『آوای دریا』

تو زندگی آدم هایی هستن که میگن دوستت دارن و آدم هایی هم هستن که نشون میدن چجوری دوستت دارن؛ اینا رو با هم اشتباه نگیر.

یه نفر هست که هنوز از تیکه کلام های تو استفاده میکنه؛ یه نفر هست که هنوز خاطراتی که با تو داره رو واسه بقیه تعریف می‌کنه؛ یه نفر هست که هنوز به دوستی باور داره چون با تو آشنا شده؛ یه نفر هست که هنوز لبخند به لبش میاد چون یاد لحظه‌ای با تو افتاده! یه نفر هست که هنوز به موزیکی گوش میده که تو فرستادی؛ یه نفر هست که هنوز دوست داشتن رو از تو یاد گرفته؛ یه نفر هست که هنوز از دور تحسینت می‌کنه و از تو الهام می‌گیره... رفیق، دنیا بهت نیاز داره :)))

درون‌گرا بودن اینجوریه که هر حرفی میخوای برنی، حس میکنی لزومی نداره اینو بگی، میخوای از مشکلاتت صحبت کنی میگی خب مگه اینا میتونن واسم کاری کنن؟ بگم که چی؟ اینجوریه که دیگران فکر میکنن افسرده ای، در صورتی که فقط از اضافه گویی خوشت نمیاد.

از بین آدمای زندگیتون دل نازک رو بیشتر دوست داشته باشین! همونا که زود میرنجن ولی زودم میبخشن. دل نازک هیچوقت ناامنت نمیکنن. اونا آدمایی هستن که هر چند سالشونه بشه هنوزم قلب یه بچه دو ساله تو سینشون میتپه🙂

پرسید: از کجا بدونم اونی که پیدا شده خودشه؟ گفتم: به احساس امنیت یا ناامنیت توجه کن! اگه اونی پیدا شده تو وجودت احساس امنیت، به اندازه کافی خوب بودن، جذاب بودن اینجا کنه به احتمال قوی خودشه و اگر نه صبر کن! خلاصه که؛ اگه کنارش احساس امنیت کنی و خودت باشی خودشه

چایی که سرد میشه روش آب‌جوش میریزن گرم میشه اما کمرنگ میشه! رابطه هم همینه.. میشه دوباره زندش کرد ولی مثل روز اول نمیشه. نمیشه هر رفتاری خواستی انجام بدی، هرچی دوست داشتی بگی و بعد فکر کنی که میشه مثل روز اولش بشه.

یه وقتایی یه خستگی عمیق میاد سراغت. نه از کاره ، نه از ادما، نه حتی از دنیا، انگار از تویی از خودت. یه حسی که نمیدونی چرا هست ولی حسش میکنی. دوست داری یه حا بشینی و به هیچی فکر نکنی، اما اونم جواب نمیده. انگار یه بخشی از وجودت یه چیزی رو گم کرده، ولی حتی خودتم نمیدونی چیو

آدما همیشه فکر میکنن میشه برگشت، میشه جبران کرد، میشه معذرت خواست، میشه توضیح داد، اما چیزی که بهش فکر نمیکنن اینه که هرچیزی یه زمانی داره، از زمانش که گذشت، دیگه بود و نبودشون فرقی نداره، وقتی از زمان درست یه چیزی بگذره، دیگه هرکاری هم بکنی قابل جبران نیست، آدما همیشه اشتباه میکنن.

این همه اندوه بی دلیل برای چیست؟ هیچ چیز همیشگی نیست فردا که بیاید، امروز فراموش شده است.

عاشق کسی شو که تورو بخواد، برات صبر کنه،بفهمتت حتی تو دیوونگایت، کسی که کمک و راهنمات باشه، کسی که حامیته، امیدته. و مهمتر از همه عاشق کسی شو که بعد از دعوا باهات حرف بزنه🩵

زندگی رنج مداوم از ازدست دادن چیزهایی مردعلاقته

آدم هایی که شما را دوست دارند به احساسی که در شما اینجا می‌کنند اهمیت میدن

تو هرچقدر هم به یکی احترام بزاری در نهایت اون اندازه فهمش با تو رفتار میکنه...

طوفان متوقف میشه، شب میگذره، درد و رنج محو میشه، و امید هیچوقت اونقدر گم نمیشه که نشه پیداش کرد