Уже доступно! Исследование Telegram 2025 — ключевые инсайты года 
📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Открыть в Telegram
Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси... Инсон такдирини аччик синовлари... Hamkorlik va reklama uchun 👇👇 @Bronzam . . . . . .
Больше📈 Аналитический обзор Telegram-канала 📚 Ibratli Hikoyalar 📚
Канал 📚 Ibratli Hikoyalar 📚 (@ibratli_sozlar) языкового сегмента Узбекский является активным участником. Сейчас сообщество объединяет 20 746 подписчиков, занимая 3 817 место в категории Религия и духовность и 3 872 место в регионе Узбекистан.
📊 Показатели аудитории и динамика
С момента создания невідомо проект демонстрирует стремительный рост, собрав аудиторию из 20 746 подписчиков.
Согласно последним данным от 04 июля, 2026, канал показывает стабильную активность. За последние 30 дней изменение числа участников составило -559, а за последние 24 часа — -25, при этом общий охват остаётся высоким.
- Статус верификации: Не верифицирован
- Уровень вовлечённости (ER): Средний показатель вовлечённости аудитории составляет 12.30%. В первые 24 часа после публикации контент обычно набирает 8.18% реакций от общего числа подписчиков.
- Охват публикаций: В среднем каждый пост получает 2 554 просмотров. В течение первых суток публикация набирает 1 698 просмотров.
- Реакции и взаимодействия: Аудитория активно поддерживает контент: среднее количество реакций на один пост — 21.
📝 Описание и контентная политика
Автор описывает ресурс как площадку для выражения субъективного мнения:
“Хаётий ва Ибратли ҳикоялар... Хикматлар хазинаси...
Инсон такдирини аччик синовлари...
Hamkorlik va reklama uchun 👇👇
@Bronzam
.
.
.
.
.
.”
Благодаря высокой частоте обновлений (последние данные получены 05 июля, 2026) канал поддерживает актуальность и высокий уровень охвата публикаций. Аналитика показывает, что аудитория активно взаимодействует с контентом, что делает его важной точкой влияния в категории Религия и духовность.
20 746
Подписчики
-2524 часа
-2017 дней
-55930 день
Архив постов
20 740
ҚУЛОҚСИЗ ҚОЗОН
ёки қайнона эмас, она ҳақида
Қўлингизга келин бўлиб тушганимга ўттиз уч йил бўлибди. Бу орада меҳрингиз булоғидан қизингиздек қонсам, баъзан қаҳрингиз қиличида ҳам кесилгандек бўлдим. Лекин шу кунга келиб, бугун сизнинг ўрнингиз, муҳаббатингиз ва қадрингизни билдим…
Эсингиздами, янги келинчак бўлиб Тошкентга ўқишга кетишимдан бир кун аввал бир сават ёғли кулча ёпиб бергандингиз. Онамнинг олдига бориб мақтандим:
–Бувим менга ёғли, ширин патир-кулча қилиб бердилар. Уч йил Тошкентда ўқибману бирор марта ана шундай нон ёпиб қўлимга бермабсиз-а?
Онам кулиб “Энди у сенинг онанг, яна кўп марта ана шундай патирчалар ёпиб бераверади, патир-кулчаларинг билан ўша ерда тошдек қотгин” дедилар.
* * *
Ўқишдан келганимнинг эртасига ухлаб қолиб, бир оз кечроқ турибман. Ҳовлига чиқсам, ўчоқнинг олдида куймаланяпсиз. Қайнотам раҳматли нега чойни ўчоқда қайнатаётганлигингиз билан қизиқди.
–Бугун бирам ўчоқдаги чойни ичгим келдики…Ўчоқ чойининг таъми бошқача-да,–дедингиз.
Ўчоқнинг чойини маза қилиб ичдик. Ўз уйимни йиғиштиргани кирганимдагина кўзим электр “сувқайнатгич”га тушди. Уни эрталаб жойига олиб чиқиб қўйиш ёдимдан кўтарилган экан. Келини тушмагур ҳали ўрнидан турмаганидан “сувқайнатгич”ни сўролмай, мактабга кетаётган ўғиллари нонуштасига чой кечикмаслиги учун – ўчоқда сув қайнатган экансиз ўшанда. Ўчоқ, ухлаб қолган келинларига дакки бераётган қайноналарни кўрганимда айбимни билдирмаслик учун тутунда кўзларингиз ачишиб чой қайнатган кунингиз кўз ўнгимда гавдаланаверади.
* * *
Олти келинингизнинг бари оилада тўнғич қизлар эди. Келин бўлганида ҳам рўзғор юмушларини эплаб бажара олмайдиган биз ношудларни йўлга солгунча эсингиз кетди. “Олтита жиннини шинни қиламан деб ўзим тугадим” дея гоҳи куйиб, гоҳи кулардингиз. Жинни эмасмиз-ку, дердик биз ҳам ичимизда.
Бир марта саватдаги нонни тандирнинг ёнига олиб кетаётганимда тоғорадаги кул устига барчасини қўлимдан тушириб юборганимни кўриб “кулини қоқиб олаверинг, югуринг, тандир совиб қолади, дарров бошқатдан ясаб чиқинг”, дея кулиб қўйганингизда ўзимни нотавондек сезсам ҳам юзингизда норозилик аломати кўрмаганлигим учун хурсанд бўлиб нонларни бошқатдан ясаб чиқдим.
* * *
Эслайсизми, қаҳратон қиш кунларининг бирида кичик қозончани омборхонадан олиб чиқишни буюрдингиз. Кирсам, ичидаги сув совуқдан музлаб қотиб қолибди. Музини харчанд олай десам, эплолмадим. Қозонни ерга бир урдим. Нимадир учиб тушгандек бўлди. Музи кўчиб тушяпти шекилли, деб ерга қарата қаттиқроқ отдим. Яна “муз” кўчди. Қарасам, учаётган муз бўлакчалари эмас, темир қозончанинг қулоқлари экан. Икки қулоғидан айрилган қозонни қилт этиб ҳам қўймаган музи билан олдингизга шумшайиб олиб кирдим.
–Ие, бунинг қулоқчалари қани?– дедингиз ҳар галгидек ҳушёрлик билан нима бўлганлигини сезиб.
–Учи-и-иб кетди,–дедим ва нима учун “учириб юборганим”ни оқлай бошладим.
–Афанди қиз, уйга олиб кирсангиз, печкадаги оловга қўйсангиз, ўша муз бир дақиқада эрирди-ку,–дея ҳар домгидек яна кулиб овқат қилишга ундадингиз.
