『آوای دریا』

پرسید: از کجا بدونم اونی که پیدا شده خودشه؟ گفتم: به احساس امنیت یا ناامنیت توجه کن! اگه اونی پیدا شده تو وجودت احساس امنیت، به اندازه کافی خوب بودن، جذاب بودن اینجا کنه به احتمال قوی خودشه و اگر نه صبر کن! خلاصه که؛ اگه کنارش احساس امنیت کنی و خودت باشی خودشه

چایی که سرد میشه روش آب‌جوش میریزن گرم میشه اما کمرنگ میشه! رابطه هم همینه.. میشه دوباره زندش کرد ولی مثل روز اول نمیشه. نمیشه هر رفتاری خواستی انجام بدی، هرچی دوست داشتی بگی و بعد فکر کنی که میشه مثل روز اولش بشه.

یه وقتایی یه خستگی عمیق میاد سراغت. نه از کاره ، نه از ادما، نه حتی از دنیا، انگار از تویی از خودت. یه حسی که نمیدونی چرا هست ولی حسش میکنی. دوست داری یه حا بشینی و به هیچی فکر نکنی، اما اونم جواب نمیده. انگار یه بخشی از وجودت یه چیزی رو گم کرده، ولی حتی خودتم نمیدونی چیو

آدما همیشه فکر میکنن میشه برگشت، میشه جبران کرد، میشه معذرت خواست، میشه توضیح داد، اما چیزی که بهش فکر نمیکنن اینه که هرچیزی یه زمانی داره، از زمانش که گذشت، دیگه بود و نبودشون فرقی نداره، وقتی از زمان درست یه چیزی بگذره، دیگه هرکاری هم بکنی قابل جبران نیست، آدما همیشه اشتباه میکنن.

این همه اندوه بی دلیل برای چیست؟ هیچ چیز همیشگی نیست فردا که بیاید، امروز فراموش شده است.

عاشق کسی شو که تورو بخواد، برات صبر کنه،بفهمتت حتی تو دیوونگایت، کسی که کمک و راهنمات باشه، کسی که حامیته، امیدته. و مهمتر از همه عاشق کسی شو که بعد از دعوا باهات حرف بزنه🩵

زندگی رنج مداوم از ازدست دادن چیزهایی مردعلاقته

آدم هایی که شما را دوست دارند به احساسی که در شما اینجا می‌کنند اهمیت میدن

تو هرچقدر هم به یکی احترام بزاری در نهایت اون اندازه فهمش با تو رفتار میکنه...

طوفان متوقف میشه، شب میگذره، درد و رنج محو میشه، و امید هیچوقت اونقدر گم نمیشه که نشه پیداش کرد

و در نهایت، هر قلبی قاتل خودش را دوست دارد.

گفته بود: فکر کنم گریه کردن همون خونیه که از روحمون جاری میشه و چون متعلق به روحه رنگی نداره..

+ بلاخره که فراموشش میکنی _ یاد بعضی آدما تمومی نداره؛ با اینکه نیستن، با اینکه رفتن، ولی هیچوقت خاطرشون تموم نمیشه + همین که نیستن کم کم همه چی تموم میشه! _ بودن بعضی آدما تازه از نبودنشون شروع میشه...

همه میرن؛ اونی که قول داده بود بمونه از همه زودتر....

بعضی اوقات دوست دارم کلا ساکت بمونم و هیچی نگم. چون هیچ کلمه ای نمیتونه چیزی که تو قلب و ذهنم میگذره رو توضیح بده