ar
Feedback

لا تقع ضحية للمخادعين! تيليمتريو يكتشف ويُميّز هذه القنوات 👉 إذا كنت تريد رؤية العلامة، اشترك

می‌خواهم زنده بمانم

می‌خواهم زنده بمانم

الذهاب إلى القناة على Telegram

روزمرگی‌های یک ج‌ن‌گ‌جوی تنها و مغلوب‌. 🦋🍂🪷🪴🐋🥑🪐🌙🌧🌂🌊🪶🎧📚 http://t.me/BluChtBot?start=63a7aa03badbaa8c8d41

إظهار المزيد
لم يتم تحديد البلدالفئة غير محددة
606
المشتركون
+224 ساعات
لا توجد بيانات7 أيام
+2130 أيام
أرشيف المشاركات
کاش ذهنم باور می‌کرد که هر سکوتی، مقدمه‌ی طوفان نیست.
07 يوليو, 09:09

نوشته بود: انتخابتون آدم‌های جسور باشه. آدم‌هایی که اختیار زندگی و انتخاب‌هاشون دست خودشونه، و سر روابطشون با کسی تعارف ندارن.
07 يوليو, 09:04

منم یه ورژن بی‌احساس دارم که اخیرا بالا اومده؛ نه از روی سنگدلی، از روی انتخاب. یاد گرفتم انرژی‌مو فقط برای خودم و آدمای امنم بذارم. بقیه؟ راستش دیگه نه دغدغه‌من، نه اولویتم.
07 يوليو, 06:15

آدم به بعضی گفت‌و‌گو‌های قدیمی فکر می‌کنه و هر بار، آسیبِ جدیدی می‌بینه.
07 يوليو, 04:15

Repost from N/a
حتی به دنبال شادی هم نبود؛ همین‌که چیزی روانش را نمی آزرد رضایت داشت.
06 يوليو, 18:52

مرسی که بهمون یاددادی روح بزرگ و متواضع داشتن چقدر مهم و ارزشمنده.
06 يوليو, 18:17

مرسی آقای رونالدو که بهمون یاد دادی گاهی قدرت تلاش و عشق برای رسیدن به آرزوهامون، زورش به شرایط محیطی می‌تونه بچربه.
06 يوليو, 18:16

I'll drop and speak a charm Take the weather from your heart And the weight from on your toes And there's nothing to your side For you to recognise It tarnished long ago
06 يوليو, 13:41

درسته جنابِ عظیمی، آدم که بدونِ غم، نمیشه. راه هم بی پیچ و خم‌ نمی‌شه. اما، آرزوی کم؟! نداریم آرزوی کم! ندارم آرزو که کم!! نداریم آرزو یه‌کم!!! نداریم ...
06 يوليو, 12:08

وقتی از خودش و جهان به ستوه می‌آمد، به غروب پناه می‌برد.
06 يوليو, 11:32

photo content
06 يوليو, 11:32

photo content
06 يوليو, 11:32

photo content
06 يوليو, 11:32

این روزها بیشتر از هر احساسی، خشم و بغض باهام زندگی می‌کنن؛ و حرصی که مدام زیر پوستم راه می‌ره.
06 يوليو, 10:33

هر سری که سعی می‌کنم از لاک خودم بیام بیرون و کمی با آدم‌ها تعامل برقرارکنم، با چنان جلوه‌ی ویژه‌ای رو به رو می‌شم که درود بر غارنشینی، سکوت و تنهایی.
06 يوليو, 10:12

Repost from N/a
من عاشق چیزای ثابت و مداومم، حتی اگه ارزش مالی نداشته باشن. برای من بعضی وسیله‌ها فقط یه شیء نیستن؛ باهاشون انس می‌گیرم، به حضورشون عادت می‌کنم و کم‌کم تبدیل می‌شن به بخشی از روزمرگیم. شاید از بیرون یه خودکار، یه لیوان یا یه جاکلیدی ساده باشن، اما برای من همون «خودِ اون وسیله» ارزش داره، نه قیمتش. برای همین وقتی گمشون می‌کنم، فقط یه وسیله رو از دست ندادم؛ انگار یه تیکه از چیزهای آشنا و ثابتی که بهشون دل بسته بودم، از کنارم رفته. تا وقتی پیداشون نکنم، یه حس ناتموم همراهمه؛ انگار چیزی سر جاش نیست. شاید خیلی‌ها این حس رو درک نکنن، اما من به چیزهایی دل می‌بندم که بی‌سروصدا کنارم می‌مونن.
06 يوليو, 06:48

هر روز یه نسخه‌ی جدید از خودم رو کشف میکنم. بعضیاش رو دوست دارم، بعضیاش رو نه. ولی خب، این منِ واقعیه دیگه، با همه‌ی تناقض‌های قشنگش.
06 يوليو, 05:44

بهم می‌گفت: تو خیلی خوب آدم‌ها رو درک می‌کنی، رنجشون رو حس می‌کنی و باهاشون همدلی می‌کنی. واقعیتش اینه که من فقط سعی می‌کنم برای آدم‌ها تو حال بدشون، اون کسی باشم که خودم توی حالِ بدم نیازش داشتم و نداشتمش، و بهشون حرف ‌هایی رو می‌گم که نیاز داشتم بشنوم، ولی نشنیدم.
05 يوليو, 18:14

اگه نیمه‌ی گمشده‌ام همینطوری بخواد طولش بده و پیداش نشه، فکر کنم تا رسیدنش هیچ ذوقی دیگه برام نمونه. :>
05 يوليو, 15:53

کتاب رشد و شخصیت کودک رو شروع کردم و تو پاراگراف اولِ پیشگفتار به این جمله برخوردم.
کتاب رشد و شخصیت کودک رو شروع کردم و تو پاراگراف اولِ پیشگفتار به این جمله برخوردم.
05 يوليو, 15:51