حوالی‌غرب'

دیگه فقط خودم نیستم که،علاوه بر روح و روانم همه زندگیمم بهم ریخته.

کاش صبوری کردن برای درست شدن آدم ها،برای همیشه توی وجودم بمیره.

و در این‌ روزها می‌فهمی تمام روزهایی که خیال می‌کردی غمگین بوده‌ای، تنها یک نسخه‌ی ضعیف از غم و اندوه بوده است.

ببشتر از عاشق شدن با یک نگاه، به متنفر شدن با یک حرکت اعتقاد دارم.

دیگه واسم اشکی نمونده که بریزم💔

عمیقااااااااا.

دوستان من دیگه خجالت می‌کشم بهتون بگم امید داشته باشید چون خودمم دیگه این حرفو باور ندارم.

همین.

هر وقت سعی میکنم لبخند بزنم، احساس میکنم به آنچه رخ داده است، خیانت میکنم..!

-داستایفسکی؛جنایات و مکافات

مدت زیادی در این تن نخواهید ماند شریف زندگی کنید.

مرد رو به در خروجی دوید: «من از این خانه می‌روم.» قهرمان یونس روی صندلی جابه‌جا شد: «کجا می‌روی؟ از خودت فرار می‌کنی؟ همه جا آسمان همین رنگ است.»

-خانه ادریسی‌ها؛ غزاله علیزاده

چرا بازم بخشیدمت؟

آدم حیران است که پس این رویاها کجا رفتند؟آدم از خود می‌پرسد که تو با این سال ها که گذشت چه کردی؟بهترین سال های عمرت را کجا در خاک کردی؟زندگی کردی یا نه؟ با خود گویی نگاه کن ، ببین این دنیا چه سرد می‌شود .

-شب های روشن؛داستایوفسکی

خیلی وقته که زانوی غم بغلم کرده.

بله دوستان من یادم رفته قبلا چطوری نظم داشتم،چطوری درس میخوندم،چطوری بیرون میرفتم،چطوری همه چی رو انجام میداد.من زندگی کردن رو یادم رفته.

:)!

ببخشید ولی من خودم رو هم‌ نمیشناسم دیگه چه برسه به شما‌.

قبلا نمی‌شد توی پابلیک گریه کرد؛ الان می‌شه. کسی هم سوال نمی‌پرسه؛ همه می‌دونن چرا گریه می‌کنیم.