به راه خود.

مادربزرگ نوه‌ی قد بلندت دیگه نمیاد خونه، داد نزن.

جانم مُرد، مثل برادرم بود، مُرد.

خوش‌برخوردی به معنای "هرچیزی که دوست داری بگی رو بگو" نیست. به‌ هیچ‌ عنوان.

.

برنامه‌ام برای سال تحویل خوابه. اگر پی‌وی یا جایی تبریک نگفتم به این دلیله؛ پیشاپیش سال نوتون هم مبارک، به امید آزادی.

پدر را گاه نباید بخشید. به راستی، چرا همه می‌گویند من همانند پدرم؟

پدر هرچقدر هم که خوب باشد، گاه مثل کنیزی ذهن و روحش را به خشم و آن تعصبات قدیمی تقدیم می‌کند و ما را با فقدان یک حس شیرین، آرامش، تنها می‌گذارد.

پدر هرچقدر که هم خوب باشد، گاه خار گلی پژمرده را به صورت و قلب مادر هدیه می‌دهد.

عصبی نیستم. کرم‌های در سرم هم باید زندگی کنند، و زندگی آب و غذا می‌خواهد؛ حتی اگر آب و غذایشان، ذره ذره‌ی ماهیت سرم باشد.

هربار که از خانه می‌زدیم بیرون، تا پایان روز در این فکر بودیم که چیزی جا مانده. کلید بود، کارت بود، هرچه باید باشد، بود؛ اما باز هم کسی یا چیزی مثل کرم‌های در سرمان فریاد می‌زند که ننگ بر ما، فراموش کردیم. هیچ‌گاه نفهمیدیم آن شی گمشده چیست اما حال بخشی از من می‌گوید، شاید هربار خودمان را در آن چهار دیواری‌ای که پدر ساخته جا می‌گذاشتیم و می‌گذاریم. یک‌بار ذهن، یک‌بار چشم و برای "ما" هم که شده، یک‌بار هم قلب.

معامله‌ی خوبی بود

مرسی کاکامی

https://t.me/icoislivingindarkgreenforest/4155 ببین نظرت چیه تقسیم کنیم؟

https://t.me/icoislivingindarkgreenforest/4152 خیانت در شبِ تاریک؟

https://t.me/icoislivingindarkgreenforest/4143 چرا زن مردم رو می‌دزدی شخص محترم؟؟

حکم اعدام محی‌الدین ابراهیمی اجرا شد. جمهوری‌اسلامی محی‌الدین ابراهیمی را هم کشت. ‏۲۶ اسفند ۱۴۰۱ @t1500tasvir