دایرهِ گس

مثلا چنلی که محتوای هنر داره خب نیکه، اون ادبیاته یک برداشت اشتباهی آورد‌ که من تصحیحش میکنم. ا

حالا ادبیات هم نداشته باشه منظورم اینه یهو این متنم از یک کانال و روزنامه خبری سردرنیاره. باقیتون که فوروارد میکنید توی دیلی و چنلاتون منت بر سر من میگذارید و نیکید.

درود. من اینجا تا حالا نگفتم کپی نکنید و فوروارد کنید متن‌هایی که برای خودم هست رو، اما امشب دیدم چند جایِ عجیب با هشتگم کپی کردن، نخست اینکه خیلی ممنون حداقل هشتگ رو نگه داشتید دو اینکه فوروارد کنید، سه اینکه جایی فوروارد کنید که ادبیات داشته باشه. نه من قلم خاصی دارم نه چیز دیگری، صرفا حقوق یک نویسنده توی مجازی حداقلش اینکه از منبعش فوروارد بشه نه با هشتگش کپی بشه.

نهایتا به این نتیجه رسیدم جمعه‌ها بگذارم برای خمیازه کشیدن، پیاده‌روی هم می‌کنم، کتاب‌های کتابفروشی را تورق می‌نمایم اما خمیازه هم می‌کشم... دیگر نامه برای شخصی خیالی نمی‌نویسم، دیگر نمی‌توانم بگویم دوستت دارم و برای دوستانم طنازی بکنم، دیگر سهم آنچنانی از رویاهای این دنیا برنمی‌دارم، صرفا مانند کودکی لبه‌ی جدول راه می‌روم و شاید دست‌هایم را باز بگذارم تا مبادا نیوفتم، مامان دیگر با من در خیابان نیست که بگوید بیا پایین می‌افتی من با کوله‌ام راه می‌روم روی جدول، ایرپادم در گوش مدام می‌خواند ای همیشگی‌ترین عشق... یا می خواند ضیافت‌های عاشق را... خوشا ببخشش خوشا ایثار. بزرگ‌تر شده‌ام، گواهینامه ندارم و شاید این خود مزین بر کودک ماندنم است اما می‌دانم چیزهایی تغییر کرده، می‌نشینم به افق خیره می‌شوم، شاید از خاطره‌ای با رفقایم نطق کنم، سیگاری بگیرانم تا دردی را خاموش کنم، رگم پر از درد شده و این ناله‌ام‌ نیست، ناله منِ سودایی سر نمی‌دهم. امروز جمعه بود، ساعت ده صبح می‌خواستم دایره گس را برای همیشه ببندم، یک چیزی جلویم را گرفت، چرا این همه وصل به این دنیای مجازیم؟ چندان هم بد نبوده، دوست یافته‌ام، کتاب خوانده‌ام و سخن گفته‌ام، اما میل به رفتن در من مانده، هستیم و می‌نویسیم، امیدوارم روزی جرعتش را داشته باشم تا برای همیشه از بین این مجازیت و این دنیای امروزی بروم، کجا؟ باز نیز به نقل اخوان ثالث هر جا که نیست، آن دنیا؟ نمی‌دانم، اما اگر خودکشی بکنم جمعه نمی‌کنم، می‌گذارمش برای شنبه، اول هفته‌ها دلایل بیشتری برای رفتن دارد. خلص و تمتان این که جمعه را می‌گذارم برای پیاده روی، خمیازه کشیدن، نوشتن و خواندن و دیدن و زیست. #هوداد

http://t.me/HidenChat_Bot?start=6370435708 اگر قدوم مبارکتون رو به موسیقی مزین کنید نیکه. برام آهنگ بفرستید‌ ته کشیدیم. فارسی باشه نیکتر یا بی‌کلام.

برای روز قهوه.

«من خوب می‌دانم که حتی در شلوغ‌ترین شهر دنیا تنها خواهم بود»

- واهه آرمن.

📮‹ فور کنید بزارمتون فولدر جذب بگیرید! ›

یه چنل پر از نوشته‌های قشنگ ، برای هر حال و هر روز، داشته باشیدش.💌

یه زنی تو راهرو مترو جوری داد می‌زد آیدین که انگار دنبال آیدین اورخانی می‌گشت.

اگر خودتون می‌نویسید و علائم نگارشی رو رعایت می‌کنید و چنل شلوغی ندارید این پست رو فوروارد کنید که به مدت چند شب یه متن ازتون فور کنم اینجا.

چیزی نیست که بشود با قرص و آمپول و نمی‌دانم قدم‌زدن کنار خیابان یا روشن‌کردن یکی دو سیگار کاریش کرد. این‌جا، باور کنید، من گاهی دیگر انگار نمی‌توانم نفس بکشم.

• هوشنگ گلشیری.

سلاام‌ این پیام + پست‌موردعلاقه‌‌تون‌ از اینجارو فور بزنید و دوتا پست مشخص کنید بیام بذارم اینجا. - عرزشی‌نمی‌ذارم‌.

به بهانهٔ هشتم مهرماه روز بزرگداشت جلال الدین محمد بلخی «مثنوی معنوی حضرت مولانا بزرگ‌ترین حماسهٔ روحانی بشریّت است که خداوند برای جاودانه کردنِ فرهنگ ایرانی آن را به زبان پارسی هدیه کرده است.» محمدرضا شفیعی کدکنی این هشتگ را در این کانال پی بگیرید: #بزرگداشت_خداوندگار

یعنی میشه بسازیم این خونه رو از آغاز؟