нага. Дилфуза у билан ҳол-аҳвол сўрашди-ю, чарчаганини баҳона қилиб, аввалгидек гаплашиб ҳам ўтирмади.Эртаси куни ҳам шу аҳвол такрорланди. Бу ҳолатдан ҳайрон қолган, икки кун давомида уйда ўтириб зериккан Нигина дугонаси ишга кетаётган пайтда унинг ёнига келди.
― Дилфуз,мен тушунмаяпман,―деди у мулойимроқ оҳангда гапиришга ҳаракат қилиб.―Мени чақиришга чақирдинг. Иш тайёр дединг. Энди нега ўзингни олиб қочяпсан?
―Йўғе, ундаймас, ― Дилфуза ўнғайсизланиб сўз бошлади.―Биласанми, бирдан мана бу кризис ўлгур бошланди-ю, бошлиғимиз ҳам тўнини тескари кийиб олди. Аввал “майли дугонангни чақир,бизга ишчилар керак, цехимизни кенгайтирамиз,” ―деган одам кеча сен келганингни айтсам,”Бизга ишчилар керак эмас, кризис бошланди-ку,”―дейди безрайиб. Шунга бошим қотиб қолди... Зерикма, албатта бошқа иш топамиз, сенга.
Аммо Дилфуза айтган ўша бошқа иш топилавермади.Равшан, Дилфуза, Авазбек эрта кетиб, кеч келишар, кўчада бемалол юриш учун махсус рухсатномаси бўлмаган Нигина уйда ўтиришга маҳкум эди. Ўз-ўзидан квартирани йиғиштириш, овқат қилиш, кирларни чайиш ҳам унга қолиб кетди. Унинг чеҳраси очилмаётганини, уйда ўтириб зерикаётганини кўрган эри юртга қайтиб кетиши учун йўлкирасини ишласин, деган мақсадда Нигина билан биргалашиб иш қидира бошлади. Чунки топган пули яшаш жойи ва рўзғор харажатидан умуман ортмаётган эди. Табиийки, шу сабабли Равшан ўз-ўзидан ишга кеч қолар, гоҳида умуман боролмасди. Шу баҳона бўлди-ю, Авазбек “Тоғам ишга вақтида келмаганинг учун мени уришяпти, ”―деган важ билан уни ишдан бўшатди.
Эр-хотин энди ишсиз бўлиб қолишган,тайинли иш куйида ҳалак эдилар. Равшан кўчадан кунлик иш олиб, овқат қилиш учун маҳсулотлар топса-да, кўпинча нон сотиб олишга пуллари етмай қоларди. Дилфуза ва Авазбекнинг эса уларга муносабатлари совуган, рўзғорларини ҳам аллақачон алоҳида қилиб олишганди . Улар аввалгидек бир квартирада яшашгани учунми, Нигина ва Равшан кўпинча ҳамшаҳарларининг яширинча тансиқ нималардир ейишаётганини кўриб-билиб ўтиришарди.
Бир куни Дилфуза Нигинага тахминан беш-олти килограмм чиқадиган унни кўрсатди-да, келгунича нон пишириб қўйишини илтимос қилди.Нигина хурсанд бўлиб кетди. Ўзлари ҳам шу нондан еб туришса, икки-уч кун нон сотиб олишмаса,йўлкира учун анча иқтисод қилишларини ўзича режалаштирди.Равшан билан иккиси ҳалиям иш излашаётгани учун кунлик даромаднинг анчагина қисми йўлкирага сарф бўлаётганди.
Ёнида бор пулига сут солиб олган Нигина хамир қориб, уни тезроқ етилиши учун яхшилаб ўраб қўйди.Кейин санчқини иккитасини бирлаштириб, чакич ясади-да, нонларини чиройли чакичлаб, газ печида пишириб олди. Ўнта нонни дастурхонга ўраб ошхонадаги шкафга қўйди.Ўзларида бор маҳсулотлардан қовурдоқ пишириб бўлувдиямки,эри телефон қилиб,тез пастга тушишини сўради. Маълум бўлишича,эри ўйинчоқлар ишлаб чиқарадиган кичик корхонадан иш топган экан.Равшан бу корхона раҳбарига фақат ўзига эмас,хотинига ҳам иш кераклигини айтиб илтимос қилганида,рози бўлибди. Маоши кам бўлса ҳам бу иш икковлари учун ҳозирги вазиятда яхши имконият эди.Корхонага бориб келгач,эр-хотиннинг кайфияти анча яхшиланди.
Уйга киришгач, Равшан “Овқатингни суз”,―деганича ичкари хонага ўтиб кетди.Овқатни бир тарелкага сузиб, нон олиш учун шкафга ўгирилган Нигина ҳайрон бўлиб қолди.Чунки бундан бир соатча олдин ўзи пиширган нон дастурхони билан бирга ғойиб бўлган эди..
Орадан бир ҳафта ўтди.Ахлат тўкиш учун кўчага чиққан Нигина у ерда турган бир даста нонни кўрди. Ўзи меҳр билан ёпган нонлар моғорлаган ҳолатда ахлат уюмларининг ёнида мунғайиб турарди. У нонларни олди-да,сал нарироқда яшовчи товуқ боқадиган рус кампирга этиб берди.Дугонасининг нонларни уларга беришдан кўра моғорлатиб ахлатга ташлагани аён бўлганди.”Увол бўлишини ҳам ўйламабди-я.”
Кеч куз кунларидан бирида уйларига телефон қилган Нигина ўғилчаси Расулбекнинг касал бўлиб қолганини эшитиб,”кетаман”га тушди.Равшан хотинини уйга жўнатиш учун йўлкирага пул топиш илинжида тўрт томонга югурар, аммо етарли маблағ топилмаганидан асабийлашарди.Чипта учун анчагина пул топиш кераклигини тушунган Нигина ўзи Бухородан келишид