اتاقِ فکرهای نصفِ شب

قبل از گفتنِ هر حرفی یه لحظه فکر کنیم: آیا قراره حالِ کسی رو بهتر کنیم یا فقط حس بدی در اون آدم ایجاد کنیم؟ پس بیایم با مهربونی و سکوتِ به موقع، حالِ همو بهتر کنیم.

هر حالی که داری طبیعیه و هممون مثل همیم ولی  تاریخم که بخونی میبینی همیشه یه چیزی بوده که آدمارو اذیت میکرده ولی ادامه دادن چون باید ادامه بدن چون باید زندگی کنن چون باید تلاش کنن هیچی بهم نمیریزه تا خدا نخواد هیچی هم درست نمیشه تا خدا نخواد.

الانم اگر امید دارم به خاطر آرزوهامه که چون فقط یه بار زندگی میکنم باید بهشون برسم به خاطر آدماییه که دوسشون دارم چون باید ببینین دارم ادامه میدن و اوناهم ادامه بدن و به خاطر حال خودمه چون نمیخوام توی پیری بگم شرایط هرچی بود باید تلاشتو میکردی.

آدمایی که بهم انرژی مثبت و امید به زندگی میدن رو واقعا عاشقشونم

آدمی که ببینه حالت خوب نیست و ناراحتی ولی کاری نکنه و بذاره توی همون حالت بمونی، هیچیِ تو نیست.

اینکه برای خجالت زده نشدن کسی وانمود کنی چیزی رو ندیدی، یکی از عمیق ترین و نادرترین درجات شعوره.

رویش ببوسی بخندی به غم ها؛ با او بگویی ز عشق و تمنا؛

-

سینمایی هایی مثل "سرود کریسمس" یا "دنیای بزرگ" یه چیزی رو خیلی خوب یادآوری میکنن همه کس با افراد معلول و کسایی که مشکلات خاصی دارن مهربون نیستن. همیشه و همه جا بهشون ظلم میشه. هیچکس اونارو نمیخوان اما اونا خیلی گناه دارن، خیلی مهربون و دوست داشتنی ان. خیلی وفادارن همیشه تو قلبم میمونن:) کاش دنیا یکم باهاشون مهربون تر باشه

از نوع نگاه آدما میشه خیلی چیزا رو تشخیص داد

از منی که اجازه‌ی دسترسی به هیچکسی رو نمیده ممنونم.

متاسفانه آدما سه چهارم از اصالت وجودی خودشون رو به قیمتِ شبیه شدن به دیگران از دست میدن!

دل گفت فروکش کنم این شهر به بویش بیچاره ندانست که یارش سفری بود؛

مردم چیزهایی که نتونن درک کنن یا به جهالتشون بخواد آسیب بزنه، مزخرف و هنجارشکن خطاب میکنن.

Im not good at talking. I hope you can guess my feelings from my eyes.

باید بخوره تو ذوقت تا بفهمی همه مثل خودت نیستن.

بله ناف منو با آهنگای انگلیسی بستن