جماعت دعوت و اصلاح

فَضَرَبْنَا عَلَىٰ آذَانِهِمْ فِي الْكَهْفِ سِنِينَ عَدَدًا پس سالیانی چند در آن غار، خواب را بر گوش هایشان چیره ساختیم. #تقویم 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ 📝در آفاقِ اخوتِ فکری و تربیتِ دل‌ها بازخوانی تربیتی–عرفانیِ سخنِ طارق البشری دربارهٔ دکتر محمد عماره

این مقاله، سفری است به ژرفای رابطه‌ای که از سطح دوستی‌های معمول فراتر می‌رود و به مرتبهٔ «اخوتِ فکری» و «تربیتِ دل» می‌رسد؛ سفری که در پرتو سخنِ طارق البشری دربارهٔ دکتر محمد عماره، پرده از حقیقتی لطیف برمی‌دارد: این‌که دوستی، اگر بر ایمان، صدق و رسالت بنا شود، می‌تواند به مدرسه‌ای برای ساختن انسان و جامعه بدل گردد.

🌻در جهانی که انسانِ امروز در میان هیاهو، شتاب و گسست‌های روحی، آرام‌آرام از خویشتن و از دیگری دور می‌شود، این مقاله یادآور می‌شود که هنوز می‌توان به رابطه‌هایی اندیشید که جان را می‌سازند، فکر را می‌بالند و انسان را به حقیقت نزدیک می‌کنند. در این بازخوانی تربیتی–عرفانی، اخوتِ نیم‌قرنی میان دو اندیشمند بزرگ، نه یک خاطرهٔ تاریخی، بلکه الگویی برای تربیت نسل‌ها جلوه می‌کند؛ الگویی که در آن: دوستی، سلوکی اخلاقی است نقد، مراقبت بر سلامت فکرِ برادر است محبت، پرتوی از محبت الهی است و رسالت، پیونددهندهٔ دل‌ها و اندیشه‌هاست این مقاله، مخاطب را به تأملی تازه فرامی‌خواند: چگونه می‌توان در روزگار پراکندگی، رابطه‌هایی بنا کرد که ماندگار، سازنده و الهام‌بخش باشند؟ چگونه می‌توان از تجربهٔ اخوتِ فکریِ بزرگان، چراغی برای تربیت دل‌ها و اندیشه‌های امروز ساخت؟

«در آفاقِ اخوتِ فکری و تربیتِ دل‌ها» تلاشی است برای پاسخ به این پرسش‌ها؛ تلاشی که با نثری موزون، ژرف و تربیتی، خواننده را به ساحتی می‌برد که در آن، دوستی، رسالت، هویت و تربیت، در هم می‌آمیزند و تصویری از انسانِ رسالتمند و جامعهٔ اخلاقی ترسیم می‌کنند.

👌این نوشته، دعوتی است به بازگشت به سرچشمه‌های پاکِ رابطهٔ انسانی؛ سرچشمه‌ای که اگر دوباره کشف شود، می‌تواند دل‌ها را نرم‌تر، اندیشه‌ها را روشن‌تر و جامعه را به حقیقت نزدیک‌تر سازد.🌼 ✍️ حمـزه خـان بیگـی ┈••✾•🍃⚜️🍃•✾• 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ 📝در آفاقِ اخوتِ فکری و تربیتِ دل‌ها بازخوانی تربیتی–عرفانیِ سخنِ طارق البشری دربارهٔ دکتر محمد عماره

این مقاله، سفری است به ژرفای رابطه‌ای که از سطح دوستی‌های معمول فراتر می‌رود و به مرتبهٔ «اخوتِ فکری» و «تربیتِ دل» می‌رسد؛ سفری که در پرتو سخنِ طارق البشری دربارهٔ دکتر محمد عماره، پرده از حقیقتی لطیف برمی‌دارد: این‌که دوستی، اگر بر ایمان، صدق و رسالت بنا شود، می‌تواند به مدرسه‌ای برای ساختن انسان و جامعه بدل گردد.

🌻در جهانی که انسانِ امروز در میان هیاهو، شتاب و گسست‌های روحی، آرام‌آرام از خویشتن و از دیگری دور می‌شود، این مقاله یادآور می‌شود که هنوز می‌توان به رابطه‌هایی اندیشید که جان را می‌سازند، فکر را می‌بالند و انسان را به حقیقت نزدیک می‌کنند. در این بازخوانی تربیتی–عرفانی، اخوتِ نیم‌قرنی میان دو اندیشمند بزرگ، نه یک خاطرهٔ تاریخی، بلکه الگویی برای تربیت نسل‌ها جلوه می‌کند؛ الگویی که در آن: دوستی، سلوکی اخلاقی است نقد، مراقبت بر سلامت فکرِ برادر است محبت، پرتوی از محبت الهی است و رسالت، پیونددهندهٔ دل‌ها و اندیشه‌هاست این مقاله، مخاطب را به تأملی تازه فرامی‌خواند: چگونه می‌توان در روزگار پراکندگی، رابطه‌هایی بنا کرد که ماندگار، سازنده و الهام‌بخش باشند؟ چگونه می‌توان از تجربهٔ اخوتِ فکریِ بزرگان، چراغی برای تربیت دل‌ها و اندیشه‌های امروز ساخت؟

«در آفاقِ اخوتِ فکری و تربیتِ دل‌ها» تلاشی است برای پاسخ به این پرسش‌ها؛ تلاشی که با نثری موزون، ژرف و تربیتی، خواننده را به ساحتی می‌برد که در آن، دوستی، رسالت، هویت و تربیت، در هم می‌آمیزند و تصویری از انسانِ رسالتمند و جامعهٔ اخلاقی ترسیم می‌کنند.

👌این نوشته، دعوتی است به بازگشت به سرچشمه‌های پاکِ رابطهٔ انسانی؛ سرچشمه‌ای که اگر دوباره کشف شود، می‌تواند دل‌ها را نرم‌تر، اندیشه‌ها را روشن‌تر و جامعه را به حقیقت نزدیک‌تر سازد.🌼 ✍️ #حمـزه خـان بیگـی ┈••✾•🍃⚜️🍃•✾• 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ ما می دانیم که تو از آنچه [مشرکان] می گویند، دلتنگ می شوی. #تقویم 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ کتاب «جان من، جهان من» دیالکتیک تمنّا و تقدیر بازخوانی یک پیوند در سایه‌ی رسالت نوشته‌ی دکتر علی عزیزی چاپ و منتشر شد برای معرفی یک کتاب، گاهی باید فقط اطلاعات داد؛ اما بعضی کتاب‌ها از همان عنوانشان بوی یک مناقشه عمیق فکری به مشام می‌رسد. این هم از همان دست کتاب‌هاست؛ جایی که تاریخ، الهیات، اخلاق و نقد خشونت در یک نقطه به هم می‌رسند. بشر هم البته استعداد عجیبی دارد که حتی پیام رحمت را گاهی به ابزار تعصب تبدیل کند؛ و این کتاب دقیقاً روی همین زخم انگشت می‌گذارد. آیا خشونت را می‌توان با تکیه بر ظاهر واژه‌ها توجیه کرد؟ مرز میان اطاعت و مسئولیت اخلاقی کجاست؟ وقتی روح پیام فراموش شود، از دین چه باقی می‌ماند؟ این کتاب با بازخوانی انتقادی واقعه بنی‌جذیمه، خواننده را به یکی از حساس‌ترین و کمتر کاویده‌شده‌ترین گره‌های تاریخ اسلام می‌برد؛ جایی که «رحمت نبوی» با «جزمیت قبیله‌ای» رویارو می‌شود و شکاف میان حقیقت و روایت آشکار می‌گردد. نویسنده با عبور از گزارش‌های صرف تاریخی، به لایه‌های عمیق‌تر معرفتی و اخلاقی ماجرا نفوذ می‌کند و نشان می‌دهد چگونه قشری‌نگری و فروکاستن دین به ظواهر، می‌تواند زمینه بازتولید همان خشونتی را فراهم سازد که پیامبر اسلام برای پایان دادن به آن مبعوث شد. «جان من، جهان من» تنها بازخوانی یک حادثه تاریخی نیست؛ تأملی است درباره نسبت دین و اخلاق، ظاهر و معنا، قدرت و حقیقت. کتابی برای آنان که می‌خواهند تاریخ را نه به‌عنوان مجموعه‌ای از روایت‌های مقدس، بلکه به‌مثابه عرصه‌ای برای اندیشیدن، پرسشگری و کشف حقیقت بخوانند. این اثر به ویراستاری «مولود بهرامیان»، به‌تازگی توسط نشر «افق علم» منتشر شده است. @islahweb

آمِنی وز تو جهانی در امان... ز بیم دشمنی‌ام ای‌رقیب، ایمن باش! که مِهر او به دلم، جای کینِ کَس، نگذاشت (فضولی بغدادی) گفتند: «حضرتِ عزّت را دوست می‌داری؟» گفت: «دارم.» گفتند: «شیطان را دشمن داری؟» گفت: «نه». گفتند: «چرا؟» گفت: «از محبت رحمان پروایِ عداوتِ شیطان ندارم...» (رابعه عدویه: تذکرةالاولیاء، تصحیح شفیعی کدکنی، ص۸۴) گویند که یک روز در حوالیِ خانقاه مشغله می‌کردند. خمر می‌خوردند و بانگ [می] زدند و سرود به اصحاب می‌رسید. همه بشولیدند. و شیخ[ابوسعید ابوالخیر] سخن نمی‌گفت. عاقبت اصحاب را طاقت برسید. شیخ را گفتند: «چنین می‌باید؟» گفت: «ای سبحان الله! ایشان در باطل خویش چنان مستغرق‌اند که پروای حقّ شما ندارند. شما در حقّ خویش چنان مستغرق نمی‌توانید بود که پروای آن باطلِ ایشان نباشدتان!»(چشیدن طعم وقت: مقامات کهن و نویافته‌ ابوسعید، تصحیح شفیعی کدکنی، ص۱۸۷) مهری که چنان پُر کند که جایی برای کین باقی نگذارد. چنان که دوست داشتن یکی دریچه‌ای کند به دوست داشتن همگان. و چنان‌که حافظ می‌گفت پرشدگی، بی‌نیازی و استغنایی ببخشد که مایهٔ فراغت و دل‌آسودگی است: خوشا آن دم کز استغنای مستی فراغت باشد از شاه و وزیرم مهری که هم جان آدمی را آمِن و ایمن می‌کند و هم جهانی را از گزند او مصون می‌دارد: کفر تو دین است و دینت نورِ جان آمِنی وز تو جهانی در امان (مثنوی، د ۲: ۱۷۸۸) ✍🏻صدیق قطبی 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

