اتاقِ فکرهای نصفِ شب

ما همیشه گول زمانو میخوریم

جان درد یه چیز قشنگ میگفت: گفت بیوگرافی یه ملافه‌ی سفیده و هرموقع که بخوام از خودم بگم میگم ، چون پشت کار درس زندگی خصلت‌ها و رنگ‌ها قایم‌ هستم، هستیم.

وقتی واقعا بتونی ترک کنی آدمای بیشتری نزدیکت میشن

امسال تیوی‌ان یجوری تو سریال ساختن گل کاشته که میشینی سرتو میگیری میگی‌ کدومو شروع کنم

خیلی یاد سکانس آخر دارک می‌افتم، اونجایی که آدام و ایوا می‌فهمن تو تمام اون جهان اشتباهی بودن و اضافی بودن و تمام این بلاها از اضافه بودن اینا بود. و چقدر این حس بده که بفهمی تمام این جهان صندلی‌بازی بود و تو نفر آخری بودی که به هیچ صندلی‌ای نرسیدی، همه‌ی صندلی‌ها پره و تو سرپایی، تو اضافه‌ای، زائدی، مزاحمی و نباید باشی.

-

یه دل نه صد دل عاشق..

0:38

ایرانی جماعت تو هر شرایط و لحظه ای جوکه

قبل از گفتنِ هر حرفی یه لحظه فکر کنیم: آیا قراره حالِ کسی رو بهتر کنیم یا فقط حس بدی در اون آدم ایجاد کنیم؟ پس بیایم با مهربونی و سکوتِ به موقع، حالِ همو بهتر کنیم.

هر حالی که داری طبیعیه و هممون مثل همیم ولی  تاریخم که بخونی میبینی همیشه یه چیزی بوده که آدمارو اذیت میکرده ولی ادامه دادن چون باید ادامه بدن چون باید زندگی کنن چون باید تلاش کنن هیچی بهم نمیریزه تا خدا نخواد هیچی هم درست نمیشه تا خدا نخواد.

الانم اگر امید دارم به خاطر آرزوهامه که چون فقط یه بار زندگی میکنم باید بهشون برسم به خاطر آدماییه که دوسشون دارم چون باید ببینین دارم ادامه میدن و اوناهم ادامه بدن و به خاطر حال خودمه چون نمیخوام توی پیری بگم شرایط هرچی بود باید تلاشتو میکردی.

آدمایی که بهم انرژی مثبت و امید به زندگی میدن رو واقعا عاشقشونم

آدمی که ببینه حالت خوب نیست و ناراحتی ولی کاری نکنه و بذاره توی همون حالت بمونی، هیچیِ تو نیست.

اینکه برای خجالت زده نشدن کسی وانمود کنی چیزی رو ندیدی، یکی از عمیق ترین و نادرترین درجات شعوره.

رویش ببوسی بخندی به غم ها؛ با او بگویی ز عشق و تمنا؛

-