『آوای دریا』

این همه اندوه بی دلیل برای چیست؟ هیچ چیز همیشگی نیست فردا که بیاید، امروز فراموش شده است.

عاشق کسی شو که تورو بخواد، برات صبر کنه،بفهمتت حتی تو دیوونگایت، کسی که کمک و راهنمات باشه، کسی که حامیته، امیدته. و مهمتر از همه عاشق کسی شو که بعد از دعوا باهات حرف بزنه🩵

زندگی رنج مداوم از ازدست دادن چیزهایی مردعلاقته

آدم هایی که شما را دوست دارند به احساسی که در شما اینجا می‌کنند اهمیت میدن

تو هرچقدر هم به یکی احترام بزاری در نهایت اون اندازه فهمش با تو رفتار میکنه...

طوفان متوقف میشه، شب میگذره، درد و رنج محو میشه، و امید هیچوقت اونقدر گم نمیشه که نشه پیداش کرد

و در نهایت، هر قلبی قاتل خودش را دوست دارد.

گفته بود: فکر کنم گریه کردن همون خونیه که از روحمون جاری میشه و چون متعلق به روحه رنگی نداره..

+ بلاخره که فراموشش میکنی _ یاد بعضی آدما تمومی نداره؛ با اینکه نیستن، با اینکه رفتن، ولی هیچوقت خاطرشون تموم نمیشه + همین که نیستن کم کم همه چی تموم میشه! _ بودن بعضی آدما تازه از نبودنشون شروع میشه...

همه میرن؛ اونی که قول داده بود بمونه از همه زودتر....

بعضی اوقات دوست دارم کلا ساکت بمونم و هیچی نگم. چون هیچ کلمه ای نمیتونه چیزی که تو قلب و ذهنم میگذره رو توضیح بده

حس هایی هستند که نام ندارند؛ نگران نیستی، اما آرام هم نیستی. غریب نیستی، اما اهل اینجا هم نیستی. نه دلت میخواهد بمانی،نه آرزوی رفتن داری. دلت میخواهد جایی که هستی نباشی، اما جای دیگری هم نباشی...

افسردگی، شبیه گرفتار بودن در یک تله است. می‌دانی گیر کرده‌ای اما نمی‌توانی بگریزی.

خیانت / پائولو کوئیلو

چون بیش از حد صبوری، گمان کردند که هیچ‌چیز را احساس نمی‌کنی!

نجیب محفوظ

اما آن کسی که دوستت داشته باشد، زخم‌هایت را در آغوش می‌گیرد و در میان تاریکی‌های غمت، هرگز تو را رها نمی‌کند.

در نهایت کسانی بعد از مرگ برای شما گریه می‌کنند، که احساسات شما را کشتند!