چهار انتخابی که سرنوشت ما را می‌سازند 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌درختی که آدم از آن نهی شد: خوانشی آسیب‌شناختی در ریشه‌های ظلم انسانی نویسنده: وائل کریم مترجم: اصلاح وب این مقاله با رویکردی تدبری و انتقادی، مفهوم «درخت نهی‌شده» در داستان آدم (ع) را از تفسیر سطحی و گیاهی فراتر برده و آن را نمادی قرآنی از یک «نظام فکری و رفتاری انحرافی» معرفی می‌کند. نویسنده با استناد به آیاتی چون ﴿وَلَا تَقْرَبَا هَٰذِهِ الشَّجَرَةَ﴾ (بقره: ۳۵) و پیوند آن با شجره خبیثه و زقوم، استدلال می‌کند که نهی از نزدیک شدن به درخت، هشداری است برای پرهیز از ورود به حوزه‌ی افکار نادرستی (مانند تکبر، کینه و استثمار) که با گامی کوچک آغاز شده، ریشه در دوزخ درون دارند و در نهایت به ظلم، نزاع و هبوط انسان می‌انجامند؛ تحلیلی اجتهادی که داستان آدم را نه یک واقعه‌ی تاریخیِ پایان‌یافته، بلکه آزمونی روزمره و زنده برای آگاهی آحاد بشر قلمداد می‌کند. 🖇 ادامه‌ی مطلب 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُنْ مِنَ السَّاجِدِينَ پس [برای دفع دلتنگی] پروردگارت را همراه با سپاس و ستایش تسبیح گوی و از سجده کنان باش. #تقویم 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

«یا دانشی که مردم از آن بهره ببرند!» ✍️ احمد ابوحوسه یکی از مصادیق نشر علم، آموزش روش به‌دست آوردن علم است. استادمان خالد فهمی برایم از روش خود در درس خواندن و تألیف کتاب گفت. او می‌گفت: یک ساعت قبل از اذان صبح بیدار می‌شوم، وضو می‌گیرم و دو رکعت نماز می‌خوانم، سپس ذکر و عبادت روزانه‌ام را انجام می‌دهم. بعد از نماز صبح، لباس می‌پوشم؛ درست مثل وقتی که می‌خواهم سرِ کار بروم؛ کت‌وشلوار، پیراهن یا هر لباسی که برای محل کار می‌پوشم. سپس پشت میز کارم می‌نشینم و تا اذان ظهر از جایم بلند نمی‌شوم؛ دقیقاً انگار که در محل کار هستم. او به من گفت: «در این زمان، تو خودت را وقف کار کرده‌ای و باید پایبند آن باشی.» وقتی از او پرسیدم: «چرا باید مثل رفتن به محل کار لباس بپوشم؟ مگر نمی‌شود راحت در خانه بنشینم؟» گفت: «چون این کار باعث می‌شود جسم و ذهنت ارزش زمان و کار را احساس کنند و دچار سستی نشوی. وقتی در خانه باشی، ممکن است با خودت بگویی: کمی استراحت کنم، خسته‌ام و... . اما وقتی لباس کار پوشیده‌ای، به مغزت پیام می‌دهی که در حال کار هستی. مگر می‌توانی در محل کارت بخوابی؟ به این شکل بدنت به نظم و انضباط عادت می‌کند، کارهایت را انجام می‌دهی و بعد بقیهٔ روز را برای هر کاری که دوست داری در اختیار داری.» نویسنده می‌گوید: «به خدا سوگند، من این روش را در سال ۲۰۱۷ به مدت یک ماه امتحان کردم و در آن مدت، به اندازهٔ چندین سال کار و مطالعه نتیجه گرفتم.» وقتی به او گفتم که چای دوست دارم، گفت: «یک کتری، یک میز کوچک و وسایل چای را در اتاق کارت بگذار. چای را همان‌جا برای خودت آماده کن و جز برای نماز یا نیاز ضروری از اتاق بیرون نیا. همچنین تلفنت را خاموش کن.» گفتم: «اگر اتفاق مهمی بیفتد و من دیر خبردار شوم چه؟» گفت: «بگذار اتفاق بیفتد! مگر تو می‌توانی جلویش را بگیری؟ وقتی رخ داده، دیگر رخ داده است. دنیا به خاطر اینکه احمد از آن خبر ندارد متوقف نمی‌شود، و وقتی هم بفهمد دنیا زیر و رو نمی‌شود. وقت تو ارزشمند است؛ تو در یکی از سنگرهای خدمت به اسلام ایستاده‌ای.» از جمله‌های زیبای او این بود: «جایگاه تو همان جایی است که خدا تو را در آن قرار داده است.» خداوند استادمان خالد فهمی را رحمت کند و به ما صبر نیکو عطا فرماید. 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

قواعد قرآنی (30) و ما الحياةُ الدنيا إلا مَتاعُ الغُرور آل‌عمران/185 زندگی دنیا تنها کالای فریب است. فریبندگی کالاهای دنیوی آن اندازه فراوان است که قرآن بارها و با تعابیر گوناگون آن را یادآوری کرده است. فلا تَغُرَّنَّکُمُ الحیاةُ الدنيا پس، باید هوشیار بود و فریب نخورد! عبدالظاهر سلطانی 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

