سایت پانویس

‌ بطور کامل زندگی کن. فارغ از اینکه چقدر مشکلات داری. منتظر روزی که مشکلات تمام شوند و آن وقت زندگی کنی نباش. در هر وضعیت بیرونی که هستی، از هر نظر معیشتی و شرایط دیگر، فارغ از اینها با تمامیت زندگی کن و خوشدل باش. احساس خوشدلی ات را منوط به چیزی نکن. چه چیز بیرونی و چه درونی. ‌

‌ ماه و دیوانگی کلمهٔ lunatic در انگلیسی بمعنای دیوانه است. ترجمهٔ تحت‌الفظی‌اش می‌شود «ماه‌زده». luna در لاتین یعنی ماه. («لونا پارک» پارک ماه یا همان پارک بازی در شب را هم شاید شنیده باشی.) طبق باوری قدیمی، وقتی ماه به درخشندگی کامل، یعنی حالت «بدر» می‌رسد، حالات جنون و دیوانگی در برخی افراد ایجاد می‌کند. این باور در ادبیات کلاسیک به زیبایی تجلی کرده است: باز فرو ریخت عشق از در و دیوار من باز ببُرّید بند اشتر کین‌دار من باز سر ماه شد نوبت دیوانگی‌ست آه که سودی نکرد دانش بسیار من از «غزلیات شمس» یا من سر هر ماه سه روز ای صنم لاجرم باید که دیوانه شوم از «مثنوی معنوی» این شب‌ها، شب‌های طلوع بدر است و تغییر آن به حالتهای دیگر. ارتباط با آسمان، با ماه و ستاره‌ها بگیریم و قدر فرصت تماشا بدانیم. در سکوت. مطلق تماشا. و دیگر هیچ. مگر اینکه کسی دیوانه باشد که ماه به این زیبایی را ببیند و دیوانه نشود! @Panevisdotcom

‌ خوشتر آن باشد که سر دلبران گفته آید در حدیث دیگران اما «شکمبه»: "مرا خویی‌ است که نخواهم که هیچ دلی از من آزرده شود. اینک جماعتی خود را در سماع بر من می‌زنند و بعضی یاران ایشان را منع می‌کنند. مرا آن خوش نمی‌آید و صد بارگفته‌ام برای من کسی را چیزی مگویید. من بآن راضی‌ام. آخر من تا این حد دل دارم که این یاران که بنزد من می‌آیند از بیم آن که ملول نشوند شعری می‌گویم تا به آن مشغول شوند و اگر نه، من از کجا شعر از کجا؟ والله که من از شعر بیزارم و پیش من ازین بتر چیزی نیست. همچنانکه یکی دست در شکمبه گه کرده است و آن را می‌شوراند برای اشتهای مهمان. چون اشتهای مهمان به شکمبه است مرا لازم شد. آخر آدمی بنگرد که خلق را در فلان شهر چه کالا می‌باید و چه کالا را خریدارند، آن خرد و آن فروشد. اگرچه دونتر متاعها باشد. من تحصیل‌ها کردم در علوم و رنجها بردم که نزد من فضلا و محققان و زیرکان و نغول اندیشان آیند تا برایشان چیزهای نفیس و غریب و دقیق عرض کنم. حق تعالی خود چنین خواست آن همه علمها را اینجا جمع کرد و آن رنجها را اینجا آورد که من بدین کار مشغول شوم. چه توانم کردن؟ در ولایت و قوم ما از شاعری ننگ تر کاری نبود. ما اگر در آن ولایت می‌ماندیم، موافق طبع ایشان می‌زیستیم و آن می‌ورزیدیم که ایشان خواستندی. مثل درس گفتن و تصنیف کتب و تذکیر." از کتاب «فیه ما فیه» مولانا جلال‌الدین

‌ دست در شکنبه شوق لبت برد از یاد حافظ درس شبانه، ورد سحرگاه ‌

‌ تناسخ! ‌

‌ نسیمی کز بن آن کاکل آیو مرا خوشتر ز بوی سنبل آیو چو شو گیرُم خیالت را در آغوش سحر از بسترم بوی گل آیو ‌ ‌

‌ مدتی پیش دربارهٔ این شعر خاطره و ذکر خیری از عزیزی نوشته بودم. دوست عزیز و هنرمند، خانم بزرگ‌نیا، با خط خوش‌شان لطف کرده‌اند و شعر مذکور را نوشته‌اند. تشکر از ایشان. ‌‌@mohadeseh.bozorgnia @Panevisdotcom

‌ جلسهٔ لایو کریشنامورتی‌خوانی امروز، جمعه، ساعت ۳ عصر به وقت تهران در اپلیکیشن گوگل‌میت جهت شرکت در جلسات، در گروه کریشنامورتی‌خوانی عضو شوید. » پیام به مدیر ثبت‌نام « ‌‌ ‌

‌ کیفیت درونی توریست از نظر اهمیت در اولویت است نسبت به مناظر و چیزهایی است سیاحت می کند. آسمان‌ها و زمین اندر دل است عکس لطف آن بر این آب و گل است‌ ‌ ‌

‌ پاک کن چهرهٔ حافظ به سر زلف ز اشک ورنه این سیل دمادم بکند بنیادم حافظ

‌ باز پندش داد باز او توبه کرد عشق آمد توبهٔ او را بخَورد! ‌ تا به حال دو کتاب «با پیر بلخ» و «انسان در اسارت فکر» را خوانده ایم و بررسیده ایم و بزودی جمع‌خوانی و بررسی کتاب «زندگی و مسائل» را در سری جلسات لایو مصفاخوانی آغاز خواهیم کرد. علاقمندان جهت شرکت، با خانم صبا هماهنگ کنند. @Panevisdotcom

‌ گر راهزن تو باشی... تفألی به دیوان حافظ ‌

برای گروه ۲۸ و ۲۶ جلسه بفرستید باید اعلام شهریه کنم.