nube

🌴

آسمون امروز >>>>>>>>>>>

ـ

جدیدا به قهوه علاقه‌مند شدم، و این جالبه.

برای دومین بار تو زندگیم معجزه و خوش‌ شانسی زیاد رو دیدم پس نتیجه میگیریم معجزه وجود داره :))

اتفاقاتی که از صبح در جریانه کاملا شبیه فیلم‌های جناییه. چیزهایی که فکر میکردم فقط مال تو سریالای پلیسیه و تو واقعیت دیده نمیشه.

به نظرم تنها زندگی کردن خیلیم مسخره‌ست.

زستانی نیشتمان

🐾

جدیدا یک نوع از خستگی و بی حسی وجودم رو گرفته که وقتی می‌خوام حرف بزنم این شکلی‌ام که خب که چی؟ آیا واقعا حرف زدنت تاثیری داره؟ و بعد اینطوری می‌شه که دیگه هیچ حرفی نمی‌زنم.

«نمی‌توانستم باور کنم که وضعیت همین است. که ورق هایی که زندگی به من داده همین چهارتاست و باید با همین‌ها سر کنم. این ورق‌هایی که نه انتخاب من بود و نه من بازی با آن‌ها را بلد بودم. آخر مگر چه کسی به تو زندگی را یاد می‌دهد؟ کتت را تنت می‌کنند، عینکت را صاف می‌گذارند روی چشمانت و می‌گویند بفرما. بفرما برو زندگی کن.»

بدتر اینکه نمیتونی پیش هیچکی غر بزنی چون فورا میگن ای بابا چقد لوسی تو که چیزی کم نداری، من یه جزیره شخصی کم دارم!

بحران نوجونی رو رد میکنی، میرسی به بحران جوانی، بعدش بزرگسالی تهشم میانسالی و پیری و تموم این سالها رو صرف گشتن دنبال آرامش میکنی، آرامشی که قراره لای هر روز بگا رفتنت پیداش کنی.