دایرهِ گس

«و به راستی هیچ چیز هرگز جای رفیق گمشده را پر نخواهد کرد.»

• آنتوان دوسنت‌اگزوپری.

بیست آبان تولد نیما بود. فراموش کردم.

یادمه یک صدایی پخش شده بود می‌گفت تظاهرات سِلمیه چرا شلیک می‌کنید. سِلمی یعنی مسالمت آمیز.

برای آبان ۹۸ آهنگ کم دیدم، اما این بهترینش برای من بود و شاید تنها کاری که از آبان دارم توی پلی‌لیستم؛ وقتی میگه چون قصد ناب کردیم آبان قیام کردیم! برای آبان نود و هشت، برای بختیاری که گفت من هم پسر کسی هستم، برای آن روزهای بی‌اینترنتی که یادم مانده، برای بستن اتوبان امام علی که مردم مشغول فوتبال بازی کردن بودند اما بعد یگان ریخت! علیه آن مردک که گفت صبح جمعه فهمیدم. بازمانده آبانیم، آبان ادامه دارد، شهریور و مهسا ادامه دارد، دِی ادامه دارد. پس رفتن چرا؟! بمان و پس بگیر، خاک را پس بگیر، عشق را، زندگی را، جانمان را!

بالا برم پایین بیام نمی‌تونم چشم روی جنایت ببندم.

شفای من درون این کوه‌های پر برف است.

پُک زدن به سیگار هیچ معنایی ندارد الا نوعی لجاجت با خود و حتی لجاجت در تداوم نوعی عادت، عجیب‌ترین خوی آدمی اینست که می‌داند فعلی بد و آسیب‌رسان است، اما آن را انجام می‌دهد و به کرات هم هر آدمی، دانسته و ندانسته، به نوعی در لجاجت با خود به سر می‌برد، و هیچ‌کس ویرانگرتر از خود آدمی نسبت به خودش نیست.

[سلوک، محمود دولت آبادی]

یکی از محبت‌هایی که هر انسانی می‌تونه به خودش بکنه از اقسام هنر، شنیدنِ موسیقی کلاسیک هست، نمیدونم راجبش چی بنویسم، هنوزم پس از این پنج سالی که رو بهش آوردم، هیچ خط یا متنی نمی‌تونم بنویسم، اما خیلی عامیانه بگم اگر موسیقی کلاسیک گوش بدید اَدا نیست، و هر کیم گفت اَدائه بزنیدش.

به نظامی که کتابفروشی پلمب می‌کنه، من از هالووین شخصا خوشم نمیاد اما از اون روز به بعد گماشته‌های پرچم به دست گذاشتن توی ایرانشهر از چنین اَکت‌هایی که انجام میده، به نظامی که نویسنده‌ش رو تبعید یا زندانی می‌کنه نمی‌رسه از ادبیات سخن بگه، و فاز شاعر مسلک‌ها رو بگیرن و توی در و دیواری مترون بزنن حب الوطن به فرزندان خود بیاموزید!

غمگین بودن مگه بده؟ من غمگینم از اینکه شاید کتابفروشی دِی دیگه هیچوقت نباشه. پلمب شده و سرنوشتش در هاله‌ای از ابهام!

«بیا! بیا! روی من قلب من قرار بگیر.» [از میان نامه‌ی نیما یوشیج به عالیه.]

فقط امیدوارم لنین استالین نباشه. و از انقلاب اکتبرم نباشه.

درود به همگی! 🏛بیاید یه بازی تاریخی کوچیک بکنیم. این پیام رو توی کانالتون فوروارد کنید تا من با بررسی محتوا، لحن، موضوعات و حال‌وهوای کانالتون، شما رو به یک شخصیت تاریخی تشبیه کنم. ممکنه یک ناپلئون درونتون پنهان شده باشه، شاید هم یک ماری آنتوانت، یا حتی یک استالین!

هوا بس جوانمردانه سرد است.

نخستین بار پس از وصل شدن نت‌ها بعد از آن دو روز این آهنگ کاوه آفاق را از چنل رها بهلولی پور دانلود کردم؛ به پهنای صورت گریستم، برای تمام آن جوانانی که رفتند، برای آن جاویدنام مجید فرنیا‌، برای رها، برای مهدوی و برای پدر صدرا و پدر سپهر، برای مادر آراز و مبین، برای آیدا حیدری، حالا ده ماه گذشت؛ ده ماه و من گنگ خواب دیده‌ایم که باورم نمی‌شود دو ماه دیگر می‌شود یکسال، در این دَم که مانده تا آن یکسال شدن‌، امیدوارم آزادی رویا فروشی نباشد، اینکه آزادی چیست و چه بماند برای آنانی که می‌خواهند از دموکراسی بگویند، آزادی برای من اعتلای نام ایران است، آری طرف ایران می‌ایستم چه به نام و چه به ننگ، ایران... و هیچ نامی بالاتر از ایران نیست. #هوداد