ru
Feedback

Не попадитесь на канал ботавода! Telemetrio находит и помечает такие каналы 👉 Хотите видеть метку — оформите подписку

می‌خواهم زنده بمانم

می‌خواهم زنده بمانم

Открыть в Telegram

روزمرگی‌های یک ج‌ن‌گ‌جوی تنها و مغلوب‌. 🦋🍂🪷🪴🐋🥑🪐🌙🌧🌂🌊🪶🎧📚 http://t.me/BluChtBot?start=63a7aa03badbaa8c8d41

Больше
Страна не указанаКатегория не указана
606
Подписчики
+224 часа
Нет данных7 дней
+2130 дней
Архив постов
کاش ذهنم باور می‌کرد که هر سکوتی، مقدمه‌ی طوفان نیست.
07 июля, 09:09

نوشته بود: انتخابتون آدم‌های جسور باشه. آدم‌هایی که اختیار زندگی و انتخاب‌هاشون دست خودشونه، و سر روابطشون با کسی تعارف ندارن.
07 июля, 09:04

منم یه ورژن بی‌احساس دارم که اخیرا بالا اومده؛ نه از روی سنگدلی، از روی انتخاب. یاد گرفتم انرژی‌مو فقط برای خودم و آدمای امنم بذارم. بقیه؟ راستش دیگه نه دغدغه‌من، نه اولویتم.
07 июля, 06:15

آدم به بعضی گفت‌و‌گو‌های قدیمی فکر می‌کنه و هر بار، آسیبِ جدیدی می‌بینه.
07 июля, 04:15

Repost from N/a
حتی به دنبال شادی هم نبود؛ همین‌که چیزی روانش را نمی آزرد رضایت داشت.
06 июля, 18:52

مرسی که بهمون یاددادی روح بزرگ و متواضع داشتن چقدر مهم و ارزشمنده.
06 июля, 18:17

مرسی آقای رونالدو که بهمون یاد دادی گاهی قدرت تلاش و عشق برای رسیدن به آرزوهامون، زورش به شرایط محیطی می‌تونه بچربه.
06 июля, 18:16

I'll drop and speak a charm Take the weather from your heart And the weight from on your toes And there's nothing to your side For you to recognise It tarnished long ago
06 июля, 13:41

درسته جنابِ عظیمی، آدم که بدونِ غم، نمیشه. راه هم بی پیچ و خم‌ نمی‌شه. اما، آرزوی کم؟! نداریم آرزوی کم! ندارم آرزو که کم!! نداریم آرزو یه‌کم!!! نداریم ...
06 июля, 12:08

وقتی از خودش و جهان به ستوه می‌آمد، به غروب پناه می‌برد.
06 июля, 11:32

photo content
06 июля, 11:32

photo content
06 июля, 11:32

photo content
06 июля, 11:32

این روزها بیشتر از هر احساسی، خشم و بغض باهام زندگی می‌کنن؛ و حرصی که مدام زیر پوستم راه می‌ره.
06 июля, 10:33

هر سری که سعی می‌کنم از لاک خودم بیام بیرون و کمی با آدم‌ها تعامل برقرارکنم، با چنان جلوه‌ی ویژه‌ای رو به رو می‌شم که درود بر غارنشینی، سکوت و تنهایی.
06 июля, 10:12

Repost from N/a
من عاشق چیزای ثابت و مداومم، حتی اگه ارزش مالی نداشته باشن. برای من بعضی وسیله‌ها فقط یه شیء نیستن؛ باهاشون انس می‌گیرم، به حضورشون عادت می‌کنم و کم‌کم تبدیل می‌شن به بخشی از روزمرگیم. شاید از بیرون یه خودکار، یه لیوان یا یه جاکلیدی ساده باشن، اما برای من همون «خودِ اون وسیله» ارزش داره، نه قیمتش. برای همین وقتی گمشون می‌کنم، فقط یه وسیله رو از دست ندادم؛ انگار یه تیکه از چیزهای آشنا و ثابتی که بهشون دل بسته بودم، از کنارم رفته. تا وقتی پیداشون نکنم، یه حس ناتموم همراهمه؛ انگار چیزی سر جاش نیست. شاید خیلی‌ها این حس رو درک نکنن، اما من به چیزهایی دل می‌بندم که بی‌سروصدا کنارم می‌مونن.
06 июля, 06:48

هر روز یه نسخه‌ی جدید از خودم رو کشف میکنم. بعضیاش رو دوست دارم، بعضیاش رو نه. ولی خب، این منِ واقعیه دیگه، با همه‌ی تناقض‌های قشنگش.
06 июля, 05:44

بهم می‌گفت: تو خیلی خوب آدم‌ها رو درک می‌کنی، رنجشون رو حس می‌کنی و باهاشون همدلی می‌کنی. واقعیتش اینه که من فقط سعی می‌کنم برای آدم‌ها تو حال بدشون، اون کسی باشم که خودم توی حالِ بدم نیازش داشتم و نداشتمش، و بهشون حرف ‌هایی رو می‌گم که نیاز داشتم بشنوم، ولی نشنیدم.
05 июля, 18:14

اگه نیمه‌ی گمشده‌ام همینطوری بخواد طولش بده و پیداش نشه، فکر کنم تا رسیدنش هیچ ذوقی دیگه برام نمونه. :>
05 июля, 15:53

کتاب رشد و شخصیت کودک رو شروع کردم و تو پاراگراف اولِ پیشگفتار به این جمله برخوردم.
کتاب رشد و شخصیت کودک رو شروع کردم و تو پاراگراف اولِ پیشگفتار به این جمله برخوردم.
05 июля, 15:51