توصیه ای برای نا امیدی و یأس دعوتگران وظیفهٔ یک دعوتگر این است که فرمان خدا را انجام دهد؛ آنچه پس از آن رخ می‌دهد، نباید او را نگران کند. دربارهٔ «شکست» باید تفاوت میان معیارهای دنیا و معیارهای آخرت را در نظر داشت. پیامبری می‌آید و هیچ‌کس به او ایمان نمی‌آورد؛ آیا او شکست خورده است؟ یاران گودال‌های آتش (اصحاب اخدود) همگی کشته می‌شوند؛ آیا آنان شکست خوردند؟ نکتهٔ دیگری که بسیاری از مردم از آن غافل‌اند این است که انسان هرگز نمی‌تواند بداند اثر کارهایش تا کجا می‌رسد. گاهی کاری در یک سرزمین آغاز می‌شود و در همان‌جا از بین می‌رود، اما آثار و برکاتش به سرزمین دیگری منتقل می‌شود و مردم آنجا از آن بهره می‌برند. در چنین حالتی، ممکن است مردم کار اول را شکست‌خورده و کار دوم را موفق بدانند، در حالی که موفقیت دومی نتیجهٔ تلاش اولی بوده است. اگر دعوتگران این معانی را درک کنند، نه دست از تلاش برمی‌دارند، نه درهم می‌شکنند و نه مسیر خود را تغییر می‌دهند. تغییر و تحول، چیزی نیست که انسان بتواند زمان آن را تعیین کند یا از موعد آن آگاه باشد. به صلح حدیبیه نگاه کنید؛ خداوند آن را «پیروزی آشکار» نامید، در حالی که حکمت و نتیجهٔ آن حتی بر بسیاری از صحابه پوشیده مانده بود. اما همان صلح، زمینه‌ساز فتح مکه شد و باعث گردید مردم گروه‌گروه به اسلام بپیوندند. همچنین به سخن حضرت موسی(ع) خطاب به ساحران فرعون توجه کنید: «بر خدا دروغ نبندید که شما را به عذابی سخت گرفتار خواهد کرد، و هر که بر خدا دروغ ببندد، زیانکار خواهد شد.» اگر قرآن حقیقت را برای ما بیان نمی‌کرد، شاید گمان می‌کردیم این سخن هیچ اثری بر آنان نگذاشته است؛ اما در واقع آنان را سخت تکان داد. خداوند دربارهٔ حال آنان پس از شنیدن این سخن می‌فرماید: «پس دربارهٔ کار خود به نزاع و گفتگو پرداختند...» سپس با دیدن حقیقت ایمان آوردند و همین، آغاز نابودی فرعون شد. نتیجه: وظیفهٔ انسان این است که از حق، با روش حق، دفاع کند. نباید خود را در جایگاه خدا قرار دهد و تصور کند که باید زمان و چگونگی پیروزی را تعیین کند. پیروزی تنها از سوی خداوند می‌آید، و از ویژگی‌های آن این است که گاهی ناگهانی و غیرمنتظره فرا می‌رسد تا قدرت و فرمانروایی مطلق خداوند آشکار شود. چنان‌که خداوند می‌فرماید: «تا آن‌گاه که پیامبران ناامید شدند و گمان کردند که وعدهٔ یاری به تأخیر افتاده است، یاری ما به آنان رسید.» و نیز: «تا جایی که پیامبر و مؤمنان همراه او می‌گفتند: یاری خدا چه زمانی خواهد رسید؟ آگاه باشید که یاری خدا نزدیک است.» پیام اصلی متن:انسان مسئول تلاش صادقانه و درست است، نه مسئول نتیجه. نتیجه و زمان پیروزی در دست خداوند است و چه‌بسا اثری که امروز دیده نمی‌شود، فردا منشأ تحولی بزرگ شود. 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

‍ 📌دعایی از عرفات؛ رزقی فراتر از همه دارایی‌ها ✨یکی از تفاوت‌های مهم میان برداشت رایج ما از «رزق» و آنچه قرآن کریم از این مفهوم ارائه می‌دهد، در گستره معنایی آن است. غالباً هنگامی که سخن از رزق و روزی به میان می‌آید، ذهن‌ها متوجه مال، درآمد و امکانات مادی می‌شود؛ حال آنکه در منطق قرآن، رزق حقیقتی بسیار وسیع‌تر از این برداشت محدود است. خداوند متعال می‌فرماید: 🔺«اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ» «خداوند روزی را برای هر کس بخواهد گسترش می‌دهد و برای هر کس بخواهد تنگ می‌گرداند.» (رعد، ۲۶) و نیز می‌فرماید: 🔺«اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبَادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشَاءُ وَهُوَ الْقَوِيُّ الْعَزِيزُ» «خداوند نسبت به بندگانش مهربان است، هر که را بخواهد روزی می‌دهد.» (شوری، ۱۹) در این نگاه، رزق تنها آن چیزی نیست که زندگی مادی انسان را سامان می‌دهد؛ بلکه هر نعمتی که موجب رشد، هدایت و غنای روح انسان شود نیز رزق الهی است. حضرت شعیب علیه‌السلام می‌فرماید: 🔺«وَرَزَقَنِي مِنْهُ رِزْقًا حَسَنًا» «و از جانب خویش روزی نیکویی به من عطا کرده است.» (هود، ۸۸) مفسران، «رزق حسن» را تنها به مال و ثروت تفسیر نکرده‌اند، بلکه آن را شامل علم، حکمت، معرفت و نبوت نیز دانسته‌اند. بر همین اساس، ایمان، فهم قرآن، توفیق عبادت، استاد شایسته، دوست صالح، دعای خیر مؤمنان و هر آنچه انسان را به خدا نزدیک‌تر کند، در شمار رزق‌های الهی قرار می‌گیرد. سعدی چه زیبا گفته است: همنشین تو از تو به باید تا تو را عقل و دین بیفزاید ✔️هرچه بیشتر در زندگی تأمل می‌کنم، بیشتر به این نتیجه می‌رسم که برخی از بزرگ‌ترین رزق‌های الهی نه دیده می‌شوند، نه قیمت‌گذاری می‌شوند و نه در محاسبات مادی می‌گنجند. 🔹برای نگارنده این سطور، یکی از زیباترین مصادیق این حقیقت در غروب عرفه امسال رخ داد. در حالی که برادر عزیزم، کاک ایوب زارعی، در صحرای عرفات حضور داشت و از برکات حج تمتع بهره‌مند بود، پیام صوتی کوتاهی برایم ارسال کرد. پیامی کوتاه، اما سرشار از ایمان، اخلاص و محبت. در آن ساعات نورانی که دل‌ها بیش از همیشه متوجه خداوندند و اهل معرفت، عرفه را از شریف‌ترین لحظات عمر می‌دانند، او دوستان و همراهان خود را از دعای خیر فراموش نکرده بود. هنگام شنیدن آن پیام، بی‌اختیار اشک از چشمانم جاری شد. نه صرفاً به خاطر واژه‌هایی که بر زبان آمده بود، بلکه به خاطر حقیقتی که در پس آن نهفته بود. در آن لحظه با خود اندیشیدم: خداوند چه رزق عظیمی به انسان عطا می‌کند وقتی در زندگی‌اش کسانی حضور دارند که در بهترین زمان‌ها و مقدس‌ترین مکان‌ها، او را از دعای خیر فراموش نمی‌کنند. مولانا می‌گوید: روزیِ جان از جهان جان رسد روزیِ تن از عالم نان رسد آن شب معنای این بیت را بیش از هر زمان دیگری فهمیدم. شاید بتوان بسیاری از نعمت‌های دنیا را با معیارهای مادی سنجید، اما آیا می‌توان برای دعایی خالصانه که در صحرای عرفات برای انسان خوانده می‌شود، قیمتی تعیین کرد؟ ✔️آیا می‌توان ارزش رفاقت‌های ایمانی، وفاداری، اخلاص و محبت را با ترازوهای این جهان اندازه گرفت؟ بی‌تردید نه. آن شب بیش از هر زمان دیگری فهمیدم که فقر و غنا را نباید تنها در دارایی‌های مادی جست‌وجو کرد. چه بسیار کسانی که امکانات فراوان دارند، اما از نعمت دوستانی که در خلوت دعا یادشان کنند محروم‌اند؛ و چه بسیار کسانی که سرمایه‌ای جز همین محبت‌ها و پیوندهای ایمانی ندارند، اما نزد خداوند از غنی‌ترین بندگان‌اند. ✨اگر بخواهم یکی از ارزشمندترین رزق‌های معنوی که خداوند در سال جاری نصیبم کرده است نام ببرم، بی‌تردید همان پیام کوتاه و دعای خیر برادر عزیزم کاک ایوب زارعی از صحرای عرفات خواهد بود. شاید یکی از نشانه‌های لطف خداوند به انسان آن باشد که در میان هیاهوی این جهان، کسانی را در مسیر زندگی‌اش قرار دهد که در خلوت دعا، نام او را به یاد آورند. این نعمت را نه می‌توان خرید، نه به ارث برد و نه با معیارهای مادی سنجید؛ این همان رزقی است که تنها خداوند به بندگان خویش عطا می‌کند. ✍️فرزاد وليدى #رزق #رزق_الهی #عرفه #حج_تمتع #دعای_خیر #دوستی_ایمانی #معرفت #سبک_زندگی_قرآن 📎فايل صوتى كاك ايوب زارعى به پيوست مى باشد. 🆔@islahweb

