ژوزفین

روزی هشت لیوان آب بنوشید و بشاشید به روابطی که تک نفره زنده نگهش داشتید.

پس بزرگسالی این شکلیه؟ نه ممنون.

وارد اون قسمت از زندگی مجردی شدم که از ظروف یکبار مصرف استفاده می‌کنم.

همین الان حاضرم برای یه اسلایس تیرامیسو کلاسیک روحم رو بفروشم

امروز هم بنده‌ی تغییرات هورمونی هستم. مثل دیروز و همه‌ی روزهای پیش از آن.

من غم‌آشنام عزیزم؛ غم چشم‌هات رو می‌شناسم. می‌دونم غم بی‌صدا نشست تو دلت که چای‌ات سرد شد.

سگ گله باشی ولی وسواس نداشته باشی. روانی شدم.

اینجوریه که من بدو، چیزهای موردعلاقه‌م بدو.

جان‌کاه است از جنگی به جنگ دیگر فراری باشی و خیال کنی این تویی که جنگ را دنبال خودت می‌کشانی. کورسرخی| یک خرداد چهارصد و پنج

اون‌جا می‌فهمی واقعا دلتنگی که از شباهت دست‌های یک نفر به دست‌های عزیزِ سفر کرده‌ت، گریه می‌کنی.

از تغییرات هورمونی به ستوه آمده و سر به کوه و بیابان می‌گذارد.

آدم‌ها فکرت رو درگیر می‌کنن بعد می‌گن بخواب. جالب.

جز لاله‌ی خونبار كه روید ز زمینت كس نیست نهد گوش به فریادِ حزینت

افسوس که بی‌فایده فرسوده شدیم خیام ۲۸ اردیبهشت

این مرحله‌ای که تراپیست برات بغض می‌کنه چقدر جدیه؟

جالبه که آدمیزاد عموماً نمی‌دونه چه خاکی تو سرش کنه ولی در کمال تعجب، تهش سروایو می‌کنه.

بی‌قرارم و فریادرسی نیست.