گرانیگاه آینده ی ایران

کریم‌خانِ لر، حاکمِ حکیم ✍️ رسول موحدیان سعید لیلاز با سوادی پلاستیکی، خزعبلاتی  در خصوص کریم‌خان‌زند گفته‌اند که کاملاً غلط، بی‌اساس، انحرافی و فاقد وجاهت علمی و بدون سندیت تاریخی می‌باشد و توهین به یک قوم بزرگ و اصیل است، قومی که هر وقت حکومت به آنان نیاز دارد می‌شوند لرهای با غیرت. به‌نظر می‌رسد لیلاز تحت جو سواد‌زدگی و در حالتی غیرعادی این چرندیات را به زبان الکنش آورده است زیرا تا کنون چنین مزخرفاتی در مورد کریم‌خان بزرگ جایی مطرح نشده است. اگر به قول لیلاز، کریم‌خان بی‌سواد بوده است چگونه سال‌ها بر اغلب نواحی ایران و برخی از سرزمین‌های قفقاز حکومت کرد و چند سال بصره را تحت سلطه داشت. چگونه وی توانست بعد از مرگ نادرشاه و تکه‌تکه شدن ایران، دوباره حکومت مرکزی را تشکیل دهد و تمامی مناطق جدایی طلب را سرکوب کند. لیلاز  نمی‌داند: برخی از کریم‌خان زند به‌عنوان «خوش‌نام‌ترین» و «نیکوترین» پادشاه ایران پس از اسلام یاد می‌کنند. کریم‌خان تنها پادشاهی بوده که خود را وکیل الرعایا می‌دانست و ذره‌ای ظلم به کسی نمی‌کرد و رای خود را به ملت تحمیل نمی‌کرد. از خوشی و رفاه مردم لذت می‌برد و اگر شبی صدای شادی و دهل در سرزمینش نمی‌شنید ناراحت می‌شد. بعد از او هیچ حاکمی به عدالت گستری ایشان نیامده است. او یکی از پادشاهان خوب و خوش‌سیرت ایران است؛ مردی رعیت‌دوست و خوش‌رفتار بود و خالی از حس کینه‌کشی و سخت‌کشی. او ساده می‌زیست و به تکلفات و زندگانی و دستگاه و جاه و جلال سلطنتی زیاد علاقه نداشت و حتی از قبول عنوان شاه و سلطان نیز احتراز می‌جست و خود را در تمام عمر وکیل‌الرعیا خواند. او را نیکوترین فرمانروا پس از حمله اعراب به ایران دانسته‌اند. وی هوشمند و باتدبیر بود و به آرامش و رفاه مردم اهمیت می‌داد و به دانشمندان ارج می‌گذاشت. وی کارخانه‌های چینی‌سازی و شیشه‌گری در ایران احداث کرد. صنایع و بازرگانی در دوره وی رونق فراوان یافت. محمدهاشم آصف که خود در زمان زندیه می‌زیسته است در خصوص رونق دوره کریم‌خان زند چنین سروده است: اگر چه لری صادق و ساده بود  ز نامردی و ننگ آزاده بود غلامان وی هر یک خسروی  بر همتش خرمنی چون جُوی به فن ریاست بُدی مجتهد  به ارباب دانش بُدی معتمد به عدل و به انصاف داور بُدی  مربی شرع پیَمبر بُدی من گندم و جو به عهد کریم  بهایش بُدی پنج قیراط سیم در آن عهد بی برکتی مات بود  جهان پر ز نعما و برکات بود