فرزندِ خَلَفِ استاد اسپلینتر

به جا مونده از کلاس تزریقات امروز (اونی که دارن بهش آنژیوکت می‌زنن منم)

خیلی euphoric عه اصن.

همه اسممو که می‌بینن گوزپیچ می‌شن که پسرم یا دختر. دقیقاً به همین دلیل این اسمو انتخاب کردم.

وای یه آقایی هست تو آموزشگاه مُدَرّسه. خیلی گیه بچه‌ها عاشقشم.

بیشترِ تصمیم‌های سخت، بین درست و غلط نیستن؛ بین دو چیز درستن، با دو بهای متفاوت.

همه پولام پای استخر خرج شد.

وای کلاس زبان روزای زوجم عالین خیلی باهاشون حال می‌کنم.

نظر نامحبوب بنده هم این که سالاد تراز، سالاد بدون گوجه‌ست.

دنبال یه بهونه و نقطهٔ مشترک می‌گردم که سر صحبتو با خودم باز کنم تا ببینم چمه. حیف که این یارو بهم محل نمی‌ده.

حرفامو نمی‌فهمی. می‌شنویا، ولی گوش نمی‌دی؛ و حتی اگه گوش بدی هم متوجه نمی‌شی. درد پشت تک تک کلماتم جا خوش کرده و من فقط می‌خوام بهت بفهمونم ریسمان صبرم به مو بنده و چیزی به پاره شدنش نمونده. تو اما عزیز دل، بی‌توجه می‌گذری و تا ابد مطلع نخواهی شد. و من این رو پذیرفته‌م.

باور بفرمایید من دلم می‌خواد خوب باشم ولی متاسفانه هیچ روشی کارساز نیست.

مسئله فقط این نیست که وقتی کسی برات آهنگ میفرسته تو اون آهنگو دوست داری یا نه، مسئله بهونه هاست. بهونه پیدا کردن برای اینکه بگی من به یادت بودم.

کاش از دست دادن خود، غیرممکن بود. کاش آدما نمی‌تونستن از خودشون فرسنگ‌ها دور بشن.

این کلاسی که امروز رفتم واسه تدریس خیلی به دلم ننشستن. امیدوارم اشتباه کرده باشم.

از طرفی تایپ داشتن باعث کوربینی و انتخاب های الگویی میشه. به عنوان مثال این رسم سالهاست که بین بچه‌های پزشکی و پیراپزشکی بسیار رایجه که پزشک با پزشک وارد رابطه میشه و ازدواج می‌کنه. که واضحاً مشروعیت انتخاب یک‌نفر بخاطر هم رشته بودن و هم شغل بودن از پایه غلطه. شاید آدم مناسب زندگی تو یک فرد با شغل آزاد باشه یا یک آموزگار یا ورزشکار. برای بهترین راه حل و جایگزین ده تا معیار بزرگ و اساسی رو برای انتخاب پارتنر یا همسرتون روی کاغذ بنویسید و از اون بین چهار الی پنج تا رو انتخاب کنید و نه بیشتر و باقی عمرتون افرادی که سر راهتون قرار میگیرن رو فقط با اونها بسنجین. مواردی مثل چیزایی که بالاتر اشاره کردم: انعطاف پذیری، آراستگی، خانواده دوستی، بلوغ فکری و عاطفی، توان مالی، احترام متقابل و... مواردی که بنظر شما مهم و اساسی ان. براساس اولویت خودتون اون ۵ تارو انتخاب کنین.

به قول یه عزیزی کاش اولد مانی بودم ولی متاسفانه نو مانی هستم.

کاش ایرانی‌جماعت به جای پذیرفتن کسشرایی مثل "انرژی زنانه" و استفاده‌ی همه‌گیر از دخانیات، حمایت از انتخاب آدما راجع به بدنشون رو عادی‌سازی می‌کرد.