هَِمَِــَِیَِنَِ؛‌

عیب رندان مکن ای زاهده پاکیزه سرشت که گناه دگران بر تو نخواهند نوشت من اگر نیکم و گر بد تو برو خود را باش هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت