𝙫𝙖𝙧𝙞𝙖𝙗𝙡𝙚

امشب از کنار کسی رد شدم که می‌دونستم رنگ مورد علاقش چیه آهنگای مورد علاقش غذای مورد علاقش ترس‌ها و حتی تاریک ترین رازهاش‌و می‌دونستم اما اون فقط یه غریبه بود.

احتمالا پنجاه سالمم که بشه بازم ‌قراره بخاطر مرگ یک کرکتر سریالی که دنبالش میکنم گریه کنم.

مرگ یه چیز بدیهیِ و همه قبول داریم که یه روز اتفاق میوفته ، اما بازم هیچ وقت نمیتونم هضمش کنم.

میدونم یه فیلمه

اونجام کرکترای مورد علاقم میمیرن.

از زندگی واقعی و غم و مرگ آدم‌هاش فرار می‌کنم و به فیلم و سریال‌ها پناه میبرم.

می‌دونم دنیا هنوز قشنگی هاشو داره ولی من امیدم رو نسبت به آدما از دست دادم.

عالیه