Vannie

"خدا رو شکر مشکل پسر مسر ندارم"

حالم کمتر از یه جمله‌ست.

میترسم به این واقعیت اعتراف کنم که احتمالا وقتی برم توی خونه خودم یه یه ماهی از توش در نیام. شایدم بیشتر. در طی یک سال و چند ماه و چند روز گذشته و احتمالا آینده من ایتقد آدم دیدم، اینقدر بودم، ایتقدر شنیدم، اینقدر دیدم در عین اینکه یه انرژی دائمی توم بود که نمیخواست توی جمع باشه، نمیخواست معاشرت کنه، نمیخواست حرف بزنه. یه روزایی بود حتی دلم نمیخواست خودم‌و تو آینه ببینم. خیلی سعی کردم یاد بگیرم التیماتوم آینده ندم. ولی حدسم اینکه وقتی برم تو خونه احتمالا دو سه روز اول فقط دراز میکشم و در سکوت به سقف خیره میشم.

این روزا از وقتی بیدار میشم حوصله‌ام سر میره تا وقتی می‌خوابم. ایکیگای ندارم.

ولی چقدر این پسر با ادبه. اذیتم.

امرور فهمیدم چشمم چهار سانته.

چرا باید جلوی من اکبرآقا میزد زیر گریه؟

قبلا گفتم بازم میگم: از آدما بت نسازید که بعد خرابش کنید. همه آدمیم. اشتباه میکنیم و کلی راز و خجالت داریم. هیچ‌کس از هیچ‌کس خونش قرمزتر نیست_ البته بیمارهای آدمها با هم دیگه فرق داره هاها_.

به خدا قبلا بیشتر درد داشت...خیلی بیشتر...

اینکه هیچ‌کس نمیدونه داره چی کار میکنه تو زندگی‌شو فهمیدی؟ حالا اینو باش: هیچ‌کس حتی نمیدونه چی میگه تو زندگیش. پس برای حرفای آدمام کاری نکن. همه درک درستی از واژه هایی که استفاده میکنن و تاثری که باهاش روی بقیه میذارن، ندارن. گوش و دروازه و ... آره!

بیرون دیگه بیرون نیست، بیرون الان توئه، توی تنور!

هرچیزی توی زندگی آموخته شدست. شما از پشت کوه فلان چیز و نیاوردی که انجام بدی. ماشالله توضیحاتم در تمام جوامع و ادیان و علوم هست. یکی میگه مال زندگی قبلیه. یکی میگه DNAعه، اون یکی میگه تروماهای زندگیت باعثشن و ... اگر میبینی یکی تباه‌ترین کار جهان و داره انجام میده و خودش هیچ ایده‌ای نداره یادت باشه ماها دائم داریم از همه چیز، یه چیزی برای خودمون یاد میگیریم. اگر تو اینجا دلت میخواد نقش یه آدم تحقبر شده رو بازی کنی، تو خودت داری با تودت این کار و میکنی و اینو یاد گرفتی‌. نکته کنکوری چیه؟ اینکه یه وقتایی آموخته‌های ما بهمون نمیاد. مثل وقتی که یکی استعداد موسیقی فوق العاده داره ولی میره زیست میخونه. تو نمیتونی مدام تو سرت و بدنت حس تحقیر شدن داشته باشی ولی بالاترین سمت کشوری و داشته باشی. اینجا جوب گشاد میشه خودت ترک میخوری.

ابرها....

تماشاچی در کار نیست. فقط خودتی که باید لذت ببری یا رنج بکشی. دنیا تو جشمای توعه. انتخاب کن چطور ببینیش

‌ ‌ ‌‌‌ ‌ https://t.me/BeingVannie/19244 نه... چطور در یک آن حس راحت تر‌ی پیدا کردم بهش. همش فکر می‌کنم اگه زندگیم تماشاگری نداشت آدما ازم نمی‌پرسیدن پس چی شد؟ تموم نشد؟ فلان کار کردی؟ بهتر بود

اتفاقا بحث دیروز تراپیم این بود که من ترس و استرسی ندارم اصلا از هیچی. بخاطر همین نگرشیه که بالا جواب دادم. شاید نتونم درکت کنم و راه کاری بدم. منم از اینور بوم افتادم.