Мендан кейин хонадонимизга тушган беш келин ва невараларнинг нега бу қозонча қулоқларининг иккитаси йўқлиги ҳақидаги узлуксиз саволларига тафсилотини латифа қилиб айтиб келдингиз. Қулоқсиз қозон эса мен қулоқсиз келиннинг эпсизлигини ёдга солиб, сизнинг катта қалбингизни намоён қилиб, ҳамон ошхона четида беркингандек бўлиб туради…
* * *
Фарзандли бўлганлигим учун Тошкент Давлат университети журналистика факультетининг кундузги бўлимидан сиртқисига ўтказдим. Қизимни сизга ташлаб имтиҳонларни топширгани ўқишга кетдим. Дилбандимсиз бир ойни қандай ўтказганлигимни ҳозир ҳам айтиб беролмайман. Имтиҳонларни якунладиму Фарғонага чопдим. Уйга келсам, боламни олиб қишлоққа кетган экансиз. Турмуш ўртоғимга тезроқ қизимни кўрмасам юрагим ёрилишини айтиб, қишлоққа қараб йўл олдик.
Менинг ўқишдан қайтадиган кунимни билиб сиз эса Фарғонага отлангансиз. У пайтлар уяли алоқа йўқ, бир-биримиздан бехабар йўлда учрашмай биз сизникига, сиз бизникига келганмиз.
20 740
Ўзбек Қозоқ ва Рус аёллари эрларининг хиёнатига қандай жавоб бериши ҳақида гаплашиб қолишибди.
Қозоқ аёли
- Агар менинг эрим менга бир марта ҳиёнат қилса мен унга жавоб тариқасида икки марта ҳиёнат қиламан дебди
Рус аёли
-Агар эрим менга бир марта ҳиёнат қилса мен унга ўлгунимча ҳар кун ҳиёнат қиламан дебди
Шунда Ўзбек аёли
-Агар эрим менга ҳиёнат қилса...
Давомини ўқиб думалаб қолдим😂
20 740
Машина тонг коронгисида манзилга етиб келди. Хайдовчи зЗохид узатган пулнинг ярмини кайтариб берди.
- Оилангиз багрига шошаётган экансиз, бу пулларга болаларингизга бирор нар-
са олинг, - деди. Оиласи тинч одамлар-
га хавасим келади. Одам учун бундан ортик бахт йук, колган хаммаси бекор. Мен эса...мен факат мана шу машина-да йул кезаман...- Унинг овози махзун эди.
Зохид ташаккур билдириб машинадан тушди. Юраги гурс-гурс урарди. Хали атроф ёришишига анча бор, Нозима уг-ли билан мирикиб ухлаётган булса ке-рак. У бугун хаёти буткул узгариб кети-шини билмайди, хатто тушига хам кир-магае булса керак. Зохид Нозима ва угли билан булажак учрашувни куз ол-дига келтириб, хузурланди.
Тезрок тонг отсаю, уларнинг багрига ошикса. "Нозима мени бу ахволда ку-риб нима деб уйлайди?" - уст-бошига караб уйладиЗохид. Кечаси билан ма-шинада йул босиб келганидан кийим-лари гижимланиб кетганди. У шу якин орадаги мехмонхонадан хона олиб, жойлашди. Иликкина душга тушиб, соч-соколини текислади. Оксоч аёл дазмо-ллаб келтирган костюм-шимни кийди. Ойнага караб узини таний олмади. Жиддий услубда кийинмаганига хам анча булибди. Ойнадаги куринишидан кунгли тулди. "Энди доим шундай кий-иниб юраман, - деди узига узи.
Нозимага шундай кийинишим ёкарди. Костюм-шимда жентельменларга ух-шаб коласиз, дерди. Эх, Нозима, сен ун гадолик либосини кийишига хам тайёр-ман!"
Вакт имиллаб утарди Зохиднинг наз-дида. Илгари доим вакт тез утишидан, хеч нарсага улгуролмаётганидан ноли-рди. Нозиманинг васлига етишиш учун минг кутишга хам рози эди.
Нихоят, у интиклик билан кутган тонг отди. Таксига утириб, Рашид берган манзилни айтди.
Машина Нозима томон элтгани сайин хаяжони ортиб борар, юраги куксини ёриб чикудай урарди.
Мана, у манзилга етиб келди. Иш вак-
ти бошланишига хали анча вакт бор. Эшик олдида туриб иш соати бошлани-шини кутиб турди. Мана, аста-секин одамлар у турган эшикдан бирин-кетин кириб кела бошлашди.
Кутавериб кузлари толикка пайтда эшик олдига кора рангдаги чет эл ма-шинаси келиб тухтади. Ундан тушган жувон хайдовчига чиройли табассум хадя килиб, хайрлашди. Зохиднинг юраги бир калкиб тушди. Ахир, бу Нози-ма-ку! Янада тулишиб, тиниклашибди. Юз-кузида хакикий аёллик латофати барк уриб турибди. Зохиднинг бутун вужудига титрок кирди.
- Нозима! - чакирди у титраб-какшаб.
Кимдир исмини айтиб чакирганини эшитган Нозима ортига бурилди. Кузи Зохиднинг кузига тушди-ю...
Зохид бу кузларда согинч ва кувонч шуълаларини куришни истаганди. Аммо...кузи Зохиднинг кузига тутиши билан Нозиманинг ранги окариб кетди, беихтиёр бир кадам оркага тисарилди.
- ....С...сиз? - тили зурга айланди.
- Ха, менман, Нозима! - туликиб деди Зохид. - Мен келдим.
- Н...нега...келдингиз? - Нозима кутил-магае учрашувдан хамон узига келол-маётганди.
- Сен билан углимни олиб кетишга кел-
дим. Сизларни узим билан олиб кета-ман.
Нозима биров эшитиб колмадикан деб атрофга олазарак бокди.
Дилфуза Зарипова.
20 740
Катта микдордаги пулни узлаштириш-да айбландим. Ана шу айбловлар буй-ича анча йилга камалдим. Жазо мудда-тини утаб, чикдим. Учиб-куниб тугри кайнонамникига бордим. Эшикни бир эркак очди. Лайлони сурагандим, Лай-лода нима ишингиз бор, мен унинг эри буламан, деди. Тилим айланмай колди. "Адашибман" деб кетдим. Кейин бил-сам, Лайло мендан кейин икки марта турмушга чикмбди. Онаси мени тушир-ганидек, уларга хам "Сиздай куёвим булса эди" дебди. Шурлик йигитлар кандай килиб она-боланинг тузогига илинганини билмай колишибди. Мухаб-бат бу ишнинг устаси булиб кетган экан Мен сингари отасидан мерос колган йигитларга тур ташлаб, бор будини ши-либ оларкан.
Борадиган жойим йук эди. Камокда ёт-ган пайтимда онам хам оламдан утган-ди. Фарзанд булиб, онамни сунгги ман-зилига кузатолмадим. Бу ишларнинг хамасини мен "шумоёк" деб воз кечган хотиним Замира билан ота-онаси кили-шибди. Бу гапларни эшитиб, "балки бо-лалар хаки мени кечирар" деган умид-да Замирани изладим. Буни карангки, туй устидан чикиб колдим. Замира тур-мушга чикаётган экан. Бефарзандлик туфайли аёлидан ажрашган бир эрка "болаларимизга узим оталик киламан" деб унга уйланибди. Мен хамма нарса-дан мосуво булган эдим. Хатто болала-рим хам мени танимайди, бошка бир одамни "дада" деб усяпти. Буткул кучада колиб кетдим. Иш излаб кирма-ган жойим колмади. Хеч ким ишга олишни истамайди.
Бир куни бир ташкилотга иш излаб бор-дим. Бошлиги менга синчиклаб тикилиб турди-да, "аслида, бизда буш урин йук. Лекин сизга мос иш топиб бераман", деди. Кейин мана шу машинани ижара-га бериб, "тирикчилик килиб туринг", деди. Бир куни бир ойлик ижара пулини тулаб куяй деб ишхонасига борсам, диккат булиб утирибди. Машинаси бу-зилиб колган экан. "Бугун углимнинг ту-гилган куни эди, хотиним билан болала-рим кутишяпти", деди.
"Юринг, машинада обориб куяман" десам, унамади. Куярда-куймай маши-нага утиришга мажбурладим. Куча бо-
шига етганда шу ерда тушиб коламан, деб тушди. Машинани четга олиб, узим уни зимдан кузатдим. У дарвоза олди-га бориб эшикни такиллатиши билан икки бола-бир угил ва киз чикиб унинг буйнига осилиб олишди. Бир оздан кей-ин башанг кийинган бир аёл чикди. У кузимга иссик куринди. Синчиклаб ка-радим. Не куз билан курайки, бахтдан ял-ял ёнаётган бу аёл биринчи хотиним, мен кадрига етмаган Замира эди. Улар кул ушлашганча ресторанга кетишди. Шундагина уша куни углимнинг тугил-ган куни экани ёдимга тушди. Уз отаси булиб мен эсламабман-у, угай отаси унга байрам уюштирибди...Уга кечаси ухлай олмадим, игна устида ётгандай булдим. Хаёлимни минг бир савол банд килган, аммо уларнинг жавоби йук эди.
Кузимиз очилганида эса кеч булди. Фарзандларимиз онаси урнини хеч ким босолмайди. Иккинчи хотин...улар йул-да учраган йуловчи сингари...хаётимиз-нинг кайсидир бекатида тушиб колар экан. Кексалар бежизга йулда учраган йулда колиб кетар, деб айтишмас экан.
Хайдовчи жим колди. Зохидни унинг гаплари уйлантириб куйди. Хайдовчи-нинг "Иккинчи хотин йулда учраган йу-ловчи сингари" деган сузлари хаёлида гужгон уйнарди. Нахотки унинг Нозима-си хам йуловчи сингари булса? "Йук, Нозима ундай килмайди -узи билан узи курашди Зохид хаёлан. - Нозима мени севади. Гулширин билан хаётимиз так-дирнинн бир хатоси эди..."
Акли нокис банда билмаслики, такдир хеч качон хато килмайди, хатони бан-далар килади...
×××
20 740
Уша кезларда кузимга Лайлодан бош-ка хеч ким куринмасди. Хайхотдай хов-
лида онамни ёлгиз колдириб у билан кетдим. Хам кайнонам, хам тижоратда-ги шеригим Музаббат опа бундан кувон
ди. Ахир, кизи доим ёнида булади-да. "Элдоржон, онангиз катта ховлида ёл-гизланиб колиптилар. Онангизни бизни-кига кучириб олиб келинг, бирга яшай-миз", деди. "Отангнинг чирогини ёкиб утираман" дейишига карамай онамни Мухаббат опаникига кучириб келдим. "Куйинг, ойи, уша гапларни. Чирок ёкиш деган гаплар утмишда колиб кетган. Ундан кура узингизни уйласангиз-чи" дедим. Шундай килиб бирга яшай бош-ладик. Онам бу хонадонда узини бего-надай хис киларди, "отанг кечалари ту-шимга киряпти, рухи безовта" дерди. Мен хамма нарсага куз юмдим, хатто онам кайнонамнинг уйида бор-йуги бир хизматкор каби яшаётганини курсам-да, курмасликка олдим. Онам эртадан кечгача уй тозалаб, кир ювиш, овкат килишдан бушамасди. Тез орада Лайло узи эстаган келин эмаслигини хам ту-шунди. Лекин мен хеч нарсани тушун-мадим.
Мухаббатнинг мени куёв килишдан максади аслида бошка нарсада экани хаёлимга хам келмасди.
Бир куни кайнонам ховликиб кириб келди. Элдоржон, омадимиз келганга ухшайди, келинг, бафуржа гаплашиб олайлик деб ичкарига бошлади.
- Молларимиз яхши сотилдими? - деб сурадим. Мухаббат опага куёв булгани-мдан буён савдо-сотик назоратини бу-ткул узи бошкарарди.
- Ундан хам каттарогини айтаверинг, деди у ховликиб. Бир танишим анча йиллардан буён чет элдан машина олиб келиб сотади. Бизни хам узига шерик килиб олмокчи. Шу ишга кушилсак ни-ма дейсиз?
- Яхши таклиф-ку-я, лекин машина олиб келиб сотиш учун катта пул керак.
Бизнинг майда-чуйда сотиб топган пу-лимиз урвок хам булмайди, - дедим.
- Шунинг учун хам сиз билан маслахат-лашай дедим-да, Элдоржон,-кайнонам-нинг кузлари айёрона чакнаб кетди. - Дадангиздан колган уй-жой, машинани сотиб, пулини бу ишгв кушсак. Онангиз бизникида яшайверадилар, хеч нарсага зориктирмаймиз. Худо хохласа, ишла-римиз юришиб кетса, хамма ишларни узингизга топшираман. Менга колса-ку, мана шу яшаётган уйимизни сотардим. Лекин уй ажрашган эримнинг номида. Икки дунёда хам сотирмайди, - деди. Икиланиб колганимни куриб яна алла-нималардир деб ишонтирди.
Хуллас, онамнинг "Отангдан колган уйни сотма, бир кун афсус чекиб колма тагин" дейишига карамай уйни ва ма-шинани сотдим. Хатто "сизга кейинрок зуридан олиб бераман" деб онамнинг тилла такинчокларини хам пулладим. Бор пулни кушкуллаб кайнонамга тут-каздим. Кайнонам менинг номимга фирма очиб, ишларни ущи бошкарарди. Чиндан хам, бир неча марта машина олиб келиб сотди. Аммо бу машиналар кайси йул билан олиб келиняпти - мен бехабар элим. Бу орада Лайлонинг ин-жиклиги баттар кучайди. Арзимаган нарсадан бахона излаб, онам билан жанжаллашади. Хатто бир куни мен уй-да йуклигимда онамга кул кутаришга-ча борибди. Охири, онам чидай олмай уйдан чикиб кетди. Аввал кариндошла-рникида уч-турт кун яшаб юрди. Кейин бир хонали ижара уйга кучиб утди. Ку-ришга борганимда "Кариган чогимда беватан килиб куйдинг мени. Буларнинг хаммасини уга маккор кайнонанг билан беандиша хотининг киляпти. Замира келиннинг куз ёшлари тутди мени. Фа-риштадай аёл эди, шумкадам деб куз очиргани куймадим. Икки боласини ти-рик етим килиб хайдаттирдим. Асл шумкадам мегажин Лайло экан" деб йиглади.
Бир-икки ой онам турган ижара уйни-нг пулини тулаб, онамга бозор-учарига карашиб турдим. Буни билиб колиб Ла-йло Ойим топган пулларни совуряпсиз деб жанжал килди. Энди у илгаригидек ширинсуз, мехрибон хотин эмас эди. Гуё уни биров билае алмаштириб куй-гандек. Кайнонамнинг хам муомаласи узгарган. Бу хонадонда кейинги пайтда узимни бегонадек хис килардим. Лекин мни кутиб турган кунлар хали олдида буниси холва экан. Кутилмаганда... кандайдир одамлар келиб кулимга ки-шан солиб олиб кетишди. Айбим нима-далигини билмасдим. Менга куйилган айблар жидлий эли: номимга очилган фирма чет элдан машинани олиб келиб сотган, аммо хужжатлар сохталашти-рилган, божхона туловлари туланмаган.
20 740
🅰️🅰️🅰️🅰️ 🅰️🅰️🅰️🅰️🅰️
🦋
🔤🔤🔤🔤🔤🔤🔤🔤🔤
🤎𝙵𝙰𝚀𝙰𝚃 𝙱𝙸𝚉𝙽𝙸𝙽𝙶 𝙺𝙰𝙽𝙰𝙻𝙳𝙰🤎
🦋𝕆𝕐𝕆ℚ 𝕂𝕀𝕐𝕀𝕄𝕃𝔸ℝ🩰
🦋𝕍𝔼ℂℍ𝔼ℝℕ𝕀𝕐 𝕂𝕆'𝕐𝕃𝔸𝕂𝕃𝔸ℝ💅
🦋𝕁𝕀ℕ𝕊𝔸 𝕋ℝ𝕆𝕐𝕂𝔸𝕃𝔸ℝ🦋
🦋𝕊𝕌𝕄𝕂𝔸, 𝕂𝕃𝔸ℂℍ𝕃𝔸ℝ🌟👜
🦋𝔹𝕆𝕃𝔸𝕁𝕆ℕ𝕃𝔸ℝ 𝕂𝕀𝕐𝕀𝕄𝕃𝔸ℝ𝕀❤️
❤️🔥𝙱𝙰𝚁𝙲𝙷𝙰𝚂𝙸 𝙱𝙸𝚉𝙽𝙸𝙽𝙶 𝙺𝙰𝙽𝙰𝙻𝙳𝙰❤️🔥
🎀𝙴𝙽𝙳𝙸 𝙱𝙾𝚉𝙾𝚁 𝙺𝙴𝚉𝙸𝙱 𝚈𝚄𝚁𝙸𝚂𝙷𝙶𝙰 𝙷𝙾𝙹𝙰𝚃 𝚈𝙾'𝚀🎈
❤️𝚂𝙷𝚄𝙽𝙲𝙷𝙰𝙺𝙸 𝙺𝙰𝙽𝙰𝙻𝙸𝙼𝙸𝚉𝙶𝙰 𝙺𝙸𝚁𝙸𝙽𝙶,𝚃𝙰𝙽𝙻𝙰𝙽𝙶 𝚅𝙰 𝙷𝙰𝚁𝙸𝙳𝙽𝙸 𝙰𝙼𝙰𝙻𝙶𝙰 𝙾𝚂𝙷𝙸𝚁𝙸𝙽𝙶❤️🔥🫀
https://t.me/+8IOew-8BRsdmYzgy
https://t.me/+8IOew-8BRsdmYzgy
https://t.me/+8IOew-8BRsdmYzgy
⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄⭐️🦄
20 740
ДАҲШАТ
Қизалок мактабдан жуда хурсанд қайтди. У чизган расмга муаллимаси беш баҳо қўйди. У уйига шошилар, дадаси ва ойисига бешни кўрсатмоқчи эди. Ойиси мактабдан "Ўзим олиб келаман" деса ҳам ўзи чопиб келаверди. Йўлни билади-ку! Дарвозанинг қўнғироғига бўйи етмагач, дарвозани тақиллатди. Ичкаридан овоз бўлавермагач яна ва яна тақиллатаверди. Ниҳоят, олдинига қадам товуши кейин эса ойисининг "Ким бу?" деган овози эшитилди. Негадир онанинг овози заиф ва қалтираб чиқди.
-Менман ойижон. Менчи бугун беш олдим!"
Ойиси чуқур хўрсинди: "Қалтираманг! Қизим экан. Юрагам бораканда а?!". Ойисининг бу сўзлари кимга қаратилганини қизча пайқамади. Дарвоза очилди. Она халатининг олд қисмини кўли билан ёпган, ранги оқариб кетганди.
-Ойичи, ойи! Мен бугун...
-Ўчир овозингни ярамас! Ўзим олиб келаман дегандимку! Қизча жавоб бермоқчи эди ойиси уни судраганча хожатхонага қамади.
-Овозинг чиқса ўлдираман!
Қизча жим ўтирди. Аввал ҳам кўп қамалган бу ерга. Хатто соатлаб қолиб кетган. Қизча кўзчаларини ерга тикканча хомуш бўлиб қолди. У қамалганидан эмас, олган бешини айтолмаганидан хафа эди. Аммо бу сафар тез озод бўлди. Дарвоза очилиб ёпилгач ойиси "Чиқавер" деди. Қизча ойиси нимадандир жахли чиқаётганини сезиб беш ҳақида индамади. Хонасига кирдида яна расм чизди. Бир томонда ойиси, бир томонда дадаси, ўртада ўзини тасвирлади. Узокда тоғлар, тепада қуёш. Кейин тагига хат ёзди.
"Дадажон сизни соғиндим. Ойим ҳам соғинди. Мен бугун беш олдим. Қачон келасиз?".
Хат тайёр бўлдию лекин қандай жўнатишни билмади. Чарчабдими, ухлаб қолди. Бир пайт юзини юмшоқ қўл силади. Уйғониб кетди. Қараса ойиси. Қўлида халиги хат, негадир кўзлари қизарган. Қизча индамай хожатхонага кета бошлаганда ойиси уни маҳкам қучоқлаб йиғлаб юборди.
-Кечир қизим! Хиёнаткор онангни кечир! Энди кўзим очилди! Даданг ҳам келар экан. Сенга катта қўғирчоқ олиб келаркан...
Қизалок ҳам негадир йиғлаб юборди..
20 740
Қодир ота "Ха, яхши иш қилмабсан, аммо ҳеч ким калишини ўғирлатдим демади болам. Қолаверса, бирорта номозхоннинг нарсаси йўқолса энг аввал мени хабардор қилишади. Сен уйингга боравер... Ха айтганча, фақат яхши ўқигин болам. Бирорта ҳам сабоқни қолдирма! Катта одам бўлиб, халққа нафинг тегсин! Калишни эса кийиб туравер, эгаси топилса ўзим хабар бераман" деб, қулоғигача қизариб ўтирган айбдорни жўнатиб юборибди.
Шундан сўнг бобом масжидга бормай, "калиш эгаси топилса Қодир ота хабарини берар"дея ўқишини давом эттирибди. Қиш чилласи ўтиб, хамал амаллаб қолганида эрталаб кўчага чиқиб кетган дадаси пешинда масжид коровули Қодир ота қазо килганлиги хақидаги хабар билан келибди.
- Тавба,- деб, хўрсинармиш отаси - Кодир ота туппа-тузук одам, охирги пайтлар айниб колган эди. Касал бўлишига ўзи сабабчи. Айтишларича, қора совуқда ҳам, қалин қорда ҳам азонда яланг оёгига увада латта-путталарни ўраб масжид атрофларида қор курарди.. Узоқдан кузатган одамлар қуёндек сакраб йўлакларни тозалаётган қоровулни кўп кузатишган. Бировку ўзидан орттириб беролмайди. Ялагоёглик сабабини сўрашса "Ана калишим, батинкам, этигим ҳам бор. Қизиб кетаётганимдан ечиб ташладим"деб ғалати иржайиб ишини қилавераркан. Ўзим ҳам унга бир неча бор танбеҳ бергандим. Қулоқ солмадиларда..
Бечоранинг оёқларини совуқ олиб, қорасон танасига ёйилиб ўлибди. Оёги кўмирдек қорайиб кетибди раҳматлининг...
Отасининг гапларидан бобом хушидан айрилай дебди. Нахотки? Нахотки ўгирланган мана шу калишлар эгаси уни олма чой билан сийлаб уйига қайтариб юборган ўша Кодир ота бўлса?! Нега у бирон марта уни уришмади. "Ўғри!" деб ёқасидан олиб сазойи қилмади? Бечора шунинг учун кундузи хужрасидан чиқмай ўтирар эканда. Бобом қаттиқ пушаймон бўлибди. Аммо энди жуда кеч эди...
Бобом бирорта ҳам сабоқни қолдирмай, мактабни аъло баҳоларга битирибди. Институтда ҳам ўқиган. Қодир бобога берган ваъдасини бажариб катта одам бўлиб эл- юртга нафи тегди. Қаерда бўлмасин ҳар йили Рамазонда қоровул чолнинг мозорини зиёрат қилиб, масжид остонасига ҳеч кимга билдирмай 15-20 жуфт калиш қўйиб кетар эканлар. Аммо гунохи хақида бировга айта олмаган.
Хозир ахволлари жудаям оғир. Уч-тўрт кун илгари бир оз ўзларига келиб, шу воқеаларни менга айтиб бердилар. Қачонлардир қилган ўша ишига ҳамон виждони азобда. Бу йилги Рамазонда ҳам масжидга қанчалик боришни хохлаётганликларини кўзларига қараб билдим ва нима қилишим кераклигини тушундим. Қўшни акаларга қўшилиб мошина ювдим. Уч кунлик иш хаққимгага эса манави калишларни сотиб олдим... Зора бобом тузалиб, яна оёққа туриб кетса....
-Холажон илтимос, йўқ деманг. Бирга кириб, бобом хақида кимгадир гапириб, шу калишларни бериб чиқайлик.
Унга йўқ дея олмадим.Масжид саришталигига жавобгар одамни топиб, йигитчанинг ҳикоясидан яна бир карра мутаъсир бўлдим. Қодир ота хаққига дуо қилдик. Биттагина қилмиши учун бир умр азобланган инсонга эса шафоатлар сўраб Аллоҳга мурожаат айладик.
Муаззам Иброҳимова.
2013 йил.
20 740
Бир жуфт калиш...
Рамазон яхшида. Ёшу-қарининг қалбига илохий нурлар ёғилиб иймон сайқалланади. Қутлуғ кунларнинг бири эди. Шахар марказидаги дорихона олдида ўн уч ёшлар чамасидаги йигитчага кўзим тушди.
Қоқ пешин. Тик қуёш нурларидан бир кўзини қисиб, ориққина жуссасига футболчиларнинг кийими ёпишиб қолган бола сояга ўтмайди. Менку зарурат туфайли кўчага чиқдим. Учи?
У икки қадам наридаги масжид томон бесаранжом қараб қўярди. Қўлида нимадир солинган огиргина халтаси ҳам бор.
Дорихонадан чиқиб ишим битган бўлсада, кузатишда давом этдим. Буни пайқаб қолган йигитча чопиб олдимга келди.
—Холажон,— деди, уялибгина ерга тикилиб, — Сиздан бир нарсани илтимос қилсам бўладими?
Танимаса хам кўзларимга қараб жавдираб турган болага "майли" дейишим билан қўлидаги халтага ишора килди:
-Илтимос, мана шу халтадаги калишларни масжидга бериб чиқайлик.
—Нега? Кимники улар?
Болакай ерга қаради
—Ҳеч кимники. Яп-янги. Ўзим сотиб олдим. Номозхонларга керак бўлиб қолар... Бобом оғир касал. Саломатликларида хар куни шу масжидда номоз ўқирди...
—Энди чиқа олмайдими?
Бола оғир хўрсиниб, бош чайқади.
—Худо билади... Тунов куни менга болаликларида рўй берган бир воқеани айтиб бердилар. Эшитасизми?
—Эшитаман.
—Бобомнинг болалиги жуда оғир даврларга тўғри келиб, кўп қатори ўта ночор кун кечиришган.. Урушдан кейинги йиллар бўлгани сабабли қорниларини амаллаб туйдиришаркану, увада кийимларда юраверишар экан. Баҳор, ёз, куз амаллаб ўтар, фақат қахратон қиш ойларида совуқ жон-жонларидан ўтиб кетган экан.
Бир йили Рамазон қиш бошига тўғри келибди. Оч-нахор болалар"одамлар туршак, қоқилар билан дўппимизни яримлатиб беришадику " деб,мактабдан чиқибоқ Рамазон қўшиғини бошлаб. маҳаллаларни айланишар экан. Баъзилар ниманидир илинар, баъзилар эса уйда ҳеч нарса йўқлигини билдирмаслик учун эшикни очмасликни афзал билишар экан.
Ўшандай кунларнинг бирида бобом хов анави сойга тушиб кетибди. Ўзинику амаллаб ўртоқлари сувдан чиқариб олишган, аммо бир пой эски брезент батинкаси оқиб кетибди. У роса йиғлабди. Ахир оёғида бўлмаса кўчага чиқа олмас, мактабга бора олмас эканда. Икки кун ташқариган чиқмабди. Бироқ тезда зерикибди. У вақтлар китоблар уйга берилмас, дарсликлар саноқли бўлгани боис мактабнинг ўзидагина фойдаланиш мумкин экан. Учинчи куни бир пой батинка билан бўлсада мактабга бормоқчи бўлибди. Иккинчи оёғини тўшакдан ортган қора пахта ва эски астарлик билан яхшилаб ўраб, онасининг кўзини шамғалат қилиб қочиб кетибди.
Одамлар дуч келиб қолса дарров ўтириб, увадали оёғини яширармишда, ботикасининг боғичини ечиб қайта боғлармиш. Шу тариқа масжидгача ўтириб, туриб аранг етиб келибди. “Мактабгача хали узоқ, ичкарига кириб бир оз исиниб оламан” деб эшикни очибди. Қараса, пойгакда номозхонларнинг калишлари турганмиш. Бечора бобом азбарои қийналиб кетганидан ёмон ишга қўл урибди. У ёғ ,бу ёққа аланглабдию, бир жуфт эскигина, орқаси йиртиқ калишни олиб, қочиб қолибди. Мактабга калишни дархол оёғига илиб, синфхонага кирибди.
У замонларда болалар қирқ бешинчи размер этикда келсаям биров эътибор бермас экан. Ҳамма опа-ака, хола-тоға,ота-онанинг эски-тускисида келаверар экан. Шу сабаб бобомнинг оёғида калоплаб турган қуйма калишга биров қараб ҳам қўймабди. Ота-онасига "Калишни шаҳарга кетиб колган Содиқ малим берди"деб атиги бир хафтагина кийиб юрибди. Аммо халоллик билан кун кечираётган оила фарзанди эмасми, оёғидаги таги юпқалашиб, тешилиб кетган эски калиш бир ботмон тошдай оғирилик қилармиш. Ахийри виждони ғолиб чиқиб, мактабдан қайтишда масжид эшиги олдида калишини ўғирлатган одамнинг дараги чиқиб қолармикин деб пойлайдиган бўпти. “ Кимнинг калиши йўқолган? “ деб такрор-такрор уялмай сўрармишу, номозхонлардан садо чиқмасмиш. Қор гупиллатиб ёғар, бироқ оёқ кийимсиз қолган одамни ўйлаб совуқ таъсир қилмай кун қорайгунга қадар қолиб кетар экан...
Бир куни қаттиқ изғирин турибди. Масжидни супуриб сидириб, атрофдаги қорларни кураб турадиган Қодир тоға кичкина даричадан бошини чиқариб уни чақириб, олма чой билан сийлабди.
Калиш ўғриси эса пушаймонлик билан бўлган воқеаларни айтиб берибди.
Давоми 14:29 да
20 740
БЕМЕҲРЛИК ҚУРБОНИ.
Малик бобо Розия хола билан қирқ йил аҳил яшади. Уч ўғилни тарбиялаб, вояга етказдилар. Кутилмаганда Розия хола бетоб бўлиб қолди. Орадан кўп ўтмай у бандаликни бажо келтирди. Энди Малик бобо ўғилларига суянадиган бўлиб қолди. Пайти келди. Лекин уччала ўғли ҳам отасига яхши эътибор бермади. Келинлар ҳам навбатма-навбат овқат ва уст-бошига қарашса-да, уларнинг ҳеч бири Малик бобонинг кўнглидаги қайғу билан дардлашмас эди.Унга меҳр, ширин сўз беришмас эди.
Бобо ўзини ўзи эплай олар, унча-мунча иш ундан қочиб қутилмас эди. Шунинг учун ҳам у кундузлари уй ишлари билан овунарди. Чойхонага чиқай деса, бирор тенги йўқлигидан оёғи тортмасди. Чол кеч бўлишини, ўғиллари ишдан келишини интизорлик билан кутарди. Лекин ўғиллар ишдан келгач, ўз уйларига кириб кетишар, отаси билан суҳбатлашиб ўтиришмасди. Бобо ёлғизланиб, тушкун аҳволга тушиб қолди.
Қишнинг охирги кунлари бобо вафот этди. У ҳали бардам, бақувват эди. Қария очликдан, ночорликдан эмас, меҳрга зорликдан бу дунёни эрта тарк этди. Фарзандларининг, келинларининг лоқайдлиги, бемеҳрлиги отахонни йиқитди. Аммо фарзандлари буни сезишдимикан? Оталарига меҳр беролмаганликларидан афсус чекишармикан? Бу дунё чархпалак, кун келиб уларнинг ҳам фарзандлари шундай йўл тутишса, ҳазм қила олишармикан?
20 740
Машҳурлар Ханумкани танлашди, сизчи?
Ханумка ўзини севган аёллар канали!
Сиз ҳам қўшилиб олинг👇👇👇
https://t.me/+AgQvU2KPc5tkNTky
https://t.me/+AgQvU2KPc5tkNTky
20 740
— Зебо, нега Ойбек билан муносабатларингиз бузилибкетди? Олий ўқув юртида ҳамманинг ҳаваси келарди сизларга… Аниқроғи, йигитларнинг кўпчилиги дўстимга ҳавас қиларди. Сиздек қиз билан гаплашишнинг ўзи бир афсона эди биз учун, аммо Ойбек кўнглингизни ҳам забт этишга эришган эди. Аслида, орамиздаги қизларга суяги йўқ йигитларнинг олди эди, лекин сиз Ойбекнинг ҳаётига кириб келгач, у ўзгара бошлаганди. Нима бўлди-ю, ораларингга оламушук оралади. Ойбек яна эски ҳаётига қайтди…
Кўнглида йиллар давомида кўпчиб ётган гапларини бошқа ичида сақлаб туролмаган Зебо:
— У тирикми?! — деб юборди.
— Бу нима деганингиз? Нима, сизга кимдир уни ўлди, деб айтганмиди?
Совуқдан музлаб қолган Зебонинг юзини иссиқ кўз ёшлари юва бошлади:
— Биз охирги марта кўришганимизда у менга тузалмас дардга йўлиққанини, турмуш қуриши мумкин эмаслигини ва бу бизнинг охирги учрашувимиз бўлишини айтганди. Қанча ҳаракат қилмай, уни бошқа кўрмадим.
— Эҳ, Зебо, Зебо! Сиз шу гапларга ишонганмидингиз? Биз унинг бу гапларини эшитавериб-эшитавериб ўрганиб кетганмиз. Хушторлари билан хайрлашгунча ишлатарди бунақа жумлаларни… Номард, сизга шунақа қилади, деб сира ўйламагандим! — деди асабийлашганидан қўлларини мушт қилиб туккан Миркомил.
Зебонинг эти увишди. Совуқдан эмас, совуқ хабардан увишди. Алданганини биринчи марта ҳис қилди:
— Соддалигим қурсин, мени излама, қўнғироқ ҳам қилма, деса, чиппа-чин ишонибман. Бир марта ҳам рақамини териб кўрмабман. Фақат унинг дардига шифо тилашдан тилим бир дақиқа бўлсин тинмабди. Сизни кўрганим бирам яхши бўлдики, Миркомил. Қалбимни кемириб ётган дардларим аригандек бўлди. Унинг саломат юрганини эшитишнинг ўзи бир бахт. Майли, мен билан бирга бўлмасин, алдаган бўлсин, ташлаб кетган бўлсин, лекин бу ёруғ оламда унинг борлиги, у билан битта заминда яшаётганлигим, бир ҳаводан нафас олаётганим етади мен учун. Энди сўрасам бўлар… Яхши юрибдими, ишлари қалай, оилали, бола-чақали бўлгандир?!
— Тавба, бунақа қизни биринчи кўришим. Ундан нафратланиш ўрнига хурсанд бўлаётганингизни кўриб ҳайрон қоляпман. Ўқишни тамомлагач, ситилган мунчоқдек ҳаммамиз ҳар тарафга сочилиб кетдик. Бир-икки оғайни қўнғироқлашиб турамиз. Ойбек эса бемаза қилиқларидан кейин, айниқса, сиз билан алоқани узгач, бизнинг даврага қўшилолмайдиган бўлиб қолди. Кўчаларда саёқ юрадиган одат чиқарди. Шу-шу уни кўрмадим, — ҳафсаласизгина гапини якунлади Миркомил.
Вазиятдан қандай чиқишни билмай турган қизнинг бахтига автобуси келиб қолди. Зебо сир бой бермай йигитга қўл силкиб қўйди. Қалби каби ўриндиқлари бўм-бўш автобусда ўзи кетиб боряпти-ю, хаёллари бекатда қолиб кетгандек бўлди. Нега Ойбекнинг қаердалигини сўраб билмади? Жилла қурса, телефон рақамини ҳам олмади?! Ҳасратда ёнаётган Зебонинг жавобсиз саволлари тугамас эди.
Яқинда тиббиёт академиясини тамомлаган синглисини ишга жойлаштириш масаласида Республика ОИТС марказига борган Зебо касалхона ҳовлисида Ойбекни кўраман, деб сира ўйламаган эди. Уни кўриши ҳамоноқ бир лаҳза бўлса ҳам талабалик йилларига қайтиб қолгандек, ҳеч нарса бўлмагандек, Ойбек ўтирган ўриндиқ томонга бир қадам ташлади. Лекин Ойбекнинг пушаймондан эгилган бошини баттар эггиси келмади. Зебонинг кўнглидаги жавобсиз саволлар яна кўпайди: «Бу ерга нега келдийкин? Кимнидир кўрганими ёки даволангани?..»
20 740
Мен нима қилдим???-Қиз ғазабга минган эрини нимага бундай қилаётганини чунмай қалтирар экан йигитнинг муштланган қўллари бу кеча шунчаки қизнинг малтак ейиши билан тугамаслигини англатиш қийин эмасди...
-17 секунд...Сен манабу сонларингни 17секунд номахрам эркаклар нигоҳи остига отдинг...
-Мен...-Йигит қизнинг лабларога кўрсаткич бармоғини босди ва аста қулоғига қадар эгилиб:
-17 секунд фақат мен кўришга ҳақли бўлган сонларни бошқанинг нигохи остига отганинг учун жавоб берасан...
20 740
Муҳаббати дардга айланган ошиқ
Бу мактубни ёзиш ёки ёзмаслик ҳақида узоқ ўйладим ва охири ёзишга қарор қилдим. Ахир кўпчиликнинг дуосида гап кўп, дейди доно халқимиз. Шу мақсадда бу хатни сизларга юборяпман. Гарчи мени алдаган ва муҳаббатимни рад этган бўлса-да, шу инсонга дуоларимиз ёрдам берса…
Барглари кузнинг қуёшидан қип-қизил тусга кирган каштан дарахти тагида новчагина йигит билан боши хиёл эгилган бир қиз турибди.
Уятдан қимтинибгина турган Зебонинг юраги алланечук нохуш ҳодиса бўлишини олдиндан пайқагандек безовта уриб турарди.
— Бу охирги учрашувимиз, менга бошқа қўнғироқ қилма, ишхонамга ҳам излаб борма. Мен билан бахтли бўлолмайсан. Тузалмас дардга чалиниб қолдим… Ўзим билан бирга сени ҳам соғлом ҳаётдан мосуво қилишни истамайман, — деди қулт этиб ютинган Ойбек.
— Бу нима деганингиз, Ойбек ака?! Кўнглингизни қолдирадиган ҳеч бир иш қилмагандим-ку. Нима дард эканки, менинг ҳам соғлигимга раҳна соладиган… Ҳозирда давоси топилмаган касалликнинг ўзи қолмаяпти. Шифокорларнинг зўрига кўринсангиз, ҳаммаси яхши бўлиб кетар… — гапининг давомини ичига ютди қиз бечора.
— Бу дарднинг давоси бўлганда, сен билан хайрлашмаган бўлардим. Ҳали дунёнинг ҳеч қайси шифокори бу касалликка шифо топган эмас. Қанча умрим қолганини ҳам билмайман, ўн йил, балки, беш йил… Қийнама мени, бошқа ҳеч нарса дема!..
Зебонинг томоғига нимадир тиқилгандек бўлди. У келажагини фақат Ойбек билан тасаввур қиларди. Йигитларнинг энг хушрўйи ҳам, энг ақллиси ҳам у бўлса керак, деб ўйларди. Йигитнинг совуқ хабари Зебонинг орзуларини қора қузғунга итқитгандек бўлди.
— Йўқ, бунақа бўлиши мумкин эмас. Ойбек ака, инсон ҳаётга бир марта келади. Мен ҳаётимни сизга бағишлашга онт ичганман. Қаерда бўлсангиз, нима дард билан оғрисангиз ҳам сиз билан бирга бўлишни истайман. Мени аро йўлда қолдирманг. Зорланиб гапираётган қизнинг гапларини эшитишни ҳам истамаган Ойбек терс бурилиб, тез-тез юриб кетди. Шиддат билан одамлаб бораётган йигит ич-ичидан тўлқинланиб кетди ва ўзига-ўзи деди:
— Ойбек бўлиш ҳамма йигитга ҳам эмас, манаман деган қизни бир қарашда маҳлиё қиламан, деб қанчаси билан баҳс бойлашганман. Ҳали ҳеч қачон енгилмаганман! Сенинг ҳам рўйхатимга тушиб қолганингдан афсусдаман, Зебо. Яхши қизсан-у, лекин соддасан-да… Уйланиш учун сендан ҳам яхшироқ қизни топаман ҳали.
Мунгли кўзлари билан ишонганини кузатиб қолган қиз эса энди ундан яхшироқ инсонни учрата олмасам керак, деб ўйларди.
Алам билан қолган қиз армонларини тўкиб-солиш учун анҳор бўйига келди. Офтоб тушиб турган кунгайда ўтириб, қўлига кундалигини олди. Фарахбахш хотиралар битилган йўл-йўл дафтарнинг варақларини юлиб, бирма-бир сувга оқиза бошлади. Гўёки ичидаги дарди ҳам қоғозларга қўшилиб, сувга ғарқ бўладигандек…
Кейинроқ ҳар куни Ойбек билан учрашадиган жойида соатлаб ўтирадиган одат чиқарди. Дамба-дам телефонига қараб қўярди, мабодо қўнғироқ қилиб, эшитмай қолган бўлмай деб. Афсуски, у на қўнғироқ қилди, на каштан тагига келди. Кунлар ойларни, ойлар йилларни қувлашдан, Зебо эса Ойбекни кутишдан эринмади. Остонани бузиб юбораёзган совчиларнинг ҳеч бирига розилик бермаётган қиз муҳаббати қалб қаърига кўмилди.
Кунларнинг бирида автобус бекатида қунишибгина турган жиккак бир йигит Зебодан соат сўради. Гап отганлигини ҳам, чиндан соат сўраганини ҳам англамаган қиз ҳалиги йигитдан бироз нарига бориб турди.
— Чўчиманг, Зебохон, мени танимадингиз, шекилли, — деди бекатдаги йигит.
— Танимадим… Лекин сиз мени қаердан танийсиз?
— Сизни Ойбек билан кўрганман. Мен унинг дўсти Миркомилман. Эсласангиз, анҳорда бирга музқаймоқхўрлик қилгандик…
— Ҳа, энди танидим.
Зебо ундан Ойбек ҳақида сўрагиси келди, лекин ўзини тийди, номусини яна топтагиси келмади. Бошидаги тивит рўмолини қаттиқ танғиб боғлар экан, ўзини худди ҳеч нарса бўлмагандек тутишга уринди. Бармоқларини тинмай қисирлатиб турган Миркомил тасодифан гап бошлаб қолди:
Давоми 10 :30 да
20 740
ҚАРИ ҚИЗ.
Қиз ошхонани йиғиштираётган янгасининг жилмайибгина айтган сўзларига қошини чимирди. Қиз бола эртага бировга келин бўлади. Идиш-товоқларни тоза ювиш, уйга гап ташимаслик, идишларда қолган қолдиқ овқатларни албатта махсус идишга ташлаш керак. Бу майда-чуйда бўлиб кўриниши мумкин. Лекин айнан майда нарсалар бахтли бўлишга ҳалал беради, деди янгаси қизни берилиб тинглаётган хаёл қилиб.
Қиз эса бу пайтда кечқурун акаси билан янгасини қандай қилиб уриштириб қўйишни ўйлаётганди. Ҳали сенми менга ақл ўргатадиган? Кўрсатиб қўяман, деб ғижинди ич-ичидан. Ўзи уни келганидан ёқтирмади. Ундан бор-йўғи бир ёш каттаю, ҳамма ишни эплайди.
Қиз янги келинчакнинг хонасига кириб унинг телефонидан йигитига қўнғироқ қилди. Ярим тунда қўнғироқ қилиб, келинчакнинг севгилисиман, дейишини тайинлади.
Бўлмаса, сиздан воз кечаман деб қўрқитди. Йигит ҳам бойвачча қиздан қуруқ қолгиси келмади. Ахир озмунча қарзи борми бу қиздан?
Тунда бу хонадонда қиёмат қўпгандек бўлди. Эртаси куни кўзи кўкарган келинчак ота уйига йўл олди...
Орадан кўп йил ўтган бўлса-да, қариқиз бу воқеани унутолгани йўқ.
Янгасига қилган виждонсизлиги учун Аллоҳ уни жазоладими ёки бошқа сабабми, ҳар ҳолда турмушга чиқа олмай, қариқиз бўлиб қолиб кетди...
Бировни бахтсиз қилди, ўзи ҳам бахт юзини кўрмади!
20 740
«Олтиндан қиммат сӯзлар!!
Ҳаётимда улкан муваффақиятларга эришган одамнинг ишларини кузатсам, албатта, у ота-онасига яхшилик қилган бўлиб чиқади. Ота-онага яхшилик қилиш муваффақият калитидир.
Ғам-андуҳсиз одам йўқ. Лекин «Бу шунчаки дунё» деб табассум қиладиган одам топилади.
Сиқилган пайтингизда йиғламанг, балки саждага йиқилинг.
Энг яхши дўст дунё сенга кулиб боққанда ҳасад қилмайди, дунё сендан юз ўгирса, сени ташлаб кетмайди.
Виқор ва ҳайбатли бўлишнинг сабаби камгапликдир.
Солиҳлардан бири айтади: «Фарзандингга Қуръонни ўргат. Қуръон унга барча нарсани ўргатади».
Ким онасига яхшилик қилишдан маҳрум бўлса, барча яхшиликлардан мосуво бўлибди!
20 740
❗️Эрталаб албатта нонушта қилинг
Уйғонганингиздан кейин 2 соат ичида нонушта қилмаслик тўйиш ва очлик гормонларини чалкаштириб юборишга олиб келади.
Йўқотилган энергияни қоплаш учун танангизни кун давомида аввалгидан кўра очроқ қилади.
Оқибатда, нонушта қилмаслик килограмм ортиши билан боғлиқ бўлади.
