نوگرا

📌 داروی یگانه و درمان شگفت‌انگیزِ جان ✍️ دکتر ابراهیم بن عمر السکران ▪️ محدودیت کتاب‌های پند و تزکیه: «من در کتاب‌های رقائق (تزکیه و پرورش دل)، مباحث ایمانی و اندرزنامه‌ها مطالعه‌ی فراوان داشته‌ام و بسیاری از راه‌کارهایی را که در آن‌ها ذکر شده آزموده‌ام؛ و با تو صادقانه می‌گویم: کارایی و اثرگذاری آن‌ها را محدود یافتم؛ منکر فایده‌داشتنِ آن‌ها نیستم، اما آن بهره‌ی بنیادین و چشم‌گیری را که انتظارش را داشتم به همراه نداشتند. ✔️ درمان راستین: تدبر در کلام وحی اما درمان حقیقی، کارآمد، اثربخش و شگفت‌انگیز را تنها و تنها در یک داروی یگانه یافتم؛ دارویی یگانه و نه جز آن! هرگاه آن را به کار بستم، شفا و بهبودی را در جانم مشاهده کردم، و هر زمان که از آن فاصله گرفتم، بیماری‌ها و رنج‌های روحی‌ام بازگشتند. این درمانِ یگانه در یک عبارت کوتاه خلاصه می‌شود: تدبّر در قرآن. ➕ آثار شگفت‌انگیز انس با قرآن: آنچه را داروسازانِ ایمان ذکر می‌کنند کنار بگذار، و از تمامیِ داروهای تزکیه‌ای که تجویز می‌نمایند دست بکش؛ تنها به تدبّر در قرآن روی بیاور! ❗️ آن‌گاه در درون خویش، در ایمانت، در توانمندی‌ات برای طاعت و بندگی، در سرسختی و خویشتن‌داری‌ات در برابر گناهان، و در آرامش و طمأنینه‌ی جانت در کشاکش مکاتب و تلاطمِ افکار، چنان دگرگونی و حقیقتی خواهی دید که شگفتیِ آن هرگز پایان نمی‌پذیرد...» 📝 تدوین: نوگرا 🆔 @eslahe

🌿 زندگی با قرآن | ۶٧ 📌 وقتی مؤمن زمین می‌خورد؛ هنرِ بازگشت، نه ادعای بی‌خطایی 📖 آیه امروز ﴿وَالَّذِينَ إِذَا فَعَلُوا فَاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا وَهُمْ يَعْلَمُونَ﴾ «و کسانی که چون مرتکب کار زشتی شوند یا بر خویشتن ستم کنند، الله را به یاد می‌آورند و برای گناهانشان آمرزش می‌خواهند ــ و چه کسی جز الله گناهان را می‌آمرزد؟ ــ و با آگاهی، بر آنچه انجام داده‌اند اصرار نمی‌ورزند.» ( آل‌عمران۱۳۵) ① رهنمود ایمانی ▪️ تقوا به معنای هرگز زمین نخوردن نیست؛ به معنای ماندن در زمین هم نیست: این آیه در وصف متقین آمده است؛ اما بلافاصله از لغزش آنان سخن می‌گوید. قرآن مؤمن باتقوا را انسانی معرفی نمی‌کند که هرگز گناه نمی‌کند؛ بلکه کسی می‌داند اگر لغزید، چگونه به سوی خدا بازگردد. تفاوت انسان مؤمن با انسان بی‌مبالات، تنها در «وقوع گناه» نیست؛ در واکنش پس از گناه است. ▪️ اولین واکنش آنان پس از گناه، یاد خداست: قرآن نمی‌گوید وقتی گناه کردند، فقط پشیمان شدند؛ می‌گوید: «ذَكَرُوا اللَّهَ». یعنی گناه، آنان را به فراموشی و بی‌تفاوتی نمی‌رساند؛ بلکه یاد خدا وجدانشان را بیدار می‌کند. این «ذکر» صرفاً حرکت زبان نیست؛ یعنی به یاد آوردنِ فرمان خدا، وعده و وعید اوست. ▪️ استغفار واقعی در آیه، استغفار بلافاصله پس از یاد خدا آمده ، «وَلَمْ يُصِرُّوا عَلَىٰ مَا فَعَلُوا». یعنی استغفار حقیقی با رها کردن گناه و نپافشاری بر آن همراه است. کسی که آگاهانه بر گناه باقی می‌ماند و فقط زبانش «استغفرالله» می‌گوید، حقیقت استغفار را در خود محقق نکرده است. ▪️ خطر اصلی،«اصرار» بر لغزش است: تعبیر قرآن بسیار دقیق است: «وَلَمْ يُصِرُّوا». انسان ممکن است گرفتار ضعف شود، اما نباید ضعف را به اقامتگاه تبدیل کند. گناهی که انسان از آن می‌ترسد، ترک می‌کند و برای جبرانش می‌کوشد، با گناهی که آن را توجیه و عادی می‌شمارد و آگاهانه ادامه می‌دهد، یکسان نیست. قرآن راه بازگشت را برای خطاکار باز می‌گذارد، اما با اصرار آگاهانه بر خطا سازش نمی‌کند. ▪️ «وَمَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ» قلب آیه است: پس از فرمان به استغفار، قرآن پرسشی می‌آورد که در حقیقت نفی است: چه کسی جز الله گناهان را می‌آمرزد؟ این جمله، امید توبه‌کننده را از هر پناهگاه خیالی جدا می‌کند و مستقیماً به خدا متوجه می‌سازد. کسی که گناه کرده، نباید از شرم گناه از خدا فرار کند؛ باید با همان گناه به سوی خدا برگردد. ② سبک زندگی قرآنی ▪️ در رابطه با خدا: اگر مرتکب گناه شدی، بازگشت را به «بعداً» موکول نکن. همان لحظه گناه را به یاد خدا پیوند بزن: چه فرمانی را شکستم؟ چه حقی را ضایع کردم؟ و برای جبران چه کاری از من ساخته است؟ استغفار را از عادت زبانی به فرآیند واقعی توبه تبدیل کن. ▪️ در رابطه با مردم: اگر گناهت به حق کسی مربوط است، فقط میان خود و خدا استغفار نکن؛ تا جایی که شرعاً و عملاً ممکن است، حق را جبران و رضایت شخص را طلب کن. توبه‌ای که حق مردم را نادیده می‌گیرد، هنوز بخشی از مسئولیت خود را بر زمین گذاشته است. ▪️ در رابطه با خود: بعد از هر لغزش، به جای اینکه خودت را با جمله‌هایی مانند «من همینم» محکوم کنی، بررسی کن چه چیزی تو را به سمت آن گناه کشاند: خلوت، خشم، شهوت، فشار مالی، همراهی خاص، عادت یا یک توجیه ذهنی؟ توبه وقتی عمیق می‌شود که فقط از گناه پشیمان نباشی؛ مسیر رسیدن دوباره به آن را نیز بشناسی و مسدود کنی. ③ تدبر قرآنی ▪️ از «فَعَلُوا» تا «ذَكَرُوا»؛ فاصله‌ای که سرنوشت انسان را تغییر می‌دهد: آیه نمی‌گوید متقین کسانی‌اند که «هرگز فعلوا»؛ بلکه می‌گوید: «إِذَا فَعَلُوا...» و بلافاصله: «ذَكَرُوا اللَّهَ». فاصله میان این دو فعل، همان نقطه‌ای است که شخصیت ایمانی انسان خود را نشان می‌دهد: گناه اتفاق افتاده، اما گناه آخرین کلمه را نگفته است. ذکر خدا می‌تواند مسیر سقوط را به مسیر بازگشت تبدیل کند. ▪️ سه مرحلهٔ کوتاه اما عمیق در ساختار آیه: «ذَكَرُوا اللَّهَ → فَاسْتَغْفَرُوا → لَمْ يُصِرُّوا» نخست بیداری است؛ خدا را به یاد می‌آورند. سپس بازگشت است؛ آمرزش می‌خواهند. و درنهایت تغییر رفتار است؛ بر گناه اصرار نمی‌ورزند. قرآن،توبه را از یک احساس زودگذر جدا می‌کند: دل باید بیدار شود، زبان و دل به خدا بازگردد و رفتار نیز از ادامهٔ گناه دست بکشد. حتی «وَهُمْ يَعْلَمُونَ» در پایان، هشدار می‌دهدکه آگاهی، مسئولیت می‌آورد؛ دانستنِ زشتی گناه و شناختنِ راه توبه، اجازه نمی‌دهد انسان با آگاهی بر همان مسیر پافشاری کند. 💎پیام ماندگار: متقی کسی نیست که هرگز زمین نمی‌خورد؛ کسی است که وقتی زمین خورد، گناه را اقامتگاه خود نمی‌کند و راهِ خدا را دوباره پیدا می‌کند. 📝 تدوین: نوگرا 🆔 @eslahe #زندگی_با_قرآن

🍃 برکت قرآن ✔️ تشنگیِ جان را با قرآن سیراب کنید. 🔅تشنگیِ روح‌هایتان را با قرآن سیراب کنید؛ وقت‌ها، سینه‌ها و گوش‌هایتان را با آن پُر کنید. 🔅روح، حتی هنگامی که انسان سرگرم و مشغول است، به صدا و کلامی برای شنیدن نیاز دارد. اگر آن را با قرآن مشغول نکنی، به چیزی دیگر مشغول خواهد شد. 🔅پس بگذار قرآن سهمی ثابت از وقت، گوش، دل و جانت داشته باشد؛ نه فقط برای اینکه صدای آیات را بشنوی، بلکه برای اینکه ذهن و قلبت در فضای کلام خدا زندگی کند. 🌿 اللهم اجعله ربيع قلوبنا خدایا، قرآن را بهار دل‌های ما قرار ده؛ بهاری که دل را زنده، سینه را گشوده و جان را با یاد تو مأنوس کند. 📝 تدوین: نوگرا 🆔 @eslahe 👆 لطفاً صفحه امروزت را که گذاشتیم بخوان! #برکت_قرآن

🔖 #هرروزیک_صفحه 📖 فاقْرَءُوا مَا تَيسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ 💫همدم و همراه با قرآن 🤔بخوانید، بیاندیشید وعمل‌کنید 📖 ســـوره : آل عمران 📄 صفحه : ٦٧ 🆔 @eslahe

📌 ترازوی اعتدال در رفتار و بندگی (از لطایف و حکمت‌های دل‌نشین) ▪️ گفت‌وگویی پرمعنا میان یک مرد و فردی فرزانه: مردی از حکیمی وارسته پرسید: ⁉️ چه اندازه غذا بخورم؟ ✔️ فرمود: فراتر از حدِ گرسنگی و فروتر از مرزِ سیری (نه آن‌قدر کم که ناتوان مانی و نه چندان که سنگین و سیر گردی). ⁉️ چقدر بخندم؟ ✔️ فرمود: تا آن‌جا که چهره‌ات شکفته و شاداب گردد، اما صدایت [به قهقهه] بلند نشود. ⁉️ چه میزان بگریم؟ ✔️ فرمود: از گریستن از بیم و خشیتِ خداوند هرگز خسته و دل‌زده مشو. ⁉️ کردار نیکم را چقدر نهان دارم؟ ✔️ فرمود: تا هر اندازه که در توان داری. ⁉️ چه مقدار از آن را آشکار سازم؟ ✔️ فرمود: تنها به اندازه‌ای که دیگران به تو اقتدا کنند و سرمشقِ نیکی قرار گیری. ⁉️ هنگامی که مردم مرا می‌ستایند، چه اندازه شادمان شوم؟ ✔️ فرمود: به اندازه‌ی گمانت به این‌که آیا پروردگار از تو خشنود است یا ناخشنود! ⁉️ و اگر مردم مرا سرزنش و نکوهش کردند، چقدر اندوهگین گردم؟ ✔️ فرمود: چه زیانی به تو خواهد رسید اگر نزد مردمان نکوهیده باشی، در حالی که در پیشگاه خداوند ستوده و پذیرفته‌ای؟! 📝 تدوین: نوگرا 🆔 @eslahe

🤔بوچی ڕوژانە دوانزە هەزار جار وتویەتی: أستغفرالله العظیم و أتوب إلیە 🗣 مامۆستا صباح کفری

📌 رابطه من با مطالعه چگونه تغییر کرد؟ ❗️در آغاز، بیشتر دنبال شکار ایده‌ها، جمله‌ها و عبارت‌های پرطنین بودم. معمولاً کاغذ و قلمی کنار دستم می‌گذاشتم تا بهترین چیزهایی را که می‌خواندم یادداشت کنم؛ چیزهایی که فکر می‌کردم عصاره و حاصل نهاییِ کتابی است که مطالعه می‌کنم و قرار است از آن برایم بماند. ▪️واقعیت این است که هنوز هم تا امروز بخشی از همین کار را انجام می‌دهم؛ اما در مرحله‌ای از زندگی فهمیدم که آنچه هر نویسنده، هرقدر هم بزرگ و صاحب‌نظر باشد، می‌گوید، در نهایت بازتاب یک نگاه شخصی و حاصل یک اجتهاد فردی است و بیشترِ آن، نیازمند بازبینی و دقت دوباره است. ▪️در حقیقت، وقتی درباره آنچه می‌خوانیم سؤال مطرح می‌کنیم یا نکته و ملاحظه‌ای را پیش می‌کشیم، به نوعی در پخته‌تر شدن و کامل‌تر شدن اندیشه نویسنده سهیم می‌شویم. ✔️به همین دلیل، حالا هنگام مطالعه، بعضی پرسش‌ها را با خودم مطرح می‌کنم: ▪️ نویسنده می‌خواهد چه ایده اصلی و محوری‌ای را به خواننده منتقل کند؟ ▪️ آیا از اصطلاحاتی استفاده کرده که نیاز به تعریف دقیق‌تر داشته باشند؟ ▪️ بر چه شواهد و دلایلی تکیه کرده است؟ آیا این شواهد به اندازه کافی استوار و قانع‌کننده‌اند؟ ▪️ آیا در استدلال او خلأ، ضعف یا تناقضی وجود دارد؟ ▪️ آیا تعمیم‌هایی که مطرح می‌کند دقیق‌اند، یا در آنها مقداری اغراق وجود دارد؟ ▪️ نویسنده در دیدگاه خود با چه کسانی هم‌نظر است و با چه کسانی اختلاف نظر دارد؟ ▪️ این سخنان چه تأثیری بر نگاه، فهم و زندگی من می‌گذارد؟ ▪️ نویسنده چه چیزهایی را نگفته است؟ 📌 مطالعه آگاهانه بر سه پایه استوار است: ۱. فهمیدن آنچه نویسنده می‌گوید. ۲. تحلیل سخن و دیدگاه او. ۳. اتخاذ موضع در برابر آن. مثلاً وقتی انسان کتابی درباره تفکر مثبت می‌خواند، طبیعی است که چنین کتابی سرشار از انگیزه‌بخشی، خوش‌بینی و ساده‌سازی مسائل باشد. ❗️من در گذشته، چنین مطالبی را تقریباً بدون مکث می‌پذیرفتم؛ اما امروز، با گسترده‌تر شدن نگاه و عمیق‌تر شدن درکم از ماهیت و پیچیدگی‌های امور، از خودم می‌پرسم: ▪️ آیا مثبت‌اندیشی به‌تنهایی کافی است؟ ▪️ واقعیت و محدودیت‌ها و دشواری‌های آن چه می‌شود؟ به این نتیجه رسیده‌ام که آنچه درباره مثبت‌اندیشی گفته شده، زیبا و ارزشمند است؛ اما کامل نیست. ✍️ دکتر عبدالكریم بکّار 📝 تدوین: نوگرا 🆔 @eslahe #توسعه_فردی

🌿 زندگی با قرآن | ۶٦ 📌 وقتی بحران‌ها ناگهانی هجوم می‌آورند؛ فرشتگان فقط مژده‌آورند، پیروزی کارِ خداست! 📖 آیه امروز ﴿بَلَىٰ ۚ إِن تَصْبِرُوا وَتَتَّقُوا وَيَأْتُوكُم مِّن فَوْرِهِمْ هَٰذَا يُمْدِدْكُمْ رَبُّكُم بِخَمْسَةِ آلَافٍ مِّنَ الْمَلَائِكَةِ مُسَوِّمِينَ ﴿١٢٥﴾ وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِ ۗ وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ ﴿١٢٦﴾﴾ «آری! اگر شکیبایی ورزید و پروا پیشه کنید، و [دشمنان] با همین شتاب و خشم بر شما بتازند، پروردگارتان شما را با پنج‌هزار فرشته‌ی نشان‌دار یاری خواهد کرد. (۱۲۵) و خداوند این [امداد] را جز مژده‌ای برای شما و برای آنکه دل‌هایتان به آن آرام گیرد قرار نداد؛ و پیروزی جز از سوی خداوندِ شکست‌ناپذیرِ حکیم نیست. (۱۲۶)» (سوره آل عمران، آیات ۱۲۵-۱۲۶) ① رهنمود ایمانی ▪️ روان‌شناسی هراس در برابر بحران‌های غافلگیرکننده: هنگامی که امواج سختی یا دشمنی ناگهان و با تمام قوا هجوم می‌آورند (مِّن فَوْرِهِمْ هَٰذَا)، صدایی لرزان در درون انسان نجوا می‌کند: «ما امکانات و نیرو نداریم؛ کارمان