𝙫𝙖𝙧𝙞𝙖𝙗𝙡𝙚

0:32

حقیقت اینه که بهتر می‌شی، حتی بهترین ولی همیشه یه بخش جزئی درونت باقی می‌مونه که درست کار نمی‌کنه و با یه واقعه‌ی ناچیز می‌تونه دوباره تمام وجودت رو مال خودش کنه و باعث شه تو تاریکی خفه شی.

‏بعضى از پیام‌هامو انقدر دیر میبینم که دیگه جواب دادنش بیشتر بى احترامیه تا جواب ندادنش.

قدرت واقعی دست خودمونه هر چیزی تو زندگی میتونه تغییر کنه اگه منبع این حس خوب از درون خودمون باشه دیگه با تغییر شرایط یا آدم ها حالمون بهم نمیریزه.

شاید یک روز بتونم راحت تر انسان ها رو تحمل کنم اما امروز یا فردا نه.

no relationship no situationship, no talking stage. just a chill girl.

و این‌بار در سالروز 20سالگی‌ام هیچ‌چیز شبیه به تصوراتم نیست. می‌بینم و با تمام وجود حس می‌کنم که تنها اندکی پختگی، اندکی بلوغ فکری و کمی هم از حرف‌های گنده و تلاش‌های بزرگسالانه از دوره‌ی جوانی نثار روحم شده... آینده در گنگ‌ترین و بلاتکلیف‌ترین حالت ممکن است و"من" به طرز عجیبی آرام و مضطربم. سرآخر در سرزمینم جنگ هم بی‌داد کرد و خبر از صلح نشد، مصمم‌تر شده‌ام، باید دل را به دریا زد و کند و رفت. برای همیشه رفت! نوزده سالگی سال عجیب و پر از شکستگی بود، حتی از هیجده سالگی بیشتر برام پرچالش بود، انگاری هرچی برم جلوتر این شکستگی‌ها و راه‌ها برام سخت‌تر و جدی تر میشه، ولی ته وجودم نمیتونه بپذیره به سن بیست سالگی رسیدم اما در اخر قبولش میکنم ،تنها آرزویی که دارم اینه که شور و شوقی که قبلا داشتم دوباره بهم برگرده.. 1,February,2025

نمیدونم متوجه شدید یا نه ولی از یک جایی به بعد همچی یک جوری شده، منظورم رو میگیرید؟ انگاری همچی از اون چیزی که باید باشه دور شده. روز‌ها، فصل‌ها، آدم‌ها، مزه غذاها، حتی زمان.