‍ ‍ چگونه خود را از اسارت تنگنا و دل‌تنگی برهانیم تا در فضای خشنودی و گشایش درون پرواز کنیم؟ ✦━━━━━━━━━━━━━━━━━━━━✦ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَٰنِ الرَّحِيمِ ﴿فَمَن يُرِدِ اللَّهُ أَن يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ ۖ وَمَن يُرِدْ أَن يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاءِ﴾ [الأنعام: ۱۲۵]؛ (پس كسى را كه خدا بخواهد هدايت كند، سينه‌اش را براى [پذيرش] اسلام مى‌گشايد و هر كه را بخواهد گمراه كند، سينه‌اش را سخت تنگ مى‌گرداند، چنان‌كه گويى به آسمان بالا مى‌رود). 🔘️️ «دلتنگی؛ خفگیِ ساختار و تاریکیِ حجاب‌ها» تنگنا و دل‌تنگی در دیدگاه قرآنی، تنها یک اندوه گذرا به خاطر رویدادهای دنیا نیست، بلکه نوعی «خفگی و بستگی» در سینه است که آن را از پذیرش نور هدایت بازمی‌دارد. این تنگنای شدید زمانی پدید می‌آید که جان از منشأ و برنامه آفریدگارش دور شود؛ در نتیجه حجاب‌های غفلت و وابستگی به مادیات بر روی هم انباشته می‌شوند تا سینه چنان تنگ و سخت گردد که توان درک حقایق ایمان یا تسلیم در برابر حکمت پیشین الهی را نداشته باشد؛ ﴿وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا﴾ [طه: ۱۲۴]؛ (و هر كس از ياد من دل بگرداند، در حقيقت، زندگىِ تنگ [و سختى] خواهد داشت). «تسبیح و سجود؛ بازیابی و بازتنظیم» هنگامی که سینه تنگ می‌شود و دلمشغولی‌ها بر آن هجوم می‌آورند، قرآن «رمز بهبود» را در قالب تسبیح و سجود ارایه می‌دهد. تسبیح، یک حرکت آگاهانه عمیق برای منزه دانستن خدا و پاک شمردن او از هرگونه نقص است که بارهای منفیِ شک و اعتراض‌های پنهان درون جان را تخلیه می‌کند. اما سجود، مسیر «فروتنیِ کامل» است که جان در آن، کبر مادی خود را فرو می‌ریزد تا پیوند مستقیم خود را با سرچشمه آرامش مطلق دوباره برقرار سازد؛ ﴿وَلَقَدْ نَعْلَمُ أَنَّكَ يَضِيقُ صَدْرُكَ بِمَا يَقُولُونَ * فَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ وَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ﴾ [الحجر: ۹۷-۹۸]؛ (و قطعاً مى‌دانيم كه تو از آنچه مى‌گویند، سينه‌ات تنگ مى‌شود. پس به ستايش پروردگارت تسبیح گوی و از سجده‌کنندگان باش). 🔘 «گشایش سینه؛ تجلی نور در گستره‌های آگاهی» انشراح و گشایش سینه، صرفاً یک انعطاف‌پذیری روانی برای رویارویی با مشکلات نیست، بلکه «لبریز شدن سینه از نور ایمان و هدایت» است. هنگامی که سینه گشاده می‌گردد، تاریکی‌های نادانی و دودلی از آن رخت برمی‌بندد و برای پذیرش شریعت خدا و تسلیم در برابر مقدرات او با آرامش و یقین کامل فراخ می‌شود. کسی که خدا سینه‌اش را گشاده سازد، ناگواری‌ها او را در هم نمی‌شکنند و راه‌ها بر او بسته نمی‌شوند، چرا که به نور خاموش‌نشدنی پروردگارش متصل است؛ ﴿أَفَمَن شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَفهُوَ عَلَىٰ نُورٍ مِّن رَّبِّهِ ۚ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللَّهِ ۚ أُولَٰئِكَ فِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ﴾ [الزمر: ۲۲]؛ (پس آيا كسى كه خدا سينه‌اش را براى اسلام گشاده و انداخته، و [در نتيجه] برخوردار از نورى از جانب پروردگارش است [همانند تاریک‌دلان است]؟ پس واى بر آنان که از ذكر خدا دل‌هايشان سخت گرديده؛ آنانند كه در گمراهى آشكارند). 🔘 «فرو نهادن بارها؛ افکندن سنگینی‌های بازدارنده از حرکت» «وِزْر» در معنای جامع قرآنی‌اش همان «بار سنگین» است از هر نوعی که باشد. در مهندسی روان، این واژه شامل هر چیزی می‌شود که ساختار قلب را مختل می‌سازد و پشت را می‌شکند؛ خواه سنگینی روانی و معرفتی مانند «توهم تدبیر در برابر خدا»، توهم کنترلگری و به دوش کشیدن غم آینده باشد، و خواه سنگینی روحی مانند «گناهان و غفلت‌ها» که حرکت را کند می‌سازند. برای سینه‌ای که بار این پرونده‌های سنگین را بر دوش می‌کشد، گشایشی ممکن نیست. «وضع اوزار» در اینجا یک فرآیند «تخلیه کامل» (Offloading) است؛ به این صورت که بارهای سنگین نگرانی را با واگذاری کار خود به خدای آگاه، و سنگینی گناهان را با توبه، از پشت خود فرو افکنی تا جان از جاذبه زمینیِ اسباب آزاد شود و سبکی خود را برای دریافت نور بازيابد؛ ﴿أَلَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ * وَوَضَعْنَا عَنكَ وِزْرَكَ * الَّذِي أَنقَضَ ظَهْرَكَ﴾ [الشرح: ۱-۳]؛ (آيا براى تو سينه‌ات را نگشاديم؟ و بار گرانت را از [دوش] تو برنداشتيم؟ [بارى] كه پشت تو را سنگين كرده بود). 🔘 «رضایت؛ آرامشِ مقاومت و دیدنِ بخشش» پس از گشایش سینه به نور هدایت و فرو افکندن بارها، جان به مرتبه «رضا» پر می‌کشد. رضایت، همان سازگاری کامل درونی با خواست آفریدگار است؛ آنجا که مؤمن می‌بیند بازداشتن و محرومیت در حقیقت خودِ بخشش است و بلا و گرفتاری چیزی جز ابزار پاکسازی نیست. @islahweb

خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۚ تَعَالَىٰ عَمَّا يُشْرِكُونَ آسمان ها و زمین را به حق آفرید. از آنچه شریک او قرار می دهند، برتر است. #تقویم 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌 شادکامی؛ راهی به سوی آبادانی روح ✍ نویسنده: #فرزان_خاموشی ♡• روابط اجتماعی؛ سرمایه‌ای برای شادکامی دومین عامل شادکامی، برخورداری از روابط اجتماعی سالم و سازنده است. انسان موجودی اجتماعی است و بخش مهمی از سلامت روانی او در تعامل با دیگران شکل می‌گیرد. از این رو، کیفیت روابط اجتماعی تأثیر مستقیمی بر میزان رضایت و شادکامی انسان دارد. 👈 زندگی مطلوب بر پایه روابط مطلوب بنا می‌شود. هر اندازه ارتباط انسان با خانواده، دوستان، همسایگان و جامعه پیرامونش سالم‌تر و صمیمانه‌تر باشد، احساس آرامش و رضایت بیشتری را تجربه خواهد کرد. در مقابل، انزوا، گوشه‌گیری و ضعف ارتباطات اجتماعی، زمینه‌ساز بسیاری از مشکلات روحی و روانی است. 👈 آنچه اهمیت دارد کیفیت این ارتباطات است. برخی افراد هرجا حضور پیدا می‌کنند منشأ خیر، آرامش و همدلی هستند. حضور آنان دل‌ها را به هم نزدیک می‌کند و محیط پیرامونشان را سرشار از محبت و همکاری می‌سازد. در مقابل، برخی دیگر با رفتارها و گفتارهای خود بذر اختلاف، تنش و کدورت می‌افشانند. انسانی که در روابط اجتماعی خود اهل خیر، گذشت، مهربانی و همکاری است، نه تنها محبوب دل‌ها می‌شود، بلکه خود نیز از آرامش و نشاط بیشتری برخوردار خواهد بود. بنابراین، یکی از راه‌های دستیابی به شادکامی، اصلاح روابط اجتماعی و گسترش محبت و همدلی در جامعه است. ♡• نتایج ملموس؛ لذت اثرگذاری در زندگی عامل سوم شادکامی، دستیابی به نتایج ملموس و ارزشمند در زندگی است. انسان زمانی احساس رضایت عمیق می‌کند که ثمره تلاش‌ها و کوشش‌های خود را مشاهده کند. موفقیت، پیشرفت و اثرگذاری مثبت بر زندگی دیگران، از مهم‌ترین سرچشمه‌های نشاط و رضایت درونی به شمار می‌روند. هنگامی که فرد گره‌ای از کار دیگری می‌گشاید، مشکلی را برطرف می‌کند یا در بهبود زندگی انسانی نقش ایفا می‌نماید، احساس ارزشمندی و رضایت در وجود او شکل می‌گیرد. بسیاری از نیکوکاران و خدمتگزاران جامعه، یکی از انگیزه‌های اصلی خود را همین احساس خوشایند می‌دانند که از خدمت به دیگران حاصل می‌شود. 👈 چه زیباست که انسان در زندگی منشأ اثر باشد؛ بیماری را یاری کند، نیازمندی را دستگیری نماید، زمینه تحصیل و پیشرفت جوانی را فراهم سازد یا در ایجاد فرصتی برای رشد و موفقیت دیگران سهیم شود. مشاهده ثمره این تلاش‌ها، نشاطی عمیق و ماندگار در روح انسان ایجاد می‌کند. 👈 از این رو، شایسته است هر انسان برای خود اثری ماندگار بر جای بگذارد؛ اثری که سود آن تنها به امروز محدود نباشد و پس از او نیز در جامعه باقی بماند. ♡• رضایت شغلی؛ عاملی مهم در سلامت روان چهارمین عامل شادکامی، رضایت شغلی است. شغل تنها وسیله‌ای برای تأمین معاش نیست؛ بلکه بخش مهمی از هویت، شخصیت و سبک زندگی انسان را شکل می‌دهد. انسان سال‌های طولانی از عمر خود را در محیط کار سپری می‌کند و طبیعی است که از آن تأثیر بپذیرد. رضایت شغلی لزوماً به آسان بودن کار وابسته نیست. چه‌بسا فردی در حرفه‌ای دشوار فعالیت کند، اما از انجام آن احساس افتخار و رضایت داشته باشد. در مقابل، ممکن است فردی در کاری آسان مشغول باشد اما هیچ علاقه و انگیزه‌ای نسبت به آن احساس نکند. انسانی که از شغل خود رضایت دارد، هر روز با انگیزه بیشتری فعالیت می‌کند و همین احساس مثبت، به نشاط و شادکامی او می‌افزاید. از این رو، توجه به علاقه، استعداد و رسالت فردی در انتخاب مسیر شغلی اهمیتی فراوان دارد. ♡• هدفمندی؛ راز پایداری شادکامی پنجمین و آخرین عامل شادکامی، هدفمندی در زندگی است. شاید بتوان گفت هیچ چیز به اندازه بی‌هدفی، روح انسان را فرسوده نمی‌کند. انسانی که نمی‌داند برای چه زندگی می‌کند و چه رسالتی بر عهده دارد، به تدریج دچار احساس پوچی و بی‌معنایی خواهد شد. 👈 زندگی بدون هدف، مجموعه‌ای از تکرارهای روزمره است؛ اما هنگامی که انسان برای زندگی خود هدفی ارزشمند تعریف می‌کند، هر تلاش و هر گام او معنا پیدا می‌کند و سختی‌ها نیز قابل تحمل‌تر می‌شوند. 👈 انسان مؤمن به خوبی می‌داند که آفرینش او بیهوده نیست. او رسالتی الهی بر دوش دارد و باید در مسیر رشد، خدمت، بندگی خداوند و آبادانی جامعه گام بردارد. چنین نگرشی، به زندگی معنا می‌بخشد و سرچشمه امید و نشاط پایدار می‌شود. 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌«والله یَعلمُ وَ ٲنتم لَا تعلمون»  الله می‌داند و شما نمی‌دانید!  ✍️ الهه رهنما باور و یقین قلبی به فرموده خداوند، آرامشی برای انسانِ مؤمن به ارمغان می‌آورد که با هیچ‌چیز دیگری قابل‌قیاس نیست! هر چند دانستنِ موارد زیادی برای انسان، اهمیت دارد و فضلیت است؛ اما گاهی ندانستن بعضی امورات، هم خیر و حکمت است.!  خداوند می‌داند و پشت پرده‌ی حکمت‌ها نهفته دارد که شما نمی‌دانید!   اگر گاهی چیزی سر نمی‌گیرد!  اگر گاهی آرزوها برآورده و خواسته‌ها محقق نمی‌شود!  اگر گاهی تلاش می‌کنیم به آنچه دوست داریم، نمی‌رسیم و آنچه که مطلوب دلمان است به دست نمی‌آوریم!  اگر گاهی درها بسته می‌شود! و..... در پشت پرده و بطن قضایا، حکمت‌هایی نهفته است.  چه زیبا و روشن بیان فرموده: وَ عَسی ٲن تُحبُّوا شیئاً وَ هُو شَرّاً لَکم  ایمان و اطمینان قلبی به فرمایش خداوند؛ همه ناامیدی‌ها و دل‌سرد شدن‌ها و شکست‌ها را به آرامش روحی و روانی مبدل می‌کند و منجر به اطمینان قلبی انسانِ مؤمن، می‌شود که جایگزینی ندارد!   «وَ مَا تَشاؤون ٳلَّا ٲن یشاءَ ٱللهُ ربُّ ٱلعَالمین»  شما چیزی را نمی‌خواهید و اراده نمی‌کنید مگر اینکه خداوند بخواهد و مشیت خداوند بر خواسته شما تعلق بگیرد!   مولانا زیبا به تصویر می‌کشد و بجا می‌سراید: بسپارید به خدا  او چیز دگر داند  او چیز دگر سازد 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

۞ وَقَالَ اللَّهُ لَا تَتَّخِذُوا إِلَٰهَيْنِ اثْنَيْنِ ۖ إِنَّمَا هُوَ إِلَٰهٌ وَاحِدٌ ۖ فَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ و [فرمان قاطعانه] خدا [ست که] فرمود: دو معبود انتخاب نکنید [که این انتخابی خلاف حقیقت است]؛ جز این نیست که او معبودی یگانه است؛ پس تنها از من بترسید. #تقویم 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌 شادکامی؛ راهی به سوی آبادانی روح ✍ نویسنده: #فرزان_خاموشی ✅ یکی از سنت‌های تغییرناپذیر الهی در نظام آفرینش، اصل تنوع و دگرگونی است. خداوند متعال جهان را بر پایه یکنواختی نیافریده است. گردش شب و روز، آمدوشد فصل‌ها و تحولات پیوسته طبیعت، همگی نشانه‌هایی از این حقیقت‌اند که تغییر، جزئی جدایی‌ناپذیر از نظام هستی است. 👈 زندگی انسان نیز از همین قاعده پیروی می‌کند. آدمی روزگاری را در شادی سپری می‌کند و زمانی را در اندوه؛ گاه در آسایش و رفاه به سر می‌برد و گاه با دشواری‌ها و مشکلات روبه‌رو می‌شود. زمانی از نعمت سلامت برخوردار است و زمانی دیگر بیماری را تجربه می‌کند. روزی سرشار از امید است و روزی دیگر در معرض ناامیدی قرار می‌گیرد. ثروت و فقر، موفقیت و شکست، همه از فراز و نشیب‌هایی هستند که در مسیر زندگی انسان رخ می‌دهند. ➖ قرآن کریم نیز به این حقیقت اشاره کرده و انسان را موجودی معرفی می‌کند که پیوسته از حالی به حالی دیگر منتقل می‌شود. از همین رو گفته‌اند: دوام یک حالت، از محالات است. 🔹 هیچ وضعیتی در زندگی بشر پایدار و همیشگی نیست و انتظار ثبات مطلق با سنت الهی سازگار نیست. ✔️ در میان همه حالات و وضعیت‌هایی که انسان در طول زندگی تجربه می‌کند، شادکامی از محبوب‌ترین و مطلوب‌ترین آن‌هاست. انسان‌ها به طور طبیعی خواهان آرامش، نشاط و رضایت‌اند و از غم و اندوه گریزان هستند. 👈 به همین دلیل، شادکامی همواره یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های بشر بوده است. 👥 صاحب‌نظران علوم انسانی نیز بر این باورند که یکی از نشانه‌های سلامت و آبادانی روح، برخورداری از احساس شادکامی است. روح آباد، روحی است که از امید، نشاط و رضایت بهره‌مند باشد و بتواند در برابر دشواری‌های زندگی استوار بماند. ❓اما پرسش اساسی این است که چگونه می‌توان به چنین حالتی دست یافت؟ 👈 پیش از پاسخ به این پرسش باید توجه داشت که شادکامی به معنای نبودن غم و اندوه نیست. هیچ انسانی در این جهان از تجربه رنج و سختی مصون نیست. آنچه اهمیت دارد این است که فضای کلی زندگی انسان بر پایه امید و نشاط بنا شود و مشکلات و اندوه‌ها نتوانند بنیان روحی او را متزلزل سازند. 👤 در این زمینه، مارتین سلیگمن، روان‌شناس برجسته معاصر، مطالعات گسترده‌ای انجام داده است: او سال‌ها با افرادی مواجه بود که از افسردگی و نارضایتی رنج می‌بردند. سلیگمن پس از بررسی‌های فراوان به این نتیجه رسید که برای شناخت عوامل شادکامی، بهتر است به جای تمرکز بر افراد افسرده، زندگی انسان‌های شاد و موفق را مطالعه کند. 💯 نتیجه این پژوهش‌ها شناسایی مجموعه‌ای از عوامل مؤثر در شادکامی بود که پنج مورد از مهم‌ترین آن‌ها عبارت‌اند از: • نگرش مثبت • روابط اجتماعی سالم • دستیابی به نتایج ارزشمند • رضایت شغلی • هدفمندی در زندگی. 🔗 ادامه دارد... 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

۶- عوامفریبی: گاهی تصمیم‌گیری بر اساس برخی معیارهای ظاهری و پوپولیستی ــ از جمله تدین فردی، نداشتن ثروت و دارایی، و زندگی ساده و خاکیِ افرادی مانند رئیس‌جمهور کنونی تونس (که پیش از ریاست‌جمهوری این‌گونه جلوه می‌کرد) ــ فریب‌خوردگی و آسیب‌های بسیاری به بار می‌آورد؛ زیرا این موارد بازتاب‌دهنده‌ی سطح پایبندی اخلاقی و دستوری در جایگاه قدرت نیست. متأسفانه تظاهر به دین‌داری در رفتار رؤسای جمهور کنونی مصر و تونس نقش داشت تا بر شانه‌های اخوان مصر و النهضه تونس به قله‌ی قدرت برسند و سپس برای آن‌ها فاجعه بیافرینند! این امر نیز از کم‌تجربگی سیاسی و نوع نظام تربیتی نشئت می‌گیرد. در هر حال، آنچه در حق غنوشی روا داشته شد، ستمی بزرگ است. غنوشی و انقلاب تونس قربانیِ سوءمدیریت در دوران گذار، افراط‌گرایی ایدئولوژیکِ چپ‌گرایانه، کم‌تجربگی سیاسی، خوش‌خیالی، نیمه‌کاره رها کردن وظایف انقلاب، عملکردهای اصلاح‌طلبانه در زمانی که نیاز به تصمیمات قاطع انقلابی بود، و البته کابوس مداخلات خارجی شدند. همه‌ی این‌ها برای ما و دیگر ملت‌ها تجربه‌ای است که باید از آن پند و عبرت گرفت. 📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید:  🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات