«آبنبات هل دار »

چو دیده دید و دل از دست رفت و چاره نماند نه دل ز مهر شکیبد، نه دیده از دیدار!

- سعدی

روزهایی که با کتاب جدید و خوب شروع میشه از روزهای مورد علاقه امه >>>>

باران که می‌گیرد، انگار آسمان دلش گرفته باشد؛ نه از رعد و برق، که از دلتنگی کسی... کسی شبیه تو... قطره‌ها آرام بر پنجره می‌کوبند، مثل دلِ آدم که هر شب، بی‌اجازه، نامت را صدا می‌زند‌‌‌... من می‌مانم و این شب بارانی، که نه چراغی دارد، نه صدایی جز خیال تو باران، روایتِ عاشقانه‌ی جهان است زمانی که تنهاترین انسان روی زمین میشوی ؛ قطره‌قطره می‌بارد، تا شاید کسی بی‌صدا اشک بریزد ‌... تو اما نیستی؛ و نبودنت از هر زمستانی سردترست می‌دانی؟ دل‌تنگی در شب‌های بارانی، شکل دیگری دارد؛ نه فریاد می‌خواهد، نه نامه، نه دیدار... فقط بودن می‌خواهد. باران می‌بارد و کوچه‌ها لبریز از خاطراتی‌ست که دیگر تکرار نمی‌شوند و دل انسان گرم هیچ کس ... باران همیشه زیباست، اما بی‌تو یک جورِ غم‌انگیز می‌بارد. شبیه بغضی که راه گلو را بسته، شبیه حرفی که در دل مانده... کاش این باران، راهی به سوی تو بلد باشد؛ کاش قطره‌ای از میان هزاران، پیغامی از دلم برایت ببرت ؛ که بگوید هنوز، در تمام باران‌های دنیا، فقط یک نفر را کم دارد...🌱

_ چقدر زیبا گفتید آقای امین عدالت خواه : آنقدر وسیع بود ، آنقدر وسیع بود ، که زمانی که دیگری اشتباه میکرد به جای گناهکار دیدنِ او ، در پی حالش میرفت....🌱

خیلی وقتا ذهنمون انقدر درگیر فکر و خیال و نگرانی میشه که حتی وقتی بدنمون در حال استراحته، روحمون خسته‌تر از همیشه‌ست. انگار به جای اینکه مغز کمکمون کنه آروم بشیم، خودش تبدیل میشه به عامل خستگی. بعضی وقتا، نادیده گرفتن یه فکر، از هزار بار تحلیل کردنش مفیدتره...🌱