my soul...

‏بزرگسالی داره بهم آسیب میزنه، دیگه نمیخوام بزرگ‌تر از این بشم.

این مدت زندگی به گونه‌ای سپری شده است که می‌توانم سالها بدون آنکه هیچ اتفاق غم انگیزی رخ بدهد غمگین بمانم.

فعلاً نه اعصاب دارم, نه حوصله, نه انگیزه, نه انرژی, نه سلامت روان, نه عفت کلام.

بخواب، شاید فردا روز بهتری بود.

اِی غـم! نمیدانم؛ روزِ رسیدن روزیِ گامِ که خواهد بود، اما درین کابوسِ خـون‌آلود... در پیچ و تابِ این شبِ بُن‌بست؛ بنگر چه جان‌هایِ گرامی رفته‌اند از دست... - هوشنگ اِبتهاج

هرجا می‌رویم ظلم می‌بینیم، می‌گویند: خدا جایِ حق نشسته! خدایا... می‌شود از جایِ حق بلند شوی! تا حق سرِ جایش بنشیند؟! - حسین پناهی

هوا آلوده به غم است...

خندیدم تا وانمود کنم حالم خوب است گریه کردم تا سبک شوم به خواب پناه بردم تا از رنج هایم بگریزم اما بار غم، همچنان بر دوش جانم سنگینی می‌کرد.

انگار گَرد مرگ پاشیدن رو شهر.

شرح حال فقط اونجا که صائب میگه: «احـوالِ خود به گریـه اَدا مـی‌کنیم مـا‌.»

بدتر از مرگ می‌دانی چیست؟ اینکه شورِ زندگی را از تو بگیرند.

گفتی که خواب علاجِ خستگی‌ست، اما من از بیداری‌هایِ مداومِ روحم در رنجم. اِی کاش میشد از این کالبدِ بهانه‌گیر گریخت و میانِ اَبری، در دور دست‌ها گُم شد...

‏بعضی‌ وقت‌ها ‏شاید بزرگ‌ترین دستاورد یک نفر ‏این است که در انتهای روز ‏خودش را نکشته باشد.

پانچ💔