𝐇𝐲𝐩𝐞𝐫𝐟𝐞𝐦𝐢𝐧𝐢𝐧𝐢𝐭𝐲

May The Unrelenting Force be with you.

هیچ‌چیز برای آنان که می‌اندیشند، مقدس نیست. ویسواوا شیمبورسکا

یکم پیش دل درد داشتم و یه قرص کدئین خوردم و یه سری اطلاعات جالبی راجع بهش به دست اوردم.

کدئین (Codeine) دارویی از خانوادهٔ اپیوئیدها (Opioids) هست. این خانواده روی گیرنده‌های خاصی در مغز و دستگاه عصبی اثر می‌ذارن و می‌تونن احساس درد رو کاهش بدن. کدئین دو کاربرد پزشکی اصلی داره: تسکین درد: برای بعضی دردهایی که مسکن‌های معمولی به‌اندازهٔ کافی کنترلشون نمی‌کنن. مهار سرفه: در بعضی شرایط، چون روی مرکز سرفه اثر می‌ذاره. بدن بخشی از کدئین رو به ماده‌ای به نام مورفین تبدیل می‌کنه. میزان این تبدیل در افراد مختلف متفاوته؛ بنابراین اثر و عوارضش هم می‌تونه از فردی به فرد دیگه فرق کنه.

کدئین چه زمانی کشف شد؟

سال ۱۸۳۲ میلادی، برابر با حدود ۱۲۱۱ شمسی. البته داستانش کمی دقیق‌تره: ۱۸۰۴ تا ۱۸۰۵: فردریش زِرتورنر (Friedrich Sertürner)، شیمی‌دان آلمانی، مورفین رو از تریاک جدا کرد. این کشف، نقطهٔ عطفی در شناسایی مواد مؤثرهٔ گیاهان دارویی بود. ۱۸۳۲: پیر ژان روبیکه (Pierre Jean Robiquet)، شیمی‌دان فرانسوی، کدئین رو از تریاک جدا و شناسایی کرد.

سال ۱۸۰۴؛ کشف مورفین، پیش از کدئین قبل از اینکه کدئین کشف بشه، یک شیمی‌دان آلمانی به نام فریدریش زرتورنر روی تریاک تحقیق می‌کرد. او در اوایل قرن نوزدهم موفق شد ماده‌ای رو از تریاک جدا کنه که بعدها مورفین نام گرفت. این کشف اهمیت زیادی داشت، چون دانشمندا متوجه شدن می‌شه یک مادهٔ شیمیایی مشخص رو از یک مخلوط طبیعی جدا کرد و اثراتش رو به‌طور مستقل مطالعه کرد. زرتورنر نام مورفین رو از مورفئوس، شخصیت اسطوره‌ای یونان باستان که با رؤیا و خواب ارتباط داشت، گرفت.

کدئین در جریان تحقیقاتی کشف شد که هدف اصلی‌شون بررسی مورفین بود. یعنی دانشمند با بررسی مواد باقی‌مانده از یک فرایند شیمیایی، به ترکیب تازه‌ای رسید.

اسم Codeine از واژهٔ یونانی kodeia گرفته شده که به معنی «سر خشخاش» هست.

در اساطیر یونان باستان، مورفئوس یکی از چهره‌های اسرارآمیز مرتبط با رؤیاها بود؛ موجودی که می‌توانست در خواب آدم‌ها ظاهر شود و شکل انسان‌های مختلف را به خود بگیرد. نام او از واژهٔ یونانی morphē به معنای «شکل» گرفته شده؛ و این انتخاب بی‌دلیل نبود. مورفئوس می‌توانست در رؤیاها، چهرهٔ پادشاهان، قهرمانان یا عزیزان ازدست‌رفته را به خود بگیرد و پیام‌هایی را به خواب‌دیدگان برساند. در دنیایی که مرز میان واقعیت و خیال چندان روشن نبود، او همان کسی بود که به تصاویر رؤیاها شکل می‌بخشید. در روایت‌های اسطوره‌ای، مورفئوس پسر هیپنوس، ایزد خواب، بود؛ کسی که قلمرو پدرش را می‌شناخت، اما هنر خودش چیز دیگری بود: او به خواب‌ها چهره می‌داد. اگر رؤیا می‌توانست جهانی بی‌قانون و عجیب باشد، مورفئوس هنرمندی بود که آدم‌ها را در آن جهان ظاهر می‌کرد؛ گاهی در هیئت کسی که می‌شناختند و گاهی در قالب چهره‌ای که مدت‌ها بود دیگر نمی‌توانستند ببینند.

به ازای هر نفر نیم ساعت درس میخونم برای شما هیچ سودی نداره اما خب

اینجا نباید دد می‌شد خودمم دارم دد می‌شم

هر از گاهی وقتی یه آهنگی میذارم اینجا، با خودم میگم یعنی قراره کی باهاش چه خاطره‌ای بسازه؟

دیروز نذاشتن از اجرا عکس و فیلم بگیریم، ولی چندتا ویس رکورد کردم بچه ها واقعا کارشون درست بود و ووکال عرفان خدا بود. هرچقدر تعریف کنم واقعا کافی نیست کاش اونجا بودید و می‌دیدید. درضمن درامرشون هم عالی بود=))

به جرأت می‌تونم بگم که دیروز یکی از بهترین روزهای زندگیم بود.

ترکیب جاده‌‌ی ابریِ خوشگل تهران و ابی بهترینه. هم ابی گوش میدم هم Lorde.

Mademoiselle Ventura, a French stage actress, in 1905.