که (گرچه از اقرار به این معنا شرم داشت) کسی برایش مثل طفل بیماری غم‌خواری کند. دلش می‌خواست مثل طفلی که ناز و نوازشش می‌کنند رویش را ببوسند یا برایش اشک بریزند و دل‌داری‌اش بدهند. . . . احساس می‌کرد که او را همراه با دردش در کیسه‌ی تنگ عمیق و سیاهی می‌چپانند و مدام به‌زور فروتر می‌برند اما نمی‌توانند به ته کیسه برسانند و این کار، گذشته از وحشتناکی، برای او، با عذابی ناگفتنی همراه بود. او می‌ترسید و در عین حال میل داشت که به انتهای کیسه برسد و تقلا می‌کرد که خود را خلاص کند و در عین حال کمک می‌کرد تا فروتر برود. . . . دیگر خودداری نکرد و مثل طفلی به گریه افتاد. بر درماندگی خود می‌گریست و بر تنهایی سیاه خود و از سنگدلی آدم‌ها و از بی‌رحمی خدا که رهایش کرده بود. ‌. . . اولین مفهوم روشن و بیان شدنی با کلامی که شنید این بود : چه می‌خواهی؟ و او جواب داد چه می‌خواهم؟ می‌خواهم انقدر عذاب نکشم... می‌خواهم زندگی کنم مثل این بود که پیوسته با سیلی یکنواخت از سراشیبی فرو می‌لغزم؛ و گمان می‌کردم که به سوی قله صعود می‌کنم و به راستی همین‌طور بود. در انظار مردم، در راه اعتبار و عزت بالا می‌رفتم و زندگی با همان شتاب از زیر پایم می‌گذشت و از من دور می‌شد تا امروز که مرگ بر درم می‌کوبد. چطور ممکن است که زندگی انقدر پوچ و بی‌معنا و پلید باشد..؟ ناگهان این فکر از ذهنش گذشت که شاید من آنطور که شایسته بود زندگی نکرده ام. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

