آینده ی کودکان :بساز از حالا

آخر این هفته قرار هست همراه آرش، دایناسورشناس جمع‌مون، سفری علمی و هیجان‌انگیز به پارک ژوراسیک تهران داشته باشیم؛ سفری که در اون بچه‌ها فقط تماشاچی نیستند…  بلکه کشف می‌کنند دایناسورها چی می‌خوردند، کجا زندگی می‌کردند، سر و کله‌شان از کجا پیدا شد، چطور ناپدید شدند. 📖 از کتاب های به روز کمک می‌گیریم تا هر دایناسور رو بهتر بشناسیم! شما هم اگر دایناسورها براتون جالب هستند با ما همراه بشید. 👧🧒 مناسب برای کودکان علاقه‌مند به طبیعت، جانوران و ماجراجویی. 👨‍👩‍👧 همراهی والدین حضور یکی از والدین کنار کودک الزامی و رایگان است.  🔴 مسئولیت مراقبت از کودکان بر عهده والدین محترم هست. 💰 هزینه - ثبت‌نام: ۶۰۰ هزار تومان برای هر کودک  - 🎟️ ورودی پارک بر عهده شرکت‌کنندگان محترم هست. 📍 محل: پارک ژوراسیک تهران ظرفیت محدود! ⏰ زمان: پنج شنبه، دوازده(۱۲) شهریور، ساعت یازده تا سیزده و سی. ۱۱:۰۰ تا ۱۳:۳۰ برای ثبت نام به:  https://www.instagram.com/hallaj_arash?igsi=MWgzYzJtZmxzYXpieg== در اینستاگرام، یا به: @ArashHallajNeyshaboori در تلگرام پیام بدین! @thefuturechildren

🔻نرخ زاد و ولد در جهان برای نخستین بار به زیر سطح جایگزینی جمعیت رسید/ نرخ باروری در سال 2025 در ایران 1.35 به ازای هر زن بوده است 🔹 بر اساس یک پژوهش انجام شده، نرخ جهانی زاد و ولد در سال 2026 احتمالاً برای نخستین بار در تاریخ به زیر سطح لازم برای جایگزینی جمعیت رسیده است. 🔹براساس این پژوهش، چنین اتفاقی پیش از این هرگز رخ نداده بود؛ نه در دوران جنگ‌ها و نه در دوران همه‌گیری‌ها. 🔹به نوشته ریانووستی، طبق داده های این پژوهش،  نرخ باروری در سال 2025 در تایلند 0.87، کلمبیا 1.01، ایران 1.35، برزیل 1.52، مکزیک 1.51 و در تونس 1.45 فرزند به ازای هر زن بوده است. @womenstudies @thefuturechildren

‍ اولین دوره‌ی جشن کتاب سال نوجوان بومرنگ، کتاب برگزیده‌ی خود را شناخت: قدم ‌زدن نوجوانان بومرنگی در قبرستان عمودی داوران نوجوان جایزه‌ی کتاب سال نوجوان بومرنگ، در دوره‌ی نخست، رمان قبرستان عمودی، نوشته‌ی حمیدرضا شاه‌آبادی را برگزیدند. در این رویداد گروهی از نوجوانان کتاب‌خوان، طی فرآیندی، رمان‌های تألیفی گروه سنی خود را خواندند؛ درباره آن‌ها بحث و گفت‌و‌گو کردند، جمله‌های منتخب هر کتاب را نوشتند و منتشر کردند و در نهایت، به داوری آن‌ها پرداختند و کتاب برگزیده‌ی خود را معرفی کردند. به همین مناسبت، پنج‌شنبه ۵ شهریور، از ساعت ۱۸ «جشن کتاب سال نوجوان بومرنگ» برای اهدای نشان نخستین دوره‌ی کتاب سال بومرنگ به نویسنده‌ی رمان قبرستان عمودی از مجموعه‌ی دروازه مردگان برگزار می‌شود. این مراسم در دفتر انجمن نویسندگان کودک و نوجوان برپا می‌شود و علاوه بر حمیدرضا شاه‌آبادی، مؤلف اثر برگزیده و داوران نوجوان، قرار است شماری از نویسندگان و فعالان فرهنگی حوزه‌ی کودک و نوجوان نیز در این جشن حضور داشته باشند. گفتنی است جایزه‌ی کتاب سال بومرنگ نهادی مستقل و غیردولتی است که در اولین دوره‌ی آن، 20 داور نوجوان رمان‌های تألیفی گروه سنی خود را که در سال ۱۴۰۳، موفق به دریافت جایزه شده بودند، ما‌ه‌ها بررسی کردند تا از میان آن‌ها یکی را به‌عنوان رمان برگزیده معرفی کنند. حضور در این جشن فرهنگی برای عموم علاقه‌مندان به دنیای مطالعه و به‌ویژه رمان نوجوان آزاد است. @thefuturechildren

☝️ مارکوس رودریگز پانتوخا، مشهور به «پسربچه گرگ»، روز شنبه ۱۵ اوت در ۸۰ سالگی در رانته، روستایی کوچک در استان اورنسه در شمال غرب اسپانیا، درگذشت. این مرد اندلسی از سال ۲۰۰۱ در آنجا زندگی می‌کرد و به نظر می‌رسید سرانجام جایی را یافته بود که خانه خود بداند. رودریگز در سال ۱۹۴۶ در روستای آنیورا در اندلس و در خانواده‌ای فقیر متولد شد. پدرش به‌سختی می‌توانست خانواده را تأمین کند و نامادری‌اش با او رفتاری خشونت‌آمیز داشت. در شش‌سالگی، پدرش او را به یک بزچران سپرد و او در دره‌ای دورافتاده همراه پیرمردی چوپان از گله مراقبت می‌کرد. پیرمرد به مارکوس آموخت چگونه در کوهستان  بماند و از منابع طبیعی استفاده کند. پنهان از آدم‌ها پس از مرگ چوپان، مارکوس کاملاً تنها ماند. او به‌تدریج طبیعت را خانه خود کرد و در میان حیوانات برای خود خانواده‌ای یافت. رودریگز ۱۲ سال بدون تماس با انسان‌ها زندگی کرد و شیوه‌های خاصی برای ارتباط با حیوانات آموخت. او بر تقلید صداهایی از آواز پرندگان تا فریاد گوزن مسلط بود و باور داشت می‌تواند با روباه‌ها، گرگ‌ها و حتی مارها ارتباط برقرار کند. هرگاه در کوهستان صدای انسانی می‌شنید، فرار می‌کرد یا پنهان می‌شد او زمانی اعتماد یک گله گرگ را جلب کرد که به توله‌هایشان غذا داد و هنگام احساس خطر زوزه کشید. به‌مرور نوعی همزیستی میان او و گرگ‌ها شکل گرفت. گابریل یانر مانیلا، انسان‌شناس و استاد دانشگاه، از نوامبر ۱۹۷۵ تا آوریل ۱۹۷۶ در چارچوب پژوهشی دانشگاهی با رودریگز مصاحبه کرد و بعدها به یکی از دوستان نزدیک او تبدیل شد. به باور یانر، رودریگز به لطف هوش و قدرت تخیل خود توانسته بود زنده بماند و به‌تدریج قواعد و زبان محیط پیرامونش را بیاموزد. رودریگز در این گفت‌وگوها تعریف کرد: «من گریه می‌کردم و آنها به‌سوی من می‌پریدند... بعد راه غارشان، لانه گرگ‌ها، را به من نشان دادند.» به گفته او، توله‌گرگ‌ها هنگام دیدنش دور او بازی می‌کردند. او همچنین می‌گفت: «اگر گوزن می‌خواستم، پدر و مادرم، یعنی گرگ‌ها، را صدا می‌کردم؛ زوزه می‌کشیدم و در رودخانه پنهان می‌شدم. گرگ‌ها نیز گله را به سمت من می‌راندند.» یانر نتیجه پژوهش خود را در کتابی با عنوان «من با گرگ‌ها بازی کرده‌ام» منتشر کرد. در سال ۲۰۱۰، برنامه تلویزیونی «اینفورمه سمانال» شبکه TVE در زادگاه رودریگز با او گفت‌وگو کرد. او پس از حدود ۶۰ سال به آنیورا بازگشته بود و در توصیف زندگی خود در کوه‌ها گفت: «حالم خیلی خوب بود. نمی‌دانستم پول چیست، اما همیشه غذای کافی داشتم.» رودریگز در سال ۱۹۶۵، زمانی که ۱۹ سال داشت، از سوی نیروهای گاردیا سیویل پیدا شد. بازگشت به جامعه انسانی برای او فرآیندی دشوار و طولانی بود. او بعدها بارها تأکید کرد که در کوهستان خوشبخت بوده و رنج واقعی‌اش از زمانی آغاز شد که مجبور شد خود را با جامعه وفق دهد. سادگی کودکانه‌اش را حفظ کرد به گفته کسانی که او را می‌شناختند، رودریگز تا حدی کودک‌مانند و در برابر جامعه «ساده‌لوح» بود و هیچ‌گاه اسپانیایی را کاملاً روان صحبت نکرد. او مدتی در شهر خائن نزد یک کشیش و سپس در مادرید نزد راهبه‌ها زندگی کرد، خدمت سربازی را گذراند و سرانجام در مایورکا ساکن شد؛ جایی که در هتل‌ها و رستوران‌ها کار می‌کرد. رودریگز در سال‌های بعد داستان زندگی خود را با هدف «حفاظت از طبیعت و کمک به درک بهتر آن» بازگو می‌کرد. او به‌ویژه به کودکان می‌گفت: «به حیوانات خانگی‌تان محبت بیشتری نشان دهید؛ چون دستگاه‌ها فقط باید به برق وصل شوند، اما حیوانات به عشق نیاز دارند.» زندگی او دستمایه ساخت فیلم سینمایی «در میان گرگ‌ها» (Entrelobos) شد که در سال ۲۰۱۰ در سینماهای اسپانیا به نمایش درآمد. رودریگز از سال ۲۰۰۱ در رانته زندگی می‌کرد. شهرداری سان سیبراو داس ویناس در پی درگذشت او نوشت: «مارکوس با داستانی به رانته آمد که تمام جهان آن را می‌شناخت. او داستانی به جا می‌گذارد که بخشی از داستان ما نیز شده است.»

☝️ مارکوس رودریگز پانتوخا، مشهور به «پسربچه گرگ»، روز شنبه ۱۵ اوت در ۸۰ سالگی در رانته، روستایی کوچک در استان اورنسه در شمال غرب اسپانیا، درگذشت. این مرد اندلسی از سال ۲۰۰۱ در آنجا زندگی می‌کرد و به نظر می‌رسید سرانجام جایی را یافته بود که خانه خود بداند. رودریگز در سال ۱۹۴۶ در روستای آنیورا در اندلس و در خانواده‌ای فقیر متولد شد. پدرش به‌سختی می‌توانست خانواده را تأمین کند و نامادری‌اش با او رفتاری خشونت‌آمیز داشت. در شش‌سالگی، پدرش او را به یک بزچران سپرد و او در دره‌ای دورافتاده همراه پیرمردی چوپان از گله مراقبت می‌کرد. پیرمرد به مارکوس آموخت چگونه در کوهستان  بماند و از منابع طبیعی استفاده کند. پنهان از آدم‌ها پس از مرگ چوپان، مارکوس کاملاً تنها ماند. او به‌تدریج طبیعت را خانه خود کرد و در میان حیوانات برای خود خانواده‌ای یافت. رودریگز ۱۲ سال بدون تماس با انسان‌ها زندگی کرد و شیوه‌های خاصی برای ارتباط با حیوانات آموخت. او بر تقلید صداهایی از آواز پرندگان تا فریاد گوزن مسلط بود و باور داشت می‌تواند با روباه‌ها، گرگ‌ها و حتی مارها ارتباط برقرار کند. هرگاه در کوهستان صدای انسانی می‌شنید، فرار می‌کرد یا پنهان می‌شد