تمام است مگر اینکه معجزه‌ای بیرونی یا قدرتی بزرگ به دادمان برسد!» ▪️وحی این انفعال روانی را درمان می‌کند: آسمان به تماشاگرانِ دست‌روی‌دست‌گذاشته جایزه نمی‌دهد؛ کلید نزول نصرت غیبی، ساخته شدن دو پایه‌ی درونی در انسان است: «صبر» (ایستادگی در میدان و مقاومت در برابر فشار) و «تقوا» (انضباط اخلاقی، مهار طمع و پرهیز از قانون‌شکنی). ▪️ شکستن بتِ اسباب؛ فرشتگان ابزارند نه آفریننده‌ی پیروزی: انسان به سرعت به ابزارها و تکیه‌گاه‌های ملموس دل می‌بندد. ❗️ قرآن حتی درباره‌ی شکوهمندترین نیروهای غیبی یعنی هزاران فرشته هشدار می‌دهد: ﴿وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ لَكُمْ وَلِتَطْمَئِنَّ قُلُوبُكُم بِهِ﴾. فرشتگان، ارقام و امکانات مادی تنها «مژده‌دهنده و آرامش‌بخش دل‌ها» در مرحله‌ی اسباب هستند؛ مؤمنِ موحد هرگز دلش را به اسباب گره نمی‌زند، بلکه چشم به مسبب‌الاسباب دارد. ▪️ پیروزی؛ انحصارِ مطلق پروردگار عزت و حکمت: جمله‌ی تکان‌دهنده‌ی ﴿وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ اللَّهِ الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ﴾ جان‌مایه‌ی توحید در کشاکش رویدادهاست. ▪️پیروزی پدیده‌ای مکانیکی یا وابسته به موازنه قوا نیست؛ نصرت تنها از جانب خدایی است که «عزیز» است (هیچ مانعی اراده‌اش را متوقف نمی‌کند) و «حکیم» است (نصرت را با حساب‌وکتاب، در زمان مناسب و به شایستگان می‌بخشد). ② سبک زندگی قرآنی ▪️ در رابطه با خدا: تمام برنامه‌ریزی‌ها، تجارب و سرمایه‌هایت را به میدان بیاور، اما قلبت را به آن‌ها متکی نساز؛ ابزارها را خادمان اراده پروردگار بدان و باور داشته باش که برگ برنده در دستِ خدای عزیز و حکیم است. ▪️ در رابطه با مردم: در محیط خانواده، کار و بحران‌های اجتماعی، هرگز تولید وحشت و هراس نکن؛ عامل «بشارت و آرامش دل‌ها» باش و به جای تسلیم شدن در برابر فشارهای شتاب‌زده، اطرافیانت را به ثبات‌قدم، خردورزی و تقوا دعوت کن. ▪️ در رابطه با خود: در رویارویی با مشکلات پیچیده، دنبال راه‌حل‌های میان‌بُر و غیراخلاقی نرو؛ دو بالِ رهایی را در وجودت تقویت کن: «صبر» بر ناگواری‌ها و «تقوا» در پایبندی به اصول؛ چراکه بدون این دو، حتی اگر تمام جهان به کمکت بیایند پیروز نخواهی شد. ③ تدبر قرآنی ▪️ تقابل بلاغی دو ساختار حصر («مَا... إِلَّا»): در آیه ۱۲۶ دو حصر پیاپی آمده است: نخست شأن فرشتگان را محدود به «بشارت و آرامش روان» می‌کند (وَمَا جَعَلَهُ اللَّهُ إِلَّا بُشْرَىٰ...) و سپس حقیقت نصرت را منحصراً به ذات خدا نسبت می‌دهد (وَمَا النَّصْرُ إِلَّا مِنْ عِندِ اللَّهِ...). این ساختار اعجازآمیز، ذهن مؤمن را از شرکِ خفی و بت‌سازی از اسباب پاک می‌کند تا میان «آرامش‌بخش‌های روانی» با «آفریننده‌ی واقعی فتح» خلط نکند. ▪️ حکمت پیوند دو صفت «الْعَزِيزِ الْحَكِيمِ» با مفهوم نصرت: ذکر هم‌زمان عزت و حکمت نشان می‌دهد که پیروزی الهی، تصادفی یا هیجانی نیست. صفت «عزیز» بیانگر قدرت شکست‌ناپذیری است که هیچ نیرویی جلودارش نیست، و صفت «حکیم» توضیح می‌دهد که چرا گاهی نصرت به تأخیر می‌افتد یا با سختی همراه است؛ زیرا تربیت، پاکسازی دل‌ها و رشد جامعه ایمانی نیازمند تدبیری حکیمانه است. 💎 پیام ماندگار: امکانات و اسباب تنها برای آرامش دل‌اند؛ پیروزی از آنِ جانی است که در طوفان‌ها به صبر و تقوا آراسته شده و تنها بر خدای عزیز تکیه کرده باشد. 📝 تدوین: نوگرا 🆔 @eslahe #زندگی_با_قرآن

🍃 برکت قرآن ✔️ به فرزندانتان بیاموزید که قرآن، زندگی است! 🔅به فرزندانتان بیاموزید که قرآن زندگی است؛ و اگر قرآن زندگیِ دل باشد، روزی که انسان در آن هیچ سهمی از تلاوت قرآن نداشته، نباید روزی عادی و بی‌اهمیت تلقی شود. 🔅 قرآن را به کودکانمان فقط به‌عنوان کتابی برای حفظ کردن یا خواندن معرفی نکنیم؛ به آنان بیاموزیم که قرآن همراه زندگی است؛ کتابی که باید در شادی و اندوه، در آرامش و دشواری، و در همه مراحل رشد و انتخاب، با آن مأنوس بود. 🌿 اگر فرزند ما از کودکی بفهمد که قرآن بخشی از زندگی اوست، رابطه‌اش با قرآن تنها به کلاس، امتحان یا مناسبت‌های خاص محدود نخواهد شد؛ بلکه به رفیقی برای تمام مسیر زندگی تبدیل می‌شود. 🤲 خدایا، ما و خانواده‌ها و فرزندانمان را از اهل قرآن قرار ده؛ همان بندگان خاص و برگزیده‌ای که آنان را به خود نزدیک کرده‌ای. 📝 تدوین: نوگرا 🆔 @eslahe 👆 لطفاً صفحه امروزت را که گذاشتیم بخوان! #برکت_قرآن

🔖 #هرروزیک_صفحه 📖 فاقْرَءُوا مَا تَيسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ 💫همدم و همراه با قرآن 🤔بخوانید، بیاندیشید وعمل‌کنید 📖 ســـوره : آل عمران 📄 صفحه : ٦٦ 🆔 @eslahe

📌 رابطه من با مطالعه چگونه تغییر کرد؟ ❗️در آغاز، بیشتر دنبال شکار ایده‌ها، جمله‌ها و عبارت‌های پرطنین بودم. معمولاً کاغذ و قلمی کنار دستم می‌گذاشتم تا بهترین چیزهایی را که می‌خواندم یادداشت کنم؛ چیزهایی که فکر می‌کردم عصاره و حاصل نهاییِ کتابی است که مطالعه می‌کنم و قرار است از آن برایم بماند. ▪️واقعیت این است که هنوز هم تا امروز بخشی از همین کار را انجام می‌دهم؛ اما در مرحله‌ای از زندگی فهمیدم که آنچه هر نویسنده، هرقدر هم بزرگ و صاحب‌نظر باشد، می‌گوید، در نهایت بازتاب یک نگاه شخصی و حاصل یک اجتهاد فردی است و بیشترِ آن، نیازمند بازبینی و دقت دوباره است. ▪️در حقیقت، وقتی درباره آنچه می‌خوانیم سؤال مطرح می‌کنیم یا نکته و ملاحظه‌ای را پیش می‌کشیم، به نوعی در پخته‌تر شدن و کامل‌تر شدن اندیشه نویسنده سهیم می‌شویم. ✔️به همین دلیل، حالا هنگام مطالعه، بعضی پرسش‌ها را با خودم مطرح می‌کنم: ▪️ نویسنده می‌خواهد چه ایده اصلی و محوری‌ای را به خواننده منتقل کند؟ ▪️ آیا از اصطلاحاتی استفاده کرده که نیاز به تعریف دقیق‌تر داشته باشند؟ ▪️ بر چه شواهد و دلایلی تکیه کرده است؟ آیا این شواهد به اندازه کافی استوار و قانع‌کننده‌اند؟ ▪️ آیا در استدلال او خلأ، ضعف یا تناقضی وجود دارد؟ ▪️ آیا تعمیم‌هایی که مطرح می‌کند دقیق‌اند، یا در آنها مقداری اغراق وجود دارد؟ ▪️ نویسنده در دیدگاه خود با چه کسانی هم‌نظر است و با چه کسانی اختلاف نظر دارد؟ ▪️ این سخنان چه تأثیری بر نگاه، فهم و زندگی من می‌گذارد؟ ▪️ نویسنده چه چیزهایی را نگفته است؟ 📌 مطالعه آگاهانه بر سه پایه استوار است: ۱. فهمیدن آنچه نویسنده می‌گوید. ۲. تحلیل سخن و دیدگاه او. ۳. اتخاذ موضع در برابر آن. مثلاً وقتی انسان کتابی درباره تفکر مثبت می‌خواند، طبیعی است که چنین کتابی سرشار از انگیزه‌بخشی، خوش‌بینی و ساده‌سازی مسائل باشد. ❗️من در گذشته، چنین مطالبی را تقریباً بدون مکث می‌پذیرفتم؛ اما امروز، با گسترده‌تر شدن نگاه و عمیق‌تر شدن درکم از ماهیت و پیچیدگی‌های امور، از خودم می‌پرسم: ▪️ آیا مثبت‌اندیشی به‌تنهایی کافی است؟ ▪️ واقعیت و محدودیت‌ها و دشواری‌های آن چه می‌شود؟ به این نتیجه رسیده‌ام که آنچه درباره مثبت‌اندیشی گفته شده، زیبا و ارزشمند است؛ اما کامل نیست. ✍️ دکتر عبدالكریم بکّار 📝 تدوین: نوگرا 🆔 @eslahe

📌 اگر برای حق ایستاده‌ای، نفسی عمیق بکش... ▪️اگر برای حق تلاش می‌کنی، نفسی عمیق بکش... چراکه نبرد با باطل، نبردی کوتاه و زودگذر نیست؛ و در این میدان، ماندگار کسی است که دلش خالص‌تر، نفسش بلندتر و ایمان و اراده‌اش استوارتر باشد... مگر این سخن خداوند را نخوانده‌ای؟ ﴿إِنَّ الْبَاطِلَ كَانَ زَهُوقًا﴾ «همانا باطل، رفتنی و نابودشدنی است.» ▪️حقی که اهلش در میانه راه بازگردند، یا در کوران نبرد به ستوه آیند و پیش از پایان، میدان را ترک کنند... دیگر چه حقی است؟ یا شاید آنان اهلِ حق نبوده‌اند! ❗️اهل حق، پرچمشان را زمین نمی‌گذارند و مقصدشان را گم نمی‌کنند. آنان یقین دارند که تنها خداست که پایان را رقم می‌زند؛ هرقدر که آغاز راه، هولناک و تاریک باشد. روزی از «حق» پرسیدند: «آن هنگام که درخت باطل سر برآورده و تنومند شده بود، کجا بودی؟!» گفت: «در زیرِ خاک بودم؛ داشتم آن را از ریشه برمی‌کندم!!» ✍️ دکتر خالد حمدی 📝 تدوین: نوگرا 🆔 @eslahe

ای برادران! آیا می‌دانید چرا از پیشینیان خود عقب مانده‌ایم؟ پاسخ، فقط یک چیز است؛ و هیچ پاسخ دیگری در کار نیست: از راه قرآن فاصله گرفته‌ایم و از مسیر آن روی برگردانده‌ایم؛ و به آنچه پیامبر گرامی ﷺ آورده است، آن‌گونه که باید، عمل نکرده‌ایم. مشکل از روزی آغاز شد که ما از قرآن فاصله گرفتیم. ✍ حسن البنّا 💎 @ikhwan_muslimin #گفتار_سه‌شنبه #حسن_البنا

🚫 پرهیز از پرسش‌های بی‌مورد 📌 پیامبر ﷺ می‌فرماید ملتزم این باشید که شما را از چه چیزهایی نهی و به چه چیزهایی امر کرده‌ام و این‌ها را رعایت کنید و از پرسیدن درباره‌ی این چیز و آن چیز دوری کنید، چون «فَإِنَّمَا أَهْلَكَ الَّذِيْنَ مِنْ قَبْلِكُمْ كَثْرَةُ مَسَائِلِهِمْ وَاخْتِلافُهُمْ عَلَى أَنْبِيَائِهِمْ»؛ یعنی یکی از اموری که سبب نابودی پیشینیان شد، این بود که بسیار پرسش می‌کردند. 📌 وقتی که نهی یا امری صادر می‌شود، باید به آن حدّ مجمل و ظاهرش ملتزم شد و از آن اطاعت کرد و دیگر لزومی ندارد پرسش‌هایی مطرح شود که هیچ اهمیت و ارزشی ندارد؛ مثلاً وقتی گفته می‌شود: «هنگام خوردن آب، با دست راست کاسه یا لیوان را بگیرید و با دست راست آب را بنوشید»، ممکن است کسی برای این عمل، پرسش‌هایی مطرح کند که هیچ ارزشی ندارد. ▪️برای نمونه بپرسد: «با انگشتان دست راست‌ام لیوان را بگیرم یا با تمامِ کف دست‌ام؟ ته لیوان را بگیرم یا وسط‌اش یا قسمت بالای آن را؟ وقتی به طرف لیوان دست می‌برم، دست‌ام را دراز کنم یا بدنم را هم خم کنم؟ و...» بنابراین پیامبر (ص) می‌فرماید: «از فراوانی پرسش‌ها بپرهیزید.» 📌 اگر ما خلاف این فرموده‌ی پیامبر ﷺ عمل کنیم، کارهایمان مثل قضیه‌ی گاو بنی‌اسرائیل می‌شود که خداوند می‌فرمود: «گاوی را سر ببرید.» آن‌ها هر گاوی را که سر می‌بریدند کافی بود؛ اما آن‌قدر درباره‌ی ویژگی‌های آن گاو پرسش کردند که سپس اوصافی درباره‌ی آن گاو نازل شد که کمتر گاوی با آن مشخصات وجود داشت؛ در نتیجه مجبور شدند با قبول و تحمل سختی‌های زیاد، گاوی را با آن اوصاف بیابند. ▪️ مقصر اصلی خود آن‌ها بودند؛ چون از همان آغاز که دستور نازل شد، اگر گاوی را سر بریدند و درباره‌ی آن نمی‌پرسیدند، همه چیز خاتمه می‌یافت. 📌 یکی دیگر از عوامل نابودی پیشینیان که بیان شده، این بوده است که بر پیامبران‌شان اختلاف می‌ورزیده‌اند؛ یعنی وقتی پیامبر گروهی از آن‌ها چیزی می‌فرمود، آن‌ها سخنان پیامبرشان را بدون پرسش و چانه‌زدن، دریافت نمی‌کردند و هر کس برداشتی از آن سخنان می‌کرد؛ به‌گونه‌ای که انواع برخوردها در ارتباط با پیامبرشان و سخنانی که به مردم می‌رسانید انجام می‌شد و در نتیجه به تفرق و ازهم‌پاشیدگی دچار شدند و خداوند هم به نابودی آن‌ها امر فرمود. ▪️پس باید اوامر و نواهی را با جدیت و عزم دریافت کرد و از آن اطاعت شود و از پرسش‌های بی‌مورد که سبب برخورد و برداشت سلیقه‌ای از اوامر و نواهی و در نتیجه فرقه‌فرقه‌شدن می‌شود دوری کرد. ⁉️ ممکن است این پرسش مطرح شود که آیا در قرآن نیز نهی از فراوانی پرسش بیان شده است و این حدیث به قرآن رجوع داده شده است؟ پاسخ مثبت است؛ خداوند در سوره‌ی مائده در این باره خطاب به مؤمنانی که شروع به پرسیدن کردند می‌فرماید: «يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِنْ تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ» 🔺 اگر باب پرسش گشوده باشد، به جایی ختم می‌شود که پاسخ پرسش‌ها، برای انسان ناخوشایند خواهد بود و درعین‌حال، محدودیت‌ها و تکالیف نیز بیشتر می‌شود. مثلاً اگر خداوند بفرماید: «به فلان مکان برو»، پس از هر جایی که امکان داشته باشد و با هر وسیله‌ای که می‌توانی برو؛ اما اگر در این باره بسیار بپرسی، احتمال دارد به جایی برسی که تنها یک راهِ رفتن برایت تعیین کند که در آن مسیر، رنج و زحمت بسیاری وجود داشته باشد؛ اما اگر بدون پرسش به آن‌جا می‌رفتی، این محدودیت‌ها نیز برایت پیش نمی‌آمد. ✍ کاک ناصر سبحانی 📚 منبع: درسگفتار شرح اربعین 🌐 @Naser_Sobhani