چخوف وقتی چخوف ملک روستایی خود را در ملیخوو خرید، می‌خواست مطمئن شود که دهقانان محلی می‌دانند چه زمانی او، به عنوان یک پزشک، برای کمک در دسترس است. او یک سیستم ساده اما مؤثر راه‌اندازی کرد: هر زمان که در خانه بود و آماده پذیرش بیماران یا رفتن به ملاقات‌های خانگی بود، یک پرچم پزشکی خاص را بر روی میله‌ای بیرون خانه‌اش برمی افراشت. روستاییان محلی به افق نگاه می‌کردند تا پرچم را ببینند، زیرا می‌دانستند که اگر در اهتزاز باشد، "پزشک خوب" بیماری‌های آنها را کاملاً رایگان درمان خواهد کرد. برای کشاورزان زحمتکش حومه روسیه، آن تکه پارچه ساده که در باد تکان می‌خورد، تفاوت بین مرگ و زندگی بود. آنها اهمیتی نمی‌دادند که مردی که طناب را می‌کشد، نویسنده مشهوری است که داستان‌هایش در سالن‌های بزرگ سن پترزبورگ مورد بحث قرار می‌گیرد. برای آنها، آنتون پاولوویچ روح خستگی‌ناپذیری بود که در دل شب با کالسکه خود از میان گل و لای یخ‌زده عبور می‌کرد تا تب کودک را آرام کند. این پیوند عمیق با فقرا، تمام وجود او را تعریف می‌کرد.  چخوف زندگی کوتاهی داشت و در سن ۴۴ سالگی بر اثر سل درگذشت، اما در آن سال‌ها انسانیت بیشتری نسبت به آنچه اکثر افراد در طول یک قرن انجام می‌دهند، به نمایش گذاشت. او توانست همزمان دو دنیای دشوار را متعادل کند و به طرز مشهوری زندگی دوگانه خود را با طنزی تند برای یکی از دوستانش توضیح داد. چخوف گفت: پزشکی همسر قانونی من است و ادبیات معشوقه من. وقتی از یکی خسته می‌شوم، شب را با دیگری می‌گذرانم. این ترتیب غیرمتعارف به زیبایی جواب داد. آموزش پزشکی او به جای اینکه حواسش را پرت کند، به دریچه‌ای مخفی تبدیل شد که از طریق آن به وضعیت انسان نگاه می‌کرد. او به مردم به عنوان شخصیت‌هایی برای قضاوت یا سخنرانی نگاه نمی‌کرد؛ او به آنها مانند یک پزشک دلسوز نگاه می‌کرد که به بیمار نگاه می‌کند و نقص‌ها، دلشکستگی‌های آرام و تناقضات روزانه آنها را با همدلی کامل مشاهده می‌کند. معشوقه ادبی او شهرت جهانی برایش به ارمغان آورد، اما همسر قانونی‌اش او را در واقعیت‌های تلخ رنج بشر گرفتار کرد. وقتی یک اپیدمی ویرانگر وبا استان‌های اطراف را فرا گرفت، چخوف از جایگاه مشهور رو به رشد خود برای فرار به مکانی امن استفاده نکرد.  در عوض، او مسئولیت چندین حوزه پزشکی را کاملاً به تنهایی بر عهده گرفت و هزاران دهقان بی‌بضاعت را بدون درخواست حتی یک روبل درمان کرد. حتی زمانی که ریه‌های خودش از کار افتاد و از بیماری که در نهایت او را کشت، شروع به سرفه کردن خون کرد، تمرکز او همچنان به بیرون معطوف بود. او از درآمد ادبی خود برای تأمین مالی ساخت مدارس روستایی، سازماندهی پروژه‌های امدادی برای خانواده‌های قحطی‌زده و ساخت یک کتابخانه عمومی در زادگاه فقیر خود، تاگانروگ، استفاده کرد و شخصاً جعبه‌های کتاب را برای پر کردن قفسه‌ها ارسال می‌کرد. او قاطعانه معتقد بود که زندگی باید با اقدامات مشخص سنجیده شود نه با نظریه‌های زیبا. او یک بار خاطرنشان کرد که خوب است اگر هر یک از ما چیز خوبی از خود به جا بگذاریم، اثری که همچنان وجود داشته باشد و ثابت کند که زندگی ما بیهوده نگذشته است. وقتی او سرانجام در تابستان ۱۹۰۴ برای آخرین بار چشمانش را بست، دنیای ادبیات در سوگ یک نابغه سوگواری کرد، اما دهقانان ملیخوو در سوگ یک حامی سوگواری کردند. مدت‌ها پس از محو شدن حضور فیزیکی او، گرمای سخاوت خارق‌العاده او باقی ماند. چخوف به جهانیان نشان داد که عظمت واقعی در این نیست که چقدر از دیگران بالاتر می‌روید، بلکه در این است که چقدر حاضرید برای بالا بردن آنها خم شوید. زندگی او به ما یادآوری می‌کند که میراثی که بر پایه مهربانی خالص بنا شده باشد، تنها چیزی است که هرگز واقعاً محو نمی‌شود. https://t.me/Adabiyyatsevanlar

آنتوان چخوف https://t.me/Adabiyyatsevanlar

✅✅✅سایین کانالداشلار چرشنبه گونلری ادبیات سئونلر قروپوندا یالنیز نثر یازیلارین پایلاشیریق . https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده :1405/4/9 ایکینجی بولوم 13سون چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده :1405/4/9 ایکینجی بولوم 11 چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar

شهرتی سرحدلردن آشان موسیقی معلیمی اوستاد دوکتور"حبیب صیرفی "ادبیات سئونلر گوزگوسونده :1405/4/9 ایکینجی بولوم 10 چکیلیش: مرجان منافزاده آپاریجی :کریم قربانزاده https://t.me/Adabiyyatsevanlar