.pastel dream.

یه موقعیت هایی پیش میاد که باعث میشه بشینم با خودم فکرکنم خب که چی اینقدر احتیاط رو چسبیدی بهش و ول کن ماجرا نیستی؟ اینقدر محتاط بودن و تناقضش با اون طرف قضیه کاری میکنه شک کنم که درسته یا نه، ولی تهش باز چسبیدم بهش.

مریضی همیشه بدموقع اس.

ثبت خاطره کنم یکم* شب روز اول که رسیدیم رشت رفتیم کافه چلوشیش به صرف نقد و گفت و گوی دورهمی فیلم که هر جمعه بچه ها برگزار میکردن انگار، قبلش داشتم میگفتم من آدم درونگرایی ام اگه صحبت نکردم یه گوشه نشستم گوش دادم اشکالی نداره؟ چون فیلم رو هم ندیده بودم فکرمیکردم حرفی هم برای گفتن ندارم حتی اگه یخمم آب بشه برفرض، خیلی هم گفتم حالا نشد بریم هم اشکالی نداره ولی در نهایت رفتیم و چقدر خوش گذشت تجربه قشنگی شد، موضوع حرف ها و بحث هم درسته درباره فیلم بود ولی یک جایی کشیده شد که من اونقدر حس همزاد پنداری داشتم که یخم سریع آب شد که یه جاهایی منم وارد بحث میشدم؛ خلاصه معاشرت با آدم های جدید تو اون هوای دلچسب بین گربه های کافه چسبید. .

خیلی دوستش داشتم، این سبک از آرت منو همیشه جذب خودش میکنه*

فکرکن این مه تا خود صبح ادامه پیدا کنه یهو صبح بیدار بشیم ببینیم برف نشسته

یک هوایی شده اصن بیا و ببین به به

یه روز ابری که بارون خوبی هم اومده انتخاب خوبی برای افتتاح ماگ جدید* آب جوش عسل آبلیمو میخوریم که نمیریم. .🌜

سالیوان دیگه قراره همه جا دنبالم باشه^-^ .⭐️🩵