Saved Messages
رفتن به کانال در Telegram
2 441
مشترکین
-124 ساعت
-127 روز
+47630 روز
آرشیو پست ها
2 441
کمی از اضطراب آدمی کاسته میشد اگر میتوانست بخشی از رنج درونیاش را به بیرون از تناش هدایت کند اما عموماً رنج درونت باقی میماند و هرگز نمود بیرونی پیدا نمیکند. خاستگاه رنج، روح آدمی است.
2 441
کمی از اضطراب آدمی کاسته میشد اگر میتوانست بخشی از رنج درونیاش را به بیرون از تناش هدایت کند.
اما معمولا رنج درونت میماند و هرگز نمود بیرونی پیدا نمیکند. خاستگاه رنج، روح آدمی است.
2 441
اگر میلیونها نفر تو را دوست داشته باشند، من هم یکی از آنها هستم.
اگر یک نفر تو را دوست داشته باشد، من همان یک نفرم.
و اگر هیچکس تو را دوست نداشت، یقین بدان که من مردهام.
• نامهی فرانتس کافکا به میلنا
2 441
أللهم إنا نشکو إلیکَ فَقدَ نَبیِنا و غَیبَة وَلیِنا و کِثرَة عَدوِنا و قِلة عَددِنا و شِدَة الفِتَن.
2 441
Repost from N/a
اگر حس کنم من بند اتصال رابطهای رو محکمتر از طرف مقابل گرفتم، رهاش میکنم. یکهو.
2 441
و اگر اینجا بودی بیگمان دستم را به روی دستانت میگذاشتم و زیر گوشت آهسته میگفتم که از جان عزیزترم؛
این شبها تمام میشوند، بیگمان.
از تو میخواهم قوی بمانی.
و میخواهم بدانی چیزی که مرا در این روزها از انحطاط باورهای نورسته دور نگاه میدارد، تصور تصویر رؤیای توست؛ در میانهٔ روزهای شادی. افسوس که من از آن روز بسیار دورم.
2 441
من از همهی آنچه که نداشتهام، اشباع شدهام. لبریز شدهام.خسته شدهام؛ همهی آنچه که نیست، از من دارد سر میرود.
2 441
Repost from Saved Messages
ذهنام گورستان خاطرات و آدمهاییست که روزگاری برایم بسیار عزیز و ارزشمند بودند اما چارهای جز مدفون کردن در کنج ذهن و رها کردنشان نداشتم. گاهی آدمی چارهای جز نادیدهگرفتن و زیر پا گذاشتن احساس قلبیاش ندارد.
این بیرحمی با خویشتن هم شکل غمانگیزی از جبر زندگیست.
2 441
Repost from N/a
تمام تلاشم رو برای برقراری ارتباط و تعامل با دیگران انجام میدم. سعی میکنم اهمیت بدم، وقت بگذارم، گوش بدم و لبخند بزنم اما واقعاً هیچچیزش برام اهمیت نداره.
مطلقاً هیچچیز. و خب که چی؟ مگه مهمه اصلاً؟
2 441
Repost from ناجه
شرط هر تغییر، قبولِ وجود مشکل است و ما میتوانیم ببینیم که چقدر برای هر کدام از ما سخت است که قبول کنیم نقاط ضعف داریم.
- ۳۵۳ -
2 441
Repost from ناجه
دیدن و حس کردن فاصلهها و احترام به این «واقعیت» برای بسیاری از ما سخت و غیرقابل تحمل است. به همین علت به افسانههایی پناه میبریم که قرار است با عشقی عجیب و فرازمینی هر نوع فاصلهای را بین دو آدم از بین ببرد و دوست داریم ایمان بیاوریم به این جملهها:
ما یک روح هستیم در دو بدن.
ما قرار بوده همیشه با هم باشیم.
ما نیمه گمشده یکدیگر هستیم.
ما بدون هم نمیتوانیم نفس بکشیم.
ما برای یکدیگر ساخته شدهایم.
ما یک نفر هستیم و بدون هم حتی یک شب هم نمیتوانیم دوام بیاوریم.
و هزاران جمله شبیه به این در فیلمها و داستانها و شعرها.
- ۳۵۲ -
