من!

یه چیز جالب این‌که یک کا ویو خورده.

بده بگم داره با بی تو من کسی ندارم رقابت می‌کنه؟

ما به همراهِ آب و باد و خاک و آتش به این سیاره تبعید شده‌ایم و این‌جا زیباترین جا برای تنهایی‌ست. __شهرام شیدایی

امشب قرار است خیالبافی کنم. انگار واقعیت نانی سوخته باشد که با لایه‌ای مربا رنگین‌ترش کنم. به قلبم فکر می‌کنم که این روزها تندتر می‌زند. گاهی صدایش را می‌شنوم؛ البته نه از نوع شاعرانه‌اش. اگر درون قلبمان یک گل باشد چه؟ اگر این‌جوری باشد، فصل‌های قلبمان خیلی کوتاه‌اند. بی‌نظم هم هستند. من از همه بیشتر فصل بهار را دوست دارم. به‌گمانم پرنور است و خوش‌بو. بعد تابستان که همیشه در خاطرم صورتی‌رنگ است. راجب پاییز حرفی نمی‌زنم. ولی آخر کِی آخرین برگ پاییزی رها می‌شود؟ از کدامین درخت؟ دوست دارم بدانم. __من

‌‌در ورشو، دخترکی چنین می‌گفت: اگر می‌خواهی نوازشم کنی، مانعت نمی‌شوم اگر می‌خواهی ببوسی‌ام، می‌توانی می‌گذارم سینه‌هایم را عریان کنی. ولی باید بدانی که پدرم را آلمانی‌ها تیرباران کردند و یک برادرم را در کوره سوزاندند. اگر می‌خواهی نوازشم کنی، هیچ مانعت نمی‌شوم ولی باید بدانی که تمام این مردگان در من زوزه می‌کشند و من سراپا، سراپا خاکسترم. ببوس مرا، ولی ای کاش این بوسه تلخ‌کامت نکند. __ژئو بوگزا

خدایا تو بوسیده‌ای هیچگاه لب سرخ فام زنی مست را؟ ز وسواس، لرزیدِ دندان تو؟ به پستان کالش زدی دست را؟ خدایا تو لرزیده‌ای هیچگاه به محرابِ چشمانِ گم رنگِ او؟ شنیدی تو بانگ دل خویش را ز تاریکیِ سینه‌ی تنگ او؟ خدایا تو گرییده‌ای هیچ‌گاه به دنبالِ تابوت‌های سیاه؟ ز چشمان خاموش پاشیده‌ای به چشمِ کسی خون بجای نگاه؟ دریغا تو احساس اگر داشتی دلت را چو من مفت می‌باختی برای خود ای ایزد بی‌خدا خدایی دگر نیز می‌ساختی __نصرت رحمانی

🔴 تورم حرمت کار را می‌کشد. تورم اعتماد را می‌فرساید. تورم پس‌انداز را می‌خورد. تورم آینده را می‌دزدد. تورم دروغ را عادی می‌کند. تورم ارزش‌ها را جابه‌جا می‌کند. تورم فضیلت را پرهزینه می‌کند. تورم صداقت را به تجمل تبدیل می‌کند. تورم آدم‌ها را کوتاه‌مدت می‌کند.

اگر حضورم را با سکوت تحمل کنند، سراپا خوشبخت خواهم بود. پرسیدم: اینقدر تنها هستید؟ کافکا با تکان سر تایید کرد. گفتم: مثل کاسپار هاوزر؟ کافکا خندید: خیلی بدتر از کاسپارهاوزر؛ من تنها هستم- مثل فرانتس کافکا. __کافکا

یادمه سر کلاس‌های ادبیات چشم می‌نداخت تو چشممون. اون لحظه‌ها کل بدنم منقبض می‌شد واسه همین خیلی طول می‌کشید برای من. کلمه‌های قلمبه سلمبه‌ی سختی واسه یه دبستانی انتخاب می‌کرد. یه بار بهم گفت جمله بساز. هرچی فکر کردم چیزی به ذهنم نرسید، با بدبختی گفتم من نمی‌تونم با فلان کلمه جمله بسازم. بهم پوزخند زد، گفت ساختی که. مگه این خودش یه جمله نیست؟ الان که بزرگ‌تر شدم تو موقعیت‌های جالبی یاد این خاطره میوفتم. و هر سری بدنم از اون حالت انقباضِ مسخره در میاد.

شماها این قمار رو باور می‌کنین؟! __جان اریک هگزام، مدل یادداشت خودکشی

__راستش دکتر کلی بعضی نتیجه‌گیری‌های کتابتون کاملا غیرواقعی بنظر می‌رسه، شما با نازی‌ها طرف بودین ولی اون‌ها رو منحصر به‌فرد نمی‌دونین. __منحصر به‌فرد نیستن. همین الان در هر کشوری از دنیا آدم‌هایی شبیه نازی‌ها هست. __تو آمریکا نه! __تو آمریکا هم هست. ویژگی‌های شخصیتیشون پیچیده نیست، افرادی هستن که خواهان قدرتن. حتی اگه بگین اینجا نیست، من کاملا مطمئنم در آمریکا آدم‌هایی هستن که با کمال میل از روی جنازه نصف آمریکایی‌ها رد می‌شن، اگه بدونن اینطوری می‌تونن نصف دیگه رو کنترل کنن. __🎞 Nuremberg (پیشنهادِ